Көне Римнің Корнелий әулеті

Кіріспе

Көне Римдік әулет

Корнелия әулеті – көне Римдегі ең мәртебелі патрицийлер әулеттерінің бірі болған.

Шығу тегі

Корнелийлердің тегі тарихтың қолынан жоғалып кеткен, бірақ Корнелий номені, қалың немесе қабыршақты терісі бар деген мағына беретін Корнеус деген болжамды конгоменнен туындаған болуы мүмкін. Ерте заманда мұндай конгоменнің болғаны оның кішірек түрі – Корнеолустан болжам жасауға мүмкіндік береді. Мұндай шығу Корнелийлердің латындық текті екенін көрсетеді, және оған қарсы келетін ешқандай дәлел жоқ, бірақ одан өзге отбасының бастауына қатысты ешқандай дәстүр сақталмаған.

Преномина

Корнелийлер кең ауқымды praenomina қолданған, алайда жеке отбасылар белгілі бір есімдерді жиі пайдаланып, басқаларын қанағаттандырмайтын. Сервий, Луций, Публий және Гней көптеген тармақтарда кең таралған, ал басқа есімдер жеке stirpes-терде қолданылды; Марк негізінен Корнелий Малугиненс және Цетегилерде, Гай – Цетегилерде, ал Авл – Коссилерде қолданылды. Басқа есімдер сирек кездеседі; Тиберий Лентулилердің арасында бір рет кездеседі, олар кейіннен ескі тегі Косссты praenomen ретінде қайта жаңғыртты, ал Корнелий Суллалар Фаустусты қолданды.

Салалар мен конгомина

Корнелий руына патрицийлер де, плебейлер де кірді, бірақ оның барлық маңызды әулеттері патриций болды. Арвина, Бласио, Цетегус, Цинна, Косс, Долабелла, Лентул, Малугиненсис, Маммула, Меренда, Мерула, Руфин, Скапула, Сципион, Сисенна және Сулла тегі патриций Корнелийлерге тиесілі, ал плебейлік когномендеріне Бальбус пен Галл кірді. Басқа тегтер де еріктілерден белгілі, соның ішінде Chrysogonus, Culleolus, Phagita және тағы басқалар. Көптеген плебей Корнелийлерде тегі болмаған. Корнелий Сципиондар өз тегін аңызға сүйеніп алды, онда әулеттің алғашқы өкілі соқыр әкесіне таяқ (scipio) ретінде қызмет еткен. Сципиондардың алғашқысы Малугиненсис когноменін алғанға ұқсайды, сондықтан ол б.з.д. 404 жылы консулдық трибуны болған Публий Корнелий Малугиненстің ұлы болған болуы мүмкін. Сципиондар көптеген консулдар мен бірнеше көрнекті генералдарды өндірді, олардың ең танымалдары Луций Корнелий Сципион Барбатус және Публий Корнелий Сципион Африкан болды. Бұл әулеттің мүшелері Рим мемлекетінің жоғары лауазымдарын б.з.д. төртінші ғасырдың басынан бастап Империяның екінші ғасырына дейін, шамамен алты жүз жыл бойы иеленді. Олардың мүшелері көптеген қосымша тегтерді алып жүрді, соның ішінде Барбатус, "сақалды", Скапула, "жауырын", Асина, "есек", Кальв, "шалқа", Хиспалл, "іріс", Насика, "мұрынлы" және Коркулум, "кішкентай жүрек", сондай-ақ олардың әскери ерліктерімен байланысты: Африкан және Азиатик. Бұл ұлы әулеттің соңғы ұрпақтары бастапқыда Сальвидиендерден асырап алынған, сондықтан қосымша Salvidienus Orfitus тегін алды. Сципиондарда Римде үлкен отбасылық мазар болды, ол 1780 жылы қайта табылып, бүгінге дейін сақталған. Лентул когномені, мүмкін, алғаш рет қолданылған адамдардың мінез-құлқынан немесе қасиеттерінен туындаған тегтер класына жатады; lentulus сөзі "бірқатар баяу" дегенді білдіреді. Басқа түсіндірме бойынша, бұл тег линзаның кішіргізілген түрі, яғни линза, сондықтан ол Цицерон, бұршақ және Цепий, пияз сияқты тегтерге жатады. Корнелий Лентулдар өздерінің мақтаныштарымен және жоғарыпарсылықтарымен танымал болды, сондықтан Цицерон Lentulitas, "Лентулдік" сөзін патрицийлердің ең аристократиялықтарын сипаттау үшін қолданды. Лентулдар тарихқа Самнит соғыстары кезінен бастап Империяның бірінші ғасырына дейін, шамамен төрт жүз жыл бойы кірді. Олардың шығу тегі белгісіз. Ливийдің айтуынша, Екінші Самнит соғысының басында Луций Корнелий Лентул өзінің әкесін Римді 390 жылы галлдар тонаған кезде қаладан галлдардың кетуін қамтамасыз ету үшін алым төлеуге қарсы шыққан жалғыз адам деп сипаттады. Басқа ерте Лентулдардың ұрпақтары олардың ата-бабалары Гней есімін қолданғанын көрсетеді, бұл олар Корнелий Косс әулетінен тараған болуы мүмкін екенін көрсетеді. Лентулдар қосымша бірнеше тегтерді қолданды, соның ішінде Каудин, Каудин шабуылына сілтеме жасайтын, crus, аяқ немесе тізе, Gaetulicus, Гаэтулияны жеңгенге берілген, Lupus, қасқыр, Niger, қара, Spinther, білезік және Sura, бұзау. Лентулдар сондай-ақ Корнелийдің басқа да әулеттеріне жататын бірнеше ескі когномендерді жаңартып, Малугиненсис, Косс, Руфин және Сципионды қайта қолданды. Бұл әулеттің кем дегенде екеуі басқа рулардан алынған тегтерді иеленді; Клодианды Клодийлерден асырап алған Лентул алды, ал Марцеллин Клавдий Марцеллилерден асырап алған әулет мүшесіне тиесілі болды. Корнелий Руфини б.з.д. төртінші ғасырдың екінші жартысында пайда болды, ол 334 жылы диктатор Публий Корнелий Руфинмен басталды. Руфин тегі "қызыл" дегенді білдіреді, сондықтан бұл әулеттің алғашқы өкілі қызыл шашты болған болуы мүмкін. Диктатор Сулла Felix когноменін қабылдады, яғни "бақытты" немесе "сәтті" дегенді білдіреді, және бұл есім оның кейбір ұрпақтарына берілді. Суллалар империялық кезеңге дейін мемлекеттің жоғары лауазымдарында қызмет етті. Соңғысы б.з.д. III ғасырының басында Елагабалдың құрбаны болды. Республиканың соңғы кезеңінде және Империяның алғашқы жылдары бірнеше кішкентай патриций әулеттері гүлденді. Корнелий Меренделер б.з.д. үшінші ғасырдың басынан бастап шамамен бір ғасыр бойы гүлденді. Олардың когномені түскі ас дегенді білдіреді, сондай-ақ патриций Антонийлердің арасында да кездеседі. Бласиондар бір уақытта пайда болды және шамамен 160 жыл бойы гүлденді; олардың тегі бастапқыда сөйлеу қиындықтары бар адамға берілген. Корнелий Маммулалар Екінші Пуникалық соғыс кезінде бірнеше преторлық лауазымдарды атқарды, бірақ олар ешқашан консулдыққа ие бола алмады және шамамен елу жылдан кейін жоғалып кетті. Олардың тегі "ана" сөзінің кішіргізілген түрі. Корнелий Цинналар б.з.д. екінші ғасырдың соңында пайда болған соңғы патриций әулеті болды; олар Империяның алғашқы онжылдықтарына дейін маңыздылығын сақтап қалды. Бальбус, Бласио сияқты, сөйлеу қиындығын білдіреді. Корнелийлердің тағы бір плебей тегі Галл, одан белгілі ақын Гай Корнелий Галл шыққан, ол жас кезінде Forum Julii қаласынан Римге келген. Оның тегі галлдық тегін көрсетеді.

