Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1832 жылдан 1949 жылға дейін жұмыс істеген Парсонсфилд семинариясы – АҚШ-тың Мэн штатындағы Солтүстік Парсонсфилд қаласындағы белгілі Бостандық баптистік мектебі болды. Солтүстік Парсонсфилд семинариясы деп те аталатын оның сақталған кампусы төрт ғимараттан тұрады және Нью-Гэмпшир шекарасына жақын 160 мемлекеттік тас жолында орналасқан. Бұл мүлік Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген.
Parsonsfield Seminary, which operated from 1832 to 1949, was a well known Free Will Baptist school in North Parsonsfield, Maine, in the United States. Also known as the North Parsonsfield Seminary, its preserved campus of four buildings is located on State Route 160 near the New Hampshire border. The property is listed on the National Register of Historic Places.
Тарих
Еркін ерік баптистері XVIII ғасырдың соңында Нью-Гэмпширде қозғалыс ретінде қалыптасты. 1832 жылы пастор Джон Баззл және басқа бірнеше еркін баптистер Парсонсфилдте мектеп құрды. Семинария орта мектеп деңгейінде болды және АҚШ-тағы алғашқы Еркін Ерік Баптистік мектеп ретінде алғашқы жылы 140 оқушы – ұлдар мен қыздарды тартты. Семинарияның алғашқы директоры Хосея Квимби көптеген басқа да Еркін Ерік Баптистік ұйымдарда белсенді болды. Семинарияның қызметкерлері мен студенттері 1840 жылдары құпия жолмен құлдарды қашырып әкелу қозғалысына белсенді қатысып, Орен Б. Чейни директор болып жұмыс істеген кезде, олар үшін аялдама ретінде қызмет етті. Студенттер мен жақтастары Оңтүстіктен қашқан құлдарға Канадаға еркіндікке жетуге көмектесті. 1840-1842 жылдары семинарияда Еркін Баптисттердің алғашқы жоғары білім беру мектебі (кейін Кобб Дивинити мектебі деп аталды және Бейтс колледжінің құрамына кірді) орналасқан.
Free Will Baptists developed as a movement in the late eighteenth century in New Hampshire. In 1832, Rev. John Buzzell and several other Free Baptists founded the school in Parsonsfield. The Seminary, at the level of a high school, was the first Free Will Baptist school in the United States and attracted 140 students, both boys and girls, in its first year. The seminary's first principal, Hosea Quimby, was active in many other Free Will Baptist organizations. The Seminary staff and students became deeply involved with the abolitionist movement and operated as a stop on the Underground Railroad in the 1840s, while Oren B. Cheney was principal. Students and supporters aided fugitive slaves from the South in reaching freedom in Canada. From 1840 to 1842, the Free Baptist Biblical School, the first Free Baptist graduate school for training ministers, was located at the seminary (it was later renamed Cobb Divinity School and became part of Bates College).
Парсонсфилдтің өртелуі
Парсонсфилд семинариясы 1853 жылы түн ортасында түсініксіз жағдайда өртенді. Өрттің толық суреттемесі әлі де нақты емес, дереккөздер нақты оқиғаларға байланысты әртүрлі айтылады. Орен Бербанк Чейни өрт туралы айта келіп: "Балалар кірпіш қабырғаларынан қашып бара жатқанда, қоңырау мұнарасы отпен қызылданды" деді. Өрт үш мектеп оқушысы мен екі қашқан құлдың өліміне себеп болды деп саналады, нәтижесінде қысқа да нәтижесіз тергеу жүргізілді. Семинарияның өртену себебі әлі де белгісіз, бірақ аболиционизмге қарсы болғандар кінәлі деп саналады, бірақ бұл нақтыланған жоқ. Кейін семинария Мэн штатының семинариясына біріктірілді, бірақ оның алғашқы демеушісі Бенджамин Бейтс бұған қарсы болды. Ол Чейниге Парсонсфилд, Мэн жерін сатуды және оны жаңадан дамып келе жатқан Мэн штатының семинариясында қайта құруды кеңес берді. Соңынан Чейни 1854 жылы орталық кампусты Льюистонға көшіріп, оның орнына Мэн штатының орталық бөлігінде орналасқан үлкен еркін баптист мектебін құрды.
Parsonsfield Seminary burned mysteriously in 1853, at midnight. The overall account of the burning remains unclear, with sources varying depending on the actual occurrences. When recounting its burning, Oren Burbank Cheney stated, "The bell tower flickered in flames while the children ran from its pillar brick walls " The fire was believed to have killed three schoolchildren and two fugitive slaves, leading to a brief and unsuccessful investigation. The reason as to why the Seminary burned down remains unclear, with opponents of abolitionism traditionally, but not definitively, held accountable. The seminary would later go on to incorporate into the Maine State Seminary, which early benefactor Benjamin Bates would oppose. He advised Cheney to sell the land in Parsonsfield, Maine, and reconstruct it within the newly developing Maine State Seminary. Afterward, Cheney moved the central campus to Lewiston in 1854 to replace it with a larger Free Baptist school more centrally located in Maine.
Қайта құру және дамыту
1857 жылы Парсонсфилдте кішкентай семинария ғимараты қайта салынды. Онда күмбез және желбаусы бар еді. 1889 жылы Сан-Францискодағы бай кәсіпкер, Парсонсфилд тумасы Бартлетт Доу жерді сатып алып, Семинария залын жөндеуге және қайта жаңартуға қаражат бөлді, соның нәтижесінде артқы қанаты мен алдыңғы қоңырау мұнарасы қосылды. Оның сыйлығы жаңа жатақхана салуға мүмкіндік берді, ал 1896 жылы оған үлкен қосымша салынды. Ол сондай-ақ мектепке 100 000 долларлық қор құрды. Парсонсфилд семинариясы 1949 жылы жабылды. Бұл ғимарат кейіннен 1986 жылға дейін Біріктірілген мектеп округі қолданды, содан кейін мектеп кеңселері жаңа орынға көшірілді. Семинарияның екі басты ғимараты мен аумағы 1986 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Тарихи төбедегі кампустың жоғалуын болдырмау үшін Парсонсфилд семинариясының достары мүлікті сақтау және күту үшін бірікті. Бұл коммерциялық емес, діни емес ұйым Виктория стиліндегі әдемі ғимараттар мен аумақты тойлар, конференциялар, семинарлар және бітіру кештері үшін пайдаланады.
In 1857, a smaller seminary building was rebuilt at Parsonsfield. It had a cupola and a weathervane. In 1889, Bartlett Doe, a wealthy San Francisco businessman who was a Parsonsfield native son, purchased the land and donated funds to repair and remodel Seminary Hall, adding its rear wing and front bell tower. His gift provided for the construction of a new dormitory, to which a large annex was added in 1896. He also established a school endowment of $100,000. Parsonsfield Seminary closed in 1949. The facility was subsequently used by the Consolidated School District until 1986, at which time the school offices moved to new quarters. The two main buildings of the seminary and grounds were listed on the National Register of Historic Places in 1986. To prevent the loss of the historic hilltop campus, the Friends of the Parsonsfield Seminary organized to preserve and maintain the property. The non profit, non sectarian organization operates the handsome Victorian buildings and grounds for use for weddings, conferences, seminars, and graduations.