Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үнді саяхатшысы (1883–1959)
Indian politician (1883–1959)
Мирза Мұхаммед Исмаил Амин ул Мулк (24 қазан 1883 – 5 қаңтар 1959) – үнді мемлекет қайраткері және полиция қызметкері, Майсур, Джайпур және Хайдарабад диуаны болған. Сэр С. П. Рамасвами Айер оны «Үндістандағы ең тапқыр адамдардың бірі» деп есептеген. Оның көп жылдық досы сер Ц. В. Раман: «Оның жеңіл қолжетімділігі мен жеке сүйкімділігі, терең білімі және адамдық және мәдени құндылықтарды ұғыну қабілеті оны ұлы және өте табысты әкімші еткен» деп айтқан.
Sir Mirza Muhammad Ismail Amin ul Mulq (24 October 1883 – 5 January 1959) was an Indian statesman and police officer who served as the Diwan of Mysore, Jaipur, and Hyderabad. Sir C. P. Ramaswami Iyer considered him "one of the cleverest men in India". His longtime friend Sir C. V. Raman remarked, "His accessibility and personal charm coupled with his depth of knowledge and his keen sense of human and cultural values made him a great and highly successful administrator".
Премьерлік
Исмаил IV Кришнараджа Вадьярдың жеке хатшысы болды; патша оның әкімшілік шеберлігіне және оны іске асыру қабілетіне зор сенім арқады. Осы уақытта махараджа өзінің премьер-министрі Сэр М. Вишвесвараяға Исмаилға кеңес беруді ұсынды.
Ismail became the private secretary to Maharaja Krishnaraja Wadiyar IV; the king had great faith in his administrative acumen and abilities to implement them. It was at this time that the maharaja urged his prime minister Sir M. Visvesvaraya to mentor Ismail.
Майсур диуаны
1926 жылы сэр М. Вишвесвараяның ұсынысымен Махаража Кришнараджа Вадьяр оны Майсур диуаны қызметіне тағайындады.
In 1926, at the recommendation of Sir M. Visvesvaraya, Maharaja Krishnaraja Wadiyar appointed him Diwan of Mysore.
Джайпурдың премьер-министрі
1941 жылы ол Жайпур патшалығының премьер-министрі болып тағайындалды. Жайпур сауда палатасы Исмаилдің премьер-министрлік қызметін «Жайпурдың өнеркәсіптік дәуірінің бастауы» деп тіркеді. 1942 жылы Жайпурға келгеннен кейін ол конституциялық реформалар жөніндегі комиссия құрды. Бұл күш-жігері Махараджа Савай Ман Сингх II-нің беделін және оның Дурбарын Үндістан Ұлттық Конгресінің арасында едәуір арттырды. Оның құрметіне Жайпурдың басты көшесі Мирза Исмаил атымен аталады.
In 1941, he joined the Kingdom of Jaipur as prime minister. The Chamber of Commerce in Jaipur duly recorded Ismail's premiership as "the beginning of the industrial era of Jaipur." Soon after his arrival in Jaipur, in 1942, he constituted a committee on constitutional reforms. These efforts considerably enhanced Maharaja Sawai Man Singh II's reputation and his durbar in the Indian National Congress' circles. The main thoroughfare of Jaipur has been named Mirza Ismail Road in his memory.
Жеке өмір
Исмаил Зейбүнде Бегум Ширазиге үйленді. Ол Баиз е Шакира деп аталатын он томдық діни ноухас (немесе әнұран) жариялаған ақын болды. Олардың үш баласы болды: ұлдары Хұмаюн Мирза, және қыздары Шах Тадж Бегум Халели мен Гаухар Тадж Бегум Намази. Исмаил отбасының көптеген мүшелерін елге қызмет етуге шабыттандырды. Оның ұлы Хұмаюн Мирза Банганпаллидің диуаны болды. Тәуелсіздік алғаннан кейін ол қысқа мерзімге дипломат қызметін атқарды, содан кейін Делиге қайтарылды. Ол Сыртқы істер министрлігінің құрылымы мен әкімшілік жүйесін жоспарлауда маңызды кеңесші болды, осылайша "Падма Шри" орденімен марапатталды. Исмаилдің Шах Тадж Бегумнан туған немересі, Акбар Мирза Халели, Индия Сыртқы істер қызметіне қабылданды және зейнетке шыққаннан кейін көп жыл бойы Таяу Шығыс мәселелері бойынша Үндістан үкіметінің аға дипломаты және кеңесшісі болды. Исмаилдің туған інілері Үндістанды бөлінген кезде тастап, отбасын бөліп, Пәкістанға қызмет етуге кетті. Аға Шахи Сыртқы істер министрі болды, ал Аға Хилали – жоғары дәрежелі дипломат. Исмаилдің Гаухар Тадж Намазиден туған немересі, Шакере, 1991 жылы өлтірілді. Қылмыскер өмір бойына бас бостандығынан айырылды. Оның шөбересі Фуад Мирза – Үндістанның Олимпиадалық жорық атлеті.
Ismail married Zeebundeh Begum Shirazi. She was a poet who publish ten volumes of religious nowhas (or hymns) called Baiz e Shakira. The couple had three children: a son, Humayun Mirza; and two daughters, Shah Taj Begum Khaleeli and Gauhar Taj Begum Namazie. Ismail inspired many in the family to live a life in the service of the country. His son Humayun Mirza who would become Diwan of Banganpalli. Post independence, he would serve as a diplomat for a short stint before being transferred back to Delhi. He became a key advisor for the layout and administrative systems of the Ministry of External Affairs, which earned him a Padma Shri. Ismail's grandson from Shah Taj Begum, Akbar Mirza Khaleeli, joined the Indian Foreign Service served as senior diplomat and advisor to the Indian government on Middle Eastern affairs for many years after his retirement. Ismail's nephews left India at the time of partition, dividing the family to serve Pakistan instead. Agha Shahi became Foreign Minister, and Agha Hilaly a senior diplomat. Ismail's granddaughter from Gauhar Taj Namazie, Shakereh, was murdered in 1991. The murderer was convicted with life imprisonment. His great grandson Fouaad Mirza is an Indian Olympic equestrian.
Өлім
Исмаил 1959 жылдың 5 қаңтарында Бангалор қаласындағы үйінде дүние салды. С. В. Раман Исмаилға арнаған сөздерінде: "Көп жыл бойы, жақсы күндерде де, қиын жағдайларда да, ол маған ең адал досым болды, әрқашан қолдау көрсетуге және кеңес беруге дайын тұрды. Ол өзін білгендердің жүрегінде мәңгілік естелік қалдырды".
Ismail died on 5 January 1959 at his residence in Bangalore. C. V. Raman paid eloquent tributes to Ismail: "For many years, in fair weather as well as in foul, he remained the truest of friend to me, ever ready to give support and advice. He leaves behind him a memory which will be treasured and cherished by all who have known him."