The Cornelian gens included both patricians and plebeians, but all of its major families were patrician. The surnames Arvina, Blasio, Cethegus, Cinna, Cossus, Dolabella, Lentulus, Maluginensis, Mammula, Merenda, Merula, Rufinus, Scapula, Scipio, Sisenna, and Sulla belonged to patrician Cornelii, while the plebeian cognomina included Balbus and Gallus. Other surnames are known from freedmen, including Chrysogonus, Culleolus, Phagita, and others. A number of plebeian Cornelii had no cognomen. The Cornelii Scipiones derived their surname from a legend in which the first of the family served as a staff (scipio) for his blind father. Since the first of the Scipiones seems to have borne the cognomen Maluginensis, he would seem to have been the son of Publius Cornelius Maluginensis, one of the consular tribunes in 404 BC. The Scipiones produced numerous consuls and several prominent generals, of whom the most celebrated were Lucius Cornelius Scipio Barbatus and Publius Cornelius Scipio Africanus. Members of this family held the highest offices of the Roman state from the beginning of the fourth century BC down to the second century of the Empire, a span of nearly six hundred years. Its members bore a large number of additional surnames, including Barbatus, "bearded", Scapula, "shoulder blade", Asina, "she ass", Calvus, "bald", Hispallus, "little Spaniard", Nasica, "nosed", and Corculum, "little heart", in addition to those derived from their military exploits: Africanus and Asiaticus. The last generations of this great family were originally adopted from the Salvidieni, and so bore the additional names of Salvidienus Orfitus. The Scipiones had a large family sepulchre at Rome, which still exists, having been rediscovered in 1780. The cognomen Lentulus probably belongs to a class of surnames deriving from the habits or qualities of the persons to whom they were first applied; the adjective lentulus means "rather slow". An alternative explanation is that the name is a diminutive of lens, a lentil, and so belongs to the same class of surnames as Cicero, a chickpea, and Caepio, an onion. The Cornelii Lentuli were famed for their pride and haughtiness, so that Cicero uses Lentulitas, "Lentulusness", to describe the most aristocratic of the patricians. The Lentuli appear in history from the time of the Samnite Wars to the first century of the Empire, a period of about four hundred years. Their origin is uncertain. According to Livy, early in the Second Samnite War, Lucius Cornelius Lentulus described his father as the only man who, during the Gallic sack of Rome in 390 BC, had opposed paying a ransom to ensure the departure of the Gauls from the city. The filiations of other early Lentuli suggest that their ancestors used the name Gnaeus, suggesting that they could have been descendants of the Cornelii Cossi. The Lentuli used a number of additional surnames, including Caudinus, apparently referring to the Battle of the Caudine Forks, crus, a leg, or the shin, Gaetulicus, bestowed upon the conqueror of the Gaetuli, Lupus, a wolf, Niger, black, Spinther, a bracelet, and Sura, the calf. The Lentuli also revived several old cognomina that had belonged to other stirpes of the Cornelii: Maluginensis, Cossus, Rufinus, and Scipio. At least two of this family bore surnames derived from other gentes; Clodianus was borne by a Lentulus who had been adopted from the Clodii, while Marcellinus belonged to a member of the family who was adopted from the Claudii Marcelli. The Cornelii Rufini appear in the latter half of the fourth century BC, beginning with Publius Cornelius Rufinus, dictator in 334 BC. From the surname Rufinus, meaning "reddish", one may infer that the first of this family had red hair. The dictator Sulla adopted the agnomen Felix, meaning "fortunate" or "happy", and this name was passed on to some of his descendants. The Sullae continued in the highest offices of the state well into imperial times. The last appearing in history fell victim to Elagabalus, early in the third century AD. Several lesser patrician stirpes flourished during the late Republic and early years of the Empire. The Cornelii Merendae flourished for about a century, beginning in the early third century BC. Their cognomen means the midday meal, and is also found among the patrician Antonii. The Blasiones appeared at the same time and flourished for about 160 years; their surname was originally given to one who stammers. The Cornelii Mammulae held several praetorships, beginning at the time of the Second Punic War, but they never attained the consulship, and disappeared after about fifty years. Their surname is a diminutive of mamma, a breast. The Cornelii Cinnae were the last patrician family to emerge in the late second century BC; they retained prominence until the early decades of the Empire. Balbus, which like Blasio signifies a stammerer, Another plebeian surname of the Cornelii was Gallus, known from Gaius Cornelius Gallus, the poet, who came to Rome from Forum Julii as a young man. His surname signified his Gallic origin.

Корнелий Косси

Сервий Корнелий М. ф. Л. н. Косс, консулдық трибун б.з.б. 434 жылы. Аул Корнелий М. ф. Л. н. Косс, 428 жылы консул және 426 жылы консулдық трибун, Вей патшасы Ларс Толумнийді өлтіріп, spolia opima-ны иеленді. Публий Корнелий А. ф. П. н. Косс, консулдық трибун б.з.б. 415 жылы. Гней Корнелий А. ф. М. н. Косс, 415 жылы консулдық трибун және 409 жылы консул. Аулус Корнелий А. ф. М. н. Косс, б.з.б. 413 жылы консул. Публий Корнелий А. ф. М. н. Косс, б.з.б. 408 жылы консулдық трибун. Публий Корнелий М. ф. Л. н. Рутилус Косс, 408 жылы диктатор және 406 жылы консулдық трибун. Гней Корнелий П. ф. А. н. Косс, б.з.б. 406, 404 және 401 жылдары консулдық трибун. Публий Корнелий Малугиненсис Косс, 395 жылы консулдық трибун, 393 жылы консул. Аулус Корнелий Косс, б.з.б. 385 жылы диктатор. Аулус Корнелий Косс, б.з.б. 369 және 367 жылдары консулдық трибун. Сципион Эмилиан және Сципион Насика Коркулум. Публий Корнелий П. ф. Сципион, б.з.б. 366 жылы тағайындалған алғашқы екі куруль эдилдің бірі және 350 жылы magister equitum. Луций Корнелий П. ф. Сципион, б.з.б. 350 жылы консул. Публий Корнелий Сципион Скапула, б.з.б. 328 жылы консул және 306 жылы диктатор. Гней Корнелий Сципион, б.з.б. 298 жылы консулдың әкесі. Луций Корнелий Кн. ф. Сципион Барбатус, б.з.б. 298 жылы консул, 280 жылы цензор. Гней Корнелий Л. ф. Кн. н. Сципион Асина, б.з.б. 260 және 254 жылдары Бірінші Пуникалық соғыс кезінде консул. Луций Корнелий Л. ф. Кн. н. Сципион, б.з.б. 259 жылы консул және 258 жылы цензор, Сардиния мен Корсиканы жаулап алды. Публий Корнелий Кн. ф. Л. н. Сципион Асина, б.з.б. 221 жылы консул. Гней Корнелий Л. ф. Л. н. Сципион Кальв, б.з.б. 222 жылы консул, 211 жылы Испанияда қаза тапты. Публий Корнелий Л. ф. Л. н., б.з.б. 218 жылы консул, 211 жылы Испанияда қаза тапты. Луций Корнелий Л. ф. Л. н. Сципион, Испанияда қаза тапқан Сципиондардың кіші інісі және Африканның ағасы. Публий Корнелий П. ф. Л. н. Сципион Африкан, Ганнибалдың жеңімпазы; б.з.б. 205 және 194 жылдары консул, 199 жылы цензор; Princeps Senatus. Публий Корнелий Кн. ф. Л. н. Сципион Насика, б.з.б. 191 жылы консул. Луций Корнелий П. ф. Л. н. Сципион Азиатикус, б.з.б. 190 жылы консул. 189 жылы Ұлы Антиох III-ті жеңді. Публий Корнелий П. ф. Л. н. Сципион, Сципион Африканның үлкен ұлы, 180 жылы агур болып сайланды. Ол белгілі тарихшы және ғалым болды. Луций Корнелий П. ф. Л. н. Сципион, Сципион Африканның кіші ұлы, б.з.б. 174 жылы претор peregrinus, цензорлар тарапынан Сенаттан қуылды. Корнелия П. ф. Л. н., Сципион Африканның үлкен қызы, Публий Корнелий Сципион Насика Коркулумның әйелі және Серапионның анасы. Корнелия П. ф. Л. н., Сципион Африканның кіші қызы, Тиберий мен Гай Гракхтың анасы. Гней Корнелий Кн. ф. Л. н. Сципион Гиспал, б.з.б. 179 жылы претор, содан кейін 176 жылы консул болды. Маркус Корнелий Сципион Малугиненсис, басқа Сципиондармен туыс емес, ол Публий Корнелий Малугиненсис Сципионның ұзақ ұрпағы болуы мүмкін, ол Малугиненси деген атақты қайта қолданған. Ол б.з.б. 176 жылы претор болды, бірақ 174 жылы цензорлар оны Сенаттан шығарып салды. Луций Корнелий Л. ф. Л. н. Сципион Азиатикус, б.з.б. 167 жылы квестор. Публий Корнелий П. ф. Кн. н. Сципион Насика Коркулум, б.з.б. 162 және 155 жылдары консул, 159 жылы цензор; 150 жылы pontifex maximus және 147 жылы princeps senatus. Публий Корнелий П. ф. П. н. Сципион, тарихшы Публий Корнелий Сципионның ұлы, б.з.б. 174 жылы Фламен Диалис болып тағайындалды. 169 жылы қайтыс болғаннан кейін әкесі Сципион Эмилианды асырап алуға мәжбүр болды. Публий Корнелий П. ф. П. н. Сципион Африканский Эмилиан, 147 және 134 жылдары консул, ал 142 жылы цензор, Карфаген мен Нумантияны жеңіп алды. Гней Корнелий Кн. ф. Л. н. Сципион Испан, б.з.б. 139 жылы претор. Публий Корнелий П. ф. П. н. Сципион Насика Серапио, Сципион Насика Коркулумның ұлы, б.з.б. 138 жылы консул. Публий Корнелий П. ф. П. н. Сципион Насика, б.з.б. 111 жылы консул. 109 жылы шамамен претор Гней Корнелий Сципион Испания провинциясынан бас тартты. Луций Корнелий Л. ф. Л. н. Сципион Азиатикус, Сципион Азиатикус әкесі. Публий Корнелий П. ф. П. н. Сципион Насика, б.з.б. 93 жылы претор, Испаниядағы көтерілісті басады. Луций Корнелий Л. ф. Л. н. Сципион Азиатикус, б.з.б. 83 жылы консул. Луций Корнелий Л. ф. Л. н. Сципион Азиатикус Эмилиан, М. Эмилиус Лепидтің үлкен ұлы, б.з.б. 83 жылы консул асырап алған. Публий Корнелий Сципион Салвито, Цезарьдің Африкадағы жорығына б.з.б. 46 жылы еріп барған. Публий Корнелий П. ф. Сципион, б.з.б. 16 жылы консул. Сервий Корнелий Сер. ф. Сципион Сальвидиен Орфит, б.з. 51 жылы консул. Публий Корнелий (П. н.) Сципион, б.з. 56 жылы консул. Публий Корнелий Сципион Азиатикус, біздің заманымыздың 68 жылы консулдығы. Сервий Корнелий Сер. ф. Сер. н. Сципион Сальвидиен Орфит, Домицианның тұсында белгісіз бір жылы консул болды, кейіннен ол қуылды және өлімге кесілді, императорға қарсы қастандық жасады деген күдікпен. Корнелий Сципион Орфит, б.з. 101 жылы консул. Сервий Корнелий Сер. ф. Сер. н. Сципион Сальвидиен Орфит, Траянның тұсында б.з. 110 жылы консул. Ол Антонин Пий кезінде urbi praefectus болды. Сервий Корнелий (Сер. ф.) Сер. н. Сципион Сальвидиен Орфит, б.з. 163 және 164 жылдары Африка проконсулы. Сервий Корнелий (Сер. ф. Сер. н.) Сципион Сальвидиен Орфит, б.з. 178 жылы консул. Сервий Корнелий (Сер. ф. Сер. н.) Сципион Сальвидиен Орфит, б.з. 189 және 190 жылдары Салийлердің бірі. Луций Корнелий Сципион Орфит, vir clarissimus, 295 жылы агур, шамамен salius Palatinus ұрпағы. (Корнелий?) Сципион, 4 ғасырдың соңында vir clarissimus, мүмкін Луций Сципион Орфиттың ұрпағы.

