Кіріспе
Лорд Гамильтон, Страбайн бароны, Тайрон графтығындағы Ирландия пэрлігінің атағы, 8 мамыр 1617 жылы Джеймс Гамильтонға, Аберкорнның шеберіне, Аберкорнның 1-ші графы Джеймс Гамильтонның үлкен ұлына, оның әкесінің (және оның әкесінің әкесі, Клод Гамильтон, 1-ші Лорд Пейслидің) өмірінде берілді; барондық атағы оның әкесінің еркек мұрагерлеріне арналған ерекше талапқа ие болды. Ол сол кезде он үш жаста болды. Аберкорн мен Пейсли екеуі де Шотландия пэрлігіне жатты. 1618 жылы ол әкесінің бірнеше атақтарын мұралады, ал 1621 жылы әкесінің әкесінің атағын мұралады. 1633 жылы, үйленгеннен кейін көп ұзамай, ол өзінің ирланд жерлерін кіші інісі Клаудқа берді және титулын корольге Клаудқа беру үшін тапсырды; ол 1634 жылдың 14 тамызында қайта жаңартылды (1617 жылғы басымдықпен). Джордж Гамильтон, 3-ші Аберкорн графы, екінші графтың соңғы тірі баласы, шамамен 1680 немесе 1682 жылдары Падуада қайтыс болды. Клод Гамильтон, 5-ші Лорд Гамильтон, 2-ші баронның немересі, сол себепті Аберкорн графтығын мұралады; Гамильтон лордтары содан бері Аберкорн графтары, маркиздері және герцогтары болды, бір ғана ерекшелікпен: сол Клод Гамильтон, 5-ші барон және 4-ші граф, Джеймс II-нің жатақханасының лорды болды, онымен бірге жер аударылды және Бойн шайқасында жеңілген тарапта соғысты. Содан кейін ол заңсыз деп жарияланды, айыпталып, ирланд пэрлігі мен мүлкінен айырылды, бірақ шотланд пэрлігінен емес. Алайда, ол бірнеше айдан кейін, 1691 жылдың тамызында Францияға қайтып бара жатқанда теңіздегі қақтығыста қайтыс болды, ал оның ағасы және мұрагері Чарльз Гамильтон, 5-ші Аберкорн графы, 1692 жылдың 24 мамырында айыпталуын жоюға қол жеткізді. Джеймс Гамильтон, 6-шы Аберкорн графы, бірінші графтың басқа ұлынан тараған, бірақ 1701 жылы ерекше талап бойынша Страбайн барониясын мұралады. Ол 1688 жылы Вильгельм Оранскийға қосылып, Дерри қамалында Дерриді қорғау үшін күресті, дереу өзінің ирланд титулын Страбайн виконты етіп көтерді. Джеймс Гамильтон, екінші Аберкорн маркизі 1868 жылы Ирландияның лорд-лейтенанты болды, сол кезде ол Аберкорн герцогы және Страбайнның Гамильтон маркизі аталды; екеуі де Ирландия пэрлігіне жатты. Ресми түрде, бұл жаңадан құрылған атақтар емес, оның бар болған ирланд титулдарының жаңартылуы болды; бұл маңызды, өйткені 1800 жылғы Одақ заңы Одақтан кейін ирланд титулдарының санын шектеді. Бұл әрекеттің дұрыстығына қатысты кейбір пікір таластар бар.
The same Claud Hamilton, 5th Baron and 4th Earl, was Lord of the Bedchamber to James II, went with him into exile, and fought on the losing side at the Battle of the Boyne. Thereafter he was outlawed, attainted and deprived of his Irish peerage and estates; but not the Scottish ones. However, he died in a naval encounter on his way back to France a few months later, in August 1691, and his brother and heir Charles Hamilton, 5th Earl of Abercorn was able to get the attainder reversed, on 24 May 1692. James Hamilton, 6th Earl of Abercorn was descended from another son of the first Earl, but inherited the Barony of Strabane in 1701 without regrant, under the special remainder. He, who had joined William of Orange in 1688, and fought to defend Derry during the Siege of Derry, promptly had his Irish title promoted to Viscount Strabane. James Hamilton, second Marquess of Abercorn was Lord Lieutenant of Ireland in 1868, when he was created Duke of Abercorn, and Marquess of Hamilton of Strabane; both again in the Peerage of Ireland. Officially, these were not creations but promotions of his existing Irish titles; this matters because the Act of Union 1800 limited the number of Irish creations after the Union. There is some dispute over the propriety of this action.