1933 ж. Канзас-Ситидегі оқиға: 4 құқық қорғау қызметкері мен қылмыскер қаза болды. Верне Миллер тобы түрмеден қашқан Желли Нэшті босатуға тырысты. Флойд қатысты деген күдік бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1933 жылғы оқиға. АҚШ, Миссури штаты, Канзас-Ситиде 1933 жылғы маусымда болған атыс.
the incident in 1933
June 1933 shootout in Kansas City, Missouri, United States
Канзас-Ситидегі қырғын – 1933 жылғы 17 маусымда таңертең Канзас-Ситидегі Юнион станциясы теміржол депосында төрт құқық қорғау органының қызметкері мен бір қылмыстық қашқынды атып өлтіру оқиғасы. Бұл Вернон С. "Верн" Миллер басқаратын топтың федералдық тұтқын Франк "Желли" Нэшті босатуға жасаған әрекетінің бөлігі болды. Ол кезде Нэш үш жыл бұрын қашып кеткен Канзас штатындағы Левенворт федералдық түрмесіне қайтарылып жатқан бірнеше құқық қорғау органының күзетінде болды. ФБР Чарльз "Күлкілі бала" Флойдты оқ атып өлтіргендердің бірі деп анықтады. Алайда, кейбір мәліметтер Флойдтың бұл оқиғаға қатысы болмағанын көрсетеді.
The Kansas City massacre was the shootout and murder of four law enforcement officers and a criminal fugitive at the Union Station railroad depot in Kansas City, Missouri, on the morning of June 17, 1933. It occurred as part of the attempt by a gang led by Vernon C. "Verne" Miller to free Frank "Jelly" Nash, a federal prisoner. At the time, Nash was in the custody of several law enforcement officers who were returning him to the U. S. Penitentiary at Leavenworth, Kansas, from which he had escaped three years earlier. Charles "Pretty Boy" Floyd was identified by the FBI as one of the gunmen. However, some evidence suggests that Floyd was not involved.
Өмірбаян
Франк Нэш алғаш рет 1913 жылы сотталды. Ол досы Нолли "Хампи" Вортманмен бірге Оклахома штатының Сапульпа қаласындағы дүкеннен ұрлық жасады. Қашып бара жатқанда Нэш дәлелдерді жасыруды ұсынды. Вортман ақшаны көмуге барғанда, Нэш оған артынан оқ атты. Бірнеше сағаттан кейін Нэш тұтқындалып, Оклахома штатының түрмесінде өмір бойына жазаға кесілді. 1918 жылдың 28 наурызында Нэш түрме бастығын Әскерге қосылып, Бірінші дүниежүзілік соғыста күресуге рұқсат сұрап көндірді, соның нәтижесінде жазасы он жылға қысқартылды. 1920 жылы Нэш жарылғыш заттарды қолданып ұрлық жасағаны үшін, яғни сейфті бұзғаны үшін айыпталды және Оклахома штатының жазалау абақтысында 25 жылға сотталды. Ол сенімді адамға айналып, жазасы бес жылға дейін қысқартылды. 1922 жылдың 29 желтоқсанында Нэш босатылды. 1924 жылдың 3 наурызында Нэш пошта тасымалдаушысына шабуыл жасағаны үшін Канзас штатындағы АҚШ-тың Ливенворт түрмесінде 25 жылға сотталды. Ол 1930 жылдың 19 қазанында қашып кетті. ФБР Нэшті АҚШ-тың және Канаданың көп бөлігінде қарқынды түрде іздеуге кірісті. Жіті тергеуден кейін ФБР Нэштің 1931 жылдың 11 желтоқсанында Ливенворт түрмесінен жеті тұтқынның қашуына көмектескенін анықтады. Тергеу сондай-ақ Нэштің Франсис Л. Китинг, Томас Холден және Орта Батыстағы бірнеше банк тонауларына қатысқан басқа да қарулы адамдармен тығыз байланыста болғанын көрсетті. Китинг пен Холден 1932 жылдың 7 шілдесінде Миссури штатының Канзас-Сити қаласында ФБР агенттерімен ұсталды. Екеуі де Нэштің қайда екені туралы маңызды ақпаратқа ие болды және ақырында ол Арканзас штатының Хот-Спрингс қаласында жасырынып отырғанын айтты.