Servius Cornelius M. f. L. n. Cossus, consular tribune in 434 BC. Aulus Cornelius M. f. L. n. Cossus, consul in 428 and consular tribune in 426 BC, slew Lars Tolumnius, King of Veii, to claim the spolia opima. Publius Cornelius A. f. P. n. Cossus, consular tribune in 415 BC. Gnaeus Cornelius A. f. M. n. Cossus, consular tribune in 415 and consul in 409 BC. Aulus Cornelius A. f. M. n. Cossus, consul in 413 BC. Publius Cornelius A. f. M. n. Cossus, consular tribune in 408 BC. Publius Cornelius M. f. L. n. Rutilus Cossus, dictator in 408 and consular tribune in 406 BC. Gnaeus Cornelius P. f. A. n. Cossus, consular tribune in 406, 404, and 401 BC. Publius Cornelius Maluginensis Cossus, consular tribune in 395, and consul in 393 BC. Aulus Cornelius Cossus, dictator in 385 BC. Aulus Cornelius Cossus, consular tribune in 369 and 367 BC. Scipio Aemilianus, and Scipio Nasica Corculum.|349x349px]]
Publius Cornelius P. f. M. n. Maluginensis Scipio, magister equitum in 396 BC, and consular tribune in 395 and 394. Publius Cornelius P. f. Scipio, one of the two first curule aediles appointed in 366 BC, and magister equitum in 350. Lucius Cornelius P. f. Scipio, consul in 350 BC. Publius Cornelius Scipio Scapula, consul in 328 BC and dictator in 306. Gnaeus Cornelius Scipio, father of the consul of 298 BC. Lucius Cornelius Cn. f. Scipio Barbatus, consul in 298 BC, and censor in 280. Gnaeus Cornelius L. f. Cn. n. Scipio Asina, consul in 260 and 254 BC, during the First Punic War. Lucius Cornelius L. f. Cn. n. Scipio, consul in 259 and censor in 258 BC, captured Sardinia and Corsica. Publius Cornelius Cn. f. L. n. Scipio Asina, consul in 221 BC. Gnaeus Cornelius L. f. L. n. Scipio Calvus, consul in 222 BC, slain in Hispania, 211. Publius Cornelius L. f. L. n., consul in 218 BC, slain in Hispania, 211. Lucius Cornelius L. f. L. n. Scipio, a younger brother of the Scipiones who were slain in Hispania, and uncle of Africanus. Publius Cornelius P. f. L. n. Scipio Africanus, the conqueror of Hannibal; consul in 205 and 194 BC, and censor in 199; Princeps Senatus. Publius Cornelius Cn. f. L. n. Scipio Nasica, consul in 191 BC. Lucius Cornelius P. f. L. n. Scipio Asiaticus, consul in 190 BC. Defeated Antiochus III the Great in 189. Publius Cornelius P. f. L. n. Scipio, elder son of Scipio Africanus, was elected augur in 180 BC. He was a noted historian and scholar. Lucius Cornelius P. f. L. n. Scipio, younger son of Scipio Africanus, praetor peregrinus in 174 BC, expelled from the Senate by the censors. Cornelia P. f. L. n., elder daughter of Scipio Africanus, wife of Publius Cornelius Scipio Nasica Corculum, and mother of Serapio. Cornelia P. f. L. n., younger daughter of Scipio Africanus, and mother of Tiberius and Gaius Gracchus. Gnaeus Cornelius Cn. f. L. n. Scipio Hispallus, praetor in 179 BC, and then became consul in 176. Marcus Cornelius Scipio Maluginensis, not related to the other Scipiones, he was perhaps a long descendant Publius Cornelius Maluginensis Scipio, of whom he reused the cognomen Maluginensis. He was praetor in 176 BC, but the censors of 174 expelled him from the Senate. Lucius Cornelius L. f. L. n. Scipio Asiaticus, quaestor in 167 BC. Publius Cornelius P. f. Cn. n. Scipio Nasica Corculum, consul in 162 and 155 BC, and censor in 159; pontifex maximus in 150 and princeps senatus in 147. Publius Cornelius P. f. P. n. Scipio, son of Publius Cornelius Scipio the historian, was appointed Flamen Dialis in 174 BC. His early death, about 169, compelled his father to adopt Scipio Aemilianus. Publius Cornelius P. f. P. n. Scipio Africanus Aemilianus, consul in 147 and 134 BC, and censor in 142, triumphed over Carthage and Numantia. Gnaeus Cornelius Cn. f. L. n. Scipio Hispanus, praetor in 139 BC. Publius Cornelius P. f. P. n. Scipio Nasica Serapio, son of Scipio Nasica Corculum, consul in 138 BC. Publius Cornelius P. f. P. n. Scipio Nasica, consul in 111 BC. Gnaeus Cornelius Scipio, praetor about 109 BC, refused the province of Spain. Lucius Cornelius L. f. L. n. Scipio Asiaticus, the father of Scipio Asiaticus. Publius Cornelius P. f. P. n. Scipio Nasica, praetor in 93 BC, crushed a revolt in Spain. Lucius Cornelius L. f. L. n. Scipio Asiaticus, consul in 83 BC. Lucius Cornelius L. f. L. n. Scipio Asiaticus Aemilianus, the eldest son of M. Aemilius Lepidus, adopted by the consul of 83 BC. Publius Cornelius Scipio Salvito, accompanied Caesar on his African campaign, in 46 BC. Publius Cornelius P. f. Scipio, consul in 16 BC. Servius Cornelius Ser. f. Scipio Salvidienus Orfitus, consul in AD 51. Publius Cornelius (P. n.) Scipio, consul in AD 56. Publius Cornelius Scipio Asiaticus, consul suffectus in AD 68. Servius Cornelius Ser. f. Ser. n. Scipio Salvidienus Orfitus, consul suffectus in an uncertain year during the reign of Domitian, he was later banished and subsequently put to death, supposedly for having plotted against the emperor. Cornelius Scipio Orfitus, consul suffectus in AD 101. Servius Cornelius Ser. f. Ser. n. Scipio Salvidienus Orfitus, consul in AD 110, during the reign of Trajan. He was praefectus urbi under Antoninus Pius. Servius Cornelius (Ser. f.) Ser. n. Scipio Salvidienus Orfitus, proconsul of Africa in AD 163 and 164. Servius Cornelius (Ser. f. Ser. n.) Scipio Salvidienus Orfitus, consul in AD 178. Servius Cornelius (Ser. f. Ser. n.) Scipio Salvidienus Orfitus, one of the Salii in AD 189 and 190. Lucius Cornelius Scipio Orfitus, vir clarissimus, augur in 295 AD, probably descended from the salius Palatinus. (Cornelius?) Scipio, a vir clarissimus in the late 4th century, possibly descended from Lucius Scipio Orfitus, the augur.

