Жапонияның 1942 жылғы әскери стратегиясы және күштер бағасы
Japanese military strategies in 1942
Жапонияның 1942-де Сингапурды басып алуынан кейін бейбіт келісімдер туралы пікірлер туды. АҚШ пен Ұлыбританияға қарсы соғысу қиын болғандықтан, компромисс іздеу ұсынылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1942 жылы Сингапурдың құлауынан кейін, әскери шеңберлердің бір бөлігі Жапонияның артықшылығын пайдаланып, Ұлыбританиямен бейбіт келісімге келуі керек деп салды. Бұл пікірдің түпкі себебі – Жапонияның ұлттық күші мен географиялық орналасуы ескерілгенде, Америка Құрама Штаттары мен Англияны бірдей жеңуге шамасы келмейтіні болды. Кеңес әскері Жапонияның одақтасы Германиямен болған соғыстағы бастапқы жеңілістерінен қалпына келіп, қайтадан күшіне енді. Осыған байланысты, Жапония соғыс мақсаттарына жеткеннен кейін туған мүмкіндікті пайдаланып, «компромисстік» бейбіт келісім жасауды жоспарлауы тиіс еді. Дегенмен, осындай пікірді көбісі қолдамады, және көптеген әскерилер бұған аса мән берген жоқ. Содан кейін соғыс жоспарланып, іске асырылды.
Immediately after the fall of Singapore in 1942 certain Army circles argued that Japan should exploit her advantage and seek peace with Great Britain. The heart of this reasoning was the fact that Japan could not knock out both the United States and England, judging from such factors as a national strength and geographical location. The Soviet Army had recovered from its initial setbacks in the war with Japan's ally Germany, and had regained its feet. Under the circumstances, Japan should plan to conclude a so called compromise peace, seizing the opportunity after attainment of her war objectives. This sentiment was held by very few people, however, and most of the military paid scant attention to it. Planning for and prosecution of war then followed.
Күтілетін қарсы шабуылдар
1942 жылдың ақпан және наурыз айлары арасында Императорлық Бас Штаб бірінші кезең операцияларының аяқталуынан кейін келесі қадамдарды күтуде алаңдады. Екінші кезең операцияларын жоспарлау кезінде Армия Операциялар Бюросы қарсы шабуылдар 1943 жылы басталуы мүмкін деп бағалады. Осы бағалаудың негізінде екі маңызды фактор жатты. Қарсы шабуылдың масштабына қатысты операцияны жоспарлаушылар нақты болжам жасауға мүмкіндік таппады, себебі олардың болжауға негізі болмады. Кейбір штаб офицерлері қарсы шабуыл бірнеше теңіз корпусы дивизияларына негізделген болуы мүмкін деп ойлады. Алайда, бұл бағалаулар тым оптимистік болып шықты. Американдықтардың қарсы шабуылы 1942 жылдың екінші жартысында басталды. + Императорлық Бас Штабтың Одақтастардың күшін бағалау туралы барлау мәліметтері (1942 жылдың мамыр айының басында) АҚШ (Тынық мұхитының жағалауы) Құрлық әскерлері: 1,888,000 (43 толық жабдықталған дивизия) Ұшақтар: 3,650 бірінші бағытты операторлар Болжам: 1942 жылдың соңына қарай, құрлық әскерлерінің саны шамамен 2,000,000-ға жетеді; бірінші бағытты ұшақтардың саны шамамен 6,000-ға жетеді. АҚШ (Гавайи) Құрлық әскерлері: 35,000 Армия ұшақтары: 150 Мидвей атолы Құрлық әскерлері: 1,700 Армия және Әскери-теңіз күштері ұшақтары: 59 Батыс Самоа Құрлық әскерлері: 750 АҚШ Әскери-теңіз күштері: 20 Фиджи Құрлық әскерлері: 7,500 АҚШ және Ұлыбритания әскерлері: 20 Жаңа Каледония және Лояльті аралдары Құрлық әскерлері: 3,000 АҚШ және де Голль әскерлері: 10 Австралия Құрлық әскерлері: 350,000 (10 Австралия дивизиясы) Ұшақтар: 500 Болжам: АҚШ әскері қазір келіп жатыр: 1 немесе 2 дивизия, сондай-ақ Жаңа Зеландия бөлімшелері Жаңа Зеландия Құрлық әскерлері: 70,000 (3 Жаңа Зеландия дивизиясы) Ұшақтар: 250 Ұлыбританияның Үндістан құрлық әскерлері: 5,000,000 (7 Ұлыбритания армиясы дивизиясы, 23 Үнді армиясы дивизиясы) Ұшақтар: 350 Цейлон Құрлық әскерлері: 12 Ұлыбритания дивизиясы
Between February and March 1942, Imperial General Headquarters was anxious about the next steps which were to follow the close of the first phase operations. In planning second phase operations, the Army Operations Bureau estimated that counter offensives could be expected to start in 1943. Two basic elements went into the formulation of this judgment. As for the scale of counterattack, the operations people could make no definitive estimate, because they had no basis for forecasting. Some of the staff officers thought that the counteroffensive might center around a force of several Marine Corps divisions. The estimates proved overly optimistic. The American counter assault began in the latter half of 1942. + Imperial General Headquarters Intelligence Estimates of Allied Strength (Early May 1942)United States (Pacific Coast)Land Forces: 1,888,000 (43 fully equipped divisions)Aircraft: 3,650 first line operativesForecast: Towards end of 1942, ground forces will number about 2,000,000; first line warplanes will reach about 6,000United States (Hawaii)Land Forces: Land Forces: 35,000 Army Aircraft: 150Midway AtollLand Forces: 1,700 Army & Navy Aircraft: 59West SamoaLand Forces: 750 U. S. Navy Aircraft: 20FijiLand Forces: 7,500 U. S. & British Army Aircraft: 20New Caledonia and LoyaltyLand Forces: 3,000 U. S. & De Gaullist Army Airplanes: 10AustraliaLand Forces: 350,000 (10 Australian Divisions)Aircraft: 500Forecast: U. S. Army now arriving: 1 or 2 Divisions plus New Zealand UnitsNew ZealandLand Forces: 70,000 (3 New Zealand divisions) Aircraft: 250British IndiaLand Forces: 5,000,000 (7 Divisions British Army,23 Divisions Indian Army)Aircraft: 350CeylonLand Forces: 1 2 British divisions
Бұл жағдай ғана емес, Оңтүстік армияда да байқалды, бұл табиғи болды. Мысалы, Оңтүстік армия соғыстың бірінші кезеңі аяқталғаннан кейін бас штабының барлау бөлімін Операциялар бөлімімен біріктірді, себебі барлау қызметкерлері сол кезде өздерінің мағынасын жоғалтты деп мәлімдеді. Оңтүстік армияның бұл әрекеті, барлау функциясын елемеу, IGHQ мақұлдауысыз жасалды және Одақтастардың жауынгерлік күшіне немқұрайлылықты білдірді. Осының салдарынан, американдықтар мен британдықтардың жақын арада жүргізе алатын кең ауқымды қарсы шабуылдарын болжау мүмкін болмады. Шындығында, Оңтүстік армияның барлау бөлімі 1944 жылдың 6 ақпанына дейін қайтадан іске қосылған жоқ.
This mental relaxation could be observed not only in Tokyo but in the Southern Army as well which was perhaps only natural. The Southern Army, for example, united its headquarters Intelligence Section with the Operations Section after the close of the first phase of the war, alleging that the intelligence staff had lost its raison d'etre at that stage. This action of the Southern Army, ignoring the intelligence function, was taken without the approval of IGHQ and typified contempt for the combat strength of the Allies. There was consequently an inability to forecast the large scale counteroffensives launched by the Americans and the British in the near future. Indeed, the Southern Army's Intelligence Section was not re activated until February 6, 1944.
17-ші армия мен Гуадалканал операциялары
Осы уақытта Гуадалканал аралында шайқас басталды. 13 тамызда 17-ші армияға (Ичики отрядымен бірге) Шығыс Жаңа Гвинея операциясын жалғастыру және бір мезгілде Теңіз күштерімен бірлесіп Гуадалканалды қайта басып алуға бұйрық берілді.
Fighting had meanwhile erupted on Guadalcanal Island. On August 13, the Seventeenth Army (with the Ichiki Detachment in support) was ordered to continue the Eastern New Guinea Operation, while simultaneously recapturing Guadalcanal in concert with the Navy.
Мидуэйдегі залалдың салдары
Мидуэй операциясының сәтсіздігі шағын салғырттықтан туды, бірақ салдары осыншалықты ауыр болды ki, Жапон армиясының Тынық мұхитындағы әрекеттеріне терең нұқсан келді. Осы сәтсіздік Жапон теңіз күштерінің басымдығын мәңгілікке жоғалтуына әкелді, себебі ұшақ тасымалдағыш флотына түскен ауыр соққыдан кейін жылдам қалпына келтіру мүмкін емес еді. Жапония үшін жаңа, ірі ұшақ тасымалдағыш кемелерді салу немесе тәжірибелі авиаторларды бірден даярлау өте қиын болды.
The failure of the Midway Operation was caused by slight negligence, but the effects were so tremendous that Japanese Army operations in the Pacific were shaken to their very roots. Because of the failure, the Japanese Navy also lost its mastery forever, since a quick recovery from the smashing blow to the carrier fleet was impossible. It was difficult for Japan either to build large aircraft carriers or to train skilled airmen overnight.
Маусым айындағы түсірулер
1942 жылғы 6 маусымда Солтүстік теңіздер жасағы Кискаға, ал келесі күні Атуға қарсылықсыз қонды. Адак аралына десант түсірілмеді, ал сол аралды басып алу миссиясы 25 маусымда тоқтатылды. IGHQ (24 қазанда) Солтүстік теңіздер жасағын күшейтіп, оның атауын Солтүстік теңіздер гарнизоны деп өзгертті. Генерал-майор Джуичиро Минеки басқаратын күш негізінен үш жаяу әскер батальонынан тұрды және Бесінші флоттың Бас қолбасшысының операциялық бақылауында болды. АҚШ армиясы Адак аралында (1942 жылдың тамыз айының соңында) және Кисканың жанындағы Амчиткада (1943 жылдың ақпан айы шамасында) әуе базаларын салды. 1943 жылғы 26 наурызда Командор аралдарының жанында, совет территориялық суларында теңіз шайқасы болды, бірақ екі тарап та елеулі шығынға ұшырамады.
On June 6, 1942, the North Seas Detachment landed on Kiska, and the next day upon Attu, without meeting resistance. No landings were made, in Adak and the mission of occupying that island was canceled on June 25. IGHQ (on October 24) reinforced the North Seas Detachment and also changed its name to the North Seas Garrison Unit. Commanded by Major General Juichiro Mineki, the force was primarily composed of three infantry battalions and was under the operational control of the Commander in Chief of the Fifth Fleet. The United States Army constructed air bases at both Adak (about the end of August 1942) and at Amchitka, near Kiska (around February 1943). On March 26, 1943, a naval battle occurred near the Komandorski Islands, within Soviet territorial waters, but neither side suffered serious losses.