Frank Nash was first convicted in 1913. He and a friend, Nollie "Humpy" Wortman, stole nearly from a store in Sapulpa, Oklahoma. While escaping, Nash suggested they hide the evidence. As Wortman went to bury the money, Nash shot him in the back. Nash was arrested hours later and sentenced to life in the Oklahoma State Penitentiary. On March 28, 1918, Nash's sentence was reduced to ten years after he convinced the warden he wanted to join the army and fight in World War I. In 1920, Nash was convicted of burglary using explosives, also known as safe cracking, and sentenced to 25 years in the Oklahoma State Penitentiary. He became a trusty, and his sentence was reduced to five years. On December 29, 1922, Nash was released. On March 3, 1924, Nash began a 25 year sentence at the United States Penitentiary, Leavenworth, in Kansas, for assaulting a mail custodian. He escaped on October 19, 1930. The FBI launched an intensive search for Nash throughout the entire United States and most of Canada. After an intensive investigation, the FBI concluded that Nash had assisted in the escape of seven prisoners from the United States Penitentiary, Leavenworth, on December 11, 1931. The investigation also disclosed that Nash had a very close association with Francis L. Keating, Thomas Holden, and several other gunmen who had participated in several bank robberies throughout the Midwest. Keating and Holden were apprehended by FBI agents on July 7, 1932, in Kansas City, Missouri. The pair had crucial information about the whereabouts of Nash and eventually divulged that he was hiding out in Hot Springs, Arkansas.
Қабылдау
Ақпаратты қолдарына алып, ФБР агенттері Фрэнк Смит пен Фрэнсис Джозеф "Джо" Лэки және МакАлестер, Оклахома полициясының бастығы Отто Рид қашқан қылмыскерді табу үшін Арканзас штатына аттанды. Жылдар бойы жүргізілген жан-жақты іздеуден кейін Нэш 1933 жылғы 16 маусымда Хот-Спрингс қаласындағы жергілікті дүкенде ұсталды. Үш шенеунік содан кейін Нэшті Арканзас штатындағы Форт-Смит қаласына апарып, сол күні сағат 20:30-да Миссури штатының Канзас-Сити қаласына бағытталған пойызға мінгізді. "Миссури Пасифик" пойзының Канзас-Ситиге келуі келесі күні сағат 07:15-ке жоспарланған. Сапарға шығар алдында заң өкілдері Канзас-Ситидегі ФБР кеңсесінің жетекшісі, арнайы агент Рид Веттерлимен байланысып, оны пойыз станциясында күтіп алуын сұрады.
With information in hand, two FBI agents, Frank Smith and Francis Joseph "Joe" Lackey, and McAlester, Oklahoma Police Chief Otto Reed ventured to Arkansas to find the escaped outlaw. After an exhaustive search, Nash was apprehended in a local store in Hot Springs on June 16, 1933. The three officials then drove Nash to Fort Smith, Arkansas, to board a train bound for Kansas City, Missouri, at 8:30 that night. The Missouri Pacific train's estimated time of arrival in Kansas City was 7:15 the next morning. Before traveling, the lawmen contacted Reed E. Vetterli, Special Agent in Charge (SAC) of the FBI's Kansas City office, to meet them at the train station upon arrival.
