Франкфурт радио симфониялық оркестрі

Кіріспе

Неміс симфониялық оркестрі

Франкфурт радиосы симфониясы (link=no) – Германияның Гессен штатының қоғамдық телерадиокомпаниясы Hessischer Rundfunk-тің радио оркестрі. 1929 жылдан 1950 жылға дейін Франкфурт радиосы симфониялық оркестрі деп аталды. 1950 жылдан 1971 жылға дейін оркестр Гессен радиосының симфониялық оркестрі, ал 1971 жылдан 2005 жылға дейін Франкфурт радиосы симфониялық оркестрі деп аталды. 2015 жылға дейін халықаралық гастрольдерде Франкфурт радиосы симфониялық оркестрі деген ағылшын тіліндегі атау қолданылды. Оркестрдің музыкалық стильдері классикалық романтикалық репертуарды, эксперименталды жаңа музыканы, балалар мен жастарға арналған концерттерді және күрделі бағдарламалық ұғымдарды қамтиды.

Тарих

Оның алғашқы дирижері Ханс Росбауд оркестрдің бағытын 1937 жылға дейін қалыптастырып, дәстүрлі музыкамен қатар заманауи композицияларға да назар аударды. Линдбергтің ұшуы – оркестрдің радио үшін арнайы тапсырыспен орындалған, Бертольд Брехттің мәтінімен және Пол Хиндемит пен Курт Вайльдің музыкасымен, ал Эрнст Хартт продюсерлік еткен музыкалық туындысы. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Курт Шредер мен Винфрид Зиллиг оркестрді қайта құруға және кең музыкалық репертуарды дамытуға белсенділік танытты. Диан Диксон мен Элияху Инбал 1961 жылдан 1990 жылға дейінгі үш онжылдық ішінде ансамбльді халықаралық деңгейде танымал оркестрге айналдырды. Оркестрдің мәртебесі, әсіресе «Инбал дәуірінде» әлемдік гастрольдер мен жазылған музыканың маңызды жинақтары арқылы, мысалы, Антон Брукнердің үшінші, төртінші және сегізінші симфонияларының түпнұсқа нұсқаларының алғашқы жазбаларымен (Гран-при дю Диск сыйлығымен марапатталған) және Густав Малердің барлық симфонияларының алғашқы цифрлық жазбасымен (1988 жылы Deutscher Schallplattenpreis – Германияның грампластинкасы сыйлығын жеңіп алған) бірнеше рет расталды. 1974 жылдан 1990 жылға дейін бас дирижер болған Инбал 1996 жылдан бері лауреат дирижер болып сайланды. 1990-1996 жылдары Дмитрий Китаенко Франкфурт радиосының симфониялық оркестрінің бас дирижері болды. Оның жұмысы неміс және орыс музыкалық дәстүрлерімен, сондай-ақ заманауи стильдермен байланысты болды. Сергей Прокофьевтің Владимир Краиневпен бірге орындаған фортепиано концерттері мен Александр Скрябиннің шығармаларының сериясы оның CD-ге жазылған жобаларының бір бөлігі ғана. Китаенко басшылығымен Франкфурт радиосының симфониялық оркестрі Оңтүстік Америка, Швейцария, АҚШ және Жапония сияқты елдерге кең ауқымды гастрольдерге шықты. Кристобаль Халфтер жетекшілігімен оның толық оркестрлік шығармаларының CD жобасы және екінші Вена мектебінің оркестрлік шығармаларының сериясы Роберт Шуман мен Брамстың симфонияларымен (Инбалмен бірге) басталды. Арнольд Шенбергтің бір актілі операсы «Von heute auf morgen» (Бір күннен келесі күнге дейін), Майкл Джилленмен бірге, Жан-Мари Штрауб пен Даниэль Хюйе режиссерлік еткен фильм және CD ретінде жарық көрді. Америкалық дирижер Хью Вольф 1997 жылдан 2006 жылға дейін Франкфурт радиосының симфониялық оркестрінің бас дирижері болды. «Икемділік» және «әртүрлілік» – оның оркестрмен жұмысындағы екі маңызды ұстаным болды. Вольф тарихи орындау тәжірибесін қазіргі симфониялық оркестрге қолданып, классикалық, ерте классикалық және барокко кезеңдерінен репертуарды қайта жаңғыртты және ансамбльдің музыкалық қорын заманауи үлгілермен байытты. Франкфурт радиосының симфониялық оркестрі мен Хью Вольфтың ынтымақтастығының белгісі – жаңа интерпретациялардың сәні мен ерекше көпжақты бағдарламалау. Бұл жетістік Гессен штатынан тыс жерлердегі концерттік жобаларды құжаттау арқылы көрінді және Еуропа, Азия және Солтүстік Америкада гастрольдік сапарларға әкелді. Эстониялық Пааво Ярви 2006-2013 жылдары Франкфурт радиосының симфониялық оркестрінің музыкалық директоры болды және 2013-2014 жылғы маусымның басында лауреат дирижер лауазымын иеленді. Пааво Ярви оркестрді жаңа музыкалық аспектілермен байытты, мысалы, скандинавиялық репертуарға және үлкен романтикалық және пост-романтикалық музыкаға назар аудару арқылы. Пааво Ярви Франкфурт радиосының симфониялық оркестрімен халықаралық деңгейде үлкен жетістіктерге қол жеткізді және олар бірлесіп сыншылар тарапынан жоғары бағаланған жазбалардың кең каталогын жасады, оның ішінде Брамстың «Ein deutsches Requiem», фортепиано концерттері №1 және №2 (Николас Анжеличпен), Дворжак пен Герберттің (Гаутье Капусонмен) виолончель концерттері (ECHO Klassik сыйлығымен марапатталған), сондай-ақ Хиндемиттің Trauermusik және Der Schwanendreher (Антуан Таместитпен) және скрипка концерті (Франк Петер Циммерманмен), ол Preis der deutschen Schallplattenkritik сыйлығын жеңіп алды. Олар мендельсон мен шуманның скрипкалық концерттерін (Христиан Тецлаффпен) жазғандары үшін де сол сыйлықты алды. Қосымша жазбаларға Малердің №2 симфониясы және таңдамал симфониялық бөлімдері, Моцарттың фортепиано концерттері K. 467 және K. 595 (Ларс Вогтпен), Ханс Роттың симфониясы №1, Шостаковичтің фортепиано концерттері (Александр Торадземен) және Эркки Свен Тюрдың №7 симфониясы мен фортепиано концерті (Лаура Микколамен), сондай-ақ Кагель, Фуррер, Видман және Рузицканың шығармалары бар диск кірді. Пааво Ярви мен Франкфурт радиосының симфониялық оркестрі Брукнер мен Нильсен циклдерін CD-де және Малер циклін DVD-де жазды. Колумбиялық дирижер Андрес Ороско Эстрада 2014 жылы оркестрдің музыкалық директоры болды. 2019 жылдың желтоқсанында оркестр 2021-2022 жылғы маусымнан бастап Ален Альтиноглуды келесі бас дирижер болып тағайындады, алғашқы келісімшарты үш жылға жасалды. 2023 жылдың мамырында Гессен радиосы Альтиноглудың оркестрдің бас дирижері ретіндегі келісімшарты 2027-2028 жылғы маусымға дейін ұзартылғанын хабарлады.

