АҚШ Теңіз жаяу әскерінің 4-ші полкі: Тарих және міндеттері
4th Marine Regiment
4-ші теңіз полкі: АҚШ Теңіз корпусының құрамы, Окинавада орналасқан. Мақсаты – стратегиялық маңызы бар теңіздік аймақтарды қорғау және жауға қарсы тұру.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
4-ші теңіз жаяу әскері полкі – АҚШ теңіз жаяу әскерінің жаяу әскері полкі. Жапонияның Окинавадағы Шваб лагерінде дислокацияланған, ол III теңіз экспедициялық күшінің 3-ші теңіз дивизиясының құрамында болады.
The 4th Marine Regiment is an infantry regiment of the United States Marine Corps. Based at Camp Schwab in Okinawa, Japan, it is part of the 3rd Marine Division of the III Marine Expeditionary Force.
Миссия
4-ші теңізшілер полкі одақтастармен және бірлескен күштермен бірлесіп, жаудың агрессиясын болдырмау мақсатында немесе жау шабуылын жеңу үшін маңызды теңіздік аймақты қорғау немесе басып алу үшін жағалау маневрін жүргізеді.
4th Marine Regiment conducts littoral maneuver to secure or seize key maritime terrain in conjunction with allies and the joint force IOT deter enemy aggressions or to defeat an enemy assault.
Алғашқы жылдар
4-ші теңізшілер полкі алғаш рет 1914 жылғы 16 сәуірде Вашингтон штатындағы Пуджет-Саундта және Калифорния штатындағы Маре-Айленд теңіз базаларында полковник Джозеф Генри Пендлтон басшылығымен құрылды. Бұл құрылым АҚШ пен Мексика арасындағы қарым-қатынастың нашарлауының тікелей салдары болды. 21 сәуірде президент Вудро Вильсон АҚШ Теңіз күштеріне Вера-Круз қаласына баруға бұйрық берді. Құрылғаннан кейін көп ұзамай 4-ші теңізшілер полкі Сан-Францискоға бет алған «Оңтүстік Дакота» кемесіне мінді. Олар келген кезде полк құрамына қосылатын төрт рота (31-ші, 32-ші, 34-ші және 35-ші) келді. Содан кейін полк Мексикаға жол тартты. 28 сәуірде 4-ші теңізшілер полкі Акапулько портына жетті. Бір жарым аптадан соң Масатланға күшелендіру келді. Полк Мексика суларында мамыр және маусым айларында жағалауды күзетуді жалғастырды. Алайда, маусым айының соңына қарай десант түсіру қажеттігі туыпStandart немесе Мексика мен АҚШ арасындағы шиеленіс азайды. Осыдан кейін 4-ші теңізшілер полкі Мексика суларынан шығып, Латын Америкасына жасаған алғашқы экспедициясын аяқтады. Полк Сан-Диегоға оралып, жаңа тұрақты орнын құрды. Осы уақыттан 1916 жылғы ақпан айына дейін полк Мексика жағалауында бірнеше күш көрсету операцияларын жүргізді. Олардың ешқайсысы теңізшілердің жағаға түсуін қажет етпеді, себебі олар келгеннен кейін немесе одан кейін дипломатиялық қатынастар жақсарды. 1916 жылдың көктемінде Доминикан Республикасында азаматтық соғыс басталды. Америкалық күштер ондағы американдықтар мен басқа шетелдік азаматтарға қауіп төндіргенін тоқтату үшін жіберілді. Америкалықтар жағаға шыққанда, көтерілісшілер астана болған Санто-Домингодан Сантьягоға шегінді, онда олар тағы бір қарсы үкімет құрды. Америкалық күштер күшелендіру сұрады және 4-ші теңізшілер полкіне әрекет етуге бұйрық берілді. Олар 6 маусымда Сан-Диегодан Нью-Орлеанға аттанды. Үш күннен кейін «Хенкок» кемесіне мініп, Доминикан Республикасына бағыт алды.
