Жонатан Рубинштейн: Apple және технологиялар әлемінің инноваторы

Кіріспе

Американдық инженер-электрик (1956 жылы туған)
актер Джонатан Дж. "Джон" Рубинштейн (1956 жылғы қазан айында туған) – американдық инженер-электрик, ол iMac және iPod құрылғыларын әзірлеуде маңызды рөл атқарды, бұл портативті музыка мен бейне құрылғысы алғаш рет 2001 жылы Apple Computer Inc. компаниясымен сатылды. Ол 2006 жылдың 14 сәуірінде Apple компаниясының iPod бөлімшесінің аға вице-президенті лауазымынан кетті. 2007 жылдың қазан айында Elevation Partners жеке капитал фирмасы қолданушы құрылғыларын өндіруші Palm, Inc. компаниясына маңызды инвестиция жасағаннан кейін ол Palm компаниясының басқарма төрағасы болды. 2009 жылы ол бұрынғы бас директор Эд Коллиганның орнына Palm компаниясының бас директоры болды. 2010 жылдың 1 шілдесінде Hewlett Packard Co компаниясы Palm компаниясын сатып алғаннан кейін Рубинштейн HP компаниясының басшысы болды. 2012 жылдың 27 қаңтарында Рубинштейн HP компаниясынан ресми түрде кетіп қалғанын жариялады. Рубинштейн 2010 жылдың желтоқсанынан бері Amazon.com онлайн-сауда желісінің директорлар кеңесінде қызмет етеді. 2013 жылдың мамыр айынан 2016 жылдың мамыр айына дейін ол Qualcomm жартылай өткізгіш өндіруші компаниясының басқармасында болды. 2016 жылдың наурыз айынан 2017 жылдың наурыз айына дейін Bridgewater Associates инвестициялық фирмасының тең бас директоры болды. 2005 жылы ол жаңа салаларды анықтаған және дамытқан инновациялық дербес компьютерлер мен тұтынушы электроникасын жобалауы үшін Ұлттық Инженерлік Академиясының мүшесі болып сайланды. Ол сондай-ақ Электр және Электроника Инженерлері Институтының аға мүшесі.

Алғашқы жылдар және білім

Рубинштейн Нью-Йорк қаласында туып өскен. Оның анасы Ратгерс университетінен докторлық диссертациясын қорғаған ғалым болған. Ол 1975 жылы Хорас Манн мектебін бітірген. Ол колледжге және Нью-Йорк штатының Итака қаласындағы Корнелл университетінің магистратурасына оқыды, онда 1978 жылы электр инженериясы бойынша бакалавр, ал бір жылдан кейін сол мамандық бойынша магистр дәрежесін алды. Корнеллде оқып жүргенде Рубинштейн студенттік WVBR радиостанциясының мүшесі болды. Кейін ол Колорадо штатының Форт-Коллинс қаласындағы Колорадо мемлекеттік университетінен компьютер ғылымдары бойынша магистр дәрежесін алды. Рубинштейн 1986 жылы HP компаниясынан кетіп, Силикон алқабындағы Ardent Computer Corp. стартапына қосылды.

Apple компьютерлері

Apple компаниясы NeXT компаниясын сатып алғаннан кейін Рубинштейн ұзақ демалысқа шығып, саяхаттау жоспарлаған. Бірақ Джобс, енді Apple компаниясының еңбекақысыз кеңесшісі, Рубинштейнді өзімен жұмыс істеуге шақырды. Сол кезде Apple компаниясы салалық қолдауды жоғалтып жатты. Олардың инновациялық репутациясы төмендеді және пайдасы азайды. Рубинштейн 1997 жылдың ақпан айында Apple компаниясына қосылды, бұл Apple компаниясы 816 миллион АҚШ долларын жоғалтқаннан кейін болды. Ол Apple компаниясына қосылуына себеп, The New York Times газетіне берген сұхбатында: «Apple әлемдегі соңғы инновациялық, көптеп өндірілетін компьютер жасаушысы болды», – деді. Рубинштейн Apple компаниясына Аппараттық Инженерияның аға вице-президенті және атқарушы құрамының мүшесі ретінде қосылды. Ол аппараттық құрылғыны әзірлеу, өнеркәсіптік дизайн және төменгі деңгейдегі бағдарламалық жасақтаманы әзірлеуге жауапты болды және Apple компаниясының технологиялық жол картасы мен өнім стратегиясына үлкен үлес қосты. Рубинштейн келгеннен кейін үлкен жұмыс жүктемесі алды. Компания 15 өнім желісін сатты, олардың көбі сол кездегі басқа компьютерлерге қарағанда нашар деп есептелді. Ішкі тұрғысынан Apple компаниясы аппараттық командаларын тиімсіз басқарды. Көптеген командалар бір өнімді бір-бірінен тәуелсіз жұмыс істеді және өнім желілерінің толық үйлесімді болуына көңіл жеткізілмеді. Джобспен бірге Рубинштейн осы екі мәселені шешуге көмектесті. Сондай-ақ, ол ғылыми-зерттеу жобалары мен инженерлерге әсер ететін шығындарды қысқартудың кең ауқымды жоспарын іске асыруға көмектесті. Шығындар ақырында екі есеге төмендетілді. Қазіргі уақытта жобадағы барлық жобаларды жан-жақты қарастырғаннан кейін, жылдам PowerPC негізіндегі үстел компьютері G3, Apple компаниясының келесі өнімі ретінде таңдалды. 1997 жылдың соңында шығарылғаннан кейін Apple компаниясы көп жылдардан бері жоқ болған нәрсені иеленді: Intel негізіндегі бәсекелестермен бәсекелесе алатын заманауи үстел компьютері. 1997 жылы Джобс барлық өнім желілерін тоқтатты және тұтынушылар мен кәсіби клиенттер үшін тек үстел және ноутбук компьютерлеріне бағытталған жаңа өнім стратегиясын енгізді. Power Macintosh G3 кәсіби клиенттерге арналған үстел компьютерінің рөлін атқара бастағаннан кейін, Apple тұтынушыларға арналған бастапқы деңгейдегі үстел компьютеріне назар аудара бастады. Нәтижесінде 1998 жылы iMac компьютері пайда болды. iMac-ты әзірлеу үшін Рубинштейн команда жинады және оларға тек 11 ай мерзім берді (олар мүмкін емес деп санайтын уақыт). iMac бірден табысқа жетті, Apple компаниясын жандандырып қана қоймай, сол кездегі USB сияқты жаңа технологияларды танымал етті, ол кейіннен салалық стандартқа айналды. iMac сонымен қатар сол кездегі компьютерлер үшін сирек кездесетін дискета дискісіз шығарылды, деректерді беру үшін оптикалық дискке және USB және Firewire сияқты жаңа технологияларға сүйенді. Рубинштейн осы екі шешімге де жауапты болды. Рубинштейн басқаруымен болашақ жаңа өнімдер Power Mac сериясының барлық келесі жаңартуларын (G4 және G5) қамтыды. Техникалық тұрғыдан қуатты болғанымен, Power Mac сериясы Intel негізіндегі әріптестерінен баяу болды деген пікірге тап болды, өйткені олардың PowerPC процессорлары сағаттың жылдамдығын төмен көрсетті. Рубинштейн мен Apple PowerPC архитектурасын Intel архитектурасымен тек сағаттық жылдамдықтары бойынша салыстыруға болмайтынын түсіндіру үшін «Мегагерц мифы» терминін танымал етті (PowerPC процессорлары, олардың сағаттық жылдамдықтары төмен болғанына қарамастан, сол дәуірдегі Intel процессорларымен салыстырылатын еді).

After Apple's purchase of NeXT, Rubinstein had planned on an extended vacation to travel. But Jobs, now an unpaid consultant for Apple, invited Rubinstein to work with him. At the time, Apple was losing industry support. Their reputation as an innovator was waning, and their profits were decreased. Rubinstein joined Apple in February 1997, which came right after a year in which Apple lost US$816 million. He joined Apple anyway because, as he told The New York Times, "Apple was the last innovative high volume computer maker in the world." Rubinstein joined Apple as Senior Vice President of Hardware Engineering, and a member of its executive staff. He was responsible for hardware development, industrial design and low level software development, and contributed heavily to Apple's technology roadmap and product strategy. Rubinstein took on an immense workload upon his arrival. The company sold over 15 product lines, nearly all of which were derided as inferior to other computers available at the time. Internally, Apple also suffered from mismanagement of its hardware teams. Multiple teams often worked on the same product independently of each other, and very little attention was directed towards making all of the product lines fully compatible with each other. With Jobs, Rubinstein helped towards fixing both of these problems. He also helped initiate an extensive cost cutting plan affecting research projects and engineers. Expenses were eventually cut in half. After critically examining all projects currently in the pipeline, the G3, a fast PowerPC based desktop machine, was chosen to be Apple's next released product. Upon its release at the end of 1997, Apple finally had what it hadn't had in years: a cutting edge desktop machine that could compete with its Intel based competitors. In 1997, Jobs cancelled almost all of the product lines, and introduced a new product strategy focusing only on desktop and laptop computers for both consumer and professional customer. With the Power Macintosh G3 filling the role of a desktop computer marketed at professional customers, Apple began to focus on an entry level desktop computer suitable for consumers. The result was the iMac released in 1998, a computer with an innovative design intended to be friendly and easily accessible for average computer users. For the iMac's development, Rubinstein assembled a team and with a deadline of only 11 months (a timeline they considered impossible). The iMac was an immediate success, not only helping to revitalise Apple as a company, but also popularising new technologies at the time, such as USB, which would then go on to become an industry standard. The iMac also shipped without a floppy disk drive (rare for computers of the era), relying solely on the optical drive and new technologies such as USB and Firewire for data transfer. Rubinstein was responsible for both of these decisions. Future rollouts under Rubinstein's management included all subsequent upgrades (the G4 and G5) of the Power Mac series. While they were technically powerful computers, the Power Mac series suffered from the perception that they were slower than their Intel based counterparts because their PowerPC CPUs listed slower clock speeds. Rubinstein and Apple popularised a term known as the Megahertz myth, to describe how the PowerPC architecture could not be compared to the Intel architecture simply on their clock speeds (the PowerPC CPUs, despite their lower clock speeds, were generally comparable to Intel CPUs of the era).

iPod-тың дамуы

Mac компьютер брендінің салыстырмалы түрде төмен сатылуына байланысты Apple компаниясы тұтынушылардың хабардарлығын арттыру мақсатында өзінің экожүйесін кеңейтуге шешім қабылдады. iPod, Apple компаниясының «цифрлық хаб» санатынан пайда болды, осы кезде компания жеке цифрлық құрылғылар нарығының өсуімен қатар бағдарламалық жасақтаманы жасауға кірісті. Цифрлық камералар, бейнекамералар және органайзерлер жақсы қалыптасқан нарықтарға ие болды, бірақ компания қолданыстағы цифрлық музыка ойнатқыштарды «ірі және ауыр немесе кішкентай және пайдасыз» деп таныды, ал олардың интерфейстері «өте жағымсыз» болды.

2000 жылға қарай Стив Джобс портативті музыка ойнатқышты жасауға қызығушылық танытты. Бірақ Рубинштейн қажетті компоненттер әлі қолжетімді емес деп мәлімдеді. Алайда, 2001 жылдың ақпанында Toshiba Corp. компаниясына бару кезінде Рубинштейн iPod-тың маңызды бөлігіне айналған кішкентай 1,8 дюймдік қатты дискіні алғаш рет көрді. Toshiba инженерлері бұл дискіні жасағанмен, оны қалай қолдануға болатынын білмеді. Джобс келісім берді, ал Рубинштейн аппараттық және бағдарламалық жасақтама инженерлерінен команда құрып, өнімді жеделдетілген, сегіз айлық кесте бойынша дайындауды басқарды. 2004 жылға қарай бұл бизнес Apple үшін соншалықты маңызды болды, iPod жеке бөлімшеге бөлінді, оның басшылығы Рубинштейнге жүктелді. Осылайша ол нарықтағы ең табысты портативті медиа ойнатқышқа ғана емес, сонымен қатар барлық уақыттағы ең танымал тұтынушы электроника өнімдерінің біріне айналды. Рубинштейн кейде iPod-ты жасаудағы рөлі үшін «Подфазер» деп аталды. 2007 қаржы жылында iPod 8,3 миллиард долларлық кіріс әкелді, бұл Apple компаниясының жалпы сату көлемінің үштен бірін құрады. 2005 жылдың күзіне қарай Рубинштейн Тим Куктың басқарушы директор ретіндегі ықпалының артуынан және өте жақын болған Индустриялық дизайн департаментінің вице-президенті Джонатан Айвпен жиі туындайтын келіспеушіліктерден көңілі тоңды. Айв өте қымбат немесе жасау қиын өнімдерді жобалауды жалғастырды, бірақ Рубинштейн бұған қарсылық көрсетті. Джобс өзінің өмірбаянында Уолтер Айзексонға: «Ақырында, Руби HP-ден келді, ол ешқашан тереңге бойлаған жоқ, ол агрессивті емес еді» деді. Соңында Айв Джобсқа: «Бұл мен немесе ол» деді, ал Джобс Айвті сақтап қалуға шешім қабылдады. 2005 жылдың қазан айында Apple компаниясы Рубинштейннің 2006 жылдың 31 наурызында зейнеткерлікке шығатынын жариялады, ал оның орнына Тони Фаделл iPod басшысы болып тағайындалды. Кейіннен ол апталық жұмыс уақытының 20 пайызын консалтингтік қызметтерге жұмсайтыны хабарланды. Айтуынша, жаңа қолға ұсталатын құрылғының (iPhone) шығарылысы жақындағанда Стив Джобс Рубинштейнге көңіл бөлмей, жас инженерлерге көбірек назар аудара бастады. Рубинштейнге Apple компаниясындағы оның билігін азайтатын лауазым берілді. Джобс жаңа инженерлерге назар аударды, бұл ақырында Рубинштейннің кетуіне әкелді.

By 2000, Steve Jobs expressed interest in developing a portable music player. But Rubinstein demurred, saying the necessary components were not yet available. While on a routine supplier visit to Toshiba Corp. in February, 2001, however, Rubinstein first saw the tiny, 1.8 inch hard disk drive that became a critical component of the iPod. While Toshiba engineers had developed the drive, they were not sure how it could be used. Jobs agreed, and Rubinstein assembled and managed a team of hardware and software engineers to ready the product on a rushed, eight month schedule. By 2004 the business became so important to Apple that the iPod was spun off into its own division, which Rubinstein took over. making it not only the most successful portable media player on the market but one of the most popular consumer electronics products of all time. Rubinstein sometimes called the "Podfather" because of his role in developing the iPod In the 2007 fiscal year, the iPod generated $8.3 billion in revenue, or about a third of Apple's sales. By around the fall of 2005, Rubinstein had become upset by Tim Cook’s increasing leadership role as COO and his frequent clashes with SVP of Industrial Design, Jony Ive, who was very close with Jobs. Ive kept designing costly or difficult to engineer products, which Rubinstein balked at. Jobs told his biographer Walter Isaacson “In the end, Ruby’s from HP, and he never delved deep, he wasn’t aggressive.” Eventually, Ive told Jobs “It’s him, or me.”, and Jobs decided to keep Ive instead. In October 2005, Apple announced that Rubinstein would be retiring on March 31, 2006, and he was succeeded as iPod chief by Tony Fadell. It was later announced that he would make himself available for up to 20% of his workweek on a consulting basis. It is said that with the approaching release of an upcoming hand held device (which would become the iPhone), Steve Jobs started paying lesser attention to Rubinstein and more attention to young engineers. Rubinstein was given a promotion which actually reduced his power at Apple. Jobs's focus shifted to newer engineers which ultimately resulted in Rubinstein's departure.

Алма

2007 жылы Рубинштейн Palm компаниясына директорлар кеңесінің атқарушы төрағасы ретінде қосылды; ол сонымен қатар сезімдік технологияны (haptic technology) дамытушы еді. Рубинштейн Palm компаниясының өнімдерін дамытуды өз бақылауына алды және оның зерттеу, әзірлеу және инженерлік жұмыстарына жетекшілік етті. Оның алғашқы міндеттерінің бірі компанияның өнімдерін таңдау және ҒЗТ командаларын қайта құру болды. 2009 жылдың 10 маусымында, оның туындысы – Palm Pre сәтті шығарылғаннан кейін небәрі төрт күн өткен соң, Рубинштейн Palm компаниясының бас директоры болып тағайындалды. Palm Pre алғаш рет Sprint желісінде пайда болды. Іске қосылған кездегі хабарламаларда бұл Sprint үшін рекордты көрсеткіш болды, алғашқы аптада 50 000 дана сатылды. 2009 жылдың 8 қыркүйегінде Palm Pixi телефоны жарияланды, ал 2009 жылдың 15 қарашасында Sprint желісінде сатылымға түсті. Рубинштейн Palm компаниясының болашақтағы табысы үшін "көп операторларды және көп аймақтарды тарту" маңызды екенін айтты, және компания 2010 жылдың қаңтарында Palm Pre Plus және Pixi Plus телефондарын Verizon Wireless желісінде іске қосты. Сол айда AT&T 2010 жылы Palm-нің webOS құрылғыларын іске қосу жоспарларын жариялады. Бірақ Verizon Wireless-тің қосылуы күткендей көп көмектеспеді. 2010 жылдың ақпанында Palm өнімдерінің үміттенгендей жылдам сатылмағанын ескертті. Рубинштейн Palm компаниясына қосылғаннан кейін негізгі технологиялық қауымдастықтағы беделі арта түсті. Ол 2009 жылдың қыркүйегінде технологиялық веб-блогтың веб-видеожобасы – "The Engadget Show" бағдарламасының бірінші эпизодында арнайы қонақ болды. Fast Company журналы Рубинштейнді "бизнестегі 100 ең креативті адам" тізіміне де енгізді.

Hewlett-Packard (екінші кезең)