Hans Rosbaud, its first conductor, put his stamp on the orchestra's orientation up to the year 1937 by focusing not only on traditional music but also contemporary compositions. Lindbergh's Flight was a piece of music specially commissioned for Radio performed by the orchestra with a text by Bertolt Brecht and music by Paul Hindemith and Kurt Weill and produced by Ernst Hardt. After World War II, Kurt Schröder and Winfried Zillig committed themselves to rebuilding the orchestra and a broad musical repertoire. Dean Dixon and Eliahu Inbal turned the ensemble into an internationally acclaimed orchestra in the three decades from 1961 to 1990. The status of the orchestra has been repeatedly confirmed, especially during the "Inbal Era", with guest appearances around the world and major editions of recorded music, such as the very first recordings of the original versions of Anton Bruckner's Third, Fourth and Eighth Symphonies, awarded the Grand Prix du Disque, and the first digital recording of all of Gustav Mahler's symphonies, which won the Deutscher Schallplattenpreis (German Record Award) in 1988. Inbal, who was chief conductor from 1974 to 1990, has been elected its conductor laureate since 1996. From 1990 to 1996, Dmitri Kitajenko was chief conductor of the Frankfurt Radio Symphony Orchestra. His work focused on the German and Russian traditions, as well as modern styles. The piano concertos of Sergei Prokofiev, with Vladimir Krainev, and a series of works by Alexander Scriabin are but two of his projects documented on CD. Under Kitajenko, the Frankfurt Radio Symphony took extensive tours to such places as South America, Switzerland, the United States, and Japan. Under the baton of Cristóbal Halffter, a CD project of his complete orchestral works was begun, as was a series of the orchestral works of the Second Viennese School in conjunction with the symphonies of Robert Schumann and Brahms with Inbal. Arnold Schoenberg's one act opera, Von heute auf morgen (From one day to the next), with Michael Gielen, was released as a film by Jean Marie Straub and Danièle Huillet and on CD. The American conductor Hugh Wolff was chief conductor of the Frankfurt Radio Symphony Orchestra from 1997 to 2006. "Flexibility" and "variety" were two important themes in his work with the orchestra. Wolff applied the experience of historical performance practices to the modern symphony orchestra, thereby regaining repertoire from the vast worlds of classical, early classical and baroque periods, as well as enriching the ensemble's literature in more contemporary aspects. The success of exciting interpretations and an unusually versatile programming were the trade marks of the collaboration of the Frankfurt Radio Symphony Orchestra and Hugh Wolff. This success was reflected in the documentation of concert projects which reach far beyond the Hessian state and are resulting in guest appearances throughout Europe, Asia and North America. The Estonian Paavo Järvi held the position of music director for the Frankfurt Radio Symphony Orchestra from 2006 to 2013 and assumed the position of conductor laureate at the beginning of the 2013–2014 season. Paavo Järvi enriched the orchestra with new musical aspects: for example through his commitment to Nordic repertoire and great Romantic and post Romantic literature. Paavo Järvi has enjoyed continued success with the Frankfurt Radio Symphony Orchestra on an international level and together they have worked intensively to produce an extensive catalog of critically acclaimed recordings, which include Brahms' Ein deutsches Requiem, Piano Concertos No. 1 and No. 2 (with Nicholas Angelich), the Cello Concertos by Dvořák and Herbert (with Gautier Capuçon), which was awarded the ECHO Klassik, as well as Hindemith's Trauermusik and Der Schwanendreher (with Antoine Tamestit) and the Violin Concerto (with Frank Peter Zimmermann), which was awarded the Preis der deutschen Schallplattenkritik, the quarterly critics choice award. The same prize was also received for their recordings of the Mendelssohn and Schumann Violin Concertos (with Christian Tetzlaff). Additional recordings include the symphony No. 2 and selected symphonic movements by Mahler, Mozart's Piano Concertos K. 467 and K. 595 (with Lars Vogt), Hans Rott's Symphony No. 1, the Shostakovich Piano Concertos (with Alexander Toradze) and Erkki Sven Tüür's Symphony No. 7 and Piano Concerto (with Laura Mikkola), as well as a CD with pieces by Kagel, Furrer, Widmann and Ruzicka. Paavo Järvi and the Frankfurt Radio Symphony Orchestra have also recorded complete Bruckner and Nielsen cycles for CD and a complete Mahler cycle for DVD. Colombian conductor Andrés Orozco Estrada became the orchestra's music director in 2014. In December 2019, the orchestra announced the appointment of Alain Altinoglu as its next chief conductor, effective with the 2021–2022 season, with an initial contract of three years. In May 2023, the Hessischer Rundfunk announced an extension of Altinoglu's contract as the orchestra's chief conductor through the 2027–2028 season.

Еуропа ашық ауада

Тамыз айында hr Sinfonieorchester және Еуропалық Орталық Банкі бірлесіп Майн өзенінің жағасында дәстүрлі түрде маусымды ашады – "Europa Open Air" концерті. 2023 жылғы концертке 16 500 адам келді, ол бесінші "Europa Open Air" концерті болды. Концертті ARD телеарнасы көрсетті.

Жақында шыққан дискографиясы

Ричард Штраус – Саломе. Андрес Ороско Эстрада, Франкфурт радиосының симфониялық оркестрі. PENTATONE PTC 5186602 (2017)
Ричард Штраус – Эйн Хеллебобен / Макбет. Андрес Ороско Эстрада, Франкфурт радиосының симфониялық оркестрі. PENTATONE PTC 5186582 (2016)
Игорь Стравинский – Көктемнің құрбаны және От құсы (1919-шы жылғы сюита). Андрес Ороско Эстрада, Франкфурт радиосының симфониялық оркестрі. PENTATONE PTC 5186556 (2016)
Сен-Сенс – Симфониялар № 1 және 2. Элияху Инбал, Франкфурт радиосының симфониялық оркестрі. PENTATONE PTC 5186157 (2005)
Винченцо Беллини, Игнац Мошелес, Бернард Молик, Юлиус Риц, Антонио Вивальди. Обо мен флейтаға арналған шығармалар. Хайнц Холигер, Аурель Николе, Элияху Инбал, Франкфурт радиосының симфониялық оркестрі. PENTATONE PTC 5186129 (2004)
Рахманинов – Фортепиано концерті № 2 және Паганини тақырыбы бойынша рапсодия. Вернер Хаас, Элияху Инбал, Франкфурт радиосының симфониялық оркестрі. PENTATONE PTC 5186114 (2003)