Nikon F2: Кәсіби 35 мм пленкалық фотоаппарат

Кіріспе

Камера моделі

Nikon F2 – кәсіби деңгейдегі, алмастырылатын объектив, 35 мм пленка, бір линзалы рефлекстік (SLR) камера. Ол 1971 жылдың қыркүйегінен 1980 жылға дейін Жапонияда Nippon Kogaku K. K. (1988 жылдан бері Nikon Corporation) жапондық оптикалық компаниясымен өндірілді. Камерада титан жапқыштары бар көлденең қозғалысты фокустық жазықтығы жапқышы және 1 секундтан 1/2000 секундқа дейінгі жылдамдық диапазоны (өзін-өзі уақыттайтын құрылғы арқылы 10 секундқа дейін), сондай-ақ Bulb және Time режимдері, ал флэшпен синхрондау 1/80 секундты құрады. Оның өлшемдері (DE 1 баспен, төменде қараңыз) биіктігі 98 мм, ені 152,5 мм, тереңдігі 65 мм және салмағы 730 г. Ол екі түсте шығарылды: хромдалған жиектері бар қара және толығымен қара. F2 әуесқой және кәсіби фотографтардың екеуі де тарапынан қолданылды, соның ішінде Вьетнам соғысының соңғы кезеңін жамылған фотожурналистер де осы камераны пайдаланды. F2 – 1959–1974 жылдары өндірілген Nikon F камерасымен басталган Nikon F сериясының екінші моделі, бұл серия Nikon камераларының ең жоғары деңгейіндегі камералардың тізбегін құрады. Басқа да модельдерге F3 (1980–2001), F4 (1988–1996), F5 (1996–2005) және F6 (2004–2020) жатады. F сериясының барлық камераларында негізгі компоненттер бірдей емес, тек маңызды байонеттік объектив ұстағышы ('F ұстағышы') ортақ. Nikon-ның барлық F сериялы кәсіби SLR камералары – толыққанды жүйелік камералар. Бұл әрбір камера корпусының модульдік орталық ретінде қызмет ететінін білдіреді.

Ерекшеліктері

Nikon F2 – толығымен металдан жасалған, механикалық басқарумен (серіппелер, тісті дөңгелектер, рычагтар), қолмен фокусқа келтірілетін және қолмен экспозицияны басқарылатын SLR камера. Камераның өзіне батарея қажет емес, бірақ призмалық жарық өлшегішке (және егер қосылса, моторлы жетекке) батарея керек болатын. F2, Nikon F камерасын ығыстырып, көптеген жаңа мүмкіндіктерді қосты (жаңаша 1/2000 секундтық максималды сақалдық жылдамдық, пленканы оңай салу үшін ашылатын артқы қақпақ, түрлі ажыратылатын іздеуіштер мен экспонометрлік бастардың кең ассортименті, 250 кадрға арналған пленка, виньетканың болмауын қамтамасыз ету үшін үлкен рефлекстік айна және жақсырақ эргономика үшін камера алдыңғы жағына жақын орналасқан сақалдық түйреуіш). Сондай-ақ, ол ажыратылатын моторлы жетекті ұсынды, бұл мүмкіндік F камерасында тек жеке тапсырыс бойынша модификация ретінде ғана болған. Бұл – Nikon компаниясының соңғы толығымен механикалық, кәсіби деңгейдегі SLR камерасы.