Құрлық
Бірнеше заңсыз дос Нэштің Хот-Спрингсте тұтқындалғаны туралы естіген. Олар Нэш пен оның күзетшілері Канзас-Ситиге қашан келетінін біліп, оны босату жоспарын жасады. Бұл жоспарды Ричард Таллман Галатас, Герберт Фармер, "Док" Луис Стаччи және Фрэнк Б. Муллой ойлап шығарды. Вернон Миллер Нэшті босатуға тағайындалды және Канзас-Ситидегі Муллойдың тавернасында болғанда, жоспарға көмектесу үшін бірнеше телефон соқты. ФБР-дің ресми баяндамасына сәйкес, Чарльз "Сұлу жігіт" Флойд және оның серігі Адам Ричетти миссияға көмектесу үшін Канзас-Ситиге келді. ФБР есебінде айтылғандай, Флойд пен Ричетти Канзас-Ситиге жол тартқан еді, бірақ 16-сы күні таңертең ерте Боливарда, Миссуриде тоқтатылды, себебі олар отырған көлік істен шықты. Олар жергілікті гаражда көлікті жөндеуді күтіп тұрғанда, ғимаратқа шериф Джек Киллингсворт кірді. Ричетти шерифті бірден танып, автоматтарына қол соғып, шерифті және гараж жұмысшыларын қабырғаға тіреп қойды. Флойд екі .45 калибрлі автоматтарымен барлық адамдарға қимылдамауды бұйырды. Флойд пен Ричетти қаруларын басқа көлікке ауыстырып, шерифке сол көлікке отыруды бұйырды. Екеуі, тұтқынымен бірге, Миссури штатының Дипвотер қаласына барды, сол көлікті тастап, басқасын тартып алды. Шерифті босатып, олар 16 маусым күні кешкі сағат 10-да Канзас-Ситиге жетті. Сол жерде Флойд пен Ричетти сол көлікті тастап, тағы бір машина ұрлап, өздерінің заттары мен қаруларын оған ауыстырды. Соңында сол түні олар Миллермен кездесіп, онымен бірге үйіне барды. Сол жерде Миллер оларға Франк Нэшті босату жоспарын айтты. Ертесі күні таңертең, ФБР мәліметтері бойынша, Миллер, Флойд және Ричетти Chevrolet седанмен Юнион станциясына барды. Олар Нэш пен оның күзетшілері келгенше күтіп отырды.
Several outlaw friends of Nash had heard of his capture in Hot Springs. They learned the time of the scheduled arrival of Nash and his captors in Kansas City and made plans to free him. The scheme was conceived and engineered by Richard Tallman Galatas, Herbert Farmer, "Doc" Louis Stacci, and Frank B. Mulloy. Vernon Miller was designated to free Nash, and while at Mulloy's tavern in Kansas City, he made several phone calls for assistance in the scheme. According to the official FBI report, Charles "Pretty Boy" Floyd and his sidekick Adam Richetti arrived in Kansas City to aid in the mission. According to the FBI report, Floyd and Richetti happened to be on the way to Kansas City but had been detained at Bolivar, Missouri, early on the morning of the 16th, when the car in which they were riding became disabled. While the two were waiting in a local garage for the necessary repairs to the car, Sheriff Jack Killingsworth entered the building. Richetti, who immediately recognized the sheriff, seized a machine gun and held the sheriff and the garage attendants up against the wall. Floyd drew two .45 caliber machine pistols and ordered all parties to remain motionless. Floyd and Richetti then transferred their arsenal into another automobile and ordered the sheriff to enter that vehicle. The two, along with their prisoner, drove to Deepwater, Missouri, abandoned that automobile and commandeered another. After releasing the sheriff, they arrived in Kansas City about 10:00 p. m. on June 16. There, Floyd and Richetti abandoned that automobile and stole another car to which they transferred their baggage and firearms. Finally, that same night, they met Miller and went with him to his home. There Miller told them of his plan to free Frank Nash. Early the next morning, according to the FBI account, Miller, Floyd, and Richetti drove to Union Station in a Chevrolet sedan. There they took up their positions to await the arrival of Nash and his captors.
