Маттеус Мериан: Швейцариялық гравер және баспагердің өмірі мен шығармалары
Matthäus Merian the Elder
Маттеус Мериан – швейцар суретші, гравер және баспагер (1593-1650). Франкфуртта жұмыс істеген, карталар мен иллюстрациялар жариялаған. Базельдік әулеттен шыққан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швейцарияда туған гравёр және баспагер (1593–1650)
Swiss born engraver and publisher (1593–1650)
Маттхаус Мериан Ескі (немесе "Мәттей", "Үлкен", "Ср."; 22 қыркүйек 1593 – 19 маусым 1650) – Швейцарияда туған гравёр, өзінің мансабының көп бөлігін Германияның Франкфурт қаласында өткізді, онда ол баспа үйін басқарды. Ол Базель Мериан әулетінің мүшесі болды.
Matthäus Merian der Ältere (or "Matthew", "the Elder", or "Sr."; 22 September 1593 – 19 June 1650) was a Swiss born engraver who worked in Frankfurt, Germany for most of his career, where he also ran a publishing house. He was a member of the patrician Basel Merian family.
Ерте өмір және неке
Базельде туған Мерьян мысқа басып гравюра өнерін Цюрихте үйренді. Одан кейін ол Страсбург, Нанси және Париж қалаларында жұмыс істеп, оқыды, содан соң 1615 жылы Базельге қайтып келді. Келесі жылы Германияның Оппенхайм қаласына көшіп, әйгілі гравёр және саяхатшы Теодор де Брайдың ұлы Иоганн Теодор де Брайдың баспасында жұмыс істеді. 1617 жылы Мерьян баспашының қызы Мария Магдалена де Брайға үйленді және біраз уақыт де Брай баспасымен байланыста болды. 1620 жылы, Испания басқыншылығы кезінде Оппенхайм өртеніп кеткен соң, олар Базельге қайта оралды, бірақ үш жылдан кейін Германияға, осы жолы Франкфуртқа қайтып келді. Олардың төрт қызы мен үш ұлы болды, соның ішінде Матьеус Мерьян кіші. Мария Магдалена де Брай 1645 жылы қайтыс болды, ал келесі жылы Матфей Йоханна Сибилла Хеймге үйленді. Бес жылдан кейін Матфей қайтыс болды, әйелі екі кішкентай баласымен – Анна Мария Сибилла Мерьянмен (1647 жылы туған), кейін танымал натуралист және суретші болған, және үшінші туған күніне дейін қайтыс болған Максимилиан ұлымен қалды.
Born in Basel, Merian learned the art of copperplate engraving in Zürich. He next worked and studied in Strasbourg, Nancy, and Paris, before returning to Basel in 1615. The following year he moved to Oppenheim, Germany where he worked for the publisher Johann Theodor de Bry, who was the son of renowned engraver and traveler Theodor de Bry. In 1617, Merian married Maria Magdalena de Bry, daughter of the publisher, and was for a time associated with the de Bry publishing house. In 1620, when Oppenheim was destroyed by fire during the Spanish occupation, they moved back to Basel, but three years later returned to Germany, this time to Frankfurt. They had four daughters and three sons, including Matthäus Merian the Younger. Maria Magdalena de Bry died in 1645 and the following year Matthäus married Johanna Sibylla Heim. Five years later, Matthäus died, leaving his wife with two small children, Anna Maria Sibylla Merian (born 1647), who later became a pioneering naturalist and illustrator, and a son, Maximilian, who died before his third birthday.
Кейінгі мансап
1623 жылы Мериан де Брай қайтыс болғаннан кейін, әкесінің әйелінің баспасын басқаруға көшті. 1626 жылы ол Франкфурт қаласының азаматы болды және осыдан бастап тәуелсіз баспагер ретінде жұмыс істей алды. Өмірінің көп бөлігін Франкфуртта өткізді. Жастығында ол өзінің ерекше стилінде егжей-тегжейлі қала жоспарларын жасады, мысалы, Базель қаласының жоспары (1615) және Париж қаласының жоспары (1615). Неміс географы Мартин Зейлермен (1589–1661) және кейіннен (шамамен 1640 ж.) өзінің ұлы Маттеус Мерианмен (der Jüngere, яғни «Кіші» немесе «Жас») (1621–1687) бірлесіп «Топография» сериясын жариялады. 21 томдық жинақ «Topographia Germaniae» деп аталды. Онда көптеген қала жоспарлары мен көріністері, сондай-ақ көптеген елдердің карталары және Әлем картасы кірді. Бұл еңбек өте танымал болғандықтан, ол көптеген басылымдарда қайта жарық көрді. Сонымен қатар, ол 1590 жылы де Брай бастаған «Ұлы саяхаттар» және «Кішкентай саяхаттар» кітаптарының кейінгі бөлімдерін және басылымдарын аяқтады, олардың арасында «India Orientalis» және «America Occidentalis» томдары да болды. Мерианның еңбегі Эрик Дальбергтің «Suecia Antiqua et Hodierna» шығармасына әсер етті. Неміс саяхат журналы «Мериан» оның құрметіне аталды. Ол сондай-ақ «Musaeum Hermeticum» (1678) және «Atalanta Fugiens» (1618) сияқты кітаптардағы алхимиялық суреттерінің шеберлігімен де танымал болды. Джон Джонстон құрастырған жәндіктердің табиғи тарихы туралы «De Serpentibus» энциклопедиялық еңбегінің гравюраларын жасады. Оның қызы осы дәстүрді жалғастырды. Маттеус Мериан бірнеше жыл аурудан кейін 1650 жылы Висбаден қаласының жанындағы Лангеншвальбахта қайтыс болды. Ол қайтыс болғаннан кейін, оның ұлдары Маттеус-Жас және Каспар баспа үйін басқарды. Олар «Topographia Germaniae» және «Theatrum Europaeum» еңбектерін «Merian Erben» (яғни «Мериан мұрагерлері») деген атпен жариялауды жалғастырды.
In 1623 Merian took over the publishing house of his father in law after de Bry's death. In 1626 he became a citizen of Frankfurt and could henceforth work as an independent publisher. He spent most of his working life in Frankfurt. Early in his life, he had created detailed town plans in his unique style, e. g. a plan of Basel (1615) and a plan of Paris (1615). With Martin Zeiler (1589–1661), a German geographer, and later (c. 1640) with his own son, Matthäus Merian (der Jüngere, i. e. "the Younger" or "Jr.") (1621–1687), he produced a series of Topographia. The 21 volume set was collectively known as the Topographia Germaniae. It includes numerous town plans and views, as well as maps of most countries and a World Map—it was such a popular work that it was re issued in many editions. He also took over and completed the later parts and editions of the Grand Voyages and Petits Voyages, originally started by de Bry in 1590 and included volumes India Orientalis and America Occidentalis. Merian's work inspired the Suecia Antiqua et Hodierna by Erik Dahlberg. The German travel magazine Merian is named after him. He was also noted for the finesse of his alchemical illustrations, in books such as the Musaeum Hermeticum (1678) and Atalanta Fugiens (1618). He undertook the engravings for the encyclopaedic work of insect natural history De Serpentibus, compiled by John Jonston. This tradition would be taken up by his daughter. Matthäus Merian died after several years of illness in 1650 in Langenschwalbach, near Wiesbaden. After his death, his sons Matthäus Jr. and Caspar took over the publishing house. They continued publishing the Topographia Germaniae and the Theatrum Europaeum under the name Merian Erben (i. e. Merian Heirs).