Кіріспе

Оңтүстік Азиядағы феодалдық жер беру 13 ғасырда басталды, 1984 жылғы фильмде көрсетілгендей.

Жагир, сондай-ақ жагер деп те жазылады, – Үнді субконтинентіндегі феодалдық жер берудің бір түрі және оның Жагирдар (Заминдар) жүйесінің негізін құрайды. Ол Үндістан субконтинентінің ислам дәуірінде, 13 ғасырдың басында дамыды. Бұл жүйеде мемлекеттің тағайындалған адамына жерді басқару және одан салық жинау құқығы берілді. Жерді пайдаланушылар жагирдардың бағынышында саналды. Жагирдің екі түрі болды: шартты және шартсыз. Шартты жагир иесі билеуші әулеттен әскер ұстауды және қажет болған жағдайда мемлекетке қызмет етуді талап етті. Жагирдар жүйесін Дели сұлтандығы енгізді, бірақ кейбір ерекшеліктері болды. Моғол дәуірінде жагирдар салық жинап, оның бір бөлігін өзінің жалақысына жұмсап, қалғанын моғол қазынасына тапсырды. Ал жерді басқару және әскери билік жеке моғол тағайындамасына берілді. Моғол империясы құлағаннан кейін жагир жүйесі Маратха, Чаран, Раджпут, Раджпурохит, Джат және Сикх Джат мемлекеттерінде сақталды, ал кейін Британдық Шығыс Индия компаниясы да оны қолданды.

Анықтама

Жагир (жагир, Деванагари: जागीर) – парсы сөзі, «жер иесі» немесе «құқық иесі» деген мағынаны білдіреді.

Мұрагерлік

Жагир – техникалық тұрғыдан алғанда, феодалдық өмірлік иелік, себебі жагирдар қайтыс болған кезде грант мемлекетке қайтарылатын. Бірақ, іс жүзінде жагирлер жагирдардың тікелей ұрпақтарына мұра болып берілді. Осылайша, отбасы аймақтың де-факто билеушісі болды, салық түсімдерінің бір бөлігінен табыс тапты және қалғанын ислам билігі кезеңінде мемлекет қазынасына, ал кейін Афған, Сикх және Раджпут билеушілері билік еткен Үндістанның аймақтарында тапсырды. Жагирдар жеке әрекет етпеді, салық жинау үшін әкімшілік деңгейлерді тағайындады. Шакти Кактың сөзіне сүйенсек, осы лауазымдар патвари, тахсилдар, амиль, фотедар, мунсиф, канунго, чоудри және деван сияқты түрлі атаулармен белгіленді.

XIII ғасырдан бастау және оның мұрагерлері

Бұл жер иелігінің феодалдық жүйесі жагир жүйесі деп аталады. Бұл жүйе 13 ғасырдан бастап Дели сұлтандарымен енгізілді, кейін Моғол империясы, Маратха империясы қабылдап, Британдық Шығыс Үндістан компаниясы тұсында да жалғасты.