Шеидлер ісі және абортқа қол жеткізуге кедергі келтіру туралы АҚШ сот шешімі
Scheidler v. National Organization for Women (2006)
Scheidler v. NOW ісі (2006) – АҚШ-тағы абортқа қол жеткізуге кедерес келтірген анти-аборт жақтастарына қатысты RICO, Hobbs және Travel Act заңдары туралы маңызды сот ісі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шейдлер әйелдер үшін ұлттық ұйымға қарсы, 547 U. S. 9 (2006), АҚШ-тың ұзаққа созылған және көпке танымал заңдық ісі болды. Бұл іс федералдық «Рэкетке қатысты және жемқорлықпен ұйымдасқан қылмыскерлер» заңының (RICO) мағынасын түсіндіруге және қолдануға қатысты: бұл заң бастапқыда мафия мен ұйымдасқан қылмысқа қарсы күресу үшін жасалған, Хоббс заңы: зорлық-зомбылық немесе зорлық-зомбылықпен қорқыту арқылы сауда-саттыққа кедерес келтіруге тыйым салатын шантажға қарсы заң, және Саяхат заңы: рэкеттік қызметті қолдау мақсатында штаттар арасында саяхаттауға тыйым салатын заң.
Scheidler v. National Organization for Women, 547 U. S. 9 (2006), was a lengthy and high profile U. S. legal case interpreting and applying the federal Racketeer Influenced and Corrupt Organizations Act (RICO): a law originally drafted to combat the mafia and organized crime, the Hobbs Act: an anti extortion law prohibiting interference with commerce by violence or threat of violence, and the Travel Act: a law prohibiting interstate travel in support of racketeering.
Жақтар мен мәселелер
Ұлттық әйелдер ұйымы ("NOW") талапкер ретінде 1986 жылы федералдық аудандық сотта азаматтық топтық іс ретінде сотқа жүгінді, аборт жасауға тырысатын әйелдердің және түрлі аборт клиникалары мен қызмет көрсететін ұйымдардың мүддесін қорғай отырып. Талапкерлер RICO, Hobbs және Travel Act-тері бойынша ақшалай өтемақы және тыйым салу талап етті, сондай-ақ, іс қозғалған күдіктілер аборт қызметтерін ұсынатын денсаулық сақтау мекемелеріне қол жеткізуге кедері келтіру үшін құрылған рэкеттік ұйымдар екенін мәлімдеді. Істе айтылған күдіктілер – Джозеф Шейдлер және басқа да абортқа қарсы наразылық білдірушілер мен "Про-лайф акциясы лигасының" (PLAL) және әсіресе "Оклахома Про-лайф акциясы желісінің" (PLAN) мүшелері болды. Абортқа қол жеткізу мәселесі және оған кедері келтіру үшін кейбір адамдар қолданған мәжбүрлеушілік және зорлық-зомбылық тактикасы ұлттық аборт пікірсайысының екі тарапы үшін де маңызды мәселе болды.
The National Organization for Women ("NOW") as plaintiff filed the suit as a civil class action in 1986 in federal district court on behalf of women seeking abortions and on behalf of various abortion clinics and providers. Plaintiffs sought monetary damages and injunctions under the RICO, Hobbs, and the Travel Acts, alleging that the defendants against whom the suit was filed are racketeering organizations engaging in a conspiracy to prevent access to health care facilities providing abortion services. The suit's named defendants were Joseph Scheidler and other anti abortion protesters and organizations who were members of the Pro Life Action League (PLAL), and specifically the Oklahoma Pro Life Action Network (PLAN). The underlying issues in the case concerning access to abortion and the coercive and violent tactics used by some to prevent such access formed a central rallying point for both sides of the national abortion debate.
Шоғырландыру және шешімдер
Аудандар мен Жоғарғы соттар шағымдарды қарады және мәселе ақырында Ұлттық әйелдер ұйымы және басқалар v. Құтқару операциясы ісімен біріктірілді. Бұл мәселе АҚШ Жоғарғы Сотында үш рет қарастырылды. 2003 жылғы шешімде экономикалық емес зорлық-зомбылық RICO заңының бұзылуы емес екендігі айтылды, соның салдарынан басқа федералдық айыптар күшінде қалды, оның ішінде ақшалай өтемақы және аборт клиникаларының жұмысына кедерес келтіруге қарсы ұлттық тыйым да сақталды. Алайда, мәселе 2006 жылы Жоғарғы Сот Шейдлер мен PLAN пайдасына бірауыздан шешім қабылдағанға дейін толық шешілмеді (төменде қараңыз). Бұл іс Ұлттық әйелдер ұйымының заңгерлік шеберлігімен де ерекшеленді.
The Circuit and Supreme courts heard appeals and the matter was eventually consolidated with National Organization for Women et al. v. Operation Rescue. The case was argued before the Supreme Court of the United States on three separate occasions. A 2003 ruling that non economic violence does not violate the RICO Act left other federal charges intact, including associated monetary damages and a national injunction against interference with abortion clinic operations, but the entire matter remained unsettled until the final decision in 2006 when the Supreme Court issued a unanimous decision in favor of Scheidler and PLAN (see below). The case was also notable for the legal skills at the disposal of and displayed by the National Organization for Women.