Қазалау
Пойыз Канзас-Ситиге келгенде, агент Лэки Смит, Рид және Нэшті пойыздың вагонында қалдырып, жүк тиеу платформасына барып еді. Платформада оны ФБР агенті Реймонд Дж. Каффри және Канзас-Сити полиция бөлімінің офицерлері В. Дж. Грумс және Фрэнк Германсон күтіп тұрды. Олар платформаның айналасын қарап шықты, күдік тудыратын ештеңе таппады. SAC Веттерли агент Лэкиге, өзі мен Каффри Юнион станциясына екі машина әкелгенін және машиналардың сыртында тұрғанын айтты. Сосын агент Лэки пойызға қайтып оралды және онымен бірге шеф Рид, SAC Веттерли, агенттер Каффри мен Смит, офицерлер Германсон мен Грумс Юнион станциясының вестибюлі арқылы өтті. Осы кезде агент Лэки мен шеф Ридтің екеуі де мылтықпен қаруланған еді. Басқа офицерлер пистолеттер ұстады. Фрэнк Нэш жеті офицермен бірге Юнион станциясынан өтті. Юнион станциясынан шыққанда, заң қызметкерлері тұтқынмен бірге қысқа ғана тоқтап тұрды. Күдік тудыратын ештеңе көрінбегендіктен, Каффридің «Шевролетіне» қарай бет алды. Фрэнк Нэш пойызбен Юнион станциясының шығыс кіреберісі алдында тұрған «Шевролетке» дейін бүкіл сапар бойы қолғапталған күйде болды. Агент Каффри «Шевролеттің» оң жақ есігін ашты. Есік ашылғанда Нэш артқы орынға отыра бастады, бірақ агент Лэки Нэшке машинаның алдыңғы орындығына отыруды бұйырды. Сосын агент Лэки машинаның артқы орындығына, жүргізушінің артына отырды. Агент Смит оның жанында, артқы орындықтың ортасында отырды, ал шеф Рид Смиттың жанында, оң жақ артқы орындықта отырды. Осы сәтте агент Каффри сол жақ есіктен жүргізуші орындығына отыру үшін машинаны айналып өтті. SAC Веттерли офицерлер Германсон мен Грумспен бірге машинаның алдында, оң жағында тұрды. Жасыл «Плимут» машинасы агент Каффридің машинасының оң жағында, шамамен екі метрдей қашықтықта тұрды. «Плимут» бағытына қарап, агент Лэки екі адамның машинаның артынан жүгіріп келе жатқанын көрді. Ол екеуінің де қарулы екенін, соның ішінде кем дегенде біреуінің автоматтары бар екенін байқады. Агент Лэки әріптестерін ескертуге үлкермей, бірі «Жоғары, жоғары!» деп айғайлады. Сол сәтте артқы орындықтың ортасында отырған агент Смит «Плимуттың» оң жағында автоматтары бар адамды көрді. «Шевролеттің» оң жағында тұрған SAC Веттерли «Оларға атуға рұқсат беріңдер!» деген бұйрықты естіген кезде айналып үлкерді. Осы кезде, агент Каффридің «Шевролетінен» шамамен бес метрдей қашықтықта, басқа машинаның радиаторының артына тығылып отырған біреу оқ атып бастады. Офицерлер Грумс пен Германсон бірден жерге құлап, қаза тапты. Грумс пен Германсонның жанында тұрған SAC Веттерлидің сол қолына оқ тиіп, жерге құлады. Ол агент Каффриге қосылу үшін машинаның сол жағына қарай шапқылағанда, Каффридің де жерге құлап түскенін көрді. Ол басына ауыр жарақат алған. Машинаның ішінде Фрэнк Нэш пен шеф Рид қаза тапты. Агенттер Лэки мен Смит «Шевролеттің» артқы орындығына құлап, оқ жаудынан аман қалды. Лэкиге үш оқ тиіп, ауыр жарақат алды. Смит ешқандай зардап шекпеді. Үш қарулы адам полиция машинасына жүгіріп барып, ішін қарады. Олардың біреуі «Бәрі өлді. Кету керек!» деп айғайлады. Сосын олар қара түсті «Шевролетке» қарай жүгірді. Сол сәтте Юнион станциясынан Канзас-Сити полициясының бір қызметкері шығып, кейін Флойд екені анықталған, бірнеше рет құлап бірақ қашуын жалғастырған қылмыскерге қарай оқ атуды бастады. Қылмыскерлер машинаға мініп, батысқа қарай жылдамдықпен кете бастады және көзден жоғалды. Аман қалған үш адам – агенттер Смит пен Лэки және SAC Веттерли, шабуыл шамамен 30 секундқа созылғанын хабарлады. Олар шабуылды үш немесе төрт адам жасады ма, жоқ па, әлі анық емес. Олардың айтуынша, екі полиция қызметкері бірден өлтірілді, содан кейін Фрэнк Нэш пен шеф Рид, ал соңынан агент Каффри ауруханаға жеткізілді, бірақ келген соң қайтыс болды.
Upon the arrival of the train in Kansas City, Agent Lackey went to the loading platform, leaving Smith, Reed, and Nash in a stateroom of the train. On the platform, he was met by SAC Vetterli, who was accompanied by FBI Agent Raymond J. Caffrey and officers W. J. Grooms and Frank Hermanson of the Kansas City Police Department. These men surveyed the area surrounding the platform and saw nothing that aroused their suspicion. SAC Vetterli advised Agent Lackey that he and Caffrey had brought two cars to Union Station and that the cars were parked immediately outside. Agent Lackey then returned to the train and, accompanied by Chief Reed, SAC Vetterli, Agents Caffrey and Smith, and Officers Hermanson and Grooms, proceeded from the train through the lobby of Union Station. At the time, both Agent Lackey and Chief Reed were armed with shotguns. Other officers carried pistols. Frank Nash walked through Union Station with the seven officers. Upon leaving Union Station, the lawmen, with their captive, paused briefly. Again, seeing nothing that aroused their suspicion, they proceeded to Caffrey's Chevrolet. Frank Nash was handcuffed throughout the trip from the train to the Chevrolet, which was parked directly in front of the east entrance of Union Station. Agent Caffrey unlocked the right door of the Chevrolet. When the door was opened, Nash started to get into the back seat; however, Agent Lackey told Nash to get into the front of the car. Agent Lackey then climbed into the back of the car directly behind the driver's seat. Agent Smith sat beside him in the center of the back; and Chief Reed sat beside Smith in the right rear seat. At this point, Agent Caffrey walked around the car to get into the driver's seat through the left door. SAC Vetterli stood with Officers Hermanson and Grooms at the right side near the front of the car. A green Plymouth was parked about six feet away on the right side of Agent Caffrey's car. Looking in the direction of this Plymouth, Agent Lackey saw two men run from behind a car. He noticed that both men were armed, at least one of them with a machine gun. Before Agent Lackey had a chance to warn his fellow officers, one of the gunmen shouted, "Up, up!" At this instant, Agent Smith, who was in the middle of the back seat, also saw a man with a machine gun to the right of the Plymouth. SAC Vetterli, who was standing at the right front of the Chevrolet turned just in time to hear a voice command, "Let 'em have it!" At this point, from a distance approximately 15 feet diagonally to the right of Agent Caffrey's Chevrolet, an individual crouched behind the radiator of another car opened fire. Officers Grooms and Hermanson immediately fell to the ground, dead. SAC Vetterli, who was standing beside Officers Grooms and Hermanson, was shot in the left arm and dropped to the ground. As he attempted to scramble to the left side of the car to join Agent Caffrey, who had not yet entered the driver's seat of the Chevrolet, Vetterli saw Caffrey fall to the ground. He had been fatally wounded in the head. Inside the car, Frank Nash and Chief Reed were killed. Agents Lackey and Smith were able to survive the massacre by falling forward in the back seat of the Chevrolet. Lackey was struck and seriously wounded by three bullets in the back. Smith was unscathed. The three gunmen rushed to the lawmen's car and looked inside. One of them was heard to shout "They're all dead. Let's get out of here." With that, they raced toward a dark colored Chevrolet. Just then a Kansas City policeman emerged from Union Station and began firing in the direction of one of the killers, later identified as Floyd, who slumped briefly but continued to run. The killers entered the car which sped westward out of the parking area and disappeared. The three survivors, Agents Smith and Lackey and SAC Vetterli, reported that the assault lasted possibly 30 seconds. They were uncertain if three or four gunmen staged the assault. From their account, it was apparent that the two Kansas City police officers were killed immediately, followed seconds later by Frank Nash and Chief Reed and then by Agent Caffrey, who was taken to a hospital and pronounced dead on arrival.
