Жаки Банни Арклёв – швед қылмыскері, бұрынғы нео-наци және Югославия соғысындағы әскери қылмыскер. 1999 ж. банк тонауынан кейін екі полицейді өлтірген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швед қылмыскері Джеки Банни Арклов (6 маусым 1973 жылы туған) – швед сотталған қылмыскер. Арклов – бұрынғы неонацист және Югославия соғыстарының жалдамалы сарбаз және соғыс қылмыскері. Ол 1999 жылы банк тонағаннан кейін басқа екі неонацистпен бірге екі полицейді өлтірді.
Swedish criminal
Jackie Banny Arklöv (born 6 June 1973) is a Swedish convicted criminal. Arklöv is an ex neo Nazi and Yugoslav Wars mercenary and war criminal, who, with two other neo Nazis, murdered two police officers after a bank robbery in 1999.
Ерте өмір
Арклов Либерияда дүниеге келген; анасы либериялық, әкесі – неміс азаматы. Сонымен қатар, ол қысқа мерзімге ақ американдық өгей әкесі болған, ол кейін Аркловтың байланыс орнату әрекеттерін қабылдамады. Үш жасында Швециядан келген бір жұп оны асырап алды және Лапландиядағы Анкарсунд ауылында өсті. Арклов қаладағы жалғыз асырап алынған бала болғандықтан, өсіп келе жатып бейімдесуі қиын болды, оны қорлаған және ол да басқаларды қорлаған. Арклов полицияға 1979 жылдан бері Швецияда заңсыз саналатын дене жазасын асырап алған ата-анасы 1-8 сыныптар аралығында салғанын айтты. Аркловтың бала кезінде өзін тануда қиындықтары болған, ол терісін ақ ету үшін сүртуге тырысқан. Бала кезінде мектепте ұнмен терісін ақ бояуға әрекеттенген. Жасөспірім шағында ол нацизм мен Екінші дүниежүзілік соғысқа қызығушылық танытты. Кейіннен ол нацист болуының бірнеше себебі бар екенін айтты, олардың ішінде "жеке және жек көру сезімімен толғандықтан" және соғыста "жеңілгендермен өзін тең санағандықтан", өйткені ол өзін "солардың бірі" сезінген.
Arklöv was born in Liberia; his mother was a Liberian woman and his father was a German national. He also briefly had a white American stepfather, who later rejected Arklöv's attempts to contact him. At the age of three he was adopted by a couple from Sweden and grew up in the Lapland village of Ankarsund. Arklöv was reportedly the only adopted child in the town and he has said that he had a hard time fitting in when growing up, and being both bullied and also bullying others. Arklöv told the police that he received corporal punishment, which has been illegal in Sweden since 1979, from his adoptive parents from grade 1 to 8. Arklöv apparently had an identity crisis as a young boy and tried scrubbing his skin to make it white. As a child he also tried "colouring" his skin white at school by using flour. In his teens he developed a strong interest in Nazism and World War II. He has later said that he became a Nazi, among several reasons, because he "was lonely and full of hate" and "identified with those who were the losers" in the war, as he "felt as one" himself.
