Жаңа Зеландия саяхатшысы және саясаткері Уильям Ларнах
William Larnach
Уильям Ларнах – жаңазеландиялық бизнесмен, саясаткер. Бүгінде Ларнах сарайы деп белгілі үйдің құрылысын аяқтамаған және қарыздан өлімге келіп, парламентте суицид жасаған тұлға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландиялық кәсіпкер және саясаткер
New Zealand businessman and politician
Уильям Джеймс Муди Ларнах (27 қаңтар 1833 – 12 қазан 1898) – Жаңа Зеландиялық кәсіпкер және саясаткер. Ол Дунедин қаласының жанындағы, қарсыластары «Ларнахтың қамалы» деп атаған, аяқталмаған салтанатты үйімен белгілі, қазір бұл үй Ларнах қамалы деп танылады. Сондай-ақ, ол банкротқа ұшырап, парламенттегі мандатын жоғалту қаупіне келгенде парламент ғимаратында өзін-өзі өлтіргені үшін де есте қалады.
William James Mudie Larnach (27 January 1833 – 12 October 1898) was a New Zealand businessman and politician. He is known for his extravagant incomplete house near Dunedin called Larnach's castle by his opponents and now known as Larnach Castle. He is also remembered for his suicide within parliament buildings when faced with bankruptcy and consequent loss of his seat in parliament.
Ерте мансап
Ларнах Австралияның Сиднейдің солтүстігіндегі Хантер аймағында, мал фермасының иесі Джон Ларнахтың және Джеймс Мьюдидің қызы Эмилидің ұлы болып дүниеге келді. Оның жоғары байланыстары болды. Мысалы, оның ағасы Дональд Ларнах 1846 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс банкінің Австралиялық кеңесінің директоры болды, ал Англияға зейнеткерлікке шыққаннан кейін Лондон қаласындағы жетекші қаржы сарапшыларының біріне айналды. Ларнах сонымен қатар сол кезде Австралия мен Жаңа Зеландиядағы ең бай адам деп есептелген У. Дж. Т. Кларкпен жақын дос болды. 1859 жылы Ричард Гиздің қызы Элиза Джейн Гизге үйленгеннен кейін, Ларнах Жаңа Оңтүстік Уэльс банкіне жұмысқа орналасты. 1867 жылы ол олардың Geelong филиалының басқарушысы болды, ал отбасымен бірге Еуропада ұзақ демалыстан кейін Отаго банкінің Лондондық кеңесі оны Жаңа Зеландиядағы басқарушының орнына таңдады. Ларнах 1867 жылдың қыркүйегінде Дунединге келді және жаңа қызметіне кірісті. Ұзақ уақыт өтпей ол жерді сату, шаруашылыққа инвестиция салу және ағаш өңдеу бизнесі арқылы көп ақша тауып, өте жақсы өмір сүрді. 1873 және 1887 жылдар аралығында Ларнах Отаго түбегіндегі биік тікте үлкен сарай салды. Бастапқыда Ларнах оны "Лагерь" деп атады, бірақ қазір ол "Ларнах қамалы" деп белгілі. Ларнахтың өзі 1874 жылы сол сарайға көшіп орналасты.
Larnach was born in the Hunter Region, north of Sydney, Australia, the son of John Larnach, a station owner and Emily daughter of James Mudie. He was well connected. For example his uncle Donald Larnach became a director of the Australian board of the Bank of New South Wales in 1846 and after his retirement to England became one of the leading financial authorities in the City of London. Larnach was also a family friend of W. J. T. Clarke, said at that time to be the richest man in Australasia. In his late twenties, after his 1859 marriage to Eliza Jane Guise, daughter of Richard Guise, Larnach joined the Bank of New South Wales. By 1867 he was their Geelong branch manager and after an extended holiday in Europe with his family he was picked by the London board of the Bank of Otago to replace their New Zealand manager. Larnach arrived in Dunedin in September 1867 and took up his new post. He soon became quite prosperous, gathering large amounts of money through land speculation, farming investments, and a timber business. Between 1873 and 1887, Larnach constructed a large mansion, on the ridge of Otago Peninsula. Originally named "The Camp" by Larnach, it is now known as "Larnach Castle". Larnach himself took up residence in 1874.