Корнелий Лентули

Луций Корнелий Лентул, ұлының айтуынша, б.з.б. 390 жылы Бренн мен галлдарға Римнен кету үшін ақша төлеуге қарсы дауыс берген жалғыз сенатор. Луций Корнелий Л. ф. Лентул, б.з.б. 327 жылы консул және б.з.б. 320 жылы диктатор. Сервий Корнелий Кн. ф. Кн. н. Лентул, б.з.б. 303 жылы консул. Тиберий Корнелий Сер. ф. Кн. н. Лентул, б.з.б. 303 жылы консулдың ұлы. Моммсен Каудиннің б.з.б. 219 жылы Карфагенге қарсы соғыс жариялау туралы пікірталас кезінде алғаш сөйлегендігін princeps senatus деп ойлады, бірақ Суолахти мен Райан оны қабылдамады, өйткені осы күнге дейін тағы бірнеше аға цензор тірі болды. Публий Корнелий Л. ф. Ти. н. Лентул Каудин, б.з.б. 236 жылы консул. Публий Корнелий П. ф. Л. н. Лентул, б.з.б. 214 жылы претор. Сервий Корнелий Лентул, б.з.б. 207 жылы курул-эдил, б.з.б. 205 жылы Испаниядағы әскери трибун. Публий Корнелий Л. ф. Л. н. Лентул Каудин, б.з.б. 203 жылы претор. Гней Корнелий Л. ф. Л. н. Лентул, б.з.б. 201 жылы консул, содан кейін Нарнияға жаңа отаршылдарды әкелуге тағайындалған триумвирлердің бірі. Луций Корнелий Л. ф. Л. н. Лентул, б.з.б. 199 жылы консул. Сервий Корнелий Сер. ф. Лентул, б.з.б. 171 жылы Грекияға жіберілген елші, б.з.б. 169 жылы Сицилияда претор. Публий Корнелий Сер. ф. Лентул, б.з.б. 169 жылғы претордың ағасы, сонымен қатар б.з.б. 171 жылы Грекияға жіберілген елші. Луций Корнелий Лентул, Луций Эмилий Паулдың Персейді жеңгеннен кейінгі хабаршысы, б.з.б. 168 жылы. Публий Корнелий Л. ф. Л. н. Лентул, б.з.б. 162 жылы консулдығы. Луций Корнелий Кн. ф. Л. н. Лентул Лупус, б.з.б. 156 жылы консул және б.з.б. 147 жылы цензор. Гней Корнелий Лентул, б.з.б. 146 жылы консул. Луций Корнелий Сер. ф. Сер. н. Лентул, б.з.б. 140 жылы претор. Корнелий Лентул, Сицилиядағы претор, бірінші құл соғысы кезінде шамамен б.з.б. 134 жылы жеңілді. Публий Корнелий П. ф. Л. н. Лентул, б.з.б. 128 жылы шамасында претор, б.з.б. 71 жылы консул болған Публий Корнелий Лентул Сураның әкесі. Публий Корнелий (Л. ф.) Лентул, б.з.б. 90 жылы Марс соғысы кезінде консул Луций Цезарьдің легаты. Б.з.б. 87 жылы Мариус жақтастары оны өлтірді. Ол б.з.б. 72 жылы квестор Публийдің және Лентул Крустың әкесі болған. Гней Корнелий Лентул, б.з.б. 97 жылы консул. Гней Корнелий Лентул Клодиан, б.з.б. 72 жылы консул, б.з.б. 70 жылы цензор. Публий Корнелий П. ф. П. н. Лентул Сура, б.з.б. 71 жылы консул, кейіннен Катилиннің заговоршыларының бірі. Публий Корнелий П. ф. Л. н. Лентул, квестор шамамен б.з.б. 72 жылы, мүмкін Лентул Спинтермен бірдей. Публий Корнелий П. ф. (Л. немесе Кн. н.) Лентул Спинтер, б.з.б. 57 жылы консул. Публий Корнелий П. ф. П. н. Лентул Спинтер, Помпейдің жақтасы, кейіннен Цезарьға қарсы заговоршылардың бірі. Публий Корнелий Лентул Марцеллин, Маркус Клавдий Марцеллдің ұлы, оны Корнелий Лентулидің бірі асырап алды. Ол б.з.б. 67 жылы пираттарға қарсы соғыс кезінде Помпейдің лейтенанты болды және айтарлықтай сөзге қабілетті оратор болды. Гней Корнелий Лентул Кн. ф. Клодиан, б.з.б. 60 жылы Хельветилердің алға жылжуын бақылауға жіберілген. Гней Корнелий П. ф. Лентул Марцеллин, б.з.б. 56 жылы консул. Гней Корнелий Лентул Ватия, б.з.б. 56 жылы Цицеронның есімімен аталған. Луций Корнелий Лентул Нигер, Фламен Мартиалис, б.з.б. 56 жылы қайтыс болды. Луций Корнелий Л. ф. Лентул, Лентул Нигерден кейін Фламен Мартиалис, б.з.б. 20 жылы әлі тірі болды. Луций Корнелий Лентул Крус, б.з.б. 49 жылы консул және Помпейдің жақтасы. (Публий) Корнелий Кн. ф. П. н. Лентул Марцеллин, б.з.б. 48 жылы квестор, Цезарьдің Дирахиумдағы бекіністерінің бір бөлігіне қолбасшылық етті, онда ол Помпейден ауыр шығынмен жеңілді, бірақ кейін Марк Антоний құтқарып қалды. Луций Корнелий Лентул Крускеллио, б.з.б. 43 жылы триумвирлер тарапынан тыйым салынған, бірақ қашып, кейін олармен татуласты. Ол б.з.б. 38 жылы консул болған. Гней Корнелий Л. ф. Лентул, б.з.б. 18 жылы консул. Публий Корнелий Лентул П. ф. (Кн. н.) Марцеллин, б.з.б. 18 жылы консул. Гней Корнелий Кн. ф. Лентул Аугур, б.з.б. 14 жылы консул. Луций Корнелий Л. ф. Лентул, б.з.б. 3 жылы консул. Корнелия (Л. ф.), Луций Волюзий Сатурниннің әйелі, біздің заманымыздың 3-ші жылында консул. Косс Корнелиус Кн. ф. (Кн. н.) Лентул Гаэтуликус, б.з.б. 1 жылы консул. Публий Корнелий Лентул Сципион, б.з.б. 2 жылы консулдығы. Сервий Корнелий Лентул Малугиненсис, 10 жылы консулдығы. Ол Августтың "Фламен Диалис" қызметіне тағайындалған, бұл оны 22 жылы Азияның губернаторы болып тағайындалуына кедергі болды. Сервий Корнелий Сер. ф. Лентул Малугиненсис, 23 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, оның орнына Фламен Диалисті тағайындады. Публий Корнелий П. ф. Лентул Сципион, Квинт Юний Блездің легаты, 22 жылы Африканың проконсулы, 24 жылы консул суффекті болды. Коссус Корнелиус Косси ф. Кн. н. Лентул, 25 жылы консул. Гней Корнелий Косси ф. Кн. н. Лентул Гаэтуликус, 26 жылы консул. Публий Корнелий Лентул, 27 жылы консул суффекті. Гней Корнелий Кн. ф. Косси н. Лентул Гаэтуликус, 55 жылы консул суффекті. Коссус Корнелиус Косси ф. Кн. н. Лентул, 60 жылы консул. Корнелий Лентул, атақты актер және пантомима жазушысы; оның дәуірі белгісіз, бірақ ол бірінші ғасырдың соңына дейін өмір сүрген болуы керек.

Lucius Cornelius Lentulus, according to his son, the only senator who voted against paying Brennus and the Gauls to leave Rome, in 390 BC. Lucius Cornelius L. f. Lentulus, consul in 327 and dictator in 320 BC. Servius Cornelius Cn. f. Cn. n. Lentulus, consul in 303 BC. Tiberius Cornelius Ser. f. Cn. n. Lentulus, son of the consul of 303 BC. Mommsen thought that Caudinus was princeps senatus as he spoke first during the debate on the declaration of war against Carthage in 219 BC, but Suolahti and Ryan reject it as several more senior censors were still living by this date. Publius Cornelius L. f. Ti. n. Lentulus Caudinus, consul in 236 BC. Publius Cornelius P. f. L. n. Lentulus, praetor in 214 BC. Servius Cornelius Lentulus, curule aedile in 207 BC, and military tribune in Hispania in 205. Publius Cornelius L. f. L. n. Lentulus Caudinus, praetor in 203 BC. Gnaeus Cornelius L. f. L. n. Lentulus, consul in 201 BC, and subsequently one of the triumvirs appointed to bring new colonists to Narnia. Lucius Cornelius L. f. L. n. Lentulus, consul in 199 BC. Servius Cornelius Ser. f. Lentulus, ambassador sent to Greece in 171 BC, and praetor in Sicily in 169. Publius Cornelius Ser. f. Lentulus, brother of the praetor of 169, also an ambassador sent to Greece in 171 BC. Lucius Cornelius Lentulus, messenger of Lucius Aemilius Paullus, after the defeat of Perseus, in 168 BC. Publius Cornelius L. f. L. n. Lentulus, consul suffectus in 162 BC. Lucius Cornelius Cn. f. L. n. Lentulus Lupus, consul in 156 and censor in 147 BC. Gnaeus Cornelius Lentulus, consul in 146 BC. Lucius Cornelius Ser. f. Ser. n. Lentulus, praetor in 140 BC. Cornelius Lentulus, praetor in Sicily, defeated circa 134 BC during the First Servile War. Publius Cornelius P. f. L. n. Lentulus, praetor circa 128 BC, was the father of Publius Cornelius Lentulus Sura, consul in 71 BC. Publius Cornelius (L. f.) Lentulus, legate of the consul Lucius Caesar in 90 BC, during the Marsic War. He was murdered by partisans of Marius in 87. He was probably father of Publius, quaestor c. 72 BC, and of Lentulus Crus. Gnaeus Cornelius Lentulus, consul in 97 BC. Gnaeus Cornelius Lentulus Clodianus, consul in 72, and censor in 70 BC. Publius Cornelius P. f. P. n. Lentulus Sura, consul in 71 BC, later one of Catiline's conspirators. Publius Cornelius P. f. L. n. Lentulus, quaestor circa 72 BC, possibly identical with Lentulus Spinther. Publius Cornelius P. f. (L. or Cn. n.) Lentulus Spinther, consul in 57 BC. Publius Cornelius P. f. P. n. Lentulus Spinther, a partisan of Pompeius, and later one of the conspirators against Caesar. Publius Cornelius Lentulus Marcellinus, the son of Marcus Claudius Marcellus, he was adopted by one of the Cornelii Lentuli. He was a lieutenant of Pompeius during the war against the pirates, in 67 BC, and was an orator of considerable merit. Gnaeus Cornelius Lentulus Cn. f. Clodianus, sent to observe the progress of the Helvetii in 60 BC. Gnaeus Cornelius P. f. Lentulus Marcellinus, consul in 56 BC. Gnaeus Cornelius Lentulus Vatia, mentioned by Cicero in 56 BC. Lucius Cornelius Lentulus Niger, Flamen Martialis, died in 56 BC. Lucius Cornelius L. f. Lentulus, Flamen Martialis following Lucius Cornelius Lentulus Niger, was still alive in 20 BC. Lucius Cornelius Lentulus Crus, consul in 49 BC, and a partisan of Pompeius. (Publius) Cornelius Cn. f. P. n. Lentulus Marcellinus, quaestor in 48 BC, commanded a portion of Caesar's fortifications at Dyrrhachium, where he was defeated by Pompeius with heavy losses, but afterward saved by Mark Antony. Lucius Cornelius Lentulus Cruscellio, proscribed by the triumvirs in 43 BC, but escaped, and was later reconciled with them. He was consul suffectus in 38 BC. Gnaeus Cornelius L. f. Lentulus, consul in 18 BC. Publius Cornelius Lentulus P. f. (Cn. n.) Marcellinus, consul in 18 BC. Gnaeus Cornelius Cn. f. Lentulus Augur, consul in 14 BC. Lucius Cornelius L. f. Lentulus, consul in 3 BC. Cornelia (L. f.), wife of Lucius Volusius Saturninus, consul suffectus in AD 3. Cossus Cornelius Cn. f. (Cn. n.) Lentulus Gaetulicus, consul in 1 BC. Publius Cornelius Lentulus Scipio, consul suffectus in AD 2. Servius Cornelius Lentulus Maluginensis, consul suffectus in AD 10. He had been appointed Flamen Dialis by Augustus, which prevented him from being appointed governor of Asia in AD 22. Servius Cornelius Ser. f. Lentulus Maluginensis, appointed Flamen Dialis in place of his father, following the latter's death in AD 23. Publius Cornelius P. f. Lentulus Scipio, legate of Quintus Junius Blaesus, proconsul of Africa in AD 22, was consul suffectus in AD 24. Cossus Cornelius Cossi f. Cn. n. Lentulus, consul in AD 25. Gnaeus Cornelius Cossi f. Cn. n. Lentulus Gaetulicus, consul in AD 26. Publius Cornelius Lentulus, consul suffectus in AD 27. Gnaeus Cornelius Cn. f. Cossi n. Lentulus Gaetulicus, consul suffectus in AD 55. Cossus Cornelius Cossi f. Cn. n. Lentulus, consul in AD 60. Cornelius Lentulus, a celebrated actor and writer of pantomimes; his period is uncertain, but he must have lived before the end of the first century.