Босния соғысы
Арклов 19 жасынан бастап 1990-шы жылдары Югославиядағы соғысқа ерікті түрде қатысып, Хорватия жағында жалдамалы сарбаз ретінде күресті. Арклов сол кезде берік нацист болған және ол "соғысты бастан кешіргісі келді". Тарихты оқығанда фашистік усташтарды зерттей бастады. Алдымен Швециядан француз шетелдік легионына қосылуға барыпты, бірақ олар соғысқа қатыспайтынын естіп, Югославияға дейін жолын жалғастырды. Онде Людвиг Павлович атымен белгілі хорваттық "арнайы мақсаттағы" бөлімге қосылды. Ол әлі жарияланбаған, бірақ өзінің басынан өткендерін жазған соғыс күнделігін сақтап жүр. Ол ауыр шайқастарға қатысып, ауылдардағы бейбіт тұрғындарға қарсы қылмыстар жасады. Топ туралы көп мәлімет жоқ, бірақ швед журналисі Магнус Санделин Арклов туралы "Қара нацист" (Den Svarte Nazisten) атты кітап жазды, онда оның балалық шағы мен соғыстағы өмірі баяндалған. Санделин соғыс күнделігінен алынған материалдарды зерттеген санаулы журналистердің бірі және Аркловтың қалаларды "тазалауға" қатысқанын, үйлерге граната лақтырып, ішіндегілерді атқанын жазды. Соғыс аймақтарында немесе осы миссияларда ол көбінесе экстремалды металл тыңдайтын. Сондай-ақ, ол суастикамен толтырылған қағаздарды сызып, құрбандарына айта алатын қорлау сөздерінен тұратын сөздік жазған. Арклов бірде Швецияға қысқа уақытқа қайтып келгенде, соғыстан кейін пайда болған психозға ұқсас галлюцинацияларға тап болғанын мойындады. Ол үйінде ояу тұрғанда қара итті көргені туралы хабар бар, ал оның жанында ұйықтаған отбасы мен достары Аркловтың түнгі қорқынышқа ұшырағанын естігендерін айтты. Бірақ ол Югославияға және тобына оралып, соғыс аяқталғанға дейін жалдамалы сарбаз ретінде өмірін жалғастырды. Арклов соғыс тоқтағаннан кейін көп ұзамай, мас күйінде Босния шекарасын кешіп өтіп бара жатқанда тұтқындалды. Оның жасаған қылмыстары ауыр болды, оның ішінде әйелді "Аллаху акбар" деп айтуға мәжбүр етіп, мылтығын аузына тығып, тұтқындарды Waffen SS белбеуімен қамшылаған, жүкті қыздарды зорлап, жас жігіттерді ұрып, сүйектерін сындырған. Арклов лагерь командирі Боско Превисичпен ("Боко" деп танылған) азаптаудан бұрын және кейін сөйлескенін көргендер бар. Кейбір тұтқындарды жерде жатып, саусақтарын кең жайып ұстауға немесе тілдерін сыртқа шығаруға мәжбүр етіп, сосын темір заттармен қатты соққы беріп, саусақтары мен тілдерінің арасындағы терісін жарып жіберген. Арклов күнделігінде хорват милициясына қосылу өзінің "фашистік арманының" орындалуы екенін және мұсылмандарды өлтіру "оргазмға ұқсас" екенін жазды. Соғыстан кейінгі Швециядағы жеке өмірін "күн батқан" шынайы емес "күн батқан" күй деп сипаттады. Ол өзінің өмір сүруі "бөлініп бара жатқанын" және "періштелер әлеміне" кіргенін, "бос орынмен" толғанын сезінді. Оның галлюцинациялары мен ПТСР-ден кейінгі жарақаттың күшті белгілері болды. Шағын қалада да Аркловтың жалдамалы сарбаздық өмірі туралы ақпарат құралдары жазғаннан кейін оның туралы білді. Бірде ол жергілікті пабта жанжалға түсіпті, бір клиент оны "мына жалдамалыға қараңызшы" деп ашуландырған. Ол сондай-ақ солшыл топқа телефон арқылы бомба шабуылы туралы хабарлаған үшін тұтқындалған. Аркловтың бұрынғы қыз досы оның өмірі қираған сияқты, ол бірнеше сағат бойы VHS-те соғыс фильмдерін көретінін, ұйықтай алмайтынын және қалыпты өмір сүре алмайтынын, сонымен қатар ашу мен алаңдаушылық сезімдері болғанын айтты. Ол спортпен айналыса бастады және командада жақсы өнер көрсетті, бірақ ПТСР және неонацистермен жаңа байланыстар оның уақытын көбірек ала бастады. Неонацистердің арасында Аркловты достарынан айырып алған Олссон болды, ал қалғандары "қара, асырап алынған адамның олармен бірге болғаны таңғалдырады" деп ойлады. Нацистермен жасалған келісімнің нәтижесінде 1999 жылы Швецияның Эстергётланд провинциясында тонау сапары болды, ол 28 мамырда Кисада аяқталды, онда Арклов, Аксельсон және Ольссон Эстергётланд жеке