Кіріспе
Швейцариялық сәулет тарихшысы Зигфрид Гидион (немесе Зигфрид Гидион; 14 сәуір 1888, Прага – 10 сәуір 1968, Цюрих) – Богемияда туған швейцариялық тарихшы және архитектураны сынаушы. Оның «Ғарыш, уақыт және сәулет» және «Механикаландыру билікке келеді» атты идеялары мен кітаптары 1950 жылдары Қазіргі заманғы өнер институтындағы Тәуелсіз топ мүшелеріне маңызды концептуалды әсер етті. Гидион Генрих Вёльфлиннің шәкірті болды. Ол Халықаралық архитектура конгресінің (Congrès International d'Architecture Moderne) бірінші бас хатшысы болды және Массачусетс технология институтында, Гарвард университетінде және Цюрихтегі ETH-де оқытты. «Ғарыш, уақыт және сәулет» (1941) еңбегінде Гидион қазіргі заманғы сәулеттің маңызды тарихын жазды, ал «Механикаландыру билікке келеді» тарихнаманың жаңа түрін қалыптастырды.
Sigfried Giedion (also spelled Siegfried Giedion; 14 April 1888, Prague – 10 April 1968, Zürich) was a Bohemian born Swiss historian and critic of architecture. His ideas and books, Space, Time and Architecture, and Mechanization Takes Command, had an important conceptual influence on the members of the Independent Group at the Institute of Contemporary Arts in the 1950s. Giedion was a pupil of Heinrich Wölfflin. He was the first secretary general of the Congrès International d'Architecture Moderne, and taught at the Massachusetts Institute of Technology, Harvard University, and the ETH Zurich. In Space, Time & Architecture (1941), Giedion wrote an influential standard history of modern architecture, while Mechanization Takes Command established a new kind of historiography.
Өмірбаян
Зигфрид Гидион Прагада швейцариялық еврей ата-аналарының отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Цугерзееден келген тоқыма өндіруші болған. 1913 жылы Вена университетін инженерлік мамандық бойынша бітірген. Отбасылық бизнеске кіргісі келмеген ол өлеңдер мен пьесалар жазды, олардың бірін Макс Рейнхардт қойды. Содан кейін ол Мюнхенде Генрих Вёльфлинмен өнер тарихын оқыды, 1922 жылы романдық және кешкі барокко классицизмі туралы диссертациясын қорғады. Бұл жұмыс белгілі өнер тарихшысы А. Э. Бринкманның қызығушылығын оятып, оны Кельнге шақырды, бірақ Гидион академиялық мансапқа қызығушылық танытпағандықтан ұсыныстан бас тартты. 1923 жылы ол Баухаусқа түсті, онда Уолтер Гропиуспен танысты. Осы кездесуден кейін ол Баухаус пен оның негізгі өкілдеріне жақындап, өзі де қазіргі заманғы қозғалыстың алға басушысы болды. 1928 жылы ол Ле Корбюзье мен Хелен де Мандротпен бірге CIAM-ды құрды және оның бас хатшысы болды. Сол жылы ол Werkbundsiedlung Neubühl ұжымдық жобасына қатысты, бұл қазіргі заманғы қозғалыс стиліндегі алғашқы тұрғын үй кешендерінің бірі болды және 1939 жылға дейін басқару комитетінде қызмет етті. Ол сонымен қатар Швейцариядағы Doldertalhäuser үйлерін салған, оларды жаңа архитектуралық қозғалыстың манифесті деп есептеді, сондай-ақ қазіргі заманғы қозғалысқа жақын құрылыс компаниясы Wohnbedarf AG-нің негізін қалады. Халықаралық сауда журналдарындағы көптеген жарияланымдары арқылы ол 1927 жылы жеңіске жеткен, бірақ дұрыс емес форматта ұсынылғандықтан қабылданбаған Ле Корбюзьедің Женевадағы Ұлттар Лигасы жобасын қолдады. 1938–1939 жылдары Гропиус ұсынғаннан кейін Гарвард университетінде оқытты, онда ол Чарльз Элиот Нортонның естелік лекцияларын оқыды. Бұл лекциялар 1941 жылы жарық көрген "Ғарыш, уақыт және сәулет" атты еңбегінің негізін қалады. 1946 жылы ол Цюрихтегі ЭТН-да (Федералды политехникалық мектеп) профессор болды, бұл лауазымды 1960 жылға дейін сақтап, АҚШ-тағы MIT-дегі қызметімен ауыстырып отырды. Осы кезеңде ол CIAM редакторы және тәуелсіз автор ретінде қазіргі заман туралы зерттеулерін, әсіресе механикаландырудың тарихи және әлеуметтанулық аспектілерінде қарастырылған механикаландырудың сын тарихын жазды.
Жеке өмір және отбасы
1919 жылы Гидион Карола Гидион-Велкерге үйленді, оны Мюнхендегі Вёльфлиннің студенттері болып оқығанда танысты. Ол Швейцарияда Ханс Арп және Альдо ван Эйк сияқты авангард суретшілердің қатарын құрды. Олардың қызы Верэна архитектор Паффорд Китинг Клейге үйленді. 1968 жылы Гидион кинотеатртан үйге қайтып келе жатқанда жүрек талмасына ұшырады. 1968 жылдың 10 сәуірінде Цюрихте дүние салды.