Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Флетчер класының эсминшісі.
Fletcher class destroyer
USS Wren (DD 568) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эсминшісі болған.
USS Wren (DD 568) was a of the United States Navy.
Есімдес
Соломон Рен 1780 жылы Вирджиния штатының Лудун округінде дүниеге келген. 1799 жылы 1 сәуірде Вирджиния штатының Александрия қаласында АҚШ Теңіз жаяу әскеріне қосылды. "Энтерпрайз" шхунасына бекітілген Рен 1803 жылдың соңына қарай сержант атағына көтерілді. 1804 жылдың ақпан айында Рен 1803 жылдың 31 қазанында Триполи жағалауларындағы белгісіз рифке отырып, Триполи қарақшыларына түскен "Филадельфия" фрегатын жою экспедициясына ерікті болып қатысты. Лейтенант Стивен Декатурдың басшылығымен, Рен және 68 басқа теңізші мен теңізшілер 16 ақпан күні түнде "Интрепид" кешімен Триполи портына кіріп, Бірінші Барбарий соғысы кезінде бұрынғы американдық кемеге от қоюға сәттілікке жетті. 1804 жылдың 3 тамызында Рен Триполиге жасалған келесі шабуыл кезінде No. 4 қарулі қайықта жеңіл жарақат алды. 20 қыркүйекте ол "Джон Адамс" фрегатына ауысып, үйіне қайтты. 1805 жылдың 24 наурызында Теңіз жаяу әскерінен босатылды және оның өмірі туралы басқа да мәліметтер табылған жоқ.
Solomon Wren was born in 1780 in Loudoun County, Virginia. He enlisted in the United States Marine Corps at Alexandria, Virginia on 1 April 1799. Assigned to the schooner Enterprise, Wren rose in rank and, by the end of 1803, had been promoted to sergeant. In February 1804, Wren volunteered for the expedition to destroy the frigate Philadelphia, captured by the Tripolitan pirates on October 31, 1803 after grounding on an uncharted reef off Tripoli. Under the command of Lieutenant Stephen Decatur, Jr., Wren and 68 other sailors and marines entered Tripoli harbor on the night of February 16, in the ketch Intrepid and succeeded in setting fire to the former American ship during the First Barbary War. On 3 August 1804 Wren was slightly wounded while assigned to Gunboat No. 4 during another attack on Tripoli. On 20 September he transferred to the frigate John Adams and returned home. He was detached from the Marine Corps on 24 March 1805 and no further record of his life has been found.
Құрылыс және іске қосу
"Рен" кемесі 1943 жылғы 24 сәуірде Сиэтл қаласында (Вашингтон штаты), "Сиэтл Такома Кеме Құрылысы Корпорациясы" компаниясымен салынды. 1944 жылғы 29 қаңтарда ол Жане Ф. Доквейлер ханымның спонсоры болуымен суға жіберілді және 1944 жылғы 20 мамырда қолданысқа енгізілді. "Рен" кемесінде төрт емес, үш қанатты пернелер болғандықтан, ол көптеген "Флетчер" класты жойғыштардан әлдеқайда жылдам болды: стандартты "Флетчер" жылдамдығы 35 түйін болса, "Рен" 39,9 түйінге дейін жете алды.