банкін тонады. Олссон банктің сыртында Узи автоматтарымен қаруланған, ал Арклов пен Аксельсон банкке кіріп, кеңселер мен кассалардың есігін ашты және қызметкерлерге сейфтерді ашуды талап етті. Қапшық уақытында жабылып тұрғандықтан, тонаушылар банктен үлкен ақшамен кетер алдында 12 минут күтуге мәжбүр болды. Олар екі миллионнан астам швед кронасын алып қашып кетті, бірақ қашу кезінде жалғыз полиция қызметкері Кеннет Эклунд өз көлігімен соңынан ерді. Ұрылар оны көріп, атысты бастады, оған және оның машинасына екі қол гранатасы лақтырылды. Екі қол гранатасы жарылып, бірақ Эклунд ешқандай жарақатсыз құтылды, ал ұрылар қашуын жалғастырды. Шамамен 10 минуттан кейін екі полиция қызметкері, Олле Борэн мен Роберт Карлстрём, ұрылардың көлігін көріп, өздерінің полиция көлігімен соңынан ерді. Екі көлік тоқтағанда атыс болды, екі полиция қызметкері осы көліктердегілермен атып өлтірілді. Арклов пен Ольссон қашып кетті, бірақ Аксельсон оққа ұшырап, Арклов таңбалаған көлікпен ауруханаға жеткізілді. Үш күдіктінің аты-жөні тез тарап, еліз бойынша іздеу жұмыстары басталды, олардың суреттері барлық газеттерде жарияланды. Арклов Стокгольмға барып, сауда орталығында екі әйелмен кездесті, олар кейіннен оның қылықтарын және шок күйінде болғанын айтты. 31 мамыр 1999 жылы Арклов Тиреседе полициямен атылып тұтқындалды, ол екінші ұрының пәтерінің сыртында жүрген кезде. Сот үш ұрының қайсысы қатаң жазаға лайық екенін анықтай алмады, сондықтан олардың үшеуін де полиция қызметкерлерін өлтіргені үшін өмір бойына бас бостандығынан айырылды, өйткені олардың үшеуі де қатысқандығы және полиция қызметкерлеріне атқандығы анық болды. Арклов кейіннен полиция қызметкерлерін өлтіргенін және Босниядағы бірнеше соғыс қылмыстарын жасағанын мойындады.
Arklöv participated voluntarily in the war in Yugoslavia in the 1990s from the age of 19 as a mercenary on the Croatian side. Arklöv was a convinced neo Nazi at that time and he wanted to "experience war". As he read history he studied the fascist Ustasha and became fascinated by their reputation for extreme violence. At first he travelled from Sweden to join the French Foreign Legion but he heard that they were not participating in any wars, so he continued until he reached Yugoslavia where he joined a Croatian unit "for special purposes" called Ludvig Pavlović. He kept a war diary which has yet to be released to the public, but in which he wrote down his experiences. He participated in heavy and violent battles and committed crimes against civilians in villages. Not much is known about the group but Swedish journalist Magnus Sandelin wrote a book about Arklöv called The Black Nazi (Den Svarte Nazisten) detailing his childhood and his time in the war. Sandelin is one of few reporters who has been able to study some material from the war diary and wrote that Arklöv had written that he participated in "cleaning up" towns, by throwing grenades into houses and then shooting those inside. He often listened to extreme metal while in combat zones or on these so called missions. He also scribbled pages full of swastikas and wrote a short dictionary containing insults that he could say to his victims. Arklöv once went back home to Sweden for a short break, and has admitted to experienced psychosis like hallucinations from the war then. It is documented that he once saw a black dog in his room at home while fully awake, and his family and friends which he slept at has stated that they heard that Arklöv had night terrors, but he still went back to Yugoslavia and to his group and continued his life as a mercenary until the fighting ended. Arklöv was arrested a short time after the fighting ceased, while walking over the Bosniak border while drunk and Grabovina. The crimes were severe and he had, among other things, forced a woman to say "Allahu akbar" before