Лондонның Уимблдон желді ұңғысы

Кіріспе

Лондондағы жел тегершігі, Англия.

Уимблдон жел тегершігі – II* санаттағы ескерткіш, ол Лондонның оңтүстік-батысындағы Мертон ауданында (бұрын Суррей облысының құрамында болған), Уимблдон орталығында орналасқан және қазір мұражай ретінде сақталған.

Тарих

1799 жылы өтініш беруші Джон Уотни сұралған кезде ұсынылған диірменнің жоспарларын ұсынбағандықтан, Коммонға жел диірменін салу туралы өтініш қабылданбады. 1816 жылы Роемптоннан келген ағаш шебері Чарльз Марч жел диірменін салуға рұқсат сұрады. Келесі жылы өтініш қанағаттандырылып, диірмен салынды. 1864 жылы диірменшік иесі, граф Спенсер, ортақ жерді жеке пайдалану үшін жапқысы келгендіктен диірмен жұмысын тоқтатты. Диірменші Кингстондағы өзге диірмендерімен бәсекелеспеу үшін диірменнің көп бөлігін алып тастауды талап етті. Негізгі ғимарат кірпіштен қайта салынды және тұрғын үй ретінде пайдаланылды. Жергілікті халық ортақ жерді қоршауға қарсылық көрсетіп, 1871 жылы Уимблдон және Путни ортақ жерлері заңын қабылдауға қол жеткізді, осылайша ортақ жерлердің күтімі сайланған және тағайындалған консерваторларға жүктелді. 1892 жылы Коммуна консерваторлары диірменді жөндеу жұмыстарына тендерлер жинады, соның ішінде М.Сандерсон & Сыбайлары ұсынған 240 фунт стерлингтік тендер қабылданды. Корольдік Уимблдон гольф клубы жөндеуге 50 фунт стерлинг көмектесті. Жөндеу кезінде негізгі тірек және қиылыс бөліктері шірігені анықталды, сондықтан Сандерсонс диірменді шұңқыр диірменіне айналдыруды ұсынды, бұл жұмыстың құны 350 фунт стерлинг болды. 1893 жылғы қарашада жұмыстың аяқталғаны туралы хабарланды. Алғашқы патенттелген желкендер орнына қысқарақ, жабылатын жалюзилері бар желкендер қойылды. 1920 жылдары бір желкен жоғалғаннан кейін, азырақ жалюзилері бар жаңа желкендер орнатылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде диірменді көзге түсірмеу үшін жасыл түспен бояп, бір желкенін алып тастады, себебі ол Коммонға орналасқан әскери лагерьлерге жақын болды. Соғыс аяқталғаннан кейін диірмен қайта боялды, бірақ 1946 жылы механизмнің тозуына байланысты желкендер тоқтатылды. 1952 жылы диірмен тексеріліп, жөндеу жұмыстарының тізімі жасалды. 1954 жылы халықтан қаржы жинауға шақырудан кейін диірмен қалпына келтіріліп, 1957 жылғы 25 мамырда қайтадан желкендер айнала бастады. 1975 жылы диірмен қайта қалпына келтіріліп, мұражайға айналдырылды. 1999 жылы Heritage Lottery Fund қорынан алынған грант арқасында патенттелген желкендер қайта жұмыс істеуге келді. Желкеннің құлауына ұзақ жылдар бойы судың кіруі себеп болды. Желкендер 2016 жылы қалпына келтірілді.

An application to build a windmill on the Common was denied in 1799 when the applicant, one John Watney, failed to produce plans for the proposed mill when requested. In 1816, Charles March, a carpenter of Roehampton applied for permission to build a windmill. The request was granted the following year and the mill was built. The mill stopped working in 1864, when the miller was evicted by the Lord of the Manor, Earl Spencer, who wanted to enclose the common for his own use. The miller insisted on removing most of the machinery so that the mill could not be operated in competition with his other mills at Kingston. The main mill building was rebuilt with brickwork to provide living accommodation. The enclosure of the common was strongly opposed by the local people, who successfully got the 1871 Wimbledon and Putney Commons Act passed, handing the care of the commons to elected and appointed conservators. In 1892, tenders for the repair of the mill were sought by the Commons Conservators, and Messrs. Sanderson & Sons tender of £240 was accepted. Royal Wimbledon Golf Club contributed £50 towards the cost of the repairs. During repairs, it was discovered that the main Post and Crosstrees were rotten and Sandersons proposed converting the mill to a smock mill, at a total cost of £350. The work was reported as being complete in November 1893. The original Patent sails were replaced by a shorter set of sails with fixed shutters. After the loss of a sail in the 1920s another set of sails with fewer shutters was placed on the mill. During World War II, the mill was camouflaged with a drab green scheme to reduce its visibility and one of its sails was removed, as it was in close proximity to army camps set up on the Common. The mill was repainted after the war ended, but the sails were stopped in 1946 due to excessive wear in the gearing. In 1952, the mill was inspected and a list of repairs drawn up. After a public appeal in 1954 to raise funds, the mill was restored and the sails turned again on 25 May 1957. The mill was restored again in 1975 and turned into a museum. In 1999 a grant from the Heritage Lottery Fund enabled the Patent sails to be restored to working order. The collapse of the sail was caused by long term water ingress. The sails were restored in 2016.

Ұнтақшылар

Дэнн – 1840. Ол сондай-ақ 1952 жылғы "Зұлым Тофф" ("Hammer the Toff") фильмінде де пайда болады. 1970 жылғы Питер Селлерстің "Хоффман" фильмінде де ол қысқа ғана көрінеді.

Қоғамдық қолжетімділік

Қазір жел тегершігі мұражайға айналып, өзінің тарихын, сондай-ақ жалпы жел тегершіктерінің тарихын көрсетеді. Мұражай наурыздан қазанға дейін демалыс күндері мен мерекелерде ашық болады. Онда батырмалы үлгілер мен дәнді ұнтақтау сияқты интерактивті көрмелер бар, сонымен қатар келушілер нақты диірменнің құрылымын және пайдалануын зерттей алады. Жел тегершігі мен жақын орналасқан кафе ашық алаңдар мен орманға іргелес Common-да орналасқан.