Лидер T2 MK5: Австралиялық автоматтары және оның тарихы
Leader Dynamics Series T2 MK5
Лидер T2 MK5: Австралияда жасалған 5.56 мм автоматтары. Charles St. George жобасы, Lithgow L1A1-ге балама ретінде әзірленген, бірақ Steyr AUG таңдалды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Leader T2 MK5 сериялы атыс қарулары 5.56×45 мм НАТО оқ-дәрісіне арналған және Австралияның Смитфилд, Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Leader Dynamics компаниясымен өндірілген (1978–1982/1983). Лидер – британдық қару-жарақ конструкторы Чарльз Сент-Джорджтың ойлап тапқан нәрсесі. Бұл бастапқыда 5,56 мм австралиялық әскери қызметтік мылтығына үміткер болды, ол сол кезде қолданыста болған Lithgow L1A1 SLR және Colt M16A1 мылтықтарын алмастыруға тиіс болған. Бұл жобаның ерекшелігі – Австралия бұрын ешқашан газбен жұмыс істейтін, жартылай автоматты мылтықты өзі әзірлемеген және өндірмеген. Австралия әскері Steyr AUG мылтығын қабылдағаннан кейін бұл мылтықтан бас тарды. Қару-жарақ дизайны мен эволюциясын зерттейтіндер үшін қызықты дерек – T2 мылтығында Winchester Model 100 сияқты үшбұрышты құлпытас болған. Бұл бастапқы құлпытас тым күрделі және өндіруге қымбат болғандықтан қабылданды. Параллельдік даму ретінде Barrett Firearms компаниясы M82A1 және оның құлпытаспен атуға арналған қарулары үшін ұқсас дизайнды қолданады. Сент-Джордж осы шамада Барретт компаниясында жұмыс істеген, бірақ дизайн немесе инженерлік жұмыстарға қатыспаған.
The Leader T2 MK5 Series firearms were chambered for the 5.56×45mm NATO cartridge and manufactured by Leader Dynamics of Smithfield, NSW, Australia (1978 1982/1983). The Leader was the brainchild of British weapons designer Charles St. George. It was originally a contender for a 5.56 mm Australian military service rifle to replace the then issued Lithgow L1A1 SLR and Colt M16A1 rifles. What was unique about this endeavor was that Australia had never designed or manufactured its own commercial gas operated semi automatic rifle. The rifle was abandoned when the Steyr AUG was adopted for use by the Australian military. Of interest to those that study firearms, designs and evolution, the T2 used a triangular bolt face that was similar to the Winchester Model 100. This was adopted because the original bolt face was too complex and expensive to manufacture. In a case of parallel development, Barrett Firearms uses a similar design for the M82A1 and its bolt action guns. St. George worked for Barrett at around this time but was not involved in design or engineering duties.
Шығу тегі
Фред Риддл (Dupont Australia) және Чарльз Сент-Джордж (Dupont АҚШ-тың қатысуымен) пистолет тұтқасы, қол қорғағыштары және дулының артқы бөлігі үшін қолайлы инженерлік пластик таңдау үшін бірлесіп жұмыс істеді. Чарльз Сент-Джордж өндіріс құралдарын жобалады, ал Смитфилдтегі зауыт бастапқыда айына 200 дана шығара бастады, кейін бірнеше айдан соң бұл көрсеткіш айына 400 данаға дейін артты. Сент-Джордж T2 деп аталатын таңдамалы ату режиміне ие нұсқаны (T1 Лидердің карабин нұсқасын қоса) жасады, ол Австралия Корольдік бронетанкті корпусының, сондай-ақ Италиядағы Луиджи Франчи (Beretta еншілес компаниясы), Португалиядағы Fábrica Militar de Braço de Prata және Оман қарулы күштері сияқты шетелдік әскери ұйымдардың қызығушылығын тудырды. ATA Target Systems (Albury NSW) қонақтарды қабылдады, ал Чарльз Сент-Джордж пен Терри Диннен бірге ATA-ның Dart жүйесінде Leader қаруын көрсетті. Leader қаруының демонстрациясы нәтижесінде Оман 12 Лидер таңдамалы ату мылтығы (SAR) мен 12 Лидер шабуылдық карабинін (SAC) сынау үшін тапсырыс берді.
Fred Riddle of Dupont Australia and Charles St. George worked together (with the input of Dupont USA) to select an appropriate engineering plastic for the pistol grip, handguards and butt stock. Charles St. George designed the production tooling, and the factory at Smithfield began to initially turn out 200 units per month, which increased to 400 per month some months later. St. George developed a selective fire version called the T2 (including a carbine version of the T1 Leader) which attracted the interest of the Royal Australian Armoured Corps, as well as foreign arms companies, including Luigi Franchi (a subsidiary of Beretta) in Italy, Fábrica Militar de Braço de Prata in Portugal, and foreign militaries, such as the Sultanate of Oman Armed Forces. ATA Target Systems of Albury NSW hosted the visitors, and Charles St. George together with Terry Dinnen demonstrated the Leader weapons on ATA's Dart System. The Leader demonstration resulted in Oman placing trial weapon orders for 12 Leader select fire rifles (SAR) and 12 Leader assault carbines (SAC).
Еуропалық нарықтар
Осы кезеңде Чарльз Сент-Джордж Еуропаға сапар шегіп, Португалия, Мальта және Италияда демонстрациялар өткізді. Луиджи Франчи "Лидерге" әсерленіп, Еуропа мен Азиядағы клиенттермен бірге өндіріс лицензиясын сатып алуға ниет білдірді. Өкінішке орай, "Лидердің" басқа екі серіктесі – Джек Аллен мен Брайан Шоу Луиджи Франчимен қанағаттанарлық шартқа келе алмады. Франчи соңында өз қаруын өндірді.
During this period, Charles St. George departed for Europe and conducted demonstrations in Portugal, Malta and Italy. Luigi Franchi were very impressed with the Leader and wanted to purchase a manufacturing license with customers in Europe and Asia. Unfortunately, Jack Allen and Brian Shaw, the two other partners in Leader, were not able to conclude a satisfactory contract with Luigi Franchi. Franchi eventually developed their own weapon.
АҚШ нарығы
Лидерді алғаш рет Эд Хоффман мен Калифорниядағы World Public Safety компаниясының Тим Пейнтер АҚШ-қа импорттады. "Лидер" Нью-Орлеан қару көрмесінде көрсетілді және 3 миллион доллардан астам сомаға тапсырыстар қабылданды. Алғашқы сатып алушылар/дистрибьюторлар – Джон Джовино (Нью-Йорк), Bumble Bee (Калифорния) және Ellett Brothers болды. Бұл қару АҚШ-та өте сирек, себебі елге өте аз (2000-нан кем мылтық) жеткізілді.
The Leader was originally imported into the U. S. by Ed Hoffman and Tim Painter of World Public Safety, California. The Leader was exhibited at the New Orleans Shot Show and orders in excess of $3,000,000 were written. The original buyers/distributors were John Giovino NY, Bumble Bee CA and Ellett Brothers. These weapons are quite rare in the US as very few (fewer than 2000 rifles) made it into the country.