shoving his rifle into her mouth, whipped prisoners with a Waffen SS belt, abused and tortured pregnant girls, as well as having beaten young men and broken their arms and legs. Arklöv was seen talking to camp commander Bosko Previsić (known as "Boko") before and after tortures. Some inmates were forced to hold their fingers apart or stick their tongues out while on the ground in a shed and then get hit with metal objects so hard that the skin between their fingers and their tongues would split. Arklöv wrote in his diary that joining the Croatian militia was a fulfillment to his "fascist dream" and that killing Muslims was "almost as good as an orgasm". His private life back in Sweden, after the war experiences, Arklöv described as a surreal nightmarish "twilight state" with feelings that his existence was "falling apart" and that he was living in a "world of ghosts, existing as a mere shadow, full of emptiness". He had hallucinations and strong symptoms of PTSD traumas. In the small town people also knew about Arklöv after the media had written about his mercenary life. He got into a fight at a local pub when one customer provokingly said "look at the mercenary there". He was also arrested once for phoning in a bomb threat against a left wing gig. A former girlfriend he stayed at for a short time said that Arklöv's life seemed ruined, he watched war movies on VHS for hours and he could not sleep or live a normal functioning life, he also had episodes of rage and anxiety. He started playing sports and was good at it in his team but his PTSD and new contacts with criminal neo Nazis started taking up more of his time. Among the neo Nazis, it was mainly Olsson who wanted Arklöv in their group of friends, while many of the rest thought it was "strange that a black, adopted man was hanging out with them". The arrangement with the Nazis resulted in a robbery tour of the Swedish province of Östergötland in 1999, which ended on 28 May in Kisa where Arklöv, Axelsson and Olsson robbed Östgöta Enskilda Bank. Olsson waited outside the bank armed with an Uzi submachine gun while Arklöv and Axelsson went inside the bank, kicked open a door to the offices and cash registers and threatened the employees to open the vaults. As the vault was time locked, the robbers were forced to wait 12 minutes before leaving the bank with a large sum of cash. They got away with over two million SEK, but during their escape a lone policeman, Kennet Eklund, followed them in his car. The robbers spotted him and opened fire, two hand grenades were thrown in his direction and against his car. Both hand grenades exploded but Eklund got away without any injuries while the robbers continued their escape. About 10 minutes later two policemen, Olle Borén and Robert Karlström, spotted the robbers' vehicle and drove after them in their own police car. Gunfire occurred as both cars had stopped, and the two policemen were gunned down and executed with their own guns. Arklöv and Olsson fled, but Axelsson had been hit by a bullet and was taken to the hospital by a car flagged down by Arklöv. The men were quickly wanted and a nationwide manhunt began, and their identities posted in as good as every newspaper. Arklöv went to Stockholm and met two women in a shopping mall, who later witnessed that he behaved oddly and as if he was in shock. On 31 May 1999 Arklöv was shot by police in Tyresö, while walking outside one of the other two robbers apartment, and arrested and taken into custody. The court could not prove who of the three robbers had fired the fatal shots, so they sentenced all three to life imprisonment for murder, since it was clear that all three had participated and had shot at the two policemen. Arklöv later confessed to killing the policemen and to several war crimes in Bosnia.