Тарих
Шейдлер мен PLAN мүшелеріне қарсы сот процесі 1986 жылы NOW және оларды қолдаған клиникалар тарапынан Шерман монополияға қарсы заңы мен түрлі штат заңдарын бұзу фактілері бойынша басталды. 1988 жылы ол Рэндалл Терри мен Operation Rescue ұйымын қамту үшін кеңейтілді. 1989 жылы RICO және қорқыту туралы айыптамалар қосылды.
The suit against Scheidler and PLAN members was filed by NOW and supporting clinics in 1986, under the Sherman Antitrust Act and violations of various state laws. In 1988, it was expanded to include Randall Terry and Operation Rescue. In 1989, RICO and extortion claims were added.
Монополияға қарсы сот ісін жүргізу
Иллинойс штатының Солтүстік округінің АҚШ округтік соты, наразылық топтарының аборт клиникаларымен экономикалық бәсекелеспегендігіне байланысты монополияға қарсы талаптарды қабылдамады, ал "экономикалық мүдде" көрсетілмегендігіне байланысты RICO талаптарын да қабылдамады. Бұл шешімді жетінші апелляциялық сот растады. Бұл шешім басқа округтердегі басқа RICO істерімен қақтығыс тудырды. 1994 жылы Жоғарғы Сот апелляциялық соттың шешімін жойды, RICO заңдарын бұзу үшін экономикалық мүдде болуы міндетті емес екенін мәлімдеді. Іс аудандық сотқа қайта жіберілді.
The United States District Court for the Northern District of Illinois dismissed the antitrust claims on the grounds that the protest groups were not in economic competition with the abortion clinics, and dismissed the RICO claims on the grounds that no "economic motive" was alleged. The dismissals were upheld by the Seventh Circuit Court of Appeals. This decision conflicted with other RICO cases from other circuits. In 1994, the Supreme Court reversed the appeals court, asserting that no economic motive was necessary to violate the RICO laws. The case was remanded back to the district court.
Жоғарғы Соттың қайта қарауы
Іс Жетінші округке қайта жіберілді, онда талапкерлер екінші Жоғарғы Сот шешімімен RICO актісінің 117 бұзушылығы қарастырылғанын, бірақ Хоббс актісінің 4 бұзушылығы әлі де қалғанын, олар зорлық құраса да, ақша талап етуге жатпайтынын мәлімдеді. Олар сондай-ақ, осы әрекеттер үшін ұлттық тыйым салуды өтеу шарасы ретінде қолдауға болатынын айтты. Апелляциялық сот бұл мәселелерді аудандық сотқа қайтаруға тырысты, бірақ қорғаушылар 2003 жылғы шешімді Жетінші округ елемегеніне қатысты Жоғарғы Сотқа шағымданып, қарсы шықты. Қорғаушылар соттан Хоббс актісінің ақша талап етпестен жасалған зорлық-зомбылықты тыйым салатынын және заң жеке тұлғаларға RICO істерінде тыйым салуға құқық бере ме екені, әлі шешілмеген мәселені де қарауын сұрады. «Шейдлер мен Ұлттық әйелдер ұйымы, Inc.» ісі бойынша Жоғарғы Сот 2006 жылдың 28 ақпанында Шейдлер мен PLAN пайдасына бірауыздан (8-0) шешім шығарды. Әділ Сэмюэл Алито аргументтер талқыланған кезде сотта болмағандықтан, ол шешімге қатыспады. Сот Хоббс актісінің тонау немесе ақша талап етумен байланысты емес зорлық-зомбылықты қамтымайтынын мәлімдеді. Сондай-ақ, 1994 жылы Конгресс қабылдаған FACE заңы Конгресс RICO-ны осы салаға қатысты деп қарастырмағанын атап өтті.
The case returned to the Seventh Circuit, where the plaintiffs argued that while 117 violations of the RICO Act were addressed by the second Supreme Court decision, 4 violations of the Hobbs Act remained, constituting violence but not extortion. They also claimed that the national injunction could be supported as remedy for these acts. The appeals court attempted to remand these issues to the district court, but the defendants appealed to the Supreme Court, on the grounds that the Seventh Circuit was ignoring the 2003 decision. The defendants also asked the court to decide whether the Hobbs Act prohibits non extortive violence, and to decide the still open question of whether the law generally entitled private parties to injunctive relief in RICO cases. With the case styled as Scheidler v. National Organization for Women, Inc., the Supreme Court handed down a unanimous (8 0) decision in favor of Scheidler and PLAN on February 28, 2006. Because he was not yet on the Court when the arguments were presented, Justice Samuel Alito did not participate in the decision. The Court held that the Hobbs Act did not cover violence unrelated to robbery or extortion. The Court also noted that Congress's 1994 passage of FACE indicated that Congress did not view RICO as pertaining to this area.
RICO-ны әлеуметтік әділеттілік салаларында қолдану
Рот, Джейми, Комментарий, «Шөптегі бауырындар»: Азаматтық RICO және жануарлар құқықтары туралы пікірталастағы Бірінші түзету, Майами университетінің Заң шолуы, 56:467 (2002). Белтран, Ксавье, Ескертпе, Экоактивизмге RICO қолдану: Экотеррордың радикалдық отын тұтандыру, Б.К. Экологиялық істер заң шолуы, 29:281 (2002).
Roth, Jaime, Comment, Reptiles in the Weeds: Civil RICO vs. the First Amendment in the Animal Rights Debate, Univ. of Miami Law Review, 56:467 (2002). Beltran, Xavier, Note, Applying RICO to Eco Activism: Fanning the Radical Flames of Eco Terror, B. C. Environmental Affairs Law Review, 29:281 (2002).