Рубинштейн 2010 жылы HP-ге қайта оралды, одан кейін HP Palm компаниясын 1,2 миллиард долларға сатып алды. Бұл мәміле HP-ге мобильді құрылғылар нарығына қайта кіру мүмкіндігін берді, сонымен қатар Palm-ға тікелей қолдау көрсетті, себебі кейбір сарапшылар оның екі жыл ішінде қаржысы таусылатынын күткен. Рубинштейн бірігуден кейін 12-ден 24 айға дейін компанияда қалуға келісті. Сол кезде HP webOS-ты телефондар, принтерлер және басқа да құрылғылар сияқты өнімдердің кең спектрінде пайдалануды жоспарлаған. HP-нің стратегиясы – тұтынушылардың барлық ақпаратына, олар қолданатын құрылғыға қарамастан, бұлт арқылы қол жеткізуді қамтамасыз ету болды. 2011 жылдың 1 шілдесінде HP webOS негізіндегі TouchPad құрылғысын шығарды. Бірақ көп ұзамай Рубинштейн webOS бөлімінен кетіп, HP ішінде басқа лауазымда "өнімдік инновацияларға" жауапкер болды. Рубинштейн құрылғыға деген сұранысты арттыруға шыдамдылық танытқанымен, HP нашар сатылым көрсеткіштеріне байланысты одан тез бас тартты: TouchPad нарықта бар болғаны жеті апта ғана болды, содан кейін бас директор Лео Апотекер тамыз айында компанияның webOS-та жұмыс істейтін барлық аппараттық құрылғыларды тоқтату туралы шешім қабылдады. (Содан кейін HP ең арзан TouchPad-тің бағасын 99 долларға дейін төмендетті, бұл кең ауқымды сатып алу толқынына әкелді және жетекші технологиялық зерттеу компаниясы Canalys оны "2011 жылғы міндетті технологиялық өнім" деп атады.) Бір айдан кейін HP басқармасы Апотекерді eBay-дің бұрынғы бас директоры Мег Уитманмен алмастырды. Ол 2011 жылдың желтоқсан айында webOS-ты ашық кодқа айналдыру жоспарларын жариялады. 2012 жылдың 27 қаңтарында Джон Рубинштейн 24 айлық шарты аяқталғаннан кейін HP-ден кетті. Сұхбат беру кезінде ол зейнеткерлікке шықпайтынын, бірақ демалысқа шығатынын айтты және ол кезде ешқандай жоспары болмаса да, "болашақ – мобильділікте" екенін қосты. Рубинштейннің әлемдегі ең ірі хедж-фонды Bridgewater Associates компаниясының бас директоры болып тағайындалғаны туралы 2016 жылдың наурыз айында клиенттерге жолданған хатта хабарланды. Хабарламада Bridgewater басшылары "технология біз үшін маңызды болғандықтан, біздің бас директорларымыздың бірі осы салада мықты болуын қаладық" деп мәлімдеді. Рубинштейн Грег Дженсенді алмастырды, ол өзінің инвестициялық директор лауазымына көңіл бөлді. Бір жылдан кейін Рубинштейн компанияны тастап кететіні хабарланды, себебі ол және Bridgewater негізін қалаушы Рей Далио "компания мәдениетіне сай емес екендігіне өзара келісті".

Rubinstein rejoined HP in 2010, when the latter bought Palm for $1.2 billion. The deal gave HP another chance to enter the mobile device market while sending a lifeline to Palm, which some analysts expected to run out of cash within two years. Rubinstein agreed to remain with the company for 12 to 24 months after the merger. At the time, HP said it would utilize webOS across a spectrum of products, including phones, printers and other devices. HP’s strategy was to keep consumers connected to all of their information through the cloud, regardless of which device they were on. On July 1, 2011, HP released the webOS based TouchPad. Shortly after, Rubinstein stepped down from the webOS unit and assumed a "product innovation role" elsewhere within HP. While Rubinstein had pledged to be patient in building demand for the device, HP abandoned it quickly in the face of soft sales: The TouchPad was on the market for only seven weeks when then CEO Leo Apotheker announced in August that the company would discontinue all hardware devices running webOS. (HP subsequently slashed the price of the least expensive TouchPad to $99, setting off a buying frenzy and leading technology research firm Canalys to call it the "must have technology product of 2011.) Apotheker himself was gone less than a month later, when the HP board replaced him with former eBay CEO Meg Whitman. She announced plans to make webOS open source in December 2011. On January 27, 2012, Jon Rubinstein left HP after his 24 months contract ended. In an interview, he said he would not retire, but take a break and while he had no plans at the time, he added "the future is mobile." Rubinstein's appointment as co CEO at Bridgewater Associates, the world's largest hedge fund, was announced in a letter to clients in March 2016. In the note, Bridgewater officials noted that "because technology is so important to us, we wanted one of our co C. E. O. s to be very strong in that area." Rubinstein replaced Greg Jensen, who moved to concentrate on his role as co chief investment officer. Less than one year later, it was announced that Rubinstein was leaving the company because he and Bridgewater founder Ray Dalio "mutually agree that he is not a cultural fit for Bridgewater".

Жеке өмір

Рубинштейн технология саласының тәжірибелі маманы және қазіргі уақытта BT Group plc басқармасында мүше болып табылатын Карен Ричардсонға үйленген.