Корнели Руфини мен Сулла

Публий Корнелий Руфин, диктатор в 334 г. до н.э., но ушел в отставку из-за недостатка в его назначении. Fasti Consulares снова упоминает его как диктатора в 333 г. до н.э., во время первого "Диктаторского года" (года без консула), но историчность Диктаторских годов сомневается современными учеными. Ливий упоминает его только в 334 г. до н.э. Гней Корнелий Руфин, сын Публия Корнелия Руфина, диктатора 334 г. до н.э., был отцом Публия Корнелия Руфина, диктатора в 280 г. до н.э. Публий Корнелий Кн. П. н. Руфин, внук диктатора Публия Корнелия Руфина, был консулом в 290 и 277 гг. до н.э. и диктатором в 280 г. до н.э. Публий Корнелий П. ф. (Руфин) Сулла, Flamen Dialis примерно с 270 г. до н.э. до середины века, был первым из Корнелиев, носившим когномен Сулла. Вероятно, он был сыном Публия Корнелия Руфина, консула в 290 и 277 гг. до н.э., и отцом Публия Корнелия Суллы, претора в 212 г. до н.э. Публий Корнелий П. ф. П. н. Сулла, urbanus и peregrinus претор в 212 г. до н.э., провел первые Ludi Apollinares. Публий Корнелий П. ф. Сулла, претор в 186 г. до н.э., получил Сицилию в качестве своей провинции. Сервий Корнелий П. ф. Сулла, претор в 175 г. до н.э., получил Сардинию в качестве своей провинции. Позже он служил комиссаром, отправленным для помощи Луцию Эмилию Павлу в улаживании дел Македонии в 167 г. до н.э. Публий Корнелий Сулла, triumvir monetalis в 151 г. до н.э., возможно, дядя диктатора Луция Корнелия Суллы. Луций Корнелий П. ф. П. н. Сулла, сын Публия Корнелия Суллы, который был претором в 186 г. до н.э., и отец диктатора Луция Корнелия Суллы. Луций Корнелий Л. ф. П. н. Сулла Феликс, консул в 88 и 80 гг. до н.э. и диктатор rei publicae constituendae causa с 82 по 81 г. до н.э. Сервий Корнелий Л. ф. П. н. Сулла, брат диктатора Луция Корнелия Суллы. Корнелия Л. ф. Л. н., дочь диктатора от его первой жены Илии; вышла замуж сначала за Квинта Помпея Руфа, а после его смерти за Мамерка Эмилия Лепида Ливиана. Корнелий Л. ф. Л. н. Сулла, сын диктатора от его четвертой жены Цецилии Метеллы, умер при жизни своего отца. Фауст Корнелий Л. ф. Л. н. Сулла, сын диктатора, был квестором в 54 г. до н.э. и позже сторонником Помпея. Фауста Корнелия Л. ф. Л. н., дочь диктатора и сестра-близнец Фауста Корнелия Суллы. Корнелия Л. ф. Л. н. Постума, дочь диктатора от его пятой жены Валерии. Публий Корнелий Сер. ф. Л. н. Сулла, племянник диктатора, был избран консулом в 66 г. до н.э., но был дисквалифицирован с должности. Сервий Корнелий Сер. ф. Л. н. Сулла, другой племянник диктатора, участвовал в обоих заговорах Катилины. Корнелия Ф. ф. Л. н., дочь Фауста Корнелия Суллы и внучка диктатора Луция Корнелия Суллы. Публий Корнелий П. ф. Сер. н. Сулла, сын Публия Корнелия Суллы, консула 66 г. до н.э., возможно, был отцом Луция Корнелия Суллы, консула в 5 г. до н.э. Луций Корнелий П. ф. П. н. Сулла, консул в 5 г. до н.э. Луций Корнелий Сулла П. ф. Ф. н. Феликс, член Arval Brethren, был внуком Фауста Корнелия Суллы, квестора 54 г. до н.э. Он умер в 21 г. н.э. Он был отцом Фауста, консула в 31 г. н.э., и Луция, консула в 33 г. н.э. Фауст Корнелий Л. ф. П. н. Сулла, сын Arval Суллы Феликса, был консулом-суффектом в 31 г. н.э. Луций Корнелий Л. ф. П. н. Сулла Феликс, другой сын Arval Суллы Феликса, был консулом в 33 г. н.э. Луций Корнелий Л. ф. Л. н. Сулла, сын Луция Корнелия Суллы, консула 33 г. н.э., был консулом-суффектом в 52 г. н.э.

Publius Cornelius Rufinus, dictator in 334 BC, but resigned due to a fault in his nomination. The Fasti Consulares list him again as dictator again in 333, during the first "Dictator Year" (a year without consul), but the historicity of the Dictator Years is doubted by modern scholars. Livy only mentions him in 334. Gnaeus Cornelius Rufinus, the son of Publius Cornelius Rufinus, the dictator of 334 BC, was father of Publius Cornelius Rufinus, dictator in 280. Publius Cornelius Cn. f. P. n. Rufinus, grandson of the dictator Publius Cornelius Rufinus, was consul in 290 and 277 BC, and dictator in 280. Publius Cornelius P. f. (Rufinus) Sulla, Flamen Dialis from circa 270 BC until the middle of the century, was the first of the Cornelii to bear the cognomen Sulla. He was probably the son of Publius Cornelius Rufinus, consul in 290 and 277, and father of Publius Cornelius Sulla, praetor in 212. Publius Cornelius P. f. P. n. Sulla, praetor urbanus and peregrinus in 212 BC, held the first Ludi Apollinares. Publius Cornelius P. f. Sulla, praetor in 186 BC, obtained Sicily as his province. Servius Cornelius P. f. Sulla, praetor in 175 BC, he obtained Sardinia as his province. He later served as a commissioner, sent to assist Lucius Aemilius Paullus in arranging the affairs of Macedonia, in 167 BC. Publius Cornelius Sulla, triumvir monetalis in 151 BC, possibly the uncle of the dictator Lucius Cornelius Sulla. Lucius Cornelius P. f. P. n. Sulla, son of the Publius Cornelius Sulla who was praetor in 186 BC, and father of the dictator Lucius Cornelius Sulla. Lucius Cornelius L. f. P. n. Sulla Felix, consul in 88 and 80, and dictator rei publicae constituendae causa from 82 to 81 BC. Servius Cornelius L. f. P. n. Sulla, brother of the dictator Lucius Cornelius Sulla. Cornelia L. f. L. n., daughter of the dictator by his first wife, Ilia; married first Quintus Pompeius Rufus, and after his death, Mamercus Aemilius Lepidus Livianus. Cornelius L. f. L. n. Sulla, son of the dictator by his fourth wife, Caecilia Metella, died in the lifetime of his father. Faustus Cornelius L. f. L. n. Sulla, son of the dictator, was quaestor in 54 BC, and later a partisan of Pompeius. Fausta Cornelia L. f. L. n., daughter of the dictator, and twin sister of Faustus Cornelius Sulla. Cornelia L. f. L. n. Postuma, daughter of the dictator by his fifth wife, Valeria. Publius Cornelius Ser. f. L. n. Sulla, a nephew of the dictator, was elected consul in 66 BC, but was disqualified from the office. Servius Cornelius Ser. f. L. n. Sulla, another nephew of the dictator, took part in both of the conspiracies of Catiline. Cornelia F. f. L. n., the daughter of Faustus Cornelius Sulla, and granddaughter of Lucius Cornelius Sulla the dictator. Publius Cornelius P. f. Ser. n. Sulla, son of Publius Cornelius Sulla, the consul of 66 BC, may have been the father of Lucius Cornelius Sulla, consul in 5 BC. Lucius Cornelius P. f. P. n. Sulla, consul in 5 BC. Lucius Cornelius Sulla P. f. F. n. Felix, a member of the Arval Brethren, was a grandson of Faustus Cornelius Sulla, the quaestor of 54 BC. He died in AD 21. He was the father of Faustus, consul in AD 31, and Lucius, consul in 33. Faustus Cornelius L. f. P. n. Sulla, son of the Arval Sulla Felix, was consul suffectus in AD 31. Lucius Cornelius L. f. P. n. Sulla Felix, another son of the Arval Sulla Felix, was consul in AD 33. Lucius Cornelius L. f. L. n. Sulla, son of Lucius Cornelius Sulla, the consul of AD 33, was consul suffectus in AD 52.