Линзалар

F2 Nikon F штык орнатылған барлық линзаларды қабылдайды (1959 жылы Nikon F камерасында енгізілді), F2 нұсқасына байланысты белгілі бір шектеулер немесе ерекшеліктер бар. Кейінгі F2A және F2AS Photomic нұсқалары (төменде қараңыз) автоматты ең үлкен диафрагманы индекстеу (AI) мүмкіндігін қолдайтын линзаларды қажет етеді (1977 жылы енгізілді). Nikon қолмен фокус жасайтын AI линзалары Nikkor AI S, Nikkor AI және Nikon E сериялы типтері болды. AF S Nikkor, AF I Nikkor, AF Nikkor D және AF Nikkor автофокустық линзалары да AI типтері болып табылады. Nikkor-дың "AI емес" (1977 жылға дейін шығарылған) түпнұсқа линзалары орнатылады, бірақ экспозицияны тоқтату арқылы өлшеу қажет. Nikon компаниясы AI мүмкіндігі бар жаңа диафрагма сақинасымен AI емес линзаларды жаңарту қызметін ұсынды, нәтижесінде "AI'd" линзалары пайда болды, бірақ бұл қызмет ондаған жылдар бұрын тоқтатылды. Ескі F2, F2S және F2SB Photomic нұсқалары (төменде қараңыз) "экспонометрлік байланыс тіреуі" (немесе фотографтардың сөзімен "қоян құлақтары") бар линзаларды қажет етеді. Бұл линзалар Nikkor non AI, AI'd Nikkor, Nikkor AI және Nikkor AI S типтері болып табылады. "Қоян құлақтары" жоқ линзалар, мысалы Nikon E сериясы, AF Nikkor, AF Nikkor D, AF I Nikkor және AF S Nikkor типтері орнатылады, бірақ экспозицияны тоқтату арқылы өлшеу қажет. F2 қарапайым/көз деңгейіндегі DE 1 призмасымен (экспонометрі жоқ; төменде қараңыз) кез келген линза типімен жұмыс істейді. Nikkor AI S және Nikkor AI типтері AI типтері болып табылады, сонымен қатар "қоян құлақтары" бар және барлық Nikon F2 нұсқаларында дұрыс жұмыс істейді. Nikon-ның ең соңғы 35 мм пленкалық SLR линзалары, AF Nikkor G (2000) типті диафрагманы басқару сақинасы жоқ; және AF Nikkor DX (2003) типті Nikon-ның DX цифрлық SLR-леріне арналған кескін шеңбері бар линзалар орнатылады, бірақ дұрыс жұмыс істемейді. 1960 жылдардағы кейбір ерекше балық көз линзалары айнаны құлыптауды қажет етеді, сондықтан қосымша видоискатель пайдалы. Nikon Advanced Photo System (APS) пленкалық SLR үшін Nikkor IX линзалары (1996) F2 құрылғыларына орнатылмауы керек, өйткені олардың артқы элементтері айна қорабына кіріп, айна құлыпталғанда да зақымдауы мүмкін. 1977 жылы Nikon шамамен 55 AI және AI емес линза жасады, Fisheye Nikkor 6 мм f/2.8 220° дөңгелек балық көз линзасынан бастап Reflex Nikkor 2000 мм f/11 супер ұзақ айналы телефото линзасына дейін. Бұл әлемдегі ең үлкен линзалар таңдауы болды. Көптеген кәсіби фотографтар үшін Nikkor 50 мм f/1.4 стандартты линза болды, бірақ кейбіреулері Nikkor 35 мм f/2 линзасын кең көрініс бұрышымен артық көреді. Nikkor 105 мм f/2.5 өте өткірлігімен және бокесімен танымал болды және бас-иық портреттеріне арналған сүйікті линза болды ("бас суреттері"). Арнайы мақсаттағы линзаларға Micro Nikkors 55 мм f/3.5 және 55 мм f/2.8, Micro Nikkor 105 мм f/4 жақын маңдағы "макро" фотосуретке, Noct Nikkor 58 мм f/1.2 жарық аз болғанда фотосуретке түсіруге, PC Nikkor 28 мм f/3.5 перспективаны өзгертуге арналған линза, GN Nikkor 45 мм f/2.8 автоматты түрде қашықтыққа байланысты флэш экспозициясы үшін дұрыс диафрагманы орнатуға (сонымен қатар өте кішкентай/жеңіл "панкейк" линзасы ретінде де пайдалы), Nikkor 13 мм f/5.6 ең кең бұрышты (118°) SLR линзасы, Nikkor 300 мм f/2.8 ED IF спорттық және жабайы табиғат фотосуретке арналған жылдам телефото, салмақты, бірақ әмбебап Zoom Nikkor 50–300 мм f/4.5 ED және жылдам кадрлауға мүмкіндік беретін, бірақ оптикалық сапасы орташа Zoom Nikkor 43–86 мм f/3.5 кіреді. Nikon F штығына арналған көптеген тәуелсіз өндірушілердің линзалары қол жетімді болды. Ең танымал линзалардың бірі Vivitar Series 1 70–210 мм f/3.5 Macro Zoom (1974 жылы шығарылған) болды, ол көптеген кәсіби фотографтардың сапа стандарттарына сай келген алғашқы тәуелсіз зум линзасы болды.

The F2 accepts all lenses with the Nikon F bayonet mount (introduced in 1959 on the Nikon F camera), with certain limitations or exceptions depending on the F2 version. The later F2A and F2AS Photomic variants (see below) require lenses supporting the Automatic maximum aperture Indexing (AI) feature (introduced in 1977). The manual focus Nikon made AI lenses were the Nikkor AI S, Nikkor AI and Nikon Series E types. The AF S Nikkor, AF I Nikkor, AF Nikkor D and AF Nikkor autofocus lenses are also AI types. The original Nikkor "non AI" (introduced before 1977) lenses, will mount but require stop down metering. Nikon had a service to retrofit non AI lenses with a new aperture ring with the AI feature to produce "AI'd" lenses, but this service ended decades ago. The older F2, F2S and F2SB Photomic variants (see below) require lenses with a "meter coupling shoe" (or prong, informally called "rabbit ears" by photography enthusiasts). These lenses are the Nikkor non AI, AI'd Nikkor, Nikkor AI and Nikkor AI S types. Lenses without rabbit ears, such as the Nikon Series E, AF Nikkor, AF Nikkor D, AF I Nikkor and AF S Nikkor types, will mount but require stop down metering. The F2 with plain/eye level DE 1 prism (no light meter; see below) will work with either lens types. Note that the Nikkor AI S and Nikkor AI types are AI types plus have rabbit ears and will function properly on all Nikon F2 variants. Nikon's most recent 35mm film SLR lenses, the AF Nikkor G type (2000) lacking an aperture control ring; and the AF Nikkor DX type (2003) with image circles sized for Nikon's DX digital SLRs, will mount but will not function properly. A few exotic fisheye lenses from the 1960s require mirror lock up and therefore an auxiliary viewfinder is preferred. IX Nikkor lenses (1996), for Nikon's Advanced Photo System (APS) film SLRs, must not be mounted on any F2, as their rear elements will intrude far enough into the mirror box to cause damage even with the mirror locked up. In 1977 Nikon made about 55 non AI and AI lenses, ranging from a Fisheye Nikkor 6 mm f/2.8 220° circular fisheye to a Reflex Nikkor 2000 mm f/11 super long mirror telephoto. This was the largest lens selection in the world by far. The standard lens for most professionals was the Nikkor 50 mm f/1.4, but some preferred the Nikkor 35 mm f/2 with a wider field of view for grab shots. The Nikkor 105 mm f/2.5 was renowned for its superb sharpness and bokeh and was a favorite for head and shoulders portraits ("head shots"). Special purpose lenses included the Micro Nikkors 55 mm f/3.5 and 55 mm f/2.8, Micro Nikkor 105 mm f/4 for close up "macro" photography, the Noct Nikkor 58 mm f/1.2 for low light photography, the PC Nikkor 28 mm f/3.5 shifting perspective control lens, the GN Nikkor 45 mm f/2.8 for automatically setting the proper aperture for flash exposure based on distance (also useful as a very small/light "pancake" lens), the Nikkor 13mm f/5.6 widest angle (118°) rectilinear lens for SLRs ever made, the Nikkor 300 mm f/2.8 ED IF fast telephoto useful for sports and wildlife photography, the versatile, but heavy Zoom Nikkor 50–300 mm f/4.5 ED and the quick framing, but notoriously middling optical quality Zoom Nikkor 43–86 mm f/3.5. There were innumerable independent manufacturer lenses available in the Nikon F mount. The most famous was probably the Vivitar Series 1 70–210 mm f/3.5 Macro Zoom (released 1974), the first independent zoom lens to meet most professional photographers' quality standards.