The 4th Marine Regiment was first activated on 16 April 1914, in Puget Sound, Washington, & Mare Island, California Naval Yards, under the command of Colonel Joseph Henry Pendleton. This activation was a direct result of deteriorating relations between the United States and Mexico. On 21 April, President Woodrow Wilson ordered U. S. Naval Forces to Vera Cruz. Shortly after activation, 4th Marines embarked upon the South Dakota headed for San Francisco. Upon their arrival they received four companies (the 31st, 32nd, 34th and 35th) which were to become attached to the regiment. The regiment then sailed for Mexico. On 28 April, 4th Marines arrived in Acapulco harbor. Reinforcements subsequently arrived in Mazatlán a week and half later. The regiment continued to maintain a presence in Mexican waters patrolling the shore through May and June. However, by the end of June no landing had been deemed necessary and tensions had eased between Mexico and the United States. Shortly thereafter 4th Marines withdrew from Mexican waters and concluded their first Latin American expedition. The regiment returned to San Diego to establish its new home base. Between this time and February 1916 the regiment conducted several missions of force projection off the coast of Mexico. None had required the Marines to actually disembark as diplomatic relations were subsequently smoothed over upon their arrival or shortly thereafter. The Dominican Republic broke out in civil war in the spring of 1916. American forces were sent to quell the danger posed to Americans and other foreigners there. As the Americans came ashore the rebels withdrew from Santo Domingo, the capital, to Santiago where they had established another rival government. American forces called for reinforcements and 4th Marines was called into action. They left San Diego on 6 June for New Orleans. Three days later they boarded the Hancock for the Dominican Republic.
Қытай теңіз жауынгерлері
Қытайды ұзақ уақыт бойы мазалаған тәртіпсіздік пен азаматтық соғыс 1920 жылдардың ортасында Шанхайдағы шетелдік қауымдастықта қайта жанданып, қарсылас қытай күштерінің арасындағы ұрыстар белсенді болып, тұрақты қорғаныс күштерін қажет етті. АҚШ теңіз жауынгерлері 1925 жылы екі рет жағалауға түсті, бірақ 1927 жылы ұлтшыл күштер қаланы алуға жақын болды және АҚШ Гуамнан жіберілген 340-қа жуық теңіз жауынгерлерінің шағын күшімен жауап берді, содан кейін 4-ші теңіз жауынгерлері полкі, 2-ші батальоннан кем емес. Сол кездегі майор Александр Вандегрифт басқарған 3-ші батальон 21 наурызда Халықаралық келісімнің муниципалды кеңесі төтенше жағдай жариялағанға дейін Мемлекеттік департамент басшылығымен көлік бортында ұсталды. Теңіз жаяу әскерлері қоныстанғаннан кейін, көп ұзамай бригада генерал Смедли Батлердің басшылығымен Теңіз жаяу әскерлері экспедициялық күші, АҚШ Азия флоты болып құрылды. Олар Қытай әскерлерімен қақтығыспау туралы бұйрықпен қоныстың ішкі қорғанысына жеті басқа елдің күштеріне қосылды. Олар периметрлік баррикадаларға орналастырылмаған, бірақ олар орналастырылған халықаралық күштерді қолдады. Маусым айына дейін қосымша күштер, оның ішінде жаңадан белсендірілген Уақытша полк құрамында 2-ші батальон, 4-ші теңіз жаяу әскері Қытайға келіп, Тяньцзиньге жіберілді. Бұл күштер келген кезде Шанхайдағы халықаралық қоныстандыруға төнген қауіп азайып, америкалық, британдық, голландтық, француз, итальяндық, жапондық, португалдық және испандықтардың біріккен күштерін жеткілікті деп санады. 4-ші теңізшілер полкі 1927 жылдың қазан айында күшін қысқартты, Тяньцзиндағы 2-ші батальон 12-ші теңізшілер полкінің 2-ші батальонына айналды, ал Уақытша полк таратылды. 4-ші полк реттік гарнизондық қызметке орналасты, оның ішінде "Қытай теңізшілері" деген лақап атпен танылды және корпустағы жалғыз фифка мен барабан корпусы болды. Фессенден фифтері Шанхай қалалық кеңесінің американдық төрағасы және Шанхай еріктілер корпусының азаматтық командующиі Стирлинг Фессенденнің ықпалынан және 1-ші батальонның аспаптарынан, Грин Ховардстың фифтері мен барабаншылары теңіз жауынгерлеріне ойнауды үйреткен. Қысқартулар жалғасты, 1928 жылы 14 қаңтарда 4-ші полк бригаданың шегінген теңіз жауынгерлерінен бөлінді, ал 1930 жылы 13 ақпанда полк 4-ші теңіз жауынгерлері атауын алды. 1932 жылдың қаңтарында тыныштық бұзылды, өйткені 1931 жылдың соңында Маньчжуриядағы жапондық күштер қытай аумағын басып ала бастады және сол айда Шанхайда қытайлық және жапондық азаматтар арасындағы қанды қақтығыстар болды. 4-ші теңізшілер дивизиясы соғыстың халықаралық аймаққа өтуіне жол бермеу үшін орналастырылды. 4 ақпанда теңіз жауынгерлерін Филиппиннен, Хьюстоннан және АҚШ армиясының 31-ші жаяу әскер полкінен күштер келді. 1932 жылы 3 наурызда жауынгерлер арасында келісімге қол жеткізілді, Халықаралық аймақтағы төтенше жағдай 1932 жылы 13 маусымда аяқталды және 4-ші теңізшілер гарнизондық қызметке оралды, ал 31-ші жаяу әскер Филиппинге оралды. Азия флотының бас қолбасшысы 4-ші теңіз жауынгерлерін толық күш-қуатқа жеткізуді ұсынды және жаңа 2-ші батальон 1932 жылдың 18 қыркүйегінде іске қосылды. Бұл бөлім бес жылда алғаш рет үш батальонға дейін толық күш-қуатқа ие болды. Гарнизондық қызмет келесі бірнеше тыныш жылдары тек Янцзы жылдам бу кемелері компаниясының кемелерінде қызметпен үзілді. 1933 жылдың қарашасы - 1935 жылдың шілдесі аралығында ішкі аймаққа саяхаттаған кемелерді қарақшылардан қорғайды. 4-ші теңіз жауынгерлерінің командалық офицері, содан кейін полковник Джон С. Бомонт, Қытайдағы екі адамның бірі болды, екіншісі Пекиндегі теңіз атташесі, командир Томас М. Шок, Уильям А. Уортон 1922-1926, 1927-1929 және 1931-1935 жылдары Қытайда теңіз жауынгерлері ретінде қызмет еткен және генерал Батлердің 1927-1929 жылдардағы 4-ші командасы кезінде өзінің барлау жұмысы үшін мақталған. Ол 1935 жылдың жазында агенттерді жалдауға және басқаруға келді. Бейбіт жылдар 1937 жылдың 7 шілдесінде жапондық шабуылдар Қытайға көбірек әскер жіберу үшін пайдаланылған Марко Поло көпіріндегі оқиғаға әкелді. Жапон әскерилері Шанхайда қаза тапқаннан кейін жапондық әскери кемелері қалаға әскерлерді түсіріп, қытай әскерлерінің қалаға кіруіне жолдама алды. 4-ші теңізшілер дивизиясы екі жаққа да америкалық секторға "ұшқыштардан басқа тәсілдермен" кіруді болдырмау туралы бұйрықпен орналастырылды. 4-ші теңіз жауынгерлері қайтадан нығайтылды, бұл жолы бригадалық генерал Джон К. Бомонттың басшылығымен 2-ші теңіз жаяу әскерлері бригадасымен, оған 4-ші теңіз жауынгерлері қосылды. Қала маңындағы ұрыстар жапондық күштердің толық бақылауымен аяқталды және 1938 жылдың 17 ақпанында 2-ші теңіз жаяу әскерлері бригадасы, 4-ші теңіз жауынгерлерінсіз, алынып тасталды, бұл "Қытай теңізшілерін" енді халықаралық аймақтағы батыс державаларын ыдыратуға тырысатын жапондық мүдделермен күресуге жалғыз қалдырды. Олардың жағдайы басқа батыс елдерінің күштерін де қысқартуымен және 1939 жылғы Еуропадағы соғыспен нашарлады, онда Италия Жапониямен және Германиямен бірікті, Франция маусым айында жеңіліп, Виши үкіметінен Жапониямен ынтымақтасуға және британдықтар басқа жердегі соғыс қажеттіліктеріне байланысты шығуға бұйрық берді, бұл 4-ші теңізшілерді жапондық амбицияларына қарсы жалғыз күйретіп тастады. Бөлім 4-ші полкінің командирінің нұсқауымен Филиппинге 1-ші арнайы қорғаныс батальонына ауыстырылған қызметтен шығулармен одан әрі қысқартылды, сондықтан ол әрқайсысы екі взводтан және бір пулемет ротасынан тұратын екі батальоннан ғана тұрды.