Wren was laid down on 24 April 1943 at Seattle, Wash., by the Seattle Tacoma Shipbuilding Corp.; launched on 29 January 1944, sponsored by Mrs. Jeanne F. Dockweiler; and commissioned on 20 May 1944. Wren had three blade props instead of four, making her much faster than most Fletcher class destroyers: 39.9 knots instead of the 35 listed above which was the standard Fletcher speed.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Рен кемесі іске қосылғаннан кейін Сан-Диегода (Калифорния) дислокацияланды, тестілеу жаттығуларын жүргізді. Тамыз айында ол Алеут аралдарындағы Солтүстік Тынық мұхиты күштеріне бағындырылды. Оның міндеттері негізінен Алеут аралдары арасында күзеттік және сүйемелдеу жұмыстарын атқарудан тұрды. Дегенмен, 1944 жылдың қарашасынан 1945 жылдың сәуіріне дейін ол 92-ші топтамасымен (TF 92) бірге жапондық Курил аралдарына қарсы төрт жағалаулық бомбалау операциясына қатысты. Оның алғашқы әрекеті 1944 жылдың 21 қарашасында Мацува қаласын бомбалау кезінде болды. Екінші және үшінші бомбалау миссиялары оны 1945 жылдың 5 қаңтары мен 18 ақпанында Парамушироға жеткізді. Курил аралдарына жасаған соңғы бомбалауы 1945 жылдың 15 наурызында өтті, ал нысана қайтадан Мацува болды. 19 сәуірде ол Кульск шығанағынан Гавайиге қарай жол тартты. 25-і күні Перл-Харборға жеткен эсминец көп ұзамай Батыс Каролинаға сапарын жалғастырды. Ол 17 мамырға дейін Улити атолында тоқтады, содан кейін ол лагунадан шығып, алты апталық Окинава кампаниясына қосылу үшін бет алды. Кеме 21 мамырдан 18 маусымға дейін Рюки аралдарында суасты қайықтарға қарсы патрульдеу және әуе шабуылына қарсы радарлық күзеттік қызмет атқарды. Ол бірнеше рет әуе шабуылына ұшырады, бірақ елеулі зақымдар алмады, ал кем дегенде төрт ұшқыштың мансабын аяқтады. 18 маусымда Окинавадан шығып, үш күннен кейін Филиппиндегі Лейтеге жетіп, 1 шілдеге дейін сол жерде қалды. Рен соғыстың қалған апталарын TF 38 тобымен бірге теңізде өткізіп, олардың ұшақтары Жапонияға шабуыл жасағанда, авиатасымалдаушыларға қолдау көрсетті. 26 тамызда Рен 3-ші флоттың басқа бөлімдерімен бірге Токио шығанағына кіріп, Жапонияны оккупациялауды бастады және 2 қыркүйекте өткен ресми қабылдау рәсіміне дайындалды. Сол күні ол Жапониядан шығып, келесі айда Иво Джима мен Эниветокқа сапар жасады. Соғыс кемесі 13 қазанда Токиоға бір айдан астам сапармен оралды. Ол 18 қарашада Жапониядан шығып, 28-і күні Оахуға келді. 1 желтоқсанда шығысқа қарай сапарын жалғастырып, 7-сі күні Сан-Диегоға жетті. Екі күндік сапардан кейін ол Панама каналы арқылы Филадельфия кеме құрылыс зауытына бет алды. Филадельфияда деактивациялық жөндеуден өткеннен кейін, Рен 1946 жылдың наурыз айының соңында Чарльстонға көшірілді. 1946 жылдың 13 шілдесінде эсминец Чарльстонда қызметтен шығарылды. Рен Екінші дүниежүзілік соғыста үш шайқас жұлдызына ие болды.
Following commissioning, Wren operated out of San Diego, Calif. conducting shakedown training. In August, she reported for duty with the Northern Pacific Force in the Aleutian Islands. Her duties there consisted largely of patrol and escort work between the islands of the Aleutian chain. She did, however, participate in four shore bombardment missions against the Japanese Kuril Islands with Task Force 92 (TF 92) between November 1944 and April 1945. Her first action occurred on 21 November 1944 when she participated in the shelling of Matsuwa. Her second and third bombardment missions took her to Paramushiro on 5 January and 18 February 1945, respectively. Her final bombardment of the Kurils took place on 15 March 1945, and Matsuwa again served as the target. On 19 April, she stood out of Kulsk Bay, bound for Hawaii. The destroyer arrived at Pearl Harbor on the 25th but soon continued her voyage to the Western Carolines. She stopped at Ulithi Atoll until 17 May at which time she left the lagoon on her way to join in the six week old Okinawa campaign. The ship served in the Ryukyus from 21 May to 18 June, performing antisubmarine patrols and standing antiaircraft radar picket watch. She came under air attack on several occasions but sustained no major hits while ending the careers of at least four of her airborne attackers. Departing Okinawa on 18 June, she arrived at Leyte in the Philippines three days later and remained there until 1 July when she joined units of TF 38 for the final series of carrier based aerial attacks on Japan. Wren spent the remaining weeks of the war at sea with TF 38 supporting the carriers while their planes struck the Japanese homeland. On 26 August, Wren entered Tokyo Bay with other elements of the 3d Fleet to begin the occupation of Japan and to prepare for the formal surrender ceremony at which she was present on 2 September. She departed Japan that same day and, during the next month, visited Iwo Jima and Eniwetok. The warship returned to Tokyo on 13 October for a visit of just over a month. She departed Japan on 18 November and arrived at Oahu on the 28th. Resuming her voyage east on 1 December, she entered San Diego on the 7th. After a two day visit, she headed—by way of the Panama Canal—for the Philadelphia Naval Shipyard where she arrived on 23 December. After an inactivation overhaul at Philadelphia, Wren moved to Charleston, S. C., late in March 1946. On 13 July 1946, the destroyer was placed out of commission at Charleston. Wren earned three battle stars during World War II.