Югославия соғыс қылмыстары бойынша сот процестері 2006
2004 жылдың наурыз айында Dagens Nyheter газетінің журналисі Мацей Заремба Арклов Босниядан Швецияға қайтарылған кездегі соғыс қылмыстарына қатысты істің жабылуын қатаң сынаған мақала жариялады. Ол сонымен қатар Хорватиядағы концентрациялық лагерьлерде тұтқындарды күзеткен кезде Аркловтың бірнеше куәгерлерін және құрбандарын таба алды. Сол жылы прокурор тергеуді қайта ашу туралы шешім қабылдады, ал 2006 жылдың маусым айында Аркловқа қарсы қылмыстық қудалау басталғаны белгілі болды. Сот 2006 жылдың 10 қарашасында ашылды, Аркловтың қылмыстарына қатысты бірнеше куәгерлер мен құрбандар тыңдалды және жауап берді. Сот судьялары 2006 жылдың 18 желтоқсанында үкім шығарды, соның нәтижесінде Арклов 11 босниялық мұсылман әскери тұтқын мен азаматтық адамдарды заңсыз түрде қамауға алу, азаптау және ұрып-сақтап алу, этникалық тазалау, тонау және адамдарды еріксіз ұстау қылмыстарында кінәлі деп танылды – бұл қылмыстар халықаралық құқықпен қорғалады. Ол 11 құрбанға 7 700-дан 47 000 евроға дейін (10 100-ден 62 000 АҚШ долларына дейін) төлеуге міндеттелді.
In March 2004, the Dagens Nyheter journalist Maciej Zaremba published an article strongly criticizing the closure of the case about Arklöv's war crimes when he was returned to Sweden from Bosnia, and he also managed to find several witnesses and victims of Arklöv from when he guarded prisoners in Croatian concentration camps. Later that year the prosecutor decided to re open the investigation, and in June 2006 it was clear that Arklöv would be prosecuted. The trial opened on 10 November 2006, several witnesses and victims of Arklöv's crimes was heard and interviewed. The judges made their ruling on 18 December 2006 and the court ruled that Arklöv was guilty of wrongful imprisonment, torture and assault of 11 Bosnian Muslim prisoners of war and civilians, ethnic cleansing, looting, and arbitrary detention of people; crimes protected by international law. He was ordered to pay between and (€7,700–€47,000; US$10,100–US$62,000) to 11 victims.
Түрмеде
2001 жылғы 8 маусымда Арклёв Малексэндерде екі полицейді өлтіргенін мойындады. Олссон мен Акселссон Жоғарғы Сотқа жаңа сот процесін ашу туралы петиция ұсынды, бірақ сот Арклёвтің мойындауы жаза мерзімін өзгертпейтінін мәлімдеді. Петиция қабылданбады. Сонымен қатар Арклёв нацистік идеологиясынан бас тартып, қолдау үшін Exit тобына жүгінгенін айтты. Арклёв өмір бойына бас бостандығынан айырылды және қазір Кумла қауіпсіздігі жоғары түрмесінде жазасын өтеуде. Ол суретші, және оның жеті картинасы Стокгольмдегі Лангхольмендегі түрме өнері көрмесінде көрсетілді. 2016 жылдың мамыр айында Арклёв бұрынғы түрмедегі күзетшінің бірімен тиісті емес қарым-қатынас болғандықтан Сторбода түрмесіне ауыстырылды. 2016 жылдың қазан айында Арклёв Сторбода түрмесінде басқа тұтқындармен ұрысқа түсті. 2023 жылдың маусым айында оның жазасы 41 жылға қысқартылды, бірақ прокуратура бұл шешімге шағымдануда.
On 8 June 2001, Arklöv confessed that he killed the two policemen in Malexander. Olsson and Axelsson moved a petition for a new trial to the Supreme Court, but that court regarded the life sentence as written in such a way that Arklöv's confession would not change anything. The petition was rejected. At the same time Arklöv said he had abandoned his Nazi beliefs and had contacted the Exit group for support. Arklöv is serving his life sentence at the Kumla High Security Prison. He is an artist, and had seven paintings put out on an exhibition for prison art at Långholmen in Stockholm. In May 2016, Arklöv was moved to the prison in Storboda because he had an inappropriate relationship with one of the guards at the last prison. In October 2016 Arklöv was assaulted by his fellow inmates in Storboda prison. In June 2023, his sentence was commuted to 41 years, a decision that has been appealed by the prosecution.