Disorder and civil war that had long been troubling China flared in the mid 1920s with the foreign community in Shanghai, where fighting between opposing Chinese forces became active, demanding a more permanent protective force. The United States had landed Marines twice in 1925, but in 1927 nationalist forces were on the verge of taking the city and the United States responded with a small force of about 340 Marines sent from Guam followed by the 4th Marine Regiment less the 2d Battalion sailing from San Diego on 3 February 1927 embarked in Chaumont. The embarked 3d Battalion, commanded by then Major Alexander Vandegrift, was held aboard the transport at State Department direction until a declaration of emergency by the Municipal Council of the international Settlement was declared on 21 March. Once landed the Marines, shortly came under the command of Brigadier General Smedley Butler as Marine Corps Expeditionary Force, United States Asiatic Fleet. They joined forces of seven other nations in the internal defense of the settlement, with orders to not come into conflict with Chinese troops. They were not deployed to the perimeter barricades though they did support international forces that were so deployed. By June additional forces, including 2d Battalion, 4th Marine Regiment as part of a newly activated Provisional Regiment, had arrived in China and been sent to Tianjin. By the time that force arrived the threat to the international settlement in Shanghai had eased and the combined forces of the American, British, Dutch, French, Italian, Japanese, Portuguese, and Spanish were seen as sufficient. The 4th Marine Regiment was reduced in strength in October 1927 with the 2d Battalion at Tianjin becoming 2d Battalion, 12th Marines and the Provisional Regiment dissolved. The 4th regiment settled into routine garrison duty during which it gained the nickname "China Marines" and a unique feature, the only fife and drum corps in the Corps. The formation of the Fessenden Fifes was a result of influence of the American chairman of the Shanghai Municipal Council and Civil Commandant of the Shanghai Volunteer Corps, Stirling Fessenden, and instruments from the 1st Battalion, Green Howards whose fifers and drummers taught the Marines to play. Reductions continued and on 14 January 1928 the 4th Regiment was detached from the withdrawing Marines of the brigade and on 13 February 1930 the regiment gained its designation as 4th Marines. The quiet was ended in January 1932 when Japanese forces in Manchuria began seizing Chinese territory in late 1931 and bloody clashes between Chinese and Japanese civilians erupted in Shanghai that month. The 4th Marines were deployed to prevent fighting from spilling into the International Zone. By 4 February Marines had been reinforced by Marines from the Philippines, the Marine detachment of the Houston and the United States Army 31st Infantry Regiment. On 3 March 1932 an agreement was reached between combatants, the state of emergency in the International Zone was ended 13 June 1932 and the 4th Marines returned to garrison duty while the 31st Infantry returned to the Philippines. The Commander in Chief, Asiatic Fleet, recommended the 4th Marines be brought up to full strength and a new 2d Battalion was activated 18 September 1932 bringing the unit for the first time in five years to a full three battalion strength until deactivation of the 3d Battalion 19 December 1934. Garrison duty was interrupted during the few tranquil following years only by duty aboard vessels of the Yangtze Rapid Steamship Company November 1933 – July 1935 protecting the ships from pirates on voyages into the interior. The commanding officer of 4th Marines, then Colonel John C. Beaumont, was one of only two people in China the other being the naval attaché in Beijing, Commander Thomas M. Shock to know the actual mission William A. Worton was undertaking for the Office of Naval Intelligence in attempting to penetrate Japan with agents from China. Worton, who had served as a Marine in China 1922—1926, 1927–1929, and 1931–1935 and been commended for his intelligence work by General Butler during Butler's 1927–1929 command of the 4th, arrived during the summer of 1935 to recruit and run agents until his turn over and return to the United States in June 1936. The peaceful years ended 7 July 1937 when Japanese incursions resulted in an incident at the Marco Polo Bridge used by Japan to send more troops into China. After Japanese military personnel were killed in Shanghai Japanese warships were sent to the city with landing of troops and movement of Chinese troops into the city. The 4th Marines were deployed with orders to prevent either side from entering the American sector "by means other than rifle fire." Again the 4th Marines were reinforced, this time by the 2d Marine Brigade under Brigadier General John C. Beaumont, the units former commanding officer, to which the 4th Marines were attached. Fighting around the city ended with Japanese forces in full control and the 2d Marine Brigade less the 4th Marines was withdrawn 17 February 1938 leaving these "China Marines" alone to deal with Japanese interests now trying to undermine the Western powers in the International Zone. Their position was compromised by the fact other Western foreign powers had also reduced their forces and by war in Europe in 1939 in which Italy was aligned with the Axis with Japan and Germany, France by June was defeated and ordered by the Vichy Government to cooperate with Japan and the British withdrew due to war needs elsewhere—leaving the 4th Marines alone to oppose Japanese ambitions. The unit had been further reduced by separations from the service with replacements diverted at the direction of the 4th's commander to the 1st Special Defense Battalion in the Philippines so that it consisted of only two battalions, each with only two rifle companies of two platoons each and one machine gun company.
Қытайдан шығу
Америка Құрама Штаттары толықтай кері шегінуді қарастыра бастады және Азия флотының бас қолбасшысы адмирал Томас К. Харт жағалау бойындағы бөлімшелерді кері шегіндіре бастады, сондай-ақ соғыс болатынын сезіне отырып, 4-ші теңіз жаяу әскерін де кері шегіндіруді ұсынды. 1941 жылдың 10 қарашасында 4-ші теңіз жаяу әскерін кері шегіндіруге рұқсат берілді және ол орындалды. 1-ші батальон мен штаб-пәтердің бір бөлігі 27 қарашада Филиппинге аттанды, ал 4-ші теңіз жаяу әскерінің қалған бөлігі 28 қарашада Филиппинге жол тартты. Бірінші бөлімдер 30 қарашада Субик шығанағына жетті, ал қалғандары келесі күні келді. 4-ші теңіз жаяу әскерімен байланыстырылатын палеонтологиялық және антропологиялық жұмбақ – Пекин адамының қазбаларын жоғалту оқиғасы. Қытай үкіметі АҚШ елшісінен қазбаларды эвакуациялауға көмек сұрады, ал сақтаушылардың тізімінде қазбалар жәшіктерге салынып, Пекиндегі АҚШ елшілігіне жеткізілгені көрсетілген. Онда Пекин мен Тяньцзиньден (Солтүстік Қытай теңіз жаяу әскері) келген, кейде 4-ші теңіз жаяу әскерімен байланысты болатын, бірақ шындығында елшілік күзетшісі теңіз жаяу әскерлері, жәшіктерді Тяньцзиньдегі теңіз жаяу әскерінің гарнизонына жеткізіп, «Президент Гаррисон» кемесімен эвакуациялауға тиіс болды. Осы кеме қалған әскерилер мен азаматтық халықты эвакуациялауға арналған еді. Жапондықтардың Перл-Харборға шабуылы, жәшіктер елшілікке жеткеннен кейін және жоспардың қалған бөлігі орындалуға тиіс болған уақыт аралығында болды. «Президент Гаррисон» 4-ші теңіз жаяу әскерінің алғашқы эвакуациясын аяқтады және 4 желтоқсанда Маниладан Кинхуандаоға Пекин мен Тяньцзиньден 300-ге жуық елшілік күзетшісі теңіз жаяу әскерін эвакуациялау үшін қайта оралды, бірақ кеме жапон күштерінің бақылауында болды және ақырында тоқтауға бұйрық берілді. «Президент Гаррисонды» жауға түсірмеу үшін, қазір әскер тасымалдауға дайындалған, кеме командирі Орел А. Пирсон кемені суға батырып, жоюға тырысты, бірақ кеме құтқарылды, экипаж тұтқынға алынды және жапондықтар кемені жөндеп, ақырында «Качидоки Мару» деп аталатын кемеге айналдырды, ол 1944 жылдың 12 қыркүйегінде «Пампанито» су асты кемесімен британдық соғыс тұтқындарымен бірге батырылды. Елшілік күзетшісі теңіз жаяу әскері тұтқынға алынды, ал қазбалар салынған жәшіктер соғыстың қаосының ішінде жоғалып кетті. Қазбалар жәшіктерінің не болғаны туралы сұрақ теңіз жаяу әскері тарихшыларына жиі қойылатын, бірақ жауабы жоқ сұрақтардың бірі болып табылады.
The United States began considering complete withdrawal and Commander in Chief, Asiatic Fleet, Admiral Thomas C. Hart began withdrawal of units along the coast and recommended withdrawal of the 4th Marines as he felt war was inevitable. On 10 November 1941 permission to withdraw the 4th Marines was given and put into effect. 1st Battalion and part of the Headquarters sailed for the Philippines on 27 November embarked in the chartered liner with the remainder of the 4th Marines embarking in and sailing for the Philippines on 28 November 1941 with the first elements arriving at Subic Bay 30 November and the remainder the next day. Sometimes associated with 4th Marines is the paleontological and anthropological mystery of loss of the Peking Man fossils. The Chinese authorities requested the United States ambassador's help in evacuating the fossils and the custodians records indicate the fossils were crated and taken to the United States Legation in Beijing. There a detachment of Marines, sometimes associated with the 4th but actually the Legation Guard Marines from Beijing and Tianjin (North China Marines), were to escort the crates to the Marine compound at Tianjin and evacuated aboard President Harrison which was to evacuate remaining military and civilians. The Japanese attack on Pearl Harbor came between the arrival of the crates at the Legation and the rest of the plan's execution. President Harrison had completed the first evacuation of 4th Marines and was headed back leaving Manila on 4 December for Qinhuangdao to evacuate about 300 Legation Guard Marines from Beijing and Tianjin but the ship was shadowed by Japanese forces and eventually ordered to stop. To prevent capture of President Harrison, now outfitted to carry troops, Master Orel A. Pierson decided to run aground in hopes of destroying the ship but the ship was salvaged, the crew taken prisoner and the ship refitted by the Japanese to eventually become Kachidoki Maru that was sunk with British prisoners of war by Pampanito on 12 September 1944. The Legation Marines were taken prisoner and the crates with the fossils disappeared into the chaos of the war. The question of what happened to the crates of fossils is one of the frequent and unanswerable questions posed to the Marine Corps historians.
Филиппиндер
4-ші теңізшілер полкі 1941 жылғы 22 желтоқсанда Олонгапо теңізшілер казармасын қабылдады, 1-ші және 2-ші батальондарды үш взводтан тұратын үш мылтық ротасымен толықтырды, содан кейін Кавитедегі 1-ші жеке теңізші батальонын қосып, 3-ші батальонды құрды. Содан кейін 4-ші теңізшілер полкі Коррегидорға көшірілді, онда 1942 жылғы 10 сәуірде олар 4-ші батальон ретінде Уақытша теңізші батальонын қосты. 4-ші батальонның құрамына бұрын Батан шайқасында қызмет еткен АҚШ Әскери-теңіз күштерінің қызметкерлері кірді. Батальонның көптеген теңізшілері USS Canopus сүйреу кемесінің экипажы болды. 1942 жылғы 9 сәуірде жапондықтар Батаанда одақтас күштерді жеңгеннен кейін, олар назарын Коррегидор аралына аударды. Арал басып кіруші жапондық күштер үшін маңызды болды, өйткені ол Манила шығанағына кедергі келтіретін соңғы нүкте болды, ол Шығыстағы ең жақсы порты ретінде танымал еді. Полк құрамында 142 түрлі АҚШ және филиппин ұйымдарының әскерлері болды, сол кезде аралда шамамен 4000 адам болды, бірақ олардың жартысынан астамы жердегі шайқасқа дайындығы жоқ Армия және Әскери-теңіз күштерінің қызметкерлері еді. Коррегидорды қорғау кезінде АҚШ Армиясының және филиппин скауттарының шамамен 1500 адамы полкті күшейтті, олар Резервтік батальон ретінде белгіленді. 5 мамырда жапондық сарбаздар аралға түсіп, американдық және филиппин артиллериясының қарсылығына тап болды, бірақ жапондық күштер табандылықпен одақтас аумағына еніп, полктің артиллериялық батареяларының бірін жеңді. Келесі күні таңертең жапондық танктер жағаға жетті. Армияның генерал-лейтенанты Джонатан Уэйнрайт, генерал Дуглас Макартурдың басшылығымен Филиппиндегі АҚШ күштерінің қолбасшысы, оның әскерлерінің жеңілісі жақын екенін түсінді. Ол 1000-нан астам жараланған әскерлер тұтқынға алынуы немесе қаза болуы мүмкін деген қорқынышпен, шабуылдан бір күн өткен соң ғана капитуляциялады. 4-ші теңізшілер полкі толығымен жойылды, және полктің қалған бөлігін құраған бірнеше тірі қалған теңізшілер мен қызметкерлер ғана болды. Полк өз еркімен таратылды. 4-ші теңізшілер полкінің командирі түстерді өртеп жіберуге бұйрық берді, одан кейін асыққан эвакуация жасады.
The 4th Marines absorbed the Marine Barracks Olongapo on 22 December 1941 to fill out the 1st and 2nd Battalions to three rifle companies of three platoons each, then added the 1st Separate Marine Battalion at Cavite to create the 3rd Battalion. The 4th Marines then were moved to Corregidor where on 10 April 1942 it added the Provisional Naval Battalion as the regiment's 4th Battalion. The 4th Battalion was composed of U. S. Navy personnel that had previously served during the Battle of Bataan. Most of the battalion's sailors were crew members of the disabled submarine tender USS Canopus. When the Japanese defeated allied forces in Bataan on 9 April 1942, they shifted their focus to Corregidor Island. The island was essential to the invading Japanese forces, as it was the last remaining obstacle to Manila Bay, known as the finest harbor in the Orient. The regiment was composed of troops from 142 different U. S. and Filipino organizations with nearly 4,000 men with the regiment occupied the island at the time, but more than half were Army and Navy personnel without ground combat training. Approximately 1,500 U. S. Army and Philippine Scouts personnel reinforced the regiment during the defense of Corregidor, designated as the Reserve Battalion. On 5 May, Japanese soldiers landed on the island and faced fierce resistance from American and Filipino artillery, but with persistence the Japanese forces etched their way deeper into allied territory and eventually overcame one of the regiment's artillery batteries. Early the next day, Japanese tanks made it to shore. Army Lt. Gen. Jonathan Wainwright, the commander of U. S. forces in the Philippines under Gen. Douglas MacArthur, realized his men's defeat was imminent. Just a day after the invasion, he surrendered for fear that the more than 1,000 wounded troops would be captured or killed. The 4th Marine Regiment was utterly destroyed, and only a few surviving Marines and personnel made up what was left of the regiment. The regiment was subsequently dissolved under control of its own accord. The commander of 4th Marines ordered the burning of the colors before they made their hasty evacuation.