Көрнекі іздеу құрылғылары

F2-нің ауыстырылатын видоискательдері (сонымен қатар "бастар" деп аталады) оны кәсіби деңгейдегі SLR ретінде белгіледі және тұтынушылар оны ең үлкен артықшылықтарының бірі деп санады. Бірнеше жылда бір рет жаңа бастарды ұсыну арқылы Nikon F2-нің жаңа нұсқаларын шығара алды және негізгі корпусты соңғы технологиямен 1980 жылға дейін, өндіріс тоқтағанға дейін жаңартып отырды. F2 бастары көбінесе қара түсте, шамамен 10%-ы хромдалған күйде жеке сатылатындығын ескеріңіз, сондықтан дене мен бас комбинацияларында сериялық нөмірлері мен/немесе түстері сәйкес келмейтін жағдайлар кездесуі мүмкін. Бастапқы Nikon F2 құрылғысының басы Nikon DE 1 деп аталды. Ол 100% дәлдікпен бейнелеуді қамтамасыз етті, бірақ жарық өлшегіші жоқ қарапайым пентапризмдік көз деңгейінде қарау басы болды, сондықтан жарық өлшегіш немесе экспозиция туралы ақпарат көрсетілмеді, тек жарқырауға дайын жарықтан басқа. Басқа бастардан айырмашылығы, DE 1 бастарының 90%-ы хромдалған. Ол құрамында жарық өлшегіштің болмауынан танымал болмады, бірақ F2 өмір бойы қолжетімді болды. DE 1 табушыларымен F2 корпустары екінші сатыдағы нарықта ең жоғары бағаны сақтайды. Егер F2-ге жарық өлшегіші салынған пентапризмдік бас орнатылса, камера F2 Photomic-ке айналады. Алайда, Nikon F2 өмірінде бес түрлі өлшегіш бас жасағаны үшін, F2 Photomic-тің бес түрлі нұсқасы болды. Кез келген Photomic бас құрылғысын пайдалану үшін F2 корпусына батареялар (екі S76 немесе A76, немесе SR44 немесе LR44) орнатылуы қажет. Nikon DP 1 баспен бірге салынған Nikon F2 Photomic 1971 жылдан 1977 жылға дейін шығарылды. DP 1-де инемен экспозицияны басқару жүйесі бар, ол фотографтың нақты камера таңдауларына қарсы 60/40 пайыздық орталық салмақтағы кадмий сульфидті (CdS) жарық өлшегіштің көрсеткіштерін көрсету үшін видоискательдің төменгі жағында көлденең орналастырылған +/– артық/кем экспозиция белгілері арасында қозғалатын галванометр инесі арқылы орналастырылған. Сол және оң жаққа ине массивін жағалай камераның f-саны мен сақина жылдамдығы орнатылған. Ине массиві DP 1 басқышының жоғарғы жағында дублирленген, бұл видоискатель арқылы қарамай-ақ экспозицияны басқаруға мүмкіндік береді. Nikon F2 Photomic Nikkor S 50 мм f/1.4 объективпен 1972 жылы АҚШ-та 660 долларға бағаланған. SLR-лер әдетте тізімдік бағадан 30-40 пайызға арзан сатылатындығын ескеріңіз. 1973-1977 жылдары шығарылған F2S Photomic DP 2 бас құрылғысын қолданды. DP 2 сыртқы келбетімен ерекшеленсе де, ол DP 1-ге функционалдық жағынан өте ұқсас болды. Ол екі жебе пішінді жарықдиодты (LED) пайдалану арқылы екі қатты күйдегі жарық экспозициясын бақылау жүйесін ауыстырды, бұл төмен жарық жағдайында жақсы көрінуді және жалпы сенімділікті жақсарту үшін артық/кем экспозиция индикаторларын қамтамасыз етеді. Бұл маңызды болды, өйткені DP 2 CdS өлшегішінің DP 1-ге қарағанда төмен жарыққа сезгіштігі жақсы болды, өйткені ASA 100-де EV 1-дің орнына экспозиция мәніне (EV) -2-ге дейін төмендеді. Nikkor 50 мм f/1.4 линзасы бар Nikon F2S Photomic хромы 1976 жылы АҚШ-та 961 долларға бағаланған. Ескерту: SLR-лер әдетте тізімнен 30-40% жеңілдікпен сатылатын. DP 3 баспен камера 1976 жылдан 1977 жылға дейін қол жетімді F2SB Photomic болды. DP 3 үш жаңалықты енгізді: жылдам және дәл жарық оқу үшін кремний фотодиодты жарық өлшегіш (Nikon SLR үшін бірінші), +/o/– LED-ді қолдана отырып, LED экспозициясын бақылау жүйесін бес сатылы орталыққа және окулярлық соқыр. Бұл үш алғашқы Photomic бас Nikon F монтаждау линзаларын метрлік жалғау аяқ киімімен ("қоян құлақтары", жоғарыда қараңыз) қажет етті. Қоян құлағының линзаларын орнату үшін арнайы процедура қажет болды. Қосқаннан кейін, объективтің диафрагмалық сақинасын ең кіші диафрагмаға (ең үлкен f-саны) және содан кейін ең үлкен диафрагмаға (ең кіші f-саны) айналдыру керек, бұл объектив пен бас жұптың дұрыс (Nikon оны линзаның ең үлкен диафрагмасын индекстеу деп атады) және метрді дұрыс өлшеу үшін. Бұл жүйе қазіргі фотографтарға қиын болып көрінеді, бірақ ол Nikon және Nikkormat камераларын қолданатын 1960 және 1970 жылдардағы фотографтар үшін екінші табиғат болды. F2A Photomic DP 11 баспен бірге келді; F2AS Photomic DP 12 баспен жұмыс істеді. DP 11 және DP 12 (1977 жылы енгізілген) DP 1 және DP 3 сияқты жұмыс істеді, бірақ бұл бастар автоматты индекстеу (AI) функциясы бар Nikkor линзаларын қолдады (1977 жылы енгізілген, жоғарыда қараңыз). Nikkor AI линзаларының линзаның диафрагма сақинасында "метрлік қосқыш жотасы" бар, ол диафрагма параметрін орнату туралы ақпаратты беру үшін Photomic басындағы пружиналық "метрлік қосқыш рычагты" итеріп отырды. AI линзалары линзаларды камераның "қоян құлақтарымен" сәйкестендіру қажеттілігінсіз орнатуға мүмкіндік берді. F2AS Photomic (DP 12 бас) F2-нің ең жетілген нұсқасы болды және Nikkor AI 50 мм f/1.4 линзасы бар хромды нұсқасы 1978 жылы АҚШ-та 1278 долларға бағаланған. (SLR сату бағалары әдетте тізімнен 30-40 пайызға төмен болды.) F2S Photomic (DP 2 бас) және F2SB Photomic (DP 3 бас) сонымен қатар сирек кездесетін Nikon DS 1 немесе DS 2 EE диафрагманы басқару блогын қабылдады. F2AS (DP 12) эквивалентті DS 12 қажет етті. Бұл Nikon-ның жарық өлшегіш көрсеткіштеріне және жинақталған сақина жылдамдығына жауап ретінде линзаның диафрагмалық сақинасын автоматты түрде бұру арқылы автоматты экспозицияны қамтамасыз етуге жасаған алғашқы әрекеттері болды. DS 1, 2 және 12 көлемді, баяу және сенімсіз болды және F2-нің қолмен экспозициясына автоматты экспозицияны қосуға әрекеттердің әлсіз және ұқыпсыз болды. F2 үшін үш арнайы мақсаттағы жарық өлшегішсіз бас қол жетімді болды: Nikon DW 1 белдеу деңгейіндегі видоискатель (пентапризмдік емес бас; фокустау экранындағы айнаның кернеулі бейнесіне тікелей қараңыз), DA 1 әрекет видоискательі (60 мм көз рельефін қамтамасыз етеді; бет маскаларын, қауіпсіздік көзілдіріктерін және т.б. кигенде көруге болатын өте үлкен шығу оқушысы) және DW 2 6X үлкейту видоискательі (үлкейтілген видоискательі бар белдеу деңгейіндегі видоискатель; нақты фокустау үшін жақсы).

