Кіріспе
Австриялық актер Хельмут Дантин (7 қазан 1918 – 2 мамыр 1982) – 1940 жылдардағы триллерлерде нацистер рөлін жиі ойнаған австриялық-американдық актер. Оның ең танымал рөлдері – «Миссис Минивер» фильміндегі неміс ұшқышы және «Касабланкадағы» үмітсіз босқын, ол өзі мен әйелі үшін виза алуға қадамдық ойындар ойнайды. Актерлік мансабының төмендеуіне байланысты ол продюсерлікке көшті. Бір некрологта айтылғандай, «Ол нацистерді сомдауда ерекше шеберлік танытты, кейде одақтас батырлармен күрескен әсем, бірақ мұңды СС садисті, ал кейде – өзінің ішкі сезіміне қайшы келіп, соғысуға мәжбүр болған мейірімді неміс әскері ретінде». Жастық шағында Дантин Венадағы нацизмге қарсы қозғалысқа қатысты. 1938 жылы, 19 жасында, Аншлюс кезінде нацистер Австрияны басып алды. Дантин Үшінші рейхтің жүздеген қарсыластарымен бірге тұтқындалып, Вена маңындағы наци концлагеріне қамалды. Дантинге Warner Bros. компаниясының талантты іздеушісі жолығып, оны келісімшартқа қол қойды. Студия оны Екінші дүниежүзілік соғыс туралы фильмдердегі рөлдермен айналыстырды: «Карағайдың сырлы әні» (1942), «Қатерлі саяхат» (1942), онда ол Эррол Флиннмен күресті, және «Теңіз келеді» (1942). «Касабланка» (1942) фильмінде ол өзі мен әйелі үшін виза алу үшін құмар ойындар ойнап, ақша табуға тырысқан жас босқын рөлін сомдады; оған Хамфри Богарт көмектеседі. Warner компаниясы Дантинге «А» класты фильмдерде маңызды рөлдер берді: «Рейндегі күзет» (1943), «Қараңғылық шегінде» (1943), онда ол наци офицері рөлін ойнап, тағы да Эррол Флиннмен күресті, және «Мәскеуге миссия» (1943), онда ол мейірімді орыс рөлін сомдады. Дантиннің әдемі сырт келбеті оған көптеген жанкүйерлерден хаттар әкелді, және бір мақалада айтылғандай, «студия Голливудтағы Гитлершілден гөрі басқа да нәрсе бар екенін түсіне бастады». Бірақ бұл фильм түсірілмеген сияқты. Оның орнына ол «Солтүстік ізденіс» (1943) фильміндегі жаман жігіт рөлін ойнады, онда ол Канаданың солтүстігінде тағы да Эррол Флиннмен күрескен нацист рөлінде болды. Warner Bros. кейіннен оны «Марсельге жол» (1944) фильмінде мейірімді рөлге шақырды, ал ол «Голливудтың асханасы» (1944) фильміндегі бірнеше жұлдыздардың бірі болды. 1944 жылы «Келер күннің жұлдыздары» сайысында дауыс берушілер Дантинды 10-шы орынға таңдады. Warner компаниясы оған «Берлин қонақ үйі» (1945) фильмінде неміс астыртын қозғалысының жетекшісі рөлін берді. Ол «Бұзылған орман» фильмінің қайта түсірілімі «Шөлдегі қашу» (1945) фильмінде тағы да нацист рөлінде қашып жүрді. «Warners» компаниясындағы оның соңғы рөлі – нуар стиліндегі «Әйелдің көлеңкесі» (1946) фильмінде болды. Содан кейін ол студиядан кетіп қалды.