1951 - 1963 жылдар
Бес жылдан сәл кейін, 1951 жылдың 7 қыркүйегінде, «Рен» Чарльстонда қайтадан қызметке кірісті. Келесі екі жыл бойы ол шығыс жағалауында және Батыс Үндістандағы аймақтарда жұмыс істеді. 1951 жылдың соңғы айларында ол Кемелер бюросының және Кардероктағы зерттеу орталығымен, Дэвид Тейлордың модельдік бассейнінде стандарттау және діріл сынақтарын жүргізді. Ол желтоқсан айында Чарльстонға оралды және 1952 жыл бойы, сондай-ақ 1953 жылдың алғашқы сегіз айында Атлантиканың батысындағы қалыпты операциялар мен оқуларды жүргізді. 1953 жылдың тамызында «Рен» Алыс Шығысқа жөнелту үшін 61-ші эсминецтер дивизиясына (DesDiv 61) қайта тағайындалды. 28 тамызда Норфолктан шығып, 2 қыркүйекте Панама каналынан өтті. Сан-Диего, Перл-Харбор және Мидуэйде тоқтағаннан кейін, 3 қазанда Йокосукаға келді. Бір аптадан соң ол Жапон теңізіндегі 77-ші жедел әскер тобына (TF 77) қосылды. Жедел авиатасымалдаушылар сол жерде және Сары теңізде әуе операцияларын жүргізді, ал «Рен» 10 қазан мен 26 қараша аралығында оларға қорғау және ұшақтарды бақылау қызметтерін көрсетті. Осы тапсырмадан кейін ол австралиялық авиатасымалдаушы «HMAS Сиднейге» қосылды және желтоқсанның ортасына дейін осындай қызметтерді көрсетті, содан соң Рождество мерекесіне Сасебоға, Жапонияға оралды. 1954 жылдың 3 қаңтарында «Рен» TF 77 құрамына қайта қосылды және 1 ақпанға дейін Корея жағалауында TF 95 тобымен бірге атысты тоқтатуды бақылау миссияларын орындады, содан соң үйге қайтуға дайындалу үшін Сасебоға оралды. Ол 11 ақпанда Жапониядан шығып, Үнді және Атлант мұхиттары арқылы батысқа қарай бағытталды. 9 сәуірде Норфолкке келгенде әлемді айналып келді. Өзінің белсенді қызметінің қалған бөлігінде «Рен» Норфолктан мерзімді түрде теңізге шығып, шетелдік сапарлар жасады. Оның 2-ші флоттағы іс-қимылдарының ішінде жазғы теңізшілер круиздері болды, олардың кейбіреулері Солтүстік Еуропа порттарына, ал басқалары Батыс Үндістан және Америка порттарына бағытталды. Ол сонымен қатар бірнеше рет Жерорта теңізінде 6-шы флотпен бірге қызмет етті. Жыл сайынғы «Спрингборд» жаттығулары оны көктемде Пуэрто-Рико, Куба және Панамаға алып барды. 1957 жылы Жерорта теңізіне жөнелген кезде кеме Үнді мұхитында Орта Шығыс күштерімен бірге қызмет етті және Пәкістан Әскери-теңіз күштерінің бөлімшелерімен «Жарқын ай» операциясына қатысты. «Рен» 1959 жылы Флорида штатының Ки-Уэст әскери-теңіз базасына портқа келген кезде «Операция Петтикоат» фильмінде пайда болды. 1960 жылдардың басында Техас штатының Хьюстон қаласындағы Әскери-теңіз резервінің бөліміне берілген «Рен» Галвестон қаласында орналасқан. Осы кезеңде ол Әскери-теңіз резервінің қызметін қолдады және Мексика шығанағында су астындағы кемелерге қарсы жаттығулар жасады. 1963 жылдың желтоқсанында Атлантика флотында он жылға жуық қызмет еткеннен кейін «Рен» резервке жіберілді. Келесі 11 жылды ол Филадельфия әскери-теңіз базасының белсенді емес кемелер паркінде орналасқан резервтік флотта өткізді. 1974 жылдың желтоқсанында оның аты Әскери-теңіз флотының тізімінен алынып тасталды. 1975 жылдың 22 қазанында ол Солтүстік Американың Уилмингтон қаласындағы металлургия компаниясына сатылып, металлға қайта өңделді.
A little over five years later, on 7 September 1951, Wren was placed back in commission at Charleston. For the next two years, she operated along the eastern seaboard and in the West Indies. During the latter months of 1951, she conducted standardization and vibration tests under the auspices of the Bureau of Ships and its research facility at Carderock, Md., the David Taylor Model Basin. She returned to Charleston in December and, throughout 1952 and for the first eight months of 1953, performed normal operations and training in the western Atlantic. In August 1953, Wren was reassigned to Destroyer Division 61 (DesDiv 61) for deployment to the Far East. She stood out of Norfolk, Va. on 28 August and transited the Panama Canal on 2 September. After stops at San Diego, Pearl Harbor, and Midway, she arrived in Yokosuka on 3 October. A week later, she put to sea to join Task Force 77 (TF 77) in the Sea of Japan. The fast carriers conducted air operations there and in the Yellow Sea, and Wren provided screen and plane guard services to them between 10 October and 26 November. Following that assignment, she joined the Australian carrier HMAS Sydney and provided similar services until mid December when she returned to Japan at Sasebo for the Christmas holidays. The destroyer rejoined TF 77 on 3 January 1954 and cruised with the carriers until the 17th when she became a unit of TF 95. She served along the Korean coast carrying out cease fire surveillance missions with TF 95 until 1 February, when she returned to Sasebo to prepare for the voyage home. She departed Japan on 11 February and, taking a westward route through the Indian and Atlantic Oceans, completed a circumnavigation of the globe when she arrived in Norfolk on 9 April. For the remainder of her active career, Wren operated out of Norfolk periodically making overseas deployments. Among her 2nd Fleet activities were midshipman summer cruises, some to northern European ports and others to West Indian and American ports. She also served with the 6th Fleet in the Mediterranean Sea on several occasions. Annual "Springboard" exercises took her to Puerto Rico, Cuba, and Panama each spring. During her 1957 Mediterranean deployment, the ship served with the Mid East Force in the Indian Ocean and participated in Operation Crescent with units of the Pakistani Navy. Wren appeared in the 1959 movie, Operation Petticoat while on a port call to Naval Station Key West, Florida. Transferred to the Naval Reserve Force, the Wren was later used by a Naval Reserve unit in Houston, Texas and based in Galveston, Texas in the early 1960s. During this time, it supported Naval Reserve activities and made weekend ASW training trips in the Gulf of Mexico. In December 1963, after almost a decade of duty with the Atlantic Fleet, Wren was placed out of commission, in reserve. She spent the next 11 years in the Reserve Fleet, berthed at the Naval Inactive Ship Facility at Naval Station Philadelphia. Her name was struck from the Navy list in December 1974 and on 22 October 1975, she was sold to the North American Smelting Co., Wilmington, Del., for scrapping.
Кино мен теледидарда
Кеме "Петикоат" операциясы (1959) фильмінде көрінеді. USS Wren сонымен қатар 1962 жылғы "Ешкім арал емес" фильмінде Джордж Рей Твидпен алғаш байланыс жасайтын эсминецтің рөлін сомдады. Ол сондай-ақ "Магнум, П. И." сериалының 1983 жылғы "Тыныш түнгі операция" атты эпизодында да пайда болды (архивтік кадрлар, өйткені Wren бұл кезде бұрыннан-ақ жартылай қиратылған еді).
The ship is seen in the movie Operation Petticoat (1959). USS Wren also portrayed the destroyer that first communicates with George Ray Tweed in the 1962 film No Man is an Island. She also appeared on the Magnum, P. I. 1983 episode "Operation Silent Night" (archival film footage, since Wren had already been scrapped).