Корнелий Долабелласы

Публий Корнелий Долабелла Максимус, консул в 283 г. до н.э. Марк Корнелий Долабелла, претор Сицилии в 211 г. до н.э. Гней Корнелий Долабелла, посвященный в рекс сакрорум вместо Марка Марция в 208 г. до н.э., и занимал эту должность до своей смерти в 180 г. Луций Корнелий Долабелла, дуумвир navalis в 180 г. до н.э. Гней Корнелий Кн. ф. Кн. н. Долабелла, консул в 159 г. до н.э. Публий Корнелий Л. ф. Долабелла, отец проконсула Луция. Гней Корнелий Кн. ф. Кн. н. Долабелла, казненный в 100 г. до н.э. вместе с трибуном Сатурнином. Луций Корнелий П. ф. Л. н. Долабелла, в качестве проконсула в 99 г. до н.э. разгромил лузитан и получил триумф. Гней Корнелий Кн. ф. Кн. н. Долабелла, консул в 81 г. до н.э. Гней Корнелий Долабелла, претор урбанус в 81 г. до н.э., сообщник Верреса. Публий Корнелий Долабелла, претор урбанус в 67 г. до н.э., а затем проконсул Азии. Публий Корнелий Долабелла, консул-суффект в 44 г. до н.э. и зять Цицерона. Публий Корнелий Долабелла, консул в 35 г. до н.э. Публий Корнелий П. ф. П. н. Долабелла, консул в 10 г. н.э. и проконсул Африки в 23 и 24 гг. н.э., покоритель Такфаринаса. Публий Корнелий П. ф. П. н. Долабелла, консул в 55 г. н.э. и сын консула в 10 г. н.э. Гней Корнелий Долабелла был казнен Вителлием после восшествия императора на престол в 69 г. Корнелий Долабелла Вераниан, один из сыновей различных римских сенаторов, назначенных для служения братьям Арвалам в 105 г. н.э. Сервий Корнелий П. н. Долабелла Метилиан, либо отец, либо брат консула 113 г. н.э. Сервий Корнелий Сер. ф. П. н. Долабелла Метилиан Помпей Марцелл, консул-суффект в 113 г. н.э.

Корнелий Мерендай

Сервиус Корнелиус П. ф. Сер. н. Меренда, б.з.б. 275 жылы консул Луций Корнелий Лентул Каудиннің қол астында легат болды, ол оған Самни қаласын алғаны үшін сыйлық берді. Одан кейін 274 жылы консул болды. Публий Корнелий Меренда, б.з.б. 217 жылы консулдыққа үміткер болған, бірақ сайлауда жеңіліске ұшырады. Гней Корнелий Меренда, б.з.б. 194 жылы Сардинияда претор және 189 және 188 жылдары Апамея шартын келіссөздер арқылы жүзеге асыру үшін Азияға жіберілген он елшінің бірі.

Корнелий Бласион

Гней Корнелий П. ф. Кн. н. Блазио, б.з.б. 270 және 257 жылдары консул, 265 жылы цензор. Ол 240-шы жылдары мен 230-шы жылдардың басында Сенат басшысы болған болуы мүмкін. Гней Корнелий Блазио, б.з.б. 194 жылы Сицилия преторы. Публий Корнелий Блазио, б.з.б. 170 жылы Карни, Истри және Япидес елшісі, ал 168 жылы арнайы комиссар. Гней Корнелий Кн. ф. Блазио, шамамен б.з.б. 112 жылы монета триумвирі.

Корнелий Цетеги

Марк Корнелий М. ф. М. н. Цетегус 223 жылы құрбандық шалу рәсімінде қателік жасағандықтан фламен қызметінен шеттетілуге мәжбүр болды. 213 жылы курул эдиль болғанда понтифик болып тағайындалды; 200 жылы претор, 209 жылы цензор, 204 жылы консул, содан кейін Галлияда проконсул болды, онда Магоға қарсы күресті. Гай Корнелий Л. ф. М. н. Цетегус, б.з.б. 197 жылы консул және б.з.б. 194 жылы цензор. Публий Корнелий Л. ф. П. н. Цетегус, б.з.б. 181 жылы консул. Публий Корнелий Цетег, б.з.б. 184 жылы претор. Марк Корнелий К. ф. К. н. Цетегус, б.з.б. 160 жылы консул. Луций Корнелий (C. f. L. n.) Цетег, 149 жылы трибун Луций Скрибоний Либо ұсынған Сервий Сулпиций Галбаны импичментке салу туралы заң жобасын қолдаған. Корнелий Цетег, 115 немесе 114 жылы триумвир монеталис болды. Публий Корнелий Цетег, Гай Маридің жақтасы, Сулла б.з.б. 83 жылы кешірім жасады. Гай Корнелий Цетег, 63 жылы Катилиннің қастандығына қосылды және оның сәтсіз аяқталуынан кейін жазаланды. Корнелий Цетег, Катилиннің қастандығындағы рөлі үшін ағасы Гайдың өліміне дауыс берген сенатор. Сервий Корнелий Цетегус, 24 жылы консул болған Сервийдің әкесі. Сервий Корнелий Сер. ф. Цетегус, 24 жылы консул.

Корнелий маммулалары

Аулус Корнелий Маммула, б.з.б. 217 жылы Екінші Пуникалық соғысы басталған кездегі претор. Келесі жылы Сардинияда пропратор болғандықтан, ол Сенаттан әскерлеріне ақша және жабдық сұрап, нәтижесіз өтініш жасады. Аул Корнелий Маммула, б.з.б. 191 жылы претор болып, кейіннен Бруттия провинциясын алды.

Корнелий Мерула

Луций Корнелий Л. ф. Мерула, б.з.д. 198 жылы қалалық претор, 193 жылы консул. Гней Корнелий Мерула, б.з.д. 162 жылы Кипрдің мәртебесіне байланысты дауды шешу үшін Сенат тарапынан легат ретінде тағайындалған. Луций Корнелий Мерула, б.з.д. 161 жылы курул эдил. Луций Корнелий Мерула, Фламен Диалис және б.з.д. 87 жылы консул.

Корнели Сисенна

Публий Корнелий Сизенна, қалалық претор 183 ж.б.д. Гней Корнелий Сизенна, 119 ж.б.д. Македония преторы, содан кейін келесі жылы проконсул болған. Гней Корнелий Л.ф. Сизенна, 118 және 107 жылдар аралығында монета триумвирі. Люций Корнелий Сизенна, 78 ж.б.д. қалалық және шетелдік претор, содан кейін Сіцилияның губернаторы болған болуы мүмкін; ол Веррдің қолдаушысы болды. 67 ж.б.д. Гней Помпейдің қол астында, қарақшыларға қарсы соғыс кезінде, ол Криеттегі әскерге қолбасшылық етуге жіберілді, бірақ ол келгеннен кейін көп ұзамай қайтыс болды. Сизенна – тарихшы, оның еңбегін Цицерон мен Саллюст жоғары бағалаған. Корнелий Сизенна, 57 ж.б.д. Сириядағы легат, бұрынғы жылдың консулы болған қайнағасы Аулус Габинийдің басшылығымен қызмет етті. Сизеннаны көбінесе Габинийдің ұлы емес, күйеу баласы деп жаңылыстырады. Габинийді Гай Меммий пара алуда айыптаған кезде, Сизенна Габинийді қорғау үшін Меммийге жалбарынып өтінді, бірақ бұл бекер болды. Корнелий Сизенна, б.з.б. 5 жылы монета триумвирі.

Корнелий Цинна

Люций Корнелий Л. ф. Цинна, б.з.д. 169 және 158 жылдар аралығында монеталық триумвир, 136 жылы легат, 130 жылы претор және 127 жылы консул. Люций Корнелий Л. ф. Л. н. Цинна, 87 жылы консул (қызметтен алынған), және б.з.д. 86 жылдан 84 жылға дейін. Ол Гай Мариус қайтыс болғаннан кейін Популярлардың жетекшісі болды, бірақ төртінші консулдығы кезінде өз әскерлерімен өлтірілді. Корнелия Л. ф. Л. н., Гней Домиций Аенобарбтың әйелі. Корнелия Л. ф. Л. н., б.з.д. 87 жылғы консулдың қызы және Юлий Цезардың әйелі. 44 жылы претор болған Люций Корнелий Л. ф. Л. н. Цинна, өзінің бұрынғы күйеу ағасы Юлий Цезарды өлтіргеннен кейін айыптағаннан кейін, көтерілісшілер оны өлтіруге жақындады. Люций Корнелий Л. ф. Л. н. Цинна, Публий Корнелий Долабелланың квесторы, б.з.д. 44 жылы Брутқа қарсы. Ол, мүмкін, б.з.д. 32 жылы суффект консул болған. Гней Корнелий Л. ф. Л. н. Цинна Магнус, 5 жылы консул, Августқа қарсы қастандық жасады, бірақ кешірілді. (Корнелия) Магна, Цинна Магнустың қарындасы.

Корнелий Балби

Люций Корнелий Балбус, б.з.б. 40 жылы консул тағайындалды. Публий Корнелий Балбус, б.з.б. 40 жылы консулдың інісі. Луций Корнелий П.ф. Балбус, б.з.б. 21 жылы Африка проконсулы болып, Гарамэнттерді жеңіске жеткізді.

Республика кезеңіндегі басқа Корнелийлер

459 жылы квестор Аулус Корнелий Цезон, Квинкцийді жер аударғанда оның рөлі үшін Маркус Вольций Фикторды сотқа тартуға тырысты. Публий Корнелий Калусса, шамамен б.з.д. 330 жылы, бұрын ешқандай курульдік магистратураны атқармай, pontifex maximus болып сайланды. 234 жылы Публий Корнелий Сардиния провинциясын алды. Сол жерде ол және оның қол астындағылардың көптегені ауырып қайтыс болды. Гней Корнелий, б.з.д. 174 жылы фламен Диалис лауазымына тағайындалды. Гай Корнелий М.ұ., б.з.д. 129 жылы сенатор болды. Ол, 160 жылы консул болған Маркус Корнелий Цетегтың ұлы болуы мүмкін, себебі Цетегилер осы кезде Гай преноменін қолданған жалғыз Корнелийлер еді. Луций Корнелий М.ұ., б.з.д. 129 жылы сенатор болды. 129 жылы екі сенатордың тегі бір болғанымен, олар тікелей туыс емес еді, себебі Луций Ромилия руынан, ал Гай Стеллатина руынан шыққан. Гней Корнелий Кн.ұ., Палатина руынан, б.з.д. 89 жылы консул Помпей Страбонның кеңесшісі, мүмкін әскери трибун болды. Ол Долабеллалардың бірі немесе Лентул Клодианның әкесі болуы мүмкін. Сулланың диктатурасы кезінде хатшы болған Корнелий, Цезардың диктатурасы кезінде квестор болды. Луций Корнелий Хризогон, Сулланың азат етілген құлы, ол 82 және 81 жылдары қожайыны жазалаған адамдарды іздеп тапты. Корнелий Фагита, Сулланың тағы бір азат етілген құлы, 82 жылы жазаланған Цезарды тұтқынға алды. Тлеполем Корнелий, Сицилиядағы Сибира қаласынан шыққан суретші, Веррестің қызметіне кірді. Цицерон оны Веррестің аң аулаушы иті – canes venatici деп атады. Артемидор Корнелий, Гай Веррестің тағы бір агенті. Корнелий Непос, тарихшы және Цицеронның замандасы. Луций Корнелий Александр Полихистор, грек тегінен шыққан азат етілген адам, бірінші ғасырдың бірінші жартысында тарих және география бойынша ғалым, ұстаз және жазушы болды. Гай Корнелий, Помпейдің басшылығымен қызмет еткен квестор, б.з.д. 67 жылы плеббтердің трибуны болды. Публий Корнелий, б.з.д. 51 жылы плеббтердің трибуны болды. 43 жылы Октавиан армиясындағы жүзбасы Корнелий, өздерінің генералына консулдық лауазымын талап ету үшін Римге жіберілді. Гай Корнелий Галл, ақын және б.з.д. 30 жылы Египет префекті.

Aulus Cornelius, quaestor in 459 BC, attempted the prosecution of Marcus Volscius Fictor for his part in the exile of Caeso Quinctius. Publius Cornelius Calussa, elected pontifex maximus circa 330 BC, without having first held any of the curule magistracies. Publius Cornelius, praetor in 234 BC, received the province of Sardinia. While there, he and many of those under his command he became sick and died. Gnaeus Cornelius, installed as flamen Dialis in 174 BC. Gaius Cornelius M. f., a senator in 129 BC. He was possibly a son of Marcus Cornelius Cethegus, consul in 160, as the Cethegi were the only Cornelii to use the praenomen Gaius at this time. Lucius Cornelius M. f., a senator in 129 BC. Despite having the same filiation, the two senators of 129 were not directly related, as Lucius belonged to the tribus Romilia and Gaius was from Stellatina. Gnaeus Cornelius Cn. f., of the Palatina tribe, a councilor of the consul Pompeius Strabo in 89 BC, possibly a military tribune. He might be one of the Dolabellae, or the father of Lentulus Clodianus. Cornelius, a scriba during the dictatorship of Sulla, was quaestor during that of Caesar. Lucius Cornelius Chrysogonus, a freedman of Sulla who hunted the men proscribed by his master in 82 and 81 BC. Cornelius Phagita, another freedman of Sulla, captured Caesar when he was proscribed in 82 BC. Tlepolemus Cornelius, a painter from Cibyra in Sicily, who came into the service of Verres. Cicero called him one of Verres' canes venatici, his hunting dogs. Artemidorus Cornelius, another agent of Gaius Verres. Cornelius Nepos, a historian and contemporary of Cicero. Lucius Cornelius Alexander Polyhistor, a freedman of Greek origin, was a scholar, tutor, and writer on history and geography during the first half of the first century BC. Gaius Cornelius, a quaestor serving under Pompeius, was tribune of the plebs in 67 BC. Publius Cornelius, tribune of the plebs in 51 BC. Cornelius, a centurion in the army of Octavian in 43 BC, sent to Rome to demand the consulship for their general. Gaius Cornelius Gallus, poet, and prefect of Egypt in 30 BC.

Императорлық дәуірдегі басқа Корнелийлер

Корнелий Северий, Август тұсындағы ақын. Аулус Корнелий Цельс, б.з. бірінші ғасырының басында медицина туралы латын тілінде жазған белгілі жазушы. Корнелий Туск, б.з. 34 жылы Мамерк Эмилий Скаврды мемлекетке қарсы қылмыс жасады деп айыптаған Сенека ағасы айтқан тарихшы. Корнелий Фускус, римдік генерал және Веспасианның қолдаушысы. Корнелий Фускус, әлде генералдың ұлы, кіші Плинийге хат жазған адам. Корнелий Марциал, Тит Флавий Сабиннің әскерінде қызмет етті және б.з. 69 жылы Капитолий өртенгенде қаза тапты. Корнелий Лако, император Гальбаның преториандық гвардиясының префекті, б.з. 69 жылы. Корнелий Руф, Помпейде үйі табылған адам. Публий Корнелий Тацит, рим империясының бірінші ғасырының тарихын жазған ең танымал римдік тарихшылардың бірі. Аулус Корнелий Пальма Фронтониан, б.з. 99 және 109 жылдары консул, б.з. 117 жылы Адрианның бұйрығымен өлтірілді. Сервий Корнелий, Адриан тұсындағы заңгер. Луций Корнелий Пусий Анний Мессалла, б.з. 72 немесе 73 жылдары консул болды. Луций Корнелий Пусий Анний Мессала, б.з. 90 жылы консул және осы аттас консулдың ұлы. Квинт Корнелий Сенеций Анниан, б.з. 142 жылы консул болды. Оның інісі Прокул төрт жылдан кейін консул атанды. Марк Корнелий Фронто, белгілі шешен және б.з. 143 жылы консул. Квинт Корнелий Прокул, Аннианның інісі, б.з. 146 жылы консул болды. Квинт Корнелий Квадрат, б.з. 147 жылы консул және шешеннің інісі. Гней Корнелий Север, б.з. 152 жылы консул. Секст Корнелий Репентин, б.з. 160-167 жылдары преториандық префект. Корнелий Репентин, префект урби, преториандық префектінің ұлы және император Дидий Юлианның күйеу баласы. Юлия Корнелия Паула, император Элагабалдың б.з. 219-220 жылдары бірінші әйелі. Тит Корнелий Цельс, Требеллий Поллионың "Август тарихында" тізімделген Тридцать Тиранның (римдік) бірі. Публий Корнелий Саекуляр, шамамен б.з. 240 және 260 жылдары консул болды. Корнелия Салонина, император Галлиеннің әйелі, б.з. 253-268 жылдары. Публий Лициний Корнелий Валериан, сондай-ақ "Валериан II" деп танылған, Галлиеннің ұлы және мұрагері. Публий Лициний Корнелий Салонин Валериан, Галлиеннің тағы бір ұлы, оны Август дәрежесіне көтерді, осылайша оны император Салонин етті.

Cornelius Severus, poet during the time of Augustus. Aulus Cornelius Celsus, a celebrated Latin writer on medicine, probably during the early part of the first century AD. Cornelius Tuscus, a historian spoken of by Seneca the Elder, who accused Mamercus Aemilius Scaurus of majestas in AD 34. Cornelius Fuscus, a Roman general and supporter of Vespasian. Cornelius Fuscus, probably son of the general, the addressee of the younger Pliny. Cornelius Martialis, served in the army of Titus Flavius Sabinus, and perished in the burning of the Capitol, in AD 69. Cornelius Laco, prefect of the Praetorian Guard under the emperor Galba, AD 69. Cornelius Rufus, a man whose house was found in Pompeii. Publius Cornelius Tacitus, one of the most celebrated Roman historians, who chronicled the first century of the Empire. Aulus Cornelius Palma Frontonianus, consul in AD 99 and 109, put to death by Hadrian in AD 117. Servius Cornelius, a jurist in the time of Hadrian. Lucius Cornelius Pusio Annius Messalla, consul suffectus in either AD 72 or 73. Lucius Cornelius Pusio Annius Messala, consul in AD 90 and son of the homonymous consul. Quintus Cornelius Senecio Annianus, consul suffectus in AD 142. His brother, Proculus, was consul four years later. Marcus Cornelius Fronto, a famous orator, and consul suffectus in AD 143. Quintus Cornelius Proculus, the brother of Annianus, was consul suffectus in AD 146. Quintus Cornelius Quadratus, consul in AD 147 and brother of the orator. Gnaeus Cornelius Severus, consul in AD 152. Sextus Cornelius Repentinus, praetorian prefect from AD 160 to 167. Cornelius Repentinus, praefectus urbi, son of the praetorian prefect, and son in law of the emperor Didius Julianus. Julia Cornelia Paula, empress and first wife of the emperor Elagabalus, from AD 219 to 220. Titus Cornelius Celsus, one of the Thirty Tyrants (Roman) enumerated by Trebellius Pollio in the Augustan History. Publius Cornelius Saecularis, consul circa AD 240, and again in 260. Cornelia Salonina, empress and wife of the emperor Gallienus, from AD 253 to 268. Publius Licinius Cornelius Valerianus, otherwise known as "Valerian II", the son and heir of Gallienus. Publius Licinius Cornelius Saloninus Valerianus, another son of Gallienus, who elevated him to the rank of Augustus, making him the emperor Saloninus.

Қазіргі заманғы дереккөздер

Иоганн Каспар фон Орелли, Ономастикон Туллианум, Орелл Фюсли, Цюрих (1826–1838). Геннаро Риччо, Le Monete delle Antiche Famiglie di Roma, Fino allo Imperatore Augusto Inclusivamente Co’Suoi Zecchieri dette Comunemente Consolari (Римнің ежелгі отбасыларының монеталары, Император Августқа дейінгі кезең, консулды білдіретін монеталар), Неаполь (1836). Грек және римдік өмірбаян мен мифология сөздігі, Уильям Смит, редактор, Литтл, Браун және Компания, Бостон (1849). Теодор Моммсен және т.б., Corpus Inscriptionum Latinarum (Латын жазуларының жинағы, қысқартылған CIL), Берлин Бранденбург академиясы (1853–қазіргі уақытқа дейін). Вильгельм Диттенбергер, Sylloge Inscriptionum Graecarum (Грек жазбаларының жинағы, қысқартылған SIG), Лейпциг (1883). Джордж Дэвис Чейз, "Римдік преноминаның шығу тегі", Гарвардтың классикалық филологиядағы зерттеулері, 8-том (1897). Пол фон Роден, Элимар Клебс және Герман Дессау, Prosopographia Imperii Romani (Рим империясының просопографиясы, қысқартылған PIR), Берлин (1898). Фридрих Мюнцер, Рим аристократиялық партиялары мен отбасылары, Штутгарт, 1920. Гарольд Маттингли, Эдвард А. Сиденхэм, C. H. V. Сазерленд, Рим императорлық монетасы, 1-том, б.з.б. 31 жылдан б.з. 69 жылға дейін, Лондон, Спинк & Сон, 1923–1984. Т. Роберт С. Броутон, Рим Республикасының магистраттары, Америка филологиялық қауымдастығы (1952–1986). Виктор Эренберг және А. Х. М. Джонс, Август пен Тиберийдің билік ету кезеңін көрсететін құжаттар, Clarendon Press, Оксфорд (2-басылым, 1955). Яакко Суолахти, Рим цензорлары, әлеуметтік құрылым туралы зерттеу, Хельсинки, Suomalainen Tiedeakatemia (1963). Роберт К. Шерк, "Senatus Consultum De Agro Pergameno мәтіні", Greek, Roman, and Byzantine Studies, 7-том, 361–369-беттер (1966). Майкл Кроуфорд, Рим республикасының монетасы, Кембридж университетінің баспасы (1974, 2001). Геза Альфелди, Консульство және сенаторлар Антониннің тұсында, Рудольф Хабелт Verlag, Бонн (1977). Пол А. Галливан, "70–96 ж.ж. Фасти", Classical Quarterly, 31-том, 186–220-беттер (1981). Филиппо Коарелли, "Ромулдың өлімі туралы екі дәстүр және Аркс пен Квириналдың аруақтары", Gli Etruschi e Roma: atti dell'incontro di studio in onore di Massimo Pallottino, Рим, 1981, 173–188-беттер. Джузеппе Камодека, "55–56 жылғы консулдар және Сенеканың консулдықтағы жаңа әріптесі: П. Корнелий Долабелла", Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik, 63-том, 201–215-беттер (1986). Мика Кажава, Рим әйелдерінің преноминасы: Рим әйелдерінің номенклатурасы бойынша зерттеулер, Acta Instituti Romani Finlandiae (1994). Джон К. Траупман, Жаңа колледждің латын және ағылшын сөздігі, Bantam Books, Нью-Йорк (1995). Филиппо Коарелли, Revixit ars. Өнер, идеология және Рим. Эллинистік үлгілерден республикалық дәстүрге, Quasar, 1996. Франсис Х. Райан, Республикалық Сенаттағы дәреже және қатысу, Штутгарт, Франц Штайнер Verlag (1998). Патрик Танси, "Просопографияның қауіптері: Корнелий Долабелланың жағдайы", Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik, 130-том (2000). Филиппо Коарелли, "Монакодағы "Марио" және "Силла" портреттері және Сципиондардың қабірі", Eutopia nuova serie, II/1, 2002, 47–75-беттер. Йорг Рюпке, Анне Глок, Дэвид Ричардсон (аудармашы), Fasti Sacerdotum: Рим қаласындағы жалған, еврей және христиан дін қызметкерлерінің просопографиясы, б.з.д. 300 жылдан б.з. 499 жылға дейін, Oxford University Press, 2008. Анри Эшето, Сципиондар. Римдегі отбасы және билік республикалық дәуірде, Бордо, Ausonius Éditions, 2012.

Johann Caspar von Orelli, Onomasticon Tullianum, Orell Füssli, Zürich (1826–1838). Gennaro Riccio, Le Monete delle Antiche Famiglie di Roma, Fino allo Imperadore Augusto Inclusivamente Co’Suoi Zecchieri dette Comunemente Consolari (The Coins of the Ancient Families of Rome, up to the Emperor Augustus, Including Mintmasters Representing the Consuls), Naples (1836). Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, William Smith, ed., Little, Brown and Company, Boston (1849). Theodor Mommsen et alii, Corpus Inscriptionum Latinarum (The Body of Latin Inscriptions, abbreviated CIL), Berlin Brandenburgische Akademie der Wissenschaften (1853–present). Wilhelm Dittenberger, Sylloge Inscriptionum Graecarum (Collection of Greek Inscriptions, abbreviated SIG), Leipzig (1883). George Davis Chase, "The Origin of Roman Praenomina", in Harvard Studies in Classical Philology, vol. VIII (1897). Paul von Rohden, Elimar Klebs, & Hermann Dessau, Prosopographia Imperii Romani (The Prosopography of the Roman Empire, abbreviated PIR), Berlin (1898). Friedrich Münzer, Römische Adelsparteien und Adelsfamilien (Roman Aristocratic Parties and Families), Stuttgart, 1920. Harold Mattingly, Edward A. Sydenham, C. H. V. Sutherland, The Roman Imperial Coinage, vol. I, from 31 BC to AD 69, London, Spink & Son, 1923–1984. T. Robert S. Broughton, The Magistrates of the Roman Republic, American Philological Association (1952–1986). Victor Ehrenberg and A. H. M. Jones, Documents Illustrating the Reigns of Augustus & Tiberius, Clarendon Press, Oxford (2nd ed. 1955). Jaakko Suolahti, The Roman Censors, a study on social structure, Helsinki, Suomalainen Tiedeakatemia (1963). Robert K. Sherk, "The Text of the Senatus Consultum De Agro Pergameno", in Greek, Roman, and Byzantine Studies, vol. 7, pp. 361–369 (1966). Michael Crawford, Roman Republican Coinage, Cambridge University Press (1974, 2001). Géza Alföldy, Konsulat und Senatorenstand unter der Antoninen, Rudolf Habelt Verlag, Bonn (1977). Paul A. Gallivan, "The Fasti for A. D. 70–96", in Classical Quarterly, vol. 31, pp. 186–220 (1981). Filippo Coarelli, "La doppia tradizione sulla morte di Romolo e gli auguracula dell'Arx e del Quirinale", Gli Etruschi e Roma: atti dell'incontro di studio in onore di Massimo Pallottino, Rome, 1981, pp. 173–188. Giuseppe Camodeca: "I consoli des 55–56 e un nuovo collega di seneca nel consolato: P. Cornelius Dolabella" (The Consuls of 55–56 and a New Colleague of Seneca in the Consulate: P. Cornelius Dolabella), in Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik, vol. 63, pp. 201–215 (1986). Mika Kajava, Roman Female Praenomina: Studies in the Nomenclature of Roman Women, Acta Instituti Romani Finlandiae (1994). John C. Traupman, The New College Latin & English Dictionary, Bantam Books, New York (1995). Filippo Coarelli, Revixit ars. Arte ideologia a Roma. Dai modelli ellenistici alla tradizione repubblicana, Quasar, 1996. Francis X. Ryan, Rank and Participation in the Republican Senate, Stuttgart, Franz Steiner Verlag (1998). Patrick Tansey, "The Perils of Prosopography: The Case of the Cornelii Dolabellae", in Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik, vol. 130 (2000). Filippo Coarelli, "I ritratti di ‘Mario’ e ‘Silla’ a Monaco e il sepolcro degli Scipioni", Eutopia nuova serie, II/ 1, 2002, pp. 47–75. Jörg Rüpke, Anne Glock, David Richardson (translator), Fasti Sacerdotum: A Prosopography of Pagan, Jewish, and Christian Religious Officials in the City of Rome, 300 BC to AD 499, Oxford University Press, 2008. Henri Etcheto, Les Scipions. Famille et pouvoir à Rome à l’époque républicaine, Bordeaux, Ausonius Éditions, 2012.