Әшекей мен Қылмыс: Адольф Лоостың архитектуралық эссесі
Ornament and Crime
Адольф Лоос эссесі "Өрнек және қылмыс" архитектурадағы әшекелеушілікке сын айтады. 1910 жылы дәріс ретінде оқылған, 1913 жылы жарияланған маңызды туынды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Архитектуралық эссе, sElf-тің альбомы.
Architecture essay
the album by sElf
"Орнамент және қылмыс" – модернист архитектор Адольф Лоостың пайдалы заттардағы орнаментті сынап жазған эссесі және лекциясы.
"Ornament and Crime" is an essay and lecture by modernist architect Adolf Loos that criticizes ornament in useful objects.
Тарих
Көпшілік пікірге қарамастан, ол 1908 жылы жазылған деп есептелсе де, Адольф Лоос алғаш рет 1910 жылы Венадағы Akademischer Verband für Literatur und Musik ұйымында дәріс оқыды. Эссе 1913 жылы француз тілінде Les Cahiers d’aujourd’hui журналында «Ornement et Crime» деген атпен жарияланды. Тек 1929 жылы эссе неміс тілінде Frankfurter Zeitung газетінде «Ornament und Verbrechen» деп басылды. 1931 жылы «Trotzdem» басылымында эссе қайта басылған кезде Лооске көмектескен архитектор Генри Кулька, Лооспен кеңескен соң, бастапқы жылды 1908 жылға өзгертті. Бұл Лоостың жақсы есте сақтамауы немесе Сецессионистерге қарсы күресте алғашқылықты иеленгісі келуімен байланысты болуы мүмкін.
Contrary to popular belief that it was composed in 1908, Adolf Loos first gave the lecture in 1910 at the Akademischer Verband für Literatur und Musik in Vienna. The essay was then published in 1913 in Les Cahiers d’aujourd’hui in French as Ornement et Crime. Only in 1929 was the essay published in German in the Frankfurter Zeitung, as Ornament und Verbrechen. It was the architect Henry Kulka, who assisted Loos during a reprint of the essay in 1931 in Trotzdem, that altered the original year to 1908 after he consulted Loos, who either didn't remember well or wanted to assume primacy in the confrontation against the Secessionists.
Мазмұны
Бұл эссе модерн дәуірінде – Австрияда сецессия деп аталған, тіпті 1900 жылы өрбу кезеңінде де Лоос қатты сынаған – жазылды. Бұл эссе Өнер және қолөнер қозғалысынан мұраға алған, Баухаус дизайн студиясының негізін құраған және сәулеттегі модернизм идеологиясын қалыптастыруға көмектескен моральдық көзқарастарды айқындауда маңызды рөл атқарды. "Мәдениеттің дамуы пайдалы заттардан әшекейді жоюмен қатар жүреді", – деп мәлімдеді Лоос, осылайша мәдениеттердің сызықты және өркендеу үрдісіне деген оптимизмін, мәдени ортаға эволюциялық көзқарасты қолданудың заманауи әдетімен байланыстырды. Лоостың жұмысына сарайдың қарамағында әшекейсіз ғимаратты жобалағанда кездескен талаптар түрткіс болды. Соңында ол талаптарға мойынсұнып, терезелерге гүл қораптарын орнатты.
The essay was written when Art Nouveau—known as Secession in Austria and which Loos had excoriated even at its height in 1900—was showing a new way forward for modern art. The essay was important in articulating some moralizing views, inherited from the Arts and Crafts movement, which would be fundamental to the Bauhaus design studio, and would help define the ideology of modernism in architecture. "The evolution of culture marches with the elimination of ornament from useful objects," Loos proclaimed, thus linking the optimistic sense of the linear and upward progress of cultures with the contemporary vogue for applying evolution to cultural contexts. Loos's work was prompted by regulations he encountered when he designed a building without ornamentation opposite a palace. He eventually conceded to requirements by adding window flower boxes.