Қайта тууы
1944 жылдың 1 ақпанына дейін төрт теңіз жаяу әскерінің рейдерлік батальоны қайта құрылған 4-ші теңіз жаяу әскері полкіне біріктірілді, ол 1942 жылы Филиппинде жоғалған алғашқы 4-ші полктің атын және құрметін мұра етті. 1-ші, 4-ші және 3-ші рейдерлік батальондары тиісінше 4-ші теңіз жаяу әскері полкінің 1-ші, 2-ші және 3-ші батальондары болды. 2-ші рейдерлік батальон полк қару-жарақ ротасына айналды. 4-ші теңіз жаяу әскері полкі, 22-ші және 29-шы теңіз жаяу әскері полктерімен біріктіріліп, 6-шы теңіз жаяу әскері дивизиясына бағындырылды және Гуам мен Окинава шайқастарында күш көрсетті. Жапонияның капитуляциясынан кейін 4-ші теңіз жаяу әскері полкі Токионың жанындағы Йокосукадағы жапон әскери-теңіз базасын күзетуге тағайындалды. 4-ші теңіз жаяу әскері полкі 1945 жылдың 2 қыркүйегінен 1946 жылдың 14 ақпанына дейін осы міндетті атқарды, содан кейін 6-шы теңіз жаяу әскері дивизиясы таратылды, оның құрамындағы полктер де таратылды.
By 1 February 1944, four Marine Raiders battalions were amalgamated into a re established 4th Marine Regiment, bearing the name and honors of the original 4th Regiment lost in the Philippines in 1942. The 1st, 4th, and 3rd Raider Battalions became respectively the 1st, 2nd, and 3rd Battalions, 4th Marines. The 2nd Raider Battalion became the regimental weapons company. 4th Marines, combined with the 22nd Marine and the 29th Marine Regiment, was assigned to the 6th Marine Division and fought at Guam and Okinawa. Following the surrender of Japan, the 4th Marines were assigned to guard the Japanese Navy Base at Yokosuka near Tokyo. The 4th Marines performed this duty from 2 September 1945 to 14 February 1946 when the 6th Marine Division was deactivated, also dissolving the regiments under its operational command.
Корей соғысы
1951 жылы 4-ші теңіз жаяу әскерлері корпусы Кэмп-Пендлтон базасында қайта құрылды, бұл корпус ескі және жаңа 4-ші полктердің тарихын мұра етті. Полк 3-ші теңіз дивизиясына қарастырылды және 1952 жылы Жапонияға дислокацияланды, ол 1953 жылғы 27 шілдеде Корей соғысын тоқтату туралы келісімге қол қойылғанға дейін онда болды. 4-ші теңіз жаяу әскерлері корпусы 1953 жылғы 23 тамызда Кореяға жіберілді, егер жағдай шиеленіссе Оңтүстік Кореяны қорғау үшін, және 1954 жылғы 27 шілдеде Жапонияға қайтып оралды. Олар тікелей шