Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Лидия Диас Круз – Кубаның Гавана қаласында билеуді бастаған және Фернандо Алонсо мен Алисия Алонсодан тәлім алған прима-балерина. Жас кезінде оның талантын бұрынғы дәуірдегі белгілі британдық биші және педагог Филлис Беделлс байқаған. Ол Кубаға сапар шегіп, оны Марго Фонтейннен кейін көрген ең қабілетті биші деп санаған. Кастро революциясынан кейін ерте үйленуі және Кубадан қуылғаны оның мансабын тоқтатты, бірақ ол 1960 жылдардың басында үшінші баласы туғаннан кейін билеуді қайта бастады. Ол АҚШ-та Майамидегі «Балет Кончерто» труппасында биледі, Вашингтонның Ұлттық балетінде бас биші болды және Венесуэланың Ұлттық балеті, Вашингтон балеті, «Балет тамашасы» секілді театрларда жетекші рөлдерде өнер көрсетті. Ол Марго Фонтейн, Мелисса Хейден сияқты сол заманғы көптеген көрнекті артистермен бірге биледі. Ол ең көп танылғаны – «Өлі лебедь» ролімен, бұл қойылым Анна Павлованың әйгілі ерте нұсқасынан гөрі Майя Плисецкаяның нұсқасына жақын; оны көрген көптеген адамдар оны өзінің ұлы алдыңғыларынан да естен кетпейтін нәрсе деп санайды. Бұл оның виртуоздық қойылымы болды, ол мансабының соңына дейін осы туындыны өзгермейтін шеберлікпен орындады және көрермендердің зор құрметіне бөленді. Оның серіктесі болған 20 ғасырдың ең ұлы бишілерінің қатарында Фернандо Бухонес, Питер Мартинс, Жак д’Амбуаз, Эдвард Виллелла, Иван Наги және Ройс Фернандес бар. Ол АҚШ Конгресінің жазбаларында және «Майами Сити Балеті» тарапынан құрметпен ескерілді, ол оның негіс қалаушы кеңес мүшесі. Қазір ол Майамиде тұрады.
Lydia Diaz Cruz is a Prima Ballerina who started dancing in Havana, Cuba, and trained with Fernando Alonso and Alicia Alonso. As a young dancer, she was talent spotted by a well known British dancer and teacher from an earlier era, Dame Phyllis Bedells, who traveled to Cuba and regarded her as the most naturally gifted dancer she had seen since Margot Fonteyn. Early marriage and exile from Cuba in the wake of the Castro revolution put a halt to her career, which she resumed after the birth of her third child in the early 1960s. She went on to dance in the United States with Ballet Concerto in Miami, became principal dancer with the National Ballet of Washington, D. C., and has performed in principal guest roles with the National Ballet of Venezuela, Washington Ballet, Ballet Spectacular. She danced alongside many of the great artists of the day, including Margot Fonteyn and Melissa Hayden, among many others. She is probably best known for her role in The Dying Swan, a version that is closer to that of Maya Plisetskaya than the famous early one by Anna Pavlova; many who have seen it proclaim it as even more memorable than those of her illustrious predecessors. It was her signature performance, and she danced the piece to the end of her career with undiminished skill and fulsome acclaim from audiences. She has been partnered by many of the greatest male dancers of the 20th century, including Fernando Bujones, Peter Martins, Jacques d'Amboise, Edward Villella, Ivan Nagy, and Royes Fernandez. She has been honored in the United States Congressional Record and by Miami City Ballet, of which she is a founding board member. She lives in Miami.