Саясат
Ларнах саясатқа кіріп, Кавершам сайлау округіндегі қосымша сайлауға қатысты. Сол кезде ол қарсыласы Роберт Стоуттан жеңілді. Бірақ бірнеше айдан кейін ол Дунедин қаласы сайлау округіне сайланды. 1877 жылы Оңтүстік аралдағы әріптестерінің тілегімен, ол сол кездегі премьер-министр Гарри Аткинсонға қарсы сенімсіздік білдіру жөніндегі сәтті ұсыныс енгізді. Жаңа премьер-министр Джордж Грейдің басшылығымен Ларнах колониялық қазынашы (қазіргі Қаржы министрі) болып тағайындалды. Кейін ол үкіметтік қарызды рәсімдеу үшін Англияға ұзақ сапар жасады, сонымен қатар «Жаңа Зеландия ауыл шаруашылығы компаниясын» құруға мүмкіндік алды. Ларнахтың фермерлік инвестициялары қоян мәселесіне байланысты құлдырап, ол жерлерін британдық инвесторларға сатуға тырысты – бұл Жаңа Зеландияда кеңінен сынға түсті, себебі Ларнах британдықтарды инвестициялардың сапасы туралы жаңылыстыруға тырысқан деп есептелді. «Жаңа Зеландия ауыл шаруашылығы компаниясы» сәтті болмады, және бұл оқиға Ларнахтың Жаңа Зеландиядағы көптеген достары мен одақтастарын жоғалтты. 1898 жылы Ларнах парламенттегі комитеттер залына кіріп, револьвермен өзін-өзі атты. Ол өсиет қалдырмай қайтыс болды, ал оның отбасы мүрагерлік үшін күресті. Оуэн Маршалл 2011 жылы «Ларнахтар» атты роман жазды, ол трагедия Ларнахтың үшінші әйелі Констанс пен оның кіші ұлы Дугластың арасындағы қарым-қатынастан туындаған болуы мүмкін деген болжамға негізделген. Ларнах Дунединнің Солтүстік зиратына жерленген. Отбасылық мавзолей – зираттағы ең әсерлі құрылыс, ол Роберт Лоусонның Бірінші шіркеуінің кіші нұсқасы.
Larnach entered politics in , standing in a by election in the electorate of Caversham. On this occasion, he was defeated by his opponent, Robert Stout. Several months later, however, he was elected to the City of Dunedin electorate. In 1877, at the behest of his South Island colleagues, he introduced a successful no confidence motion against Harry Atkinson, the Premier of the day. Under the new Premier, George Grey, Larnach was appointed Colonial Treasurer (now Minister of Finance). He later undertook a long trip to England to arrange a government loan, although he also took advantage of the opportunity to launch a new business venture, the New Zealand Agricultural Company. Larnach's farming investments were turning sour due to the rabbit problems, and Larnach sought to sell his lands to British investors—this prompted considerable condemnation in New Zealand, as Larnach was seen as trying to deceive the British as to the quality of the investments. The New Zealand Agricultural Company was not a success, and the affair cost Larnach many friends and allies in New Zealand. In 1898, Larnach locked himself in a committee room at Parliament and shot himself with a revolver. He died intestate and his surviving family fought a battle over his will. Owen Marshall wrote a novel The Larnachs (2011), based on the possibility that the tragedy resulted from an affair between Larnach's third wife Constance and his youngest son Douglas. Larnach is buried in the Dunedin Northern Cemetery. The family mausoleum is the cemetery's most imposing structure, and is a miniature replica of Robert Lawson's First Church.