Helmut Dantine (7 October 1918 – 2 May 1982) was an Austrian American actor who often played Nazis in thriller films of the 1940s. His best known performances are perhaps the German pilot in Mrs. Miniver and the desperate refugee in Casablanca, who tries gambling to obtain travel visa money for himself and his wife. As his acting career waned, he turned to producing. According to one obituary, "He specialized in portrayals of Nazis, sometimes as the handsome but icy SS sadist battling Allied heroes, sometimes as a sympathetic German soldier forced, against his better judgment, to fight". As a young man, Dantine became involved in Vienna's anti Nazi movement. In 1938, when he was 19 years old, the Nazis took over Austria during the Anschluss. Dantine was rounded up with hundreds of other opponents of the Third Reich and imprisoned in a Nazi concentration camp outside Vienna. Dantine was spotted by a talent scout from Warner Bros, who signed him to a contract. The studio kept him busy with roles in the World War II films, The Pied Piper (1942), Desperate Journey (1942) fighting Errol Flynn, and The Navy Comes Through (1942). He had a sympathetic role in Casablanca (1942), as a young refugee trying and failing to earn money via gambling in order to purchase travel visas for him and his wife; he is helped by Humphrey Bogart. Warners began to give Dantine more sizeable roles in their "A" films, Watch on the Rhine (1943), Edge of Darkness (1943), playing a Nazi officer, again fighting Errol Flynn, and Mission to Moscow (1943), playing a sympathetic Russian. Dantine's good looks caused him to receive a lot of fan mail and, in the words of one profile, "the studio began to realize it had something else besides a Hollywood Hitlerite on its hands." but the film appears not to have been made. Instead, he had a large role playing the villain in Northern Pursuit (1943), as a Nazi running loose in northern Canada fighting Errol Flynn again. Warner Bros. later cast him in a sympathetic role in Passage to Marseille (1944), and he was one of several stars in Hollywood Canteen (1944). In 1944, exhibitors voting for "Stars of Tomorrow" picked Dantine at number 10. Warners gave him a sympathetic lead in Hotel Berlin (1945) as the leader of the German underground. He was once again a Nazi on the run in Escape in the Desert (1945), a remake of The Petrified Forest. His last role for Warners was in the film noir, Shadow of a Woman (1946). He then left the studio.
Еркін жұмысшы
Дантен "Орла арыстаны" фильмдері үшін "Шыбырлаған қала" (1947) фильмінде басты рөлді ойнады. 1947 жылы ол Бродвейдің "Бөркіттің екі басы бар" спектакльінде Таллула Бэнкхедпен бірге ойнады, Марлон Брандоның орнын басты. Жан Коктоның айтуынша, Бэнкхед пьесаға өзгерістер енгізді, ал қойылым тек 29 көрсетілімге созылды. Дентин Вашингтондағы сахнада "Комедияға уақыт жоқ" спектаклінде ойнады, сондай-ақ 1950 жылы Бродвейдегі "Парижанка" спектаклінде де өнер көрсетті. Ол Кембридж жазғы театрында "Қару және адам" спектаклінде де ойнады. Дентин 1951–52 жылдар маусымында "Шапанның көлеңкесі" тікелей эфирдегі, бірақ қысқа ғұмырлы телесериалда ойнады. Ол "Геррилья қызы" (1953) B-фильмінде басты рөлді ойнады, содан кейін "Маған мадам деңіз" (1953) мюзиклінде кішігірім рөлді ойнады. Дантен 1953 жылы Патриция Нилдің қатысуымен түсірілген британдық ғылыми-фантастикалық фильм "Венерадан келген жатжұрттық" фильмінде ойнады. Дентин 1956 жылы Толстойдың "Соғыс және бейбітшілік" романы бойынша түсірілген фильмде Долоховты, француз армиясының Наполеонның Мәскеуден шегінуін тоқтатуға тағайындалған казак офицерін сомдады. Ол сондай-ақ "Ұлы Александр" (1956), "Кин: Гений ме, әлде қарақшы ма?" (1957) және "Адамзат тарихы" (1957) фильмдерінде де кішігірім рөлдерде ойнады. Дентин "Жаннат аралдағы тозақ" (1957) фильмінде басты рөлді ойнады. Дентин 1958 жылы Рекс Расонның қатысуымен әскери авиация туралы "Көктемгі ұшқыштар" фильмін түсірді және "Фройляйн" (1958) және "Дауыл" (1958) фильмдерінде актерлік қызметін жалғастырды.
Өлім
1982 жылдың 2 мамырында Хельмут Дантин Беверли-Хиллзде 63 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды.