Кіріспе

Блуа графы III Теобальд (французша: Thibaut; 1012–1089) – Блуа, Мо және Троя графтықтарының графы. 1044 жылы Анжу графы II Джеффри оны тұтқынға алып, оның бостандығы үшін Турен графтығын алмастырды. Теобальд немере інісінің Англияға нормандтардың шапқынына қатысқанын Шампан графтығына билік жүргізу үшін пайдаланды. Ол 1089 жылы қайтыс болды.

Блоиске мұрагерлік

Теобальд – Блуа графы Одо II мен Овернь графы Эрменгарданың ұлы еді. 1037 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Теобальд, басқа графтықтармен бірге, Блуа, Тур, Шартр, Шато-Дён және Сансер графтықтарын мұраға алды, сондай-ақ Шампаньде Шато-Тьерри, Провинс және Сент-Флорентинге де ие болды. Оның ағасы Стефан Мео, Труа және Витри-ле-Франсуа графтықтарын мұралады. 1044 жылға қарай Анжу графы Джеффри Мартель Тур қаласын қоршады, ал Теобальд қаланы құтқаруға тырысты. Олар Нуай шайқасында кездесті, Теобальд тұтқынға түсті және бостандығын қайта алу үшін Турен графтығынан бас тартуға мәжбүр болды. Осыдан кейін Блуа әулетінің билік орталығы Шампаньға көшті. 1054 жылы Теобальд қасиетті Рим императоры Генрих III-ті өзінің үстемдігінде мойындады, бұл Генрих I мен императордың Ивуада кездесуіне себеп болды. Теобальд патша сарайымен жақын қарым-қатынас орнатудың жолын тауып, саяси ықпалға ие болды және өзін Палатин графы деп атады.

Шампан шараптары

Теобальдтың сіңілі баласы, Шампан графы Одо Жеңімпаз Вильгельмнің әскеріне қосылып, Англияны нормандардың жаулап алуына қатысты. Теобальд сіңілі баласының болмауынан және сарайдағы өзінің ықпалынан пайдаланып, Одоның Шампаньдегі иеліктерін бақылауға алды. Ол үлкен билікке ие болды, ал бұл билік Валуа графы Ральф IV-нің қызына үйленгеннен кейін одан да артты. 1074 жылдан бастап ол ұлы Генриге Блуа, Шатодон және Шартрді басқаруды тапсырды.

Өлім

1089 жылы Теобальдтың қайтысынан кейін Франция королі Филипп I, Блуа және Шампань аймақтарын Теобальдтың ұлдары арасында бөлісуге келісім жасады.