Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Фердинанд Соренсон (1882–1966) – АҚШ-тың Орегон штатындағы көрнекті музыка педагогы, сондай-ақ дирижер, композитор, би оқытушысы және орындаушы. Данияның Грена (Дюрсланд) қаласында туған Соренсон ата-анасы Ларс және Матильда Соренсонмен бірге нәресте кезінде АҚШ-қа келген. Соренсонның музыкалық білімі бес жасында әкесі Ларс бастаған. Ол ерте жасында скрипка мен мыс құралдарында ойнап, отбасылық және қоғамдық оркестрлерге қатысты. 1898 жылы Солт-Лейк-Ситиге барған Соренсон скрипка сабақтарын Уиллард Вейхеден жалғастырды. Солт-Лейк-Ситиде Соренсон алғашқы симфониялық және опералық оркестрлерде ойнады және музыка мен бидегі досы және ұстазы Мозе Кристенсенмен танысты. 1905 жылы Мозе Кристенсен және оның Бойзедегі музыканттар тобы Соренсонға Нью-Йоркке саяхаттауға жеткілікті ақша жинауға көмектесті, онда ол Нью-Йорк музыка колледжінде Уильям Эбаннтан виолончельді оқыды. Нью-Йоркте Соренсон Уолтер Дамроштың оркестрінде және Дэвид Уорфилд пен үнсіз кино жұлдызы Алла Назимованың қатысуымен виолончельде орындады. Батысқа оралғаннан кейін Соренсон 1908 жылы Мозе Кристенсеннің жетекшілігімен Бойзе симфониялық оркестрінде қысқа уақыт ойнады және 1909 жылы Дэвид Розбруктың басшылығымен Портленд симфониялық оркестрінде біраз уақыт бас виолончельші болды. Соренсон 1909 жылы үйленді және 1910 жылы Вашингтон штатының Спокан қаласына көшті. Спокан қаласында Соренсон музыка, би сабақтарын оқытып, театр оркестрін басқарды. Спокан симфониясында ойнаудан басқа, ол Геснер Соренсонның струнный квартеті, Готфрид Хербсттың струнный квартеті, Спокан азаматтар оркестрі және Чак Уайтхед оркестрінде орындады. 1919 жылы Чак Уайтхед Спокан қаласында жеке би залын, Уайтхед би сарайын салды, онда Соренсон Портлендтегі Мозе Кристенсеннің би мектебін бітіргеннен кейін би мектебін ашты. Соренсон 1924 жылы Портлендке қайтып келді. Портлендте Соренсон Виллем ван Хугстратен оркестрдің дирижері болған кезде Портленд симфониясында қайтадан ойнай бастады. Ол сондай-ақ Эшли Кук тобында, Макдугалл концерттік тобында, Тед Бейконның струнный оркестрінде, Келлидің мейрамхана оркестрінде және Гершкович симфониялық оркестрінде орындады. Ол жылдар бойы KGW, KOIN және басқа радио оркестрлерінде де ойнады. Соренсон сонымен қатар Вашингтон штатының Лонгвью қаласында "Соренсон концерт оркестрі" мен "Интер-қауымдастық оркестрі" оркестрлерін басқарды. Соренсонның көптеген струнный және мыс құралдарында ойнайтын шәкірттері мен бай оқыту тәжірибесінің арқасында ол Мэри Додж, Жак Гершкович және басқаларға Портленд жас симфониясын дамытуға көмектесті. Жеке шәкірттерінен басқа, Соренсон жылдар бойы Тынық мұхиты университетінде, Льюис және Кларк колледжінде, Портленд мемлекеттік колледжінде (қазір Портленд мемлекеттік университеті) және Орегон университетінде адъюнкт-профессор болып оқытты. Ол Мэрилхерст университетінің студенттік оркестріне және Тынық мұхиты университетінің студенттік оркестріне жетекшілік етті. Соренсон 1966 жылдың желтоқсанында 84 жасында қайтыс болғанда, ол әлі де жеке және Портленд мемлекеттік колледжінде сабақ беріп жүрді.
Ferdinand Sorenson (1882–1966) was a prominent music educator in the U. S. state of Oregon as well as a conductor, composer, dance instructor and performer. Originally from Grenaa (Djursland), Denmark, Sorenson came to the United States as an infant with his parents, Lars and Matilda Sorenson. Sorenson's music education began with his father, Lars, when he was five years old. At an early age Sorenson played the violin and brass instruments to join in family and community orchestras. When Sorenson went to Salt Lake City in 1898, he continued his violin studies with Willard Weihe. In Salt Lake City, Sorenson played in his first symphony and opera orchestras and met his friend and mentor in music and dancing, Mose Christensen. In 1905, Mose Christensen and his group of musicians in Boise, Idaho helped Sorenson collect enough money to travel to New York, where he studied cello with the William Ebann at the New York College of Music. In New York City Sorenson played the cello in the orchestra of Walter Damrosch and in shows starring David Warfield and silent film star Alla Nazimova. When he returned to the West, Sorenson played briefly in the Boise Symphony Orchestra (1908) under Mose Christensen's direction and was briefly principal cellist in the Portland Symphony Orchestra under David Rosebrook (1909). Sorenson married in 1909 and moved to Spokane, Washington in 1910. Sorenson taught music, dancing and conducted a theater orchestra in Spokane. Besides playing in the Spokane Symphony he also played in the Gesner Sorenson String Quartet, the Gottfried Herbst String Quartet, the Spokane Citizen's Band and the Chuck Whitehead Orchestra. In 1919, Chuck Whitehead built his own dance hall in Spokane, the Whitehead Dancing Palace, where Sorenson started his dancing school after having graduated from Mose Christensen's dance school in Portland, Oregon. Sorenson moved back to Portland in 1924. In Portland, Sorenson began playing in the Portland Symphony again when Willem van Hoogstraten began as conductor of the orchestra. Other groups he played in were the Ashley Cook Band, the McDougall Concert Band, the Ted Bacon String Orchestra, Kelly's Restaurant Orchestra and the Gershkovitch Symphony Orchestra. He also played in the KGW, KOIN and other radio orchestras over the years. Sorenson also conducted the Sorenson Concert Orchestra and the Inter Community Orchestra in Longview, Washington. With Sorenson's numerous string and brass students and extensive teaching experience he was able to assist Mary Dodge, Jacques Gershkovitch and others in developing the Portland Junior Symphony. Besides his private students, Sorenson taught over the years as an adjunct professor at Pacific University, Lewis and Clark College, Portland State College (now Portland State University), and the University of Oregon. He conducted the student orchestra at Marylhurst University and the student band at Pacific University. Sorenson was still teaching privately and at Portland State College when he died in December 1966 at the age of 84.