Лоури Бичмен: Бродвей жұлдызының өмірі мен мансабы
Laurie Beechman
Лори Бичмен (1953-1998) – американдық әнші, актриса, Бродвей мюзиклдеріндегі рөлдерімен, «Жозеф және түрлі түсті жейде» спектакліндегі номинациясымен танымал. Театр құрметіне аталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық әнші (1953-1998)
American singer (1953 1998)
Лаури Хоуп Бичман (4 сәуір 1953 – 8 наурыз 1998) – американдық актриса және әнші, Бродвей мюзикліндегі жұмысымен танымал. Ол сонымен қатар кабаре орындаушысы және жазба әртісі ретінде мансап жасады. Оның қайтысынан кейін Нью-Йорктегі Вест Бэнк Кафе Төменгі қабаттағы театр бары Лаури Бичман театры деп аталды. Бичман 1977 жылы «Энни» мюзикліндегі түпнұсқа қойылымда Бродвейдегі дебютын жасады. 1982 жылы «Джозеф және Таңғажайып түсті жейде» мюзикліндегі баяндаушы рөлі үшін ол «Музыкалық театрдағы ең үздік әйел актер» сыйлығына ұсынылды. Содан кейін ол 1983 жылы АҚШ-тың ұлттық гастрольдік қойылымында Гризабелла рөлін алғашқы болып ойнады, ал 1984 жылы Бродвей қойылымында Бетти Баклиді алмастырды. Ол Бродвейде осы рөлді төрт жылдан астам уақыт ойнады. Ол сондай-ақ Бродвейде «Пираты Пензанса» (1981) және «Жалғыздықтар» (1990) мюзиклдерінде ойнады және 1997 жылы төрт айға Гризабелла рөліне оралды, осы кезде «Мысықтар» мюзиклі Бродвей тарихындағы ең ұзақ сақталып келген мюзикл атанды.
Laurie Hope Beechman (April 4, 1953 – March 8, 1998) was an American actress and singer, known for her work in Broadway musicals. She also had a career as a cabaret performer and recording artist. After her death, the West Bank Cafe Downstairs Theater Bar in New York was renamed the Laurie Beechman Theatre. Beechman made her Broadway debut in the 1977 original production of Annie. For her role as the narrator in the 1982 original Broadway production of Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat, she was nominated for the Tony Award for Best Featured Actress in a Musical. She then went on to be the first actress to play the role of Grizabella in the US national touring production of Cats in 1983, before replacing Betty Buckley in the Broadway production in 1984. She would play the role on Broadway for over four years. She also starred in the Broadway productions of The Pirates of Penzance (1981) and Les Misérables (1990) and returned to the role of Grizabella for four months in 1997, when Cats became the longest running musical in Broadway history.
Ерте өмір
Филадельфияда (Пенсильвания) туған Бичманның керемет әншілік дауысы болған, ол күшті, бірақ нәзік және нюанстары зор еді. Нью-Джерси штатының Хэддон қалашығына көшіп келгеннен кейін, ол 1971 жылы Хэддон қалашығындағы орта мектепті бітірді, онда оның таланты бірден танылып, көптеген мектеп мюзиклдеріндегі басты рөлдерді жеңіп алды. 1971 және 1972 жылдарының жазында Рик Ферранте мен Рой Бейкермен бірге "The Destiny Trio" атты акустикалық фолк-рок тобында Нью-Джерсидің Солтүстік Уайлдвуд қаласындағы "Манор Лаунж" деп аталатын шағын клубта өнер көрсетті. Содан кейін Нью-Йорк университетіне түсті. Бірнеше жыл оқығаннан кейін Нью-Йорк университетінен шығып кеткен Бичман 1977 жылы "Энни" мюзиклінің түпкілікті құрамының бір бөлігі ретінде Бродвейдегі дебютін жасады, онда ол бес түрлі рөлді ойнады. Бұл оны "The Pirates of Penzance" және 1979 жылғы "Hair" фильмінің түсіріліміндегі шағын рөлдерге жеткізді. Рок-н-роллға бет бұрған Бичман 1980 жылы Atlantic Records лейблынан "Laurie and the Sighs" альбомын шығарды. Лейблдегі жаңа менеджмент командасының қолдауы жеткіліксіз болғандықтан, альбом сәтсіз аяқталып, Бичман сахналық жұмыс іздеуге мәжбүр болды.
Born in Philadelphia, Pennsylvania, Beechman possessed an incredible singing voice, powerful, yet subtle and nuanced. After moving to Haddon Township, New Jersey, she graduated in 1971 from Haddon Township High School, where her talents were instantly recognized, winning her lead roles in numerous school musicals. She performed in an acoustic folk rock group with Rick Ferrante and Roy Baker called The Destiny Trio during the summers of 1971 and 1972 in North Wildwood, NJ, at a small club called the Manor Lounge. She subsequently enrolled at New York University. Dropping out of NYU after a few years, Beechman made her Broadway debut in 1977 as part of the original cast of Annie, playing five different roles. This led to small roles in the Public Theater's production of The Pirates of Penzance and the 1979 film version of Hair. A detour into rock and roll resulted in the 1980 Atlantic Records release Laurie and the Sighs. With little support from a new management team at the label, the album failed badly and Beechman was looking for stage work.
Бродвей
Бичман өзінің Бродвейдегі дебютын «Энни» мюзиклінің алғашқы актерлік құрамында жасады. Ол түрлі рөлдерді ойнады, ең бастысы – оның керемет дауысы естілген соң оған арнайы жазылған «Жұлдызға айналуға тиіс» рөлі. Ол «Энни» мюзиклінің түпнұсқа жазбасында да есімдері тіркелген. 1982 жылы ол «Джозеф пен ғажайып түсті жейде» мюзиклінің алғашқы Бродвей қойылымында Баяндаушының басты рөлін ойнады, соның арқасында «Үздік әйел актриса (музыкалық рөл)» номинациясымен Тони сыйлығына және «Театр әлемі» сыйлығына ие болды. 1983 жылдың желтоқсанында Бичман Бостонда ашылған «Мысықтар» мюзиклінің бірінші ұлттық труппасын «Гризабелла, Сұлу мысық» рөлінде басқарды. Төрт айдан кейін ол Бродвейдегі Тони сыйлығының иегері Бетти Баклиді ығыстырып, осы рөлді сомдады. Мюзиклдің хит әні «Memory»-ны орындап, Бичман төрт жылдан астам уақыт бойы қойылымда болды және келесі он жылда оған жиі қайта оралды. 1988 жылдың соңында «Кәсіреттілер» мюзиклінің гастрольдік қойылымында Фантина рөлін ойнауға дайындалып жатқан Бичманға жұмыртқа безінің қатерлі ісігі диагнозы қойылды. Бірнеше ай емделгеннен кейін, өмірінде ұзақ жылдан бергі досы Кен Гилмуррейдің қолдауымен, Бичман Нью-Йорктің әйгілі Бал залында сәтті кабаре қойылымын ұйымдастырды. Осыдан кейін ол Филадельфиядағы Уолнат-стрит театрында «Джозеф пен ғажайып түсті жейде» мюзиклінің жаңа қойылымында ойнады. 1990 жылдың басында Бичман Бродвейдегі «Кәсіреттілер» мюзиклінде Фантина рөлінде көптен күткен дебютін жасады. Ол бірнеше ай бойы сахнада болды, содан кейін гастрольдік сапарға шықты, онда ол 1990 жылдың Рождество маусымында Филадельфияда осы рөлді ойнады. Осы кезеңде оның жеке альбомы «Listen To My Heart» жарық көрді және үлкен сәттілікке ие болды. Келесі күзде ол қатерлі ісігінің қайталануымен күресіп, денсаулығын қалпына келтіргенін, өзінің айтуынша, «өзін түнгі клубқа тастап» Бал залына қайта оралды.
Beechman made her Broadway debut in the original Broadway cast of Annie. She played various roles, most notably "Star to Be", a role which was written for her after the creative team heard her powerful voice, and she is credited in the original Broadway cast recording. She played the lead role of the Narrator in the original Broadway cast of Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat during its first Broadway production in 1982, earning a Tony Award nomination for Best Actress (Featured Role Musical) and a Theatre World Award. In December 1983, Beechman headed the First National Company of Cats as "Grizabella, The Glamour Cat" when the tour opened in Boston. Within four months, she assumed the role on Broadway, replacing Tony winner Betty Buckley. Belting out the show's hit song "Memory", Beechman stayed with the show for more than four years and made occasional return engagements over the next decade. Set to take over the role of Fantine in the touring production of Les Misérables in late 1988, Beechman was diagnosed with ovarian cancer. After months of treatment, with her longtime friend Ken Gilmurray by her side, Beechman bounced back with a celebrated cabaret act at New York's legendary Ballroom. This was quickly followed by a new production of Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat at the Walnut Street Theatre in Philadelphia. In early 1990, Beechman made her long awaited debut as Fantine in the Broadway production of Les Misérables. She stayed for several months, eventually heading out on tour where she finally played the role in Philadelphia during the Christmas season of 1990. During this time, her self produced solo recording, Listen To My Heart, was released to great acclaim. The following fall she celebrated regaining her health after fighting off a recurrence of her cancer by, as she put it, "throwing myself a nightclub act," returning once again to the Ballroom.
Кейінгі өмір және өлім
Өмірінің соңғы жылдары Бичман 1992 жылы Нил Маццелламен үйленді, тағы үш жеке альбом шығарды, көптеген концерттер мен клубтарда өнер көрсетті, президент Билл Клинтонның екінші инаугурациялық гала-кешінде ән айтты, Гильда клубының "Бұл әрқашан бір нәрсе болады" сыйлығымен марапатталды және ән айту мен актерлік өнерге қайта оралды. 1995 жылдың басында Бичманның қатерлі ісігі қайтадан пайда болды. Ол "Фил Донахью шоуында" бір сағат бойы ән айтып, өзінің жағдайы және өмірге деген құлшынысы туралы әңгімеледі. "Коштар" мюзиклінің тоғызыншы (1991) және оныншы (1992) жылдық мерейтойлық қойылымдарында Гризебелла рөліне оралған ол, 1997 жылдың мамыр айынан қыркүйегіне дейін қайтадан сол рөлді сомдады, сол жылдың 19 маусымында "Коштар" мюзиклі "Хор желісін" басып өтіп, сол кездегі Бродвей тарихындағы ең ұзақ сақталған мюзикл атанды. Емі жалғасқанмен, Бичман 1998 жылдың 8 наурызында 44 жасында қайтыс болғанға дейін өнермен айналысып тұрды. Бір айдан кейін, "Коштар" мюзиклі көп жыл бойы ойнаған Қысқы бақ театрында оны еске алу рәсімі өтті. Оның артында анасы Долли Бичман Шналл, әкесі доктор Нейт Шналл, екі әпкесі Клаудия Бичман Коэн және Джейн Бичман Сегал, сондай-ақ күйеуі Нил Маццелла қалды. Ол Пенсильвания штатының Рокледж қаласындағы Монтефиор зиратында жерленді.
During the later years of her life, Beechman married Neil Mazzella in 1992, recorded three more solo albums, performed numerous concerts and club dates, sang at President Bill Clinton's second inaugural gala, was awarded the Gilda's Club's "It's Always Something" Award, and returned to singing and acting. In early 1995, Beechman's cancer returned. She spent an hour on The Phil Donahue Show singing and discussing her condition and her will to keep going. Having returned to play Grizabella on Broadway for the ninth (1991) and tenth (1992) anniversary performances of Cats, she again reprised the role from May to September 1997, so was in the cast on June 19 of that year, when Cats surpassed A Chorus Line to become the longest running musical in Broadway history at that time. Although her treatments were ongoing, Beechman continued performing until just a few months before her death on March 8, 1998, at age 44. One month later, a memorial service was held for her at the Winter Garden Theatre, the theatre where Cats played for many years. She was survived by her mother, Dolly Beechman Schnall, stepfather, Dr. Nate Schnall, two sisters, Claudia Beechman Cohen and Jane Beechman Segal, and husband, Neil Mazzella. She was buried at Montefiore Cemetery in Rockledge, Pennsylvania.
Мұра
Нью-Йорк қаласындағы 42-ші көшедегі Лори Бичман театры оның құрметіне аталған. Филадельфиядағы Өнер университетіндегі Лори Бичман кабаресі де оның есімімен аталады. 1999 жылы, ол қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткен соң, Өнер университетінің Музыкалық театр факультетінде оның атындағы стипендия тағайындалды. "Listen to My Heart" альбомынан кейін ол "The Time Between the Time", "The Andrew Lloyd Webber Album" және "No One is Alone: Songs of Hope and Inspiration From Broadway" атты үш альбом жазды. Ол Жак Брелдің "If We Only Have Love" әнін қарындасы Клаудия Бичманмен, ал Леонард Бернштейннің "Кандид" және "Вест-Сайд Стори" шығармаларынан жасалған попурриді Сэм Харриспен бірге жазды.
The Laurie Beechman Theatre on 42nd Street in New York City is named for her. The Laurie Beechman Cabaret at University of the Arts in Philadelphia is also named for her. In 1999, a year after her death, a scholarship was established in her name at the University of the Arts Musical Theatre Department. She recorded three albums after Listen to My Heart: The Time Between the Time, The Andrew Lloyd Webber Album and No One is Alone: Songs of Hope and Inspiration From Broadway. She recorded a track, Jacques Brel's "If We Only Have Love", with her sister, Claudia Beechman, and another, a medley from Leonard Bernstein's "Candide" and "West Side Story", with Sam Harris.