Салдары
ФБР дереу қарулы шабуыл жасағандарды анықтап, ұстау үшін тергеуді бастады. Тергеу барысында Вернон С. Миллер, Адам С. Ричетти және Прети Бой Флойд осы жоспарды іске асырған деген дәлелдер табылды. Дәлелдердің ішінде ФБР агенттері Миллердің Канзас-Ситидегі үйінен тапқан сыра бөтелкелеріндегі жасырын саусақ іздері болды, олар Адам Ричеттиге тиесілі екені анықталды, осылайша ол қылмысқа қатысы бар екенін көрсететін мынадай байланыс орнатылды.
The FBI immediately initiated an investigation to identify and apprehend the gunmen. The investigation developed evidence that the scheme was carried out by Vernon C. Miller, Adam C. Richetti, and Pretty Boy Floyd. The evidence included latent fingerprint impressions located by FBI Agents on beer bottles in Miller's Kansas City home and identified as those of Adam Richetti, thus helping to link the latter to the crime.
Айыпсыздық туралы мәлімдемелер
ФБР-дің Флойдқа қатысты мәлімдемелері үш кітапта күмәндалған: Джо Уршельдің «Қорқыныш жылы» (2015), Роберт Унгердің «Юнион станциясының қырғыны: Дж. Эдгар Гувердің ФБР-і жасаған алғашқы қате» (1997) және Майкл Уоллистің Флойд туралы «Сұлу жігіт» (1994) биографиясы. Авторлар Флойд пен Ричетти ФБР-мен жасалған құлықтың құрбаны болды деп санайды. Бұл мәселе әлі де қызу дау тудыруы мүмкін, себебі екеуіне қарсы нақты дәлелдер жеткіліксіз. Уршель мен Уоллис бұл қырғын Флойдтың бұрынғы қызметінен мүлдем өзгеше екенін айтады. Сонымен қатар, ұзақ жылдар бойы криминалдық әлемде танымал болған Блэки Одет «Рап-Шит» (1954) кітабында Флойд пен Ричеттидің қатыспағанын, ал қырғынды Морис Деннинг пен Уильям Вайсман жасағанын, олар белгілі рэкетші Саул «Солли» Вайсманның інілері екенін жазды. «Халық жаулары: Американың ең ірі қылмыстық толқыны және ФБР-дің тууы, 1933-1934» (2007) кітабының авторы Брайан Берроу Флойдтың «дегенге дейін кінәлі» екенін мәлімдейді, ФБР ұстаған бірнеше құпия хабаршылардың куәліктерін келтіреді; алайда, олардың куәліктері басқа хабаршылар мен куәгерлердің сөздерімен қайшы келеді.
The FBI account—including Floyd's involvement—has been disputed in three books: Joe Urschel's The Year of Fear (2015), Robert Unger's Union Station Massacre: The Original Sin of J. Edgar Hoover's FBI (1997) and Michael Wallis's Floyd biography Pretty Boy (1994). The authors believe that Floyd and Richetti were framed by the FBI. The matter is likely to remain highly controversial, as evidence against the two men is far from conclusive. Urschel and Wallis maintain that the massacre is completely out of character with the rest of Floyd's known career. Additionally, longtime underworld figure Blackie Audett wrote in Rap Sheet (1954) that Floyd and Richetti weren't involved, and that the other two gunmen were really Maurice Denning and William Weissman, brother of noted racketeer Saul "Solly" Weissman. Bryan Burrough, author of Public Enemies: America's Greatest Crimewave and the Birth of the FBI, 1933 1934 (2007), asserts that Floyd "almost certainly was" guilty of taking part in the massacre, citing the testimony of several underworld informants arrested by the FBI; however, their testimony has been contradicted by those of other informants and witnesses.
Миллер қайтыс болды
1933 жылғы 29 қарашада ФБР Миллерді іздеу кезінде оның мүшесі қиылып, жалаңаш денесі Мичиган штатының Детройт қаласының шетіндегі жол бойындағы орда табылды. Ол, көріне берсе, Нью-Джерсидегі қылмыстық топпен қақтығысқаннан кейін өлтірілген. Бірнеше автор, оның ішінде Джей Роберт Нэш, Миллердің өлімін құрбандыққа шалу үшін, Фрэнк Нэшті үнсіздендіру мақсатымен жасалған синдикаттың шабуылы болды деген пікірді қорғайды, ол кең ауқымды қылмыстық байланыстарға ие болған.
On November 29, 1933, during the FBI's search for Miller, his mutilated naked body was found in a ditch on the outskirts of Detroit, Michigan. He had apparently been killed as a result of a run in with a criminal gang in New Jersey. Several authors, including Jay Robert Nash, have used Miller's death to argue that the Massacre was not a rescue attempt, but a syndicate hit meant to silence Frank Nash, who had extensive underworld connections.
Ричеттидің тұтқындалуы
Ричетти мен Флойд 1934 жылғы 20 қазанда Огайо штатының Уэллсвилл қаласында автокөлік апатына ұшырады, онда Флойд басқарып келе жатқан көлік телефон бағанасына соқтығысты. Полиция бастығы Дж. Х. Фулц тергеуге шықты, соның нәтижесінде Флойд пен Ричеттимен атыс болды. Бастық Фулц Ричеттиді, ол полицейге оқ атып болғаннан кейін ұстады. Флойд қашып кетті, бірақ полиция бастығы Флойдтың жараланған болуы мүмкін деп ойлады. Адам Ричетти ұсталғаннан кейін Канзас-Ситиге қайтарылды. Ол Канзас-Ситидегі қырғын үшін сотталып, 1935 жылғы 17 маусымда, қырғыннан шамамен екі жыл өткен соң кінәлі деп танылды. Оған өлім жазасы берілді. Әрекеттерге шағымданулар мен жазаның қайта қаралуынан кейін, ол 1938 жылғы 7 қазанда өлім жазасына кесілді.
Richetti and Floyd were involved in an automobile accident in Wellsville, Ohio, on October 20, 1934, in which the automobile that Floyd was driving crashed into a telephone pole. Police Chief J. H. Fultz went out to investigate and a shootout took place with Floyd and Richetti. Chief Fultz apprehended Richetti after Richetti had emptied his gun at the officer. Floyd escaped, but the Police Chief thought Floyd might have been wounded. Adam Richetti, following his apprehension, was returned to Kansas City. He was tried for the murders in the Kansas City Massacre and was convicted on June 17, 1935, approximately two years after the massacre. He was sentenced to death. Following appeals and resentencing, he was executed on October 7, 1938.
Флойдтің өлімі
1934 жылы 22 қазанда ФБР және жергілікті полиция қызметкерлері Кларксон қаласының (Огайо штаты) шетіндегі фермада жасырынып отырған «Әдемі бала» Флойдты тапты. Флойд құқық қорғау органдарымен атысып, салдарынан қаза тапты. Флойд қаза болған кезде оның үстінен «сәтті әкелетін нысаннан» тұратын сағат және тізбек табылған. Бұл заттардың әрқайсысында оннан тұратын ойықтар тобы анықталды – Флойд оларды өзі өлтірген адамдардың санын көрсету үшін салған деген хабар бар. Өлім төсегінде Флойд атысқа қатысқан жоқ екенін мәлімдеді.