The F2's interchangeable viewfinders (also known as "heads") marked it as a professional level SLR and was considered by consumers one of its biggest strengths. By providing updated heads every few years, Nikon was able to introduce new versions of the F2 and keep the basic body in the latest technology until production ended in 1980. Note that F2 heads were often sold separately from the body, mostly in black finish with about 10% in chrome, and it is therefore not unusual to see body/head combinations with mismatched serial numbers and/or colors. The head on the basic Nikon F2 was called the Nikon DE 1. It provided a virtually 100% accurate viewing image, but was a plain pentaprism eyelevel viewing head with no built in light meter and so had no metering or exposure information display, except for a flash ready light. Unlike the other heads, about 90% of DE 1s were chrome finished. It was unpopular because of the lack of a built in meter, but remained available for the life of the F2. F2 bodies with DE 1 finders maintain the highest prices on the secondary market. If a pentaprism head with a built in light meter was mounted on the F2, the camera became an F2 Photomic. However, since Nikon made five different metering heads over the life of the F2, there were five different F2 Photomic versions. The use of any Photomic head requires that batteries (two S76 or A76, or SR44 or LR44) be installed in the F2 body to power the head's electronics. The original Nikon F2 Photomic, packaged with the Nikon DP 1 head, was manufactured from 1971 to 1977. The DP 1 had a center the needle exposure control system using a galvanometer needle pointer moving between horizontally arranged +/– over/underexposure markers at the bottom of the viewfinder to indicate the readings of the built in 60/40 percent centerweighted, cadmium sulfide (CdS) light meter versus the photographer's actual camera selections. Flanking the needle array on the left and right were a readout of the camera set f stop and shutter speed, respectively. The needle array was duplicated on the top of the DP 1 head to allow exposure control without looking through the viewfinder. A Nikon F2 Photomic with Nikkor S 50 mm f/1.4 lens had a US list price of $660 in 1972. Note that SLRs usually sold for 30 to 40 percent below list price. Manufactured from 1973 to 1977, the F2S Photomic used the DP 2 head. Although it looked very different, the DP 2 was functionally very similar to the DP 1. It substituted an all solid state light both LEDs exposure control system using two arrow shaped light emitting diode (LED) over/underexposure indicators for better visibility in low light situations and better overall reliability. This was important, because the DP 2's CdS meter had better low light sensitivity than the DP 1—down to Exposure Value (EV) −2, instead of EV 1, at ASA 100. A chrome Nikon F2S Photomic with Nikkor 50 mm f/1.4 lens had a US list price of $961 in 1976. Note: SLRs were usually discounted 30 to 40 percent from list. With the DP 3 head, the camera became the F2SB Photomic, available 1976 to 1977. The DP 3 introduced three innovations: a silicon photodiode light meter (a first for Nikon SLRs) for faster and more accurate light readings, a five stage center the LED exposure control system using +/o/− LEDs, and an eyepiece blind. These three early Photomic heads required Nikon F mount lenses with a meter coupling shoe ("rabbit ears", see above). Rabbit ear lenses required a special mounting procedure. After mounting, the lens aperture ring must be turned back and forth to the smallest aperture (largest f stop number) and then to the largest aperture (smallest f stop number) to ensure that the lens and the head couple properly (Nikon called it indexing the maximum aperture of the lens—users called it the Nikon Shuffle) and meter correctly. This system seems unwieldy to today's photographers, but it was second nature to Nikon and Nikkormat camera using photographers of the 1960s and 1970s. The F2A Photomic came with the DP 11 head; the F2AS Photomic used the DP 12 head. The DP 11 and DP 12 (both introduced in 1977) functioned exactly the same as the DP 1 and DP 3, respectively, except that these heads supported Nikkor lenses with the Automatic Indexing (AI) feature (introduced 1977, see above). Nikkor AI lenses had a "meter coupling ridge" cam on the lens aperture ring that pushed on a spring loaded "meter coupling lever" on the Photomic head to transfer aperture setting information. AI lenses enabled lenses to be mounted without having to align the lens with the camera body's "rabbit ears". The F2AS Photomic (DP 12 head) was the most advanced F2 version and the chrome version with Nikkor AI 50 mm f/1.4 lens had a US list price of $1,278 in 1978. (SLR selling prices were typically 30 to 40 percent below list.) The F2S Photomic (DP 2 head) and F2SB Photomic (DP 3 head) also accepted the unusual Nikon DS 1 or DS 2 EE Aperture Control Units. The F2AS (DP 12) required the equivalent DS 12. These were early attempts by Nikon to provide shutter priority autoexposure by having an electric servomotor automatically turn the lens aperture ring in response to the set shutter speed and light meter reading. The DS 1, 2 and 12 were bulky, slow and unreliable, and were feeble and inelegant attempts to add autoexposure to the manual exposure F2. There were also three special purpose meterless heads available for the F2: the Nikon DW 1 waist level finder (a non pentaprism head; look down directly at the mirror reversed image on the focusing screen), the DA 1 action finder (providing 60 mm of eye relief; extremely large exit pupil that can be viewed while wearing face masks, safety goggles, etc.) and the DW 2 6X magnifying finder (waist level finder with magnifier; good for precise focusing).

