Кіріспе

Британдық мемлекеттік қызметкер Сэр (Фредерик) Артур Хирцель (14 мамыр 1870 – 1 қаңтар 1937) – Үндістан кеңсесінде қызмет еткен британдық мемлекеттік қызметкер және ғалым. 1891 жылы классикалық пәндерден (грек және латын тілдері) және 1893 жылы гуманитарлық ғылымдардан (грек және рим тарихы мен философиясы) үздік нәтижелерді көрсетті. 1891 жылы Крейвен стипендиясын жеңіп алды. 1895 жылдан 1902 жылға дейін Оксфорд университетінің Брассеноз колледжінің стипендиаты болды. 1899 жылы Олив Рэнсомқа үйленді, олардың үш қызы мен бір ұлы болды. 1894 жылы Үндістан кеңсесіне кіріп жұмыс істеді. Оның алғашқы маңызды лауазымы 1901 жылдың наурыз айында Үндістанның тұрақты мемлекеттік хатшысы сэр Артур Годлидің жеке хатшысы болып тағайындалғанда болды. Кейіннен ол 1909 жылы қолданысқа енген Морли-Минто реформаларының жариялануына қатысқан кезде Үндістанның мемлекеттік хатшысы сэр Джон Морлидің жеке хатшысы қызметін атқарды. Осыдан кейін 1909 жылдан 1917 жылға дейін Саяси департаментте хатшы болып жұмыс істеді, содан кейін 1917 жылдан 1924 жылға дейін хатшының көмекшісі, одан кейін мемлекеттік хатшының орынбасары болып тағайындалды. Ақырында, ол 1924 жылдан 1930 жылға дейін, зейнеткерлікке шыққанға дейін мемлекеттік хатшының тұрақты орынбасары болды. 1907 жылы Бат орденінің серігі (CB) және 1911 жылы сол орденнің кавалер-командоры (KCB) атағымен марапатталды.

Жарияланымдар

П. Вергили Маронис операсы. Recognovit brevique adnotatione critica instruxit Фредерик Артурс Хирцель, Оксфорд: Кларендон, 1900 ж. Императорлық христиандық («Шығыс пен Батыс» басылымынан қайта басылған), 1913 ж. «Шіркеу, империя және әлем», Лондон: SPCK, 1919 ж. Оңтүстік Парсы және Ұлы соғыс: Талқылау, Географиялық журнал, 58:2, 1921 жылғы тамыз, 117–118. [Эдмунд Барроу, Артур Хирцель, Джордж Нейпир және Чарльз Йейттің талқылауы, 116–119, сэр Перси Сайкс, 'Оңтүстік Парсы және Ұлы соғыс', Географиялық журнал, 58:2, 1921 жылғы тамыз, 101–116.]