Кіріспе

Джордж Эдвард Линч Коттон (1813 жылғы 29 қазан – 1866 жылғы 6 қазан) – Калькутта епископы, ағылшын педагогы және дін қызметкері. Ол Британдық Үндістанмен және жеке мектептер жүйесімен байланыстарымен танымал болды.

Англиядағы өмір

Ол Честерде дүниеге келді, марқұм Джордж Коттонның, Честер соборының деканының немересі. Оның әкесі, Томас Джордж Д'Авенант Коттон, 1783 жылдың 28 маусымында Англияның Актон қаласында Джордж пен Кэтрин Мария (Томкинсон) Коттон отбасында дүниеге келді. Ол Корольдік фюзилер полкінде капитан болды және 1813 жылы Пиреней түбегіндегі соғыста Нивель шайқасында қаза тапты, Джордж дүниеге келгеннен екі апта өткен соң. Ол білімін Честердегі Король мектебінде, Вестминстер мектебінде және Кембридждегі Тринити колледжінде алды. Онда ол "Төмен шіркеу" партиясына қосылды және Томас Арнольдтың шәкірттерінің, соның ішінде С.Ж. Воган мен В.Ж. Конибердің жақын досы болды. Арнольдтың ықпалы Коттонның мінезі мен өмір жолын қалыптастырды. 1836 жылы ол бакалавр дәрежесін алып, "Рэгби" мектебінде оқытушының көмекшісі болды. Шамамен 1840 жылы ол бесінші сыныптың жетекшісі болды. 1852 жылы ол Марлборо колледжінің директоры қызметін қабылдап, оның қаржылық, білім беру және беделін жаңартты.

Үндістан

1858 жылы Коттонға Калькутта епископы лауазымы ұсынылды, ол көп ойланып, ақырында қабылдады. Үндістан үкіметі Британдық Шығыс Үндістан компаниясынан тәжге ауыстырылды, содан кейін Маколейдің «Үнді білімі туралы» танымал ескертпесінен кейін білім беру мәселелері белсенді талқыланды. Коттон британдық және еуразиялық балаларға арналған мектептер ашты, оның ішінде Шимладағы Епископ Коттон мектебі болды. Оның құрметіне Бангалорде Епископ Коттон ұлдар мектебі мен Епископ Коттон қыздар мектебі салынды. Нагпурдағы Епископ Коттон мектебі де оның атын иеленді. Ол Үндістанда көптеген басқа мектептерді де құрды, соның ішінде Калькуттадағы Сент-Джеймс мектебін және Бомбей қаласындағы Кафедраль және Джон Коннон мектептерін. Үндістандағы ең жоғары дәрежелі англикан дін қызметкері ретінде ол кіші құрлықтың барлық айманында көптеген жаңа шіркеулерді қадірледі, оның ішінде Абботтабадтағы Әулие Лук шіркеуі және сол кездегі Пенджаб провинциясында, кейін Солтүстік-Батыс шекаралық провинциясы болған аймақтардағы басқа да шіркеулерді. Оның жесірі редакциялаған, оның күнделіктері мен хаттарынан үзінділер енгізілген өмірбаяны 1871 жылы жарық көрді.

Өлім

1866 жылы 6 қазанда ол Бенгал президенттігінің Ганг өзеніндегі Куштиядағы зиратты киеледі. Ол жағадан кемеге апаратын тақтайшадан сығалап, Горай өзеніне құлап кетті. Ағыс оны алып кетіп, енді көрілмеді. "Мақта шұлықтарын баталау" деген тіркес Коттонның өлімімен байланысты болуы мүмкін деген болжам бар. Калькутта епископы болған кезде Коттон мектептеріндегі балалардың шұлық киюін қамтамасыз етті және олар келген кезде, басқа да заттар сияқты, шұлықтарына батасын берді. Уақыт өте келе "Коттон шұлықтары" "мақта шұлықтар" болып өзгерді. Ол күрт қайтыс болғаннан кейін архиепископтан: "Кім оның мақта шұлықтарына бата береді?" деп сұрады.