Қосымша құралдар

F2 үшін негізгі аксессуарлар Nikon MD 1 (1971 жылы енгізілген) және MD 2 (1973) моторлы жетектемелерді қамтиды, олар секундына 5 кадрға дейін автоматты пленканы жылжытады, айна құлыпталғанда 6 кадрға дейін, сондай-ақ кері орау мүмкіндігін береді. Олардың екеуіне де Nikon MB 1 аккумуляторлық жиынтығы қажет болды, онда 10 АА немесе LR6 батареясы екі Nikon MS 1 батареялық ұстағышта орналастырылды. 5 кадр/с жылдамдығы үшін F2 айнасы құлыпталған болуы керек және MD 1 немесе 2 екі Nikon MN 1 никель-кадмийлі аккумуляторымен зарядталған болуы керек. (Бұл аккумуляторлар қазірде тозығы жеткен.) Айна жұмыс істегенде максималды жылдамдық 4,3 кадр/с; АА батареяларымен – 4 кадр/с. MD 1 немесе MD 2 қосылуы камераның жалпы салмағын едәуір арттырады. Толық зарядталған MD 2 / MB 1 және 50 мм объективпен F2 салмағы алты фунттан астам болады. F2 сонымен қатар жеңіл, арзан және мүмкіндіктері шектеулі Nikon MD 3 моторлы жетектемесін де қабылдады. MD 3 кері орау функциясына ие емес және стандартты MB 2 аккумуляторлық жиынтығымен (8 АА немесе LR6 батареясы) 2,5 кадр/с жылдамдықпен жұмыс істейді. MB 1 аккумуляторлық жиынтығымен (10 АА немесе LR6 батареясы) 3,5 кадр/с жылдамдыққа жетуге болады; ал MB 1 және MN 1 никель-кадмийлі аккумуляторымен – 4 кадр/с. F2 сонымен қатар Nikon MF 1 (33/10 фут/метр пленка = 250 кадр; екі Nikon MZ 1 пленка кассетасы қажет) және MF 2 (100/30 фут/метр пленка = 750 кадр; екі MZ 2 пленка кассетасы қажет) үлкен көлемді пленкалық артқы жағын да қабылдады. Бұл, егер фотографта моторлы жетектеме орнатылған болса және жеті секундтан астамға суретке түсіру қажет болса, өте пайдалы болды. МФ 2 және оның MZ 2 кассеталары өте сирек кездесетінін ескеріңіз. 1976 жылдан бастап Nikon Speedlight SB 2 (ASA 100-де 82/25 (фут/метр) нұсқаулық саны), SB 5 (ASA 100-де 105/32 (фут/метр) нұсқаулық саны), SB 6 (ASA 100-де 148/45 (фут/метр) нұсқаулық саны) және SB 7E (ASA 100-де 82/25 (фут/метр) нұсқаулық саны) электрондық сыртқы жарықтандырғыштарын ұсынды. F2 стандартты ISO «ыстық ине» ұясын сыртқы жарықтандырғыштарды орнату үшін қолданбағанын ескеріңіз. Оның орнына SB 2, 6 және 7E Nikon F және F2 камераларындағы пленканы кері орау дөңгелегінің айналасында орналасқан бірегей «ыстық ине» ұясына орнатылды. Бұл ұяға сыртқы жарықтандырғыш орнатылғанда пленканы қолмен кері орау мүмкін емес еді, себебі сыртқы жарықтандырғыш дөңгелектің қозғалысын тоқтатып тастады. Стандартты ISO «ыстық ине» ұялы сыртқы жарықтандырғыштарды Nikon AS 1 сыртқы жарықтандырғыш адаптері арқылы Nikon ұясына қосуға болады. Nikon ML 1 Modulite – 200/60 фут/метр көріс қашықтығы бар сымсыз инфрақызыл қашықтан басқару құрылымы. Бұл құрылым екі бөліктен тұрады: қолға ұсталатын таратқыш және камераға орнатылатын қабылдағыш. Қабылдағышты моторлы жетектемеге қосу қажет екенін ескеріңіз. Nikon MW 1 ұқсас құрылым болды, бірақ ол үлкен және қуаттырақ болды және 2300/700 фут/метр кедергілі көріс қашықтығы үшін радиосигналдарды пайдаланды. MW 1 үш түрлі кодты тарату арқылы үш жеке F2 камерасын басқара алады. Nikon MT 1 интервалометрі уақыт өте келе фотосуреттерді толық автоматтандырылған режимде түсіруге мүмкіндік берді. Ол F2 камерасын белгілі бір уақыт аралығында белгілі бір жапқыш жылдамдығымен белгілі бір кадрлар саны үшін іске қоса алады. Nippon Kogaku сонымен қатар F2 үшін көптеген қосымша аксессуарларды жасады, мысалы, белдіктер, қоршаулар, сөмкелер, қашықтан басқару сымдары, көзқапшалар, көздік түзету линзалары, жақынға түсіру линзалары, линза қорғағыштары, сүзгілер және камера қаптары. 1978 жылы Nikon камералар, линзалар және аксессуарлар жүйесінің толық жиынтығы шамамен 450 тауардан тұрды және құны 110 000 АҚШ долларынан асты – бұл әлемдегі ең кең және ең қымбат жүйе болды.

