Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сергий – ежелгі Римнен шыққан еркек есімі. Ол латындық Сергия немесе Сергий руының есімінен туындаған, бұл ру патшалық және республикалық дәуірде болған. Бұл христиандық есімдердің арасында кең таралған, Әулие Сергийдің құрметіне немесе Киевтік Русте, қасиетті Сергий Пещерскийдің (қасиетті Киев әкелерінің бірі), Радонежский Сергийдің құрметіне берілген. Сонымен қатар, төрт папаның есімі де осы болған. Одан көптеген түрлері пайда болды, қазіргі күні негізінен роман тілдерінде (Серж, Серджо, Серджи) және славян тілдерінде (Сергій, Сергей, Сергей, Срджан) қолданылады. Ағылшын тілінде сирек кездеседі, бірақ аңгло-француз тіліндегі "Сержант" атауы осы есіммен байланысты болуы мүмкін.
Sergius '/s//ɜːr//dʒ//i//ə//s/ is a male given name of Ancient Roman origin after the name of the Latin gens Sergia or Sergii of regal and republican ages. It is a common Christian name, in honour of Saint Sergius, or in Kievan Rus', of Sergius of the Holy Caves, one of saint Fathers of Kiev, Saint Sergius of Radonezh, and has been the name of four popes. It has given rise to numerous variants, present today mainly in the Romance (Serge, Sergio, Sergi) and Slavic languages (Serhii, Sergey, Serguei, Srđan). It is not common in English, although the Anglo French name Sergeant is possibly related to it.
Этимология
Атау римдік номеннен (патрициандық тегінің аты) Сергий шыққан, ол латын тіліндегі Сергия немесе Сергий римдік руларынан бастау алады. Бұл Альба-Лонгадан, Ежелгі Лациумнан шыққан және Теодор Моммсен бұл руды Римнің ең көне тегінің бірі деп санаған, бастапқы 100 рудың бірі. Оның ежелгі этрус есімінен шыққандығы туралы болжамдар бар, бірақ Сергий номенінің этимологиясы күмәнді. Чейс сақтықпен Сервиус есімімен байланысты болу мүмкіндігін айтады, бұл, болжам бойынша, «сақтау» немесе «қорғау» мағынасын беретін көне латын түбірінен шыққан. Рим империясы кезінде бұл жеке есім ретінде қолданыла бастады және грек тілінде Сергиос (Σέργιος) түрінде Византия империясына тарады. IV ғасырдың шейіті әрі әулиесі Сергийдің құрметіне христиандықта кеңінен танымал болды, әсіресе VII ғасырдан бастап сириялық текті рим шіркеу қызметкерлері арасында. Сергей 1980 жылдары Ресейдегі ең танымал есімдердің екіншісі болды. Орта ғасырларда Батыс Еуропада бұл есім қолданыстан шықты. Ол 19 ғасырда орыс әдебиетінің, әсіресе француз тіліне аудармалар арқылы қайтадан кеңінен тарады.
The name originates from the Roman nomen (patrician family name) Sergius, after the name of the Roman gens of Latin origins Sergia or Sergii from Alba Longa, Old Latium, counted by Theodor Mommsen as one of the oldest Roman families, one of the original 100 gentes originaria. It has been speculated to derive from a more ancient Etruscan name but the etymology of the nomen Sergius is problematic. Chase hesitantly suggests a connection with the praenomen Servius, probably from an old Latin root meaning "to preserve" or "keep safe". It became a personal name in Roman imperial times and spread to the Byzantine Empire in the Greek form Sergios (Σέργιος). It became popular in Christianity in honour of the fourth century martyr and saint Sergius, especially among Roman ecclesiastics of Syrian extraction, starting in the seventh century. Sergei was the second most popular name in Russia in the 1980s. In the Middle Ages in Western Europe, it fell into disuse. It became widespread again in the 1800s through translations of Russian literature, especially French translations.