Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бесінші Вирджиния конвенциясы – 1776 жылдың 6 мамырынан 5 шілдесіне дейін Уильямсбург қаласында өткен Вирджинияның патриоттық заң шығарушы органының жиналысы. Бұл конвенция Вирджинияны тәуелсіз штат деп жариялап, оның тұңғыш конституциясын және Вирджинияның Құқықтар туралы декларациясын қабылдады.
The Fifth Virginia Convention was a meeting of the Patriot legislature of Virginia held in Williamsburg from May 6 to July 5, 1776. This Convention declared Virginia an independent state and produced its first constitution and the Virginia Declaration of Rights.
Өмірбаян және құрамы
Алдыңғы Төртінші Вирджиния конвенциясы 1775 жылдың желтоқсан айында Уильямсбургте өткен еді. Филадельфияда Екінші Континенттік конгресс Джордж Вашингтонды Бостонды қоршап тұрған Континенттік армия әскерлерінің бас қолбасшысы етіп тағайындады, ал Вирджиниялық патриоттар Норфолк қаласының оңтүстік-шығысында Ұлы Көпір шайқасында британдық экспедициялық күштің шабуылын тойтарды. Жаңадан сайланған Бесінші Вирджиния конвенциясының делегаттары Эдмунд Пендлтонды Филадельфиядан Бірінші Континенттік конгрестің төрағасы ретінде оралғаннан кейін президенттік лауазымға қайта сайлады. Конвенция мүшелерін үш топқа бөлуге болады: 1775 жылға дейін Ұлыбританиядан тәуелсіздік үшін күрескен Батыс Вирджиниядан шыққан радикалдар; американдық ағартушылықтың философтары; және көбінесе шығыстан келген бай плантаторлар. Делегаттардың пропорционалды емес бөлінуі осы соңғы топқа артық ықпал берді.
The previous Fourth Virginia Convention had taken place in Williamsburg, in December 1775. In Philadelphia, the Second Continental Congress appointed George Washington commander of the Continental Army troops that then surrounded Boston, and Virginia patriots defeated an advancing British expeditionary force at the Battle of Great Bridge southeast of Norfolk. The newly elected delegates to the Fifth Virginia Convention re elected Edmund Pendleton as its president on his return from Philadelphia as presiding officer of the First Continental Congress. The membership could be thought of as belonging to one of three groups: radicals from western Virginia, who had agitated for independence from Britain even before 1775; philosophers of the American Enlightenment; and wealthy planters, largely from the east. A malapportionment of delegates granted disproportionate influence to this latter group.
Жиналыс
1776 жылдың 6 мамырынан 5 шілдесіне дейін Конвент Уильямсбургтегі колониялық капитолийде өтті. Ол Филадельфиядағы Бірінші Континенттік Конгресс президенті ретінде оралғаннан кейін Эдмунд Пендлтонды төрағалық етуші офицер етіп сайлады. Бесінші Конвенцияда үш партия болды. Біріншісі негізінен бай плантаторлардан құралған, олар Вирджинияның отаршылдық тарихында қалыптасқан жергілікті үкіметке иелігін сақтап қалуға тырысты. Олардың ішінде Роберт Картер Николас аға да болды, ол король Георг III-тен тәуелсіздік жариялауға қарсы болды. Бұл партия құл иеленуші шығысқа басымдық беретін дұрыс емес үлестіру арқылы конвенцияны басып алды. Бұл партия басқа штаттар құлдықты біртіндеп тоқтатып бастаған кезде, құлдықтың сақталуын қамтамасыз етті. Ол округтік үкіметтің өзін-өзі жалғастыратын ақсүйектік билігін сақтап, республикалық мемлекеттік құрылымның негізін құрайтын мүліктік талаптармен шектелген сайлау құқығын қамтамасыз етті. Екінші партияға ағарту дәуірінің зиялылары – заңгерлер, дәрігерлер және болашақ жас жігіттер кірді. Олардың ішінде Джордж Мейсон, Джордж Уайт, Эдмунд Пендлтон сияқты ескі буын және жас Томас Джефферсон мен Джеймс Мэдисон болды. Үшінші партия негізінен қазіргі Батыс Вирджиния штатының батыс Вирджиниясынан келген жас жігіттерден тұрды. Бұл партияны Патрик Генри және 1775 жылға дейін Ұлыбританиядан тәуелсіздікті қолдаған басқалар жетекшілік етті. 15 мамырда Конвент Вирджинияның үкіметі король Георг III-тің Парламентте "бұрынғыдай" жүзеге асырған билігінің, корольдің қайталап жасаған зияндары мен "үкіметтің рулінен бас тартып, бізді оның адалдығы мен қорғауынан шығарғаны" себепті "толыққандай таратылғанын" жариялады. Конвент үш қаулыны қабылдады: бірі Вирджиния үшін құқықтар декларациясын, бірі республикалық конституция құруды, ал үшіншісі басқа колониялармен федеративтік қатынастарды және оларға одақтас болуға дайын шет елдермен одақтарды талап етті. Сондай-ақ, ол Филадельфиядағы Континенттік Конгресске өз делегаттарына тәуелсіздік жариялауды тапсырды. Вирджинияның конгресс делегациясы тәуелсіздік жариялау үшін шартсыз нұсқау алған жалғыз делегация болды; Вирджиния Британ империясының "төртінші әлемі" ретінде Парламенттен тәуелсіз болды, бірақ оның конвенциясы Бенджамин Франклиннің сөзімен, олардың штаты "жеке ілініп қалмасын" дегенді қалады. Джеймс Мэдисонның сол күнгі хаттарына сәйкес, Уильямсбург тұрғындары осы оқиғаны колониялық капитолийден Юнион Джек туын алып тастап, оның орнына континенттік одақ туын көтерді, британдық Юнион Джек туын кантонға сақтап, өзін-өзі басқаратын Шығыс Индия компаниясының жиырма бір қызыл және ақ жолағын қосты.
The Convention convened from May 6 to July 5, 1776, at the colonial capitol in Williamsburg. It elected Edmund Pendleton its presiding officer after his return as president of the First Continental Congress in Philadelphia. There were three parties in the Fifth Convention. The first was mainly made up of wealthy planters, who sought to continue their hold on local government as it had grown up during colonial Virginia's history. These included Robert Carter Nicholas Sr., who opposed the Declaration of Independence from King George III. It dominated the convention by a malapportionment that lent an advantage to the slaveholding east. This party likely ensured the continuation of slavery at a time when other states had already begun ending it with gradual emancipation. It ensured the continued self perpetuating gentry rule of county government with a franchise limited by property requirements underpinning the republican form of state government. The second party was made up of the intellectuals of the Enlightenment era lawyers, physicians, and aspiring young men. These included the older generation of George Mason, George Wythe, Edmund Pendleton, and the younger Thomas Jefferson and James Madison. The third party was a minority of young men mainly from western Virginia in present day West Virginia. This party was led by Patrick Henry and others who supported independence from Britain prior to 1775. On May 15, the Convention declared that the government of Virginia as "formerly exercised" by King George III in Parliament was "totally dissolved" in light of the King's repeated injuries and his "abandoning the helm of government and declaring us out of his allegiance and protection". The Convention adopted a set of three resolutions: one calling for a declaration of rights for Virginia, one calling for the establishment of a republican constitution, and a third calling for federal relations with whichever other colonies would have them and alliances with whichever foreign countries would have them. It also instructed its delegates to the Continental Congress in Philadelphia to declare independence. Virginia's congressional delegation was the only one under unconditional positive instructions to declare independence; Virginia was already independent of Parliament as the "fourth realm" of British Empire, but its convention did not want their state, in the words of Benjamin Franklin, to "hang separately." According to James Madison's correspondence for that day, Williamsburg residents marked the occasion by taking down the Union Jack from over the colonial capitol and running up a continental union flag, keeping the Union Jack of the British Empire in the canton and adding the thirteen red and white stripes of the self governing East India Company.
Нәтижелері
7 маусымда Филадельфиядағы Екінші Континенттік Конгресс делегаты Ричард Генри Ли, Конгресс оған қолдануды бұйырған тілде тәуелсіздік ұсыну туралы нұсқауларды орындады: «Бұл колониялар еркін және тәуелсіз штаттар болып табылады және олар солай болуға құқылы». Конгресс бұл ұсынысты Америка Тәуелсіздік Декларациясын қабылдаумен қолдады, ол оның идеяларын көрнекті түрде бейнеледі. Конвенция 12 маусымда Джордж Мейсонның Құқықтар Декларациясын түзетіп, қабылдады, ол АҚШ Құқықтар Жарғысының алғы күші болды. 29 маусымда конвент Вирджинияның алғашқы Конституциясын бекітті. Конвент Патрик Генриді жаңа Вирджиния Комонвелтінің тұңғыш губернаторы етіп сайлады, ал Генри 1776 жылғы 29 маусымда губернатор ретінде қызметке кірісті, бұл Вирджинияға Екінші Континенттік Конгресс 1776 жылғы 4 шілдеде тәуелсіздік жариялағанға дейін бірнеше күн бұрын жұмыс істейтін республикалық конституция құруға мүмкіндік берді.
On June 7, Richard Henry Lee, one of Virginia's delegates to the Second Continental Congress in Philadelphia, carried out the instructions to propose independence in the language the convention had commanded him to use: that "these colonies are, and of right ought to be, free and independent states." The resolution was followed in Congress by the adoption of the American Declaration of Independence, which reflected its ideas. The convention amended, and on June 12 adopted, George Mason's Declaration of Rights, a precursor to the United States Bill of Rights. On June 29, the convention approved the first Constitution of Virginia. The convention selected Patrick Henry as the first governor of the new Commonwealth of Virginia, and Henry was inaugurated as governor on June 29, 1776, allowing Virginia to establish a functioning republican constitution a few days before the Second Continental Congress declared their independence on July 4, 1776.