Құрылыс және өндіріс ерекшеліктері
Heckler & Koch G3 сияқты, құрсауылдың арқалық бөлігі алдыңғы бөліктен бұрандаға дейін созылып, кері қозғалмайтын және жолдан шығу үшін алға қарай бүгіліп тұратын болды. Ол сол жақтайғы штанганың үстіне орнатылып, оқпанды ұзарту арқылы қолдауға ие болды. Цилиндрлі жалын басу құрылғысы ерте модельдегі Colt Commando-дағы сияқты болды (және сол проблемалардан зардап шекті). Онда 100, 200 және 300 метрге реттелетін диоптрлік артқы нысана және қорғағыш алдыңғы нысана болды. Таңдау тетігі AR 18 сияқты болды және жартылай автоматты режимде "Қауіпсіз – Ату" немесе толық автоматты режимде "Қауіпсіз – Ату" күйіне қойылды. Қару өте қарапайым жасалған, өндіріс құралдарының құны ең төмен деңгейде ұсталды. Қабылдағыш – 16 калибрлі болаттан жасалған қарапайым төртбұрышты құбыр, ол оңай қолжетімді болды және қалып құю құнынан мыңдаған доллар үнемдеді. Чарльз Сент-Джордж австралиялық инженерлік компанияларын қарудың бөлшектерін жасау мүмкін екеніне және қалыпты сенімге қарамастан, жоғары дәлдік қажет емес екеніне көндіруге тиіс болды. Литгоудан әкелінген оқпанды құбырлар тым қымбат болғандықтан, Сент-Джордж өздігінен айналатын және итеріп жылға қозғалтатын түймелі оқпанды құбыр жасауға арналған машинаны өзі жасады. Оқпанды құбырлардың бос жағдайлары Ұлыбританиядан Parker Hale компаниясынан импортталды, H&K патрон ұясын өңдеуге қатысты ерекшеліктерді ұсынды, ал Сингапурдың Chartered Industries компаниясы 20 оқты M16 дүбіршіктерін жеткізді. Лидерде газ реттегіші қажет болмайтын, өзін-өзі тазартатын газ жүйесі болды. Бұранда тасымалдау тобы AR 18-ден алынған, бірақ бұранда, тасымалдаушы және жетекші таяқшалар өздігінен жиналатын бірлік құрастырылғандықтан, модульдік жүйеге енгізілді, бұл бөлшектеу кезінде бөлшектердің жоғалуын болдырмады. Өндіріс кезінде қарапайым нүктелі дәнекерлеу әдістері қолданылды және артқы нысана жүйесі мен дүбіршік құлпы үшін ертедегі ұнтақталған металл бөлшектері толыққанды пайдаланылды.
The cocking lever, like that of the Heckler & Koch G3, ran from the forend to the bolt, was non reciprocating, and could fold forward out of the way. It was mounted over the left action rod and supported by the barrel extension. The cylindrical flash hider was similar to that on the early model Colt Commando models (and suffered from the same problems). It had a diopter rear sight that could be set to 100, 200 and 300 meters and a hooded post front sight. The selector switch was similar to that of the AR 18 and was set for Safe Fire in semi automatic or Safe Fire Auto in selective fire. The weapon is quite simple and tooling cost was kept to a minimum. The receiver was a simple 16 gauge steel square tube readily available and saved thousands of dollars in die costs. Charles St. George had to convince Australian engineering companies that it was possible to make gun parts and that close tolerances were not imperative, as is the common belief. Barrels from Lithgow were too expensive so St. George designed and built his own button rifling machine using a self rotating button with a pushing motion. The barrel blanks were imported from Parker Hale in the United Kingdom with H&K providing the chamber machining details and Chartered Industries of Singapore supplied the 20 round M16 magazines. The Leader actually had a self cleaning gas system without the need for a gas regulator. The bolt carrier group was derived from that of the AR 18 but was assembled into a modular system such that the bolt, carrier, and guide rods were a self contained unit, obviating the loss of parts during dis assembly. Simple spot welds were used throughout the fabrication and full use of early powder metal parts that were used for the rear sight system and magazine latch.
Ақаулар мен ақаулар
Цилиндрлі жалын сөндіргіш жеткіліксіз немесе тиімсіз деп бағаланып, көбінесе иелері оны Colt AR 15/M16 A2 "құс қапағы" үлгісімен ауыстырды. Патрон ұясының бос кеңдігі патронның ішінде, құлпын артқа тарқан кезде жылғалына мүмкіндік беретін, бұл оқтандыру кептелуіне себеп болуы мүмкін. Алғашқы үлгілердегі патрон камерасы кейде тым тар болып, оқты алуда қиындық тудыратын. AAA компаниясы жасаған кейінгі үлгілерге қатысты талаптар қатаңдатылып, көбінесе осы мәселелердің көпшілігі жойылды.
The cylindrical flash hider was rated as either insufficient or ineffective and was usually replaced by an aftermarket Colt AR 15/M16 A2 "birdcage" model by owners. The loose tolerances for the magazine well could allow the magazine to move up inside it when the bolt was pulled to the rear, causing potential feeding jams. The chamber was sometimes too tight on early models, causing a failure to extract. Later models made by AAA were made to tighter tolerances and usually eliminated many of these problems.
Компания мәселелері
1982 жылы Сент-Джордж Браян Шоу мен Джек Алланнан бөлініп, Armtech Pty Ltd компаниясын құрды. 1983 жылы компания банкротқа ұшырады және оның патенттері Австралиялық автоматты қарулар компаниясына сатылды.
In 1982 St. George split from both Brian Shaw and Jack Allan and moved on and established Armtech Pty Ltd. The company folded in 1983 and the patents held sold to Australian Automatic Arms.
Австралиялық автоматты қару (AAA)
Кейіннен Leader Dynamics кәсіпкерге сатылды, ол өз компаниясын құрып, Australian Automatic Arms деп атады және Тасманияда Leader мылтықтарын шығара бастады. Олар Leader мылтығындағы қол ұстағысыздан және 30 оқтық дүңгіршемен ерекшеленді. Semi Auto Rifle (SAR) 16,25" [413 мм] ұзындықтағы стволы және синтетикалық жинағы бар. Semi Auto Carbine (SAC) 10,5" [266 мм] ұзындықтағы стволы және синтетикалық жинағы бар. Semi Auto Pistol (SAP) ("Тасманиялық Шайтан" деп аталды) – SAC-тың қолға ұсталатын, жинақсыз нұсқасы. Ол ату кезінде тұрақтандыруға арналған белдікпен бірге келді. 1994 жылы тыйым салынғанға дейін АҚШ-қа барлығы 700 дана әкелінді. Sport Purpose 20 (SP 20) 20" [508 мм] ұзындықтағы стволы және ағаштан жасалған жинағы бар, спорттық ату және аң аулауға арналған қару ретінде сатылды. Алдыңғы жинағы полимерлі жинақтың ағаш нұсқасы болды, ал артқы жинағы резеңке мойындықпен жартылай тапанша тәрізді ұстағышпен жабдықталған. 1996 жылы Порт-Артур трагедиясынан (Австралия) кейін Австралияда жартылай автоматты мылтықтар мен оқ атар қаруларға шектеулер қойылды. "Лидер" өндірістен жақын арада алынды.
Leader Dynamics was subsequently sold off to a businessman who formed his own company, Australian Automatic Arms, and started to make the Leader rifles in Tasmania. They differed in lacking the carrying handle of the Leader and coming with a 30 round magazine. The Semi Auto Rifle (SAR) had a 16.25" [413 mm] barrel and synthetic stock. The Semi Auto Carbine (SAC) had a 10.5" [266 mm] barrel and synthetic stock. The Semi Auto Pistol (SAP) (dubbed the "Tasmanian Devil") was a pistol gripped stockless version of the SAC. It came with a sling to brace it during firing. Only 700 were imported into the US before being banned in 1994. The Sporting Purpose 20 (SP 20) had a 20" [508 mm] barrel and wood furniture and was sold as a sport shooting and hunting weapon. The forend was a wooden version of the polymer forend and the butt had a semi pistol grip with a rubber recoil pad. Semi automatic rifles and shotguns were restricted in Australia in 1996 following the Port Arthur massacre (Australia). The Leader was soon after withdrawn from production.