After an intensive search, the FBI and a team of local police officers located Pretty Boy Floyd hiding on a farm just outside Clarkson, Ohio, on October 22, 1934. Floyd shot it out with the law enforcement officers and was killed in the shootout. At the time Floyd was killed, a watch and fob, consisting of a "lucky piece", were found on his person. Groups of ten notches were found on each of these items—reportedly carved by Floyd as an indication of the number of people he had killed. With his dying breath, Floyd denied he was involved in the shooting.
Қастандықшылар
Пікірсаздасқа қатысқан төрт адам – Ричард Галатас, Герберт Фармер, "Док" Луис Стаччи және Фрэнк Муллой 1934 жылғы 24 қазанда Канзас-Ситиде (Миссури штаты) федералдық қазылар алқасымен айыпталды. 1935 жылғы 4 қаңтарда төрт адам АҚШ-тың күзетінен федералдық тұтқынды қашыруға қатысқандығы үшін кінәлі деп танылды. Келесі күні әрқайсысы екі жылға федералдық түрмеге кесілді және заңмен көзделген ең жоғары мөлшерде – 10 000 АҚШ доллары айып төледі.
The four individuals who aided in the conspiracy—Richard Galatas, Herbert Farmer, "Doc" Louis Stacci, and Frank Mulloy—were indicted by a federal grand jury at Kansas City, Missouri, on October 24, 1934. On January 4, 1935, the four were found guilty of conspiracy to cause the escape of a federal prisoner from the custody of the United States. On the following day, each was sentenced to serve two years in a Federal Penitentiary and pay a fine of $10,000, the maximum penalty allowed by law.
ФБР-дегі өзгерістер
Канзас-Ситидегі қырғын ФБР-ді өзгертті. Бұрын агенттіктің қару алып жүруге (бірақ кейбір агенттер осылай істеген) және тұтқындауға құқығы болмаған. Олар тек "азаматтық тұтқындау" жасап, содан кейін АҚШ маршалын немесе жергілікті құқық қорғау органының қызметкерін шақыра алатын. Бірақ бір жыл өткен соң, Конгресс ФБР-ге қару алып жүру және тұтқындауға заңдық өкілеттік берді (1934 жылдың мамыр және маусым айларында). ФБР алғашқы Томпсон автоматтары мен 1907 жылғы үлгідегі Винчестер автоматтарына ие болды. Бірақ, Remington Arms компаниясынан Винчестердің орнын алмастыруды сұрағаннан кейін, агенттік Remington Model 81 жартылай автоматты мылтығының ерекше модификацияланған түрлерін қабылдады.
The Kansas City Massacre changed the FBI. Previously, the agency did not have authority to carry firearms (although some agents reportedly did) and make arrests (they could make a "citizen's arrest", then call a U. S. Marshal or local law officer), but one year later Congress gave the FBI statutory authority to carry guns and make arrests (in May and June 1934). The FBI acquired its first Thompson submachine guns and Winchester Model 1907 self loading rifles. But, after requesting that Remington Arms provide a replacement for the Winchester, the agency later adopted specially modified variants of the Remington Model 81 semi automatic rifle.
Танымал мәдениетте
ФБР тарихында оқиға қырғын ретінде бейнеленген. 1975 жылы Дэн Кертис түсірген "Канзас-Сити қырғыны" атты телефильм көрсетілді. "Ghost Adventures" паранормальді шоуы 7-маусымында құрбандардың әруақтарының қалдырған іздерін табу үшін Юнион Станциясын зерттеді. "Union Station" атты комикс Анде Паркс жазған. 2015 жылдың 3 тамызында "Gangland Wire" деректі фильмдерін түсіретін Гэри Дженкинс Юнион Станциясындағы қырғын туралы 3 бөлімді шын қылмысы туралы подкаст жариялады.
The FBI Story depicts the massacre. A TV movie titled Kansas City Massacre directed by Dan Curtis was broadcast in 1975. The paranormal show Ghost Adventures investigated Union Station in Season 7 for the potential residual hauntings by the victims. A graphic novel titled Union Station was originally written by Ande Parks. On August 3, 2015, Gangland Wire documentary filmmaker Gary Jenkins published a 3 episode true crime story podcast about the Union Station Massacre.