Major accessories for the F2 included the Nikon MD 1 (introduced in 1971) and MD 2 (1973) motor drives, providing automatic film advance up to 5 frames per second, 6 if the mirror was locked up, plus power rewind. They both required a Nikon MB 1 battery pack holding 10 AA or LR6 batteries in two Nikon MS 1 battery clips. Note that the 5 frame/s rate required that the F2 have its mirror locked up and the MD 1 or 2 be loaded with two Nikon MN 1 nickel cadmium rechargeable batteries. (These batteries are long since dead.) With the mirror operating, the maximum advance rate is 4.3 frame/s; with AAs, the rate is 4 frame/s. The addition of the MD 1 or MD 2 greatly increased the overall weight of the camera. With a fully loaded MD 2/MB 1 and 50mm lens, the F2 would weigh in at just over six pounds. The F2 also accepted the lighter, cheaper and less capable Nikon MD 3 motor drive. The MD 3 did not have power rewind and had an advance rate of 2.5 frame/s with the standard MB 2 battery pack holding 8 AA or LR6 batteries. Optionally, it could reach 3.5 frame/s with an MB 1 battery pack with 10 AA or LR6 batteries; 4 frame/s with MB 1 and MN 1 nicad battery. The F2 could also mount the Nikon MF 1 (33/10 feet/meters film = 250 frames; required two Nikon MZ 1 film cassettes) and MF 2 (100/30 feet/meters film = 750 frames; required two MZ 2 film cassettes) bulk film backs. These were very useful if a photographer had a motor drive mounted and needed to take more than seven seconds' worth of photographs. Note that the MF 2 and its MZ 2 cassettes are very rare. Starting in 1976, Nikon introduced the Nikon Speedlight SB 2 (guide number 82/25 (feet/meters) at ASA 100), SB 5 (guide number 105/32 (feet/meters) at ASA 100), SB 6 (guide number 148/45 (feet/meters) at ASA 100) and SB 7E (guide number 82/25 (feet/meters) at ASA 100) electronic flashes. Note that the F2 did not use a standard ISO hot shoe to mount flash units. Instead, the SB 2, 6 and 7E mounted in a unique to Nikon F and F2 hot shoe surrounding the film rewind crank. Manually rewinding film could not be done with a flash mounted in this shoe because the flash blocked the crank. Standard ISO foot flashes can be connected to the Nikon shoe via the Nikon AS 1 Flash Unit Coupler. The Nikon ML 1 Modulite was a wireless infrared remote controller with a 200/60 feet/meters line of sight range. It was a two part device: a handheld transmitter plus a camera mounted receiver. Note that the receiver needed to be connected to a motor drive. The Nikon MW 1 was a similar device, but was larger and more powerful and used radio signals for a longer 2300/700 feet/meters obstructed view range. The MW 1 could also control three separate F2s by broadcasting three different codes. The Nikon MT 1 intervalometer allowed completely untended time lapse photography. It could fire the F2 for a specific number of frames at a particular shutter speed at set time intervals. Nippon Kogaku also made scores of minor accessories for the F2, such as straps, cases, bags, remote firing cords, eyecups, eyepiece correction lenses, supplementary close up lenses, lens hoods, filters and cases. In 1978 the complete Nikon photographic system of cameras, lenses and accessories totaled nearly 450 items priced in excess of US$110,000—the most extensive and expensive in the world.

Арнайы F2 нұсқалары

F2 бірнеше арнайы мақсаттағы нұсқалары болды. Олар сирек кездесетін коллекциялық бұйымдар саналады. F2T – бұл F2 (DE 1 бас) арнайы өте берік нұсқасы, титан штык орнату, жоғарғы және төменгі пластиналар, камераның артқы жағы, сондай-ақ арнайы DE 1T титанмен қапталған метрсіз призма басы, 1978 жылдан 1980 жылға дейін F2-лермен қатар сатылды. F2T-ның көпшілігі арнайы текстуралы қара түсті болды, бірақ өте азы табиғи титан түстес болды, соның ішінде алғашқы F2T және соңғы F2-лер. Олардың реттік нөмірлері "92" дегеннен басталады, мысалы, "F2 9201544". F2 Titan – F2T-нің қара түсті, кейінгі нұсқасы, камераның алдыңғы жағында, сөретке жақын жерде рим әріптерімен "Titan" деген жазу бар. Олардың алдында сериялық нөмірдің "79" саны тұрады. 1978 жылғы F2H-дегі "H" әрпі "Жоғары жылдамдық" дегенді білдіреді. Бұл тағы бір титанмен қоршалған F2 болды, бірақ бұл жолы тұрақты (рефлекс емес), жартылай күмісделген, пленкалық айнасы, линза диафрагмасын қолмен басқару және механикалық түрде үйлесімді титанмен қоршалған Nikon MD 100 жоғары жылдамдықты моторлы жетекпен жабдықталған. Максималды жапқыш жылдамдығы 1/1000 (басқа F2 модельдері үшін 1/2000). "B" және "T" режиміндегі өзіндік таймер және жапқыш параметрлері алынып тасталды. Тереңдік алдын ала қарау батырмасы "Толық апертуралық қарау батырмасымен" ауыстырылды. Nikon MD 100 моторлы жетегі MD 2 моторлы жетегінің өңделген нұсқасы болды және Nikon MB 100 құрылғысымен жабдықталды. MB 100 екі MB 1 батарея жиынтығынан тұрады (20 АА немесе LR6 батареясы немесе төрт Nikon MN 1 никель-кадмий қайта зарядталатын батареясы, 30 вольт қуат береді), салмағы бос күйде 960 г және секундына 10 кадрмен пленканы жылдамдата алады. F2H жиынтығына Nikon MH 100 батарея зарядтағышы кірді. Барлық компоненттер (корпус, мотор және батареялық жиынтық) бір-бірінен ажыратылуы мүмкін. Корпустардың (7 таңбалы сериялық нөмір) және моторлардың (6 таңбалы сериялық нөмір) сериялық нөмірлері сәйкес келмейді, жиі қайталап айтылатын қате ақпараттың керісінше. Корпустың сериялық нөмірі 7850001-ден басталады, мысалы, "F2 7850001". Шамамен 400 дана өндірілді, бұл F2H-ны өте сирек кездесетін, F2-нің "өндірістік модельдерінің" арасындағы ең сирек және құнды модель етеді. Атауынан көрініп тұрғандай, F2 Data-да қарапайым деректер жинағышы болды. Ол уақыт, күнді немесе реттік нөмірді пленкаға басып шығару үшін кішкентай ішкі импульстік лампаны пайдаланды. Бұл деректер жинағышы уақытты Seiko жасаған аналогтық сағаттың кішкентай суретін пленкаға басып шығару арқылы тіркеді. Сондай-ақ, фотограф жазып, бұл жазбаны пленкаға басып шығаруға болатын арнайы қосымша тақтасы болды. F2 Data-ның екі нұсқасы болды: біреуі стандартты 35 мм пленка картридждері үшін MF 10 камерасымен, екіншісі MF 11 250 кадрлық пленка жинағышымен. F2 Data MD 2 моторлы жетегімен және DE 1, DP 11 немесе DP 12 бас таңдауымен, сондай-ақ сол жақтағы деректерді таңбалау аймағын белгілейтін арнайы S типті фокус экранымен бірге жеткізілді. F2 Data корпустарының сериялық нөмірінің алдында "77" саны тұрады. Шамамен 5000 дана өндірілді. Соңында F2A Anniversary моделі болды. Бұл Nikon камераларының АҚШ-тағы 25 жылдығына арналған 4000 арнайы нөмірленген корпустың коллекциялық заты ретінде сатылды. Камераның алдыңғы жағына "25 жыл" деп жазылған пластина жабыстырылды (көптеген корпустардан түсіп қалған) және арнайы күміс түсті қорапта келді. F2A Anniversary Nikon компаниясымен бекітілмеген; ол американдық импорттаушы Ehrenreich Photo Optical Industries (EPOI) компаниясының бастамасымен жасалды.

There were several special purpose versions of the F2 manufactured in small numbers. They are considered rare collector's items. The F2T was a special ultra rugged version of the F2 (DE 1 head) with titanium bayonet mount, top and bottom plates, and camera back, plus a special DE 1T titanium covered meterless prism head, sold in parallel with the regular F2s from 1978 to 1980. Most F2Ts were given a special textured black finish but a very few came in natural titanium finish, including the first F2Ts and the very last F2s ever manufactured. Their serial numbers began with '92', e. g., "F2 9201544.' The F2 Titan was a black only late variant of the F2T, distinguished by the word "Titan" engraved in Roman script on the front of the camera below the shutter release. They carry the number 79 in front of the serial number. The H in the F2H of 1978 denoted "High Speed". It was yet another titanium armored F2 but this time with a fixed (not reflex), semi silvered, pellicle mirror, manual lens diaphragm control and a mechanically matched titanium armored Nikon MD 100 high speed motor drive. The maximum shutter speed is 1/1000 (vs. 1/2000 for other F2 models). The self timer and shutter settings 'B' and 'T' were omitted. The depth of field preview button was replaced with a 'Full Aperture Viewing Button'. The Nikon MD 100 motor drive was a modified version of the MD 2 motor drive and was powered by the Nikon MB 100. The MB 100 consists of two MB 1 battery packs (20 AA or LR6 batteries, or four Nikon MN 1 nickel cadmium rechargeable batteries, providing 30 volts), weighing a massive 960 g empty and reaching 10 frames per second film advance rate. The F2H set included the Nikon MH 100 battery charger. All components (body, motor and batterypack) may be detached from each other. The bodies (7 digit serial number) and motordrives (6 digit serial number) do not have matching serial numbers, contrary to often repeated misinformation. Body serial numbers began with 7850001, e. g. 'F2 7850001'. Approximately 400 units were produced making the F2H extremely rare, the rarest of any 'production model' F2, and valuable. As the name implies, the F2 Data had a primitive data back. It used a tiny internal flash unit to imprint the time, date or sequential number on the film. This data back recorded the time by imprinting a tiny picture of a slightly less tiny Seiko made analogue clock onto the film. It also had a special insert plate that the photographer could write on and have this note imprinted on the film. There were two versions of the F2 Data: one with the MF 10 camera back for standard 35 mm film cartridges and one with the MF 11 250 frame bulk film back. The F2 Data also came packaged with an MD 2 motor drive and your choice of DE 1, DP 11 or DP 12 head plus a special Type S focusing screen that marked the left side data imprint area. F2 Data bodies carry the numbers '77' in front of the serial number. Approximately 5,000 units were produced. Finally there was the F2A Anniversary model. This was marketed as a collector's item of 4,000 specially numbered bodies intended to commemorate the 25th anniversary of Nikon cameras in the USA. A plate was glued to the front of the camera below the shutter release noting, "25th Anniversary" (which has fallen off many bodies) and came in a special silver colored box. The F2A Anniversary was not authorized by Nikon; it was the creation of the American importer, Ehrenreich Photo Optical Industries (EPOI).

Ағымдағы жағдай

F2 камерасының беріктігі, 816 000 дана көлемде өндірілгендігі және көптеген нарықтарда пленкалық SLR камералардың цифрлық аналогтарымен алмастырылуы салдарынан, F2 әлі де қолжетімді және қолданылған нарықта төмен бағада – объективіне байланысты 200-400 АҚШ долларына сатылады. Дегенмен, бұл кәсіби фотографтармен көп пайдаланылған, тозығы жеткен үлгілер болуы мүмкін және көбінесе жағдайы орташа болады. Nikon F2 сондай-ақ коллекционерлердің назарында. Егер жаңадай күйдегі, өндіріс тізбесіндегі нөмірі сәйкес келетін F2 корпусы мен объективі табылса, онда ол коллекционерлік құндылығына сай бағамен сатылады. F2AS моделінің қара корпустық нұсқасы аукционда 1100 доллардан асып кетуі мүмкін. F2, сол дәуірдегі Leica M сериялы камералар сияқты, құрметті камераларға қолжетімді балама ретінде танымал болды. Заманауи фотографтар, мысалы, YouTube блогері Кристофер Стурм (The Photo Dept.), F2 камерасының беріктігі мен сенімділігін, өте танымал Leica M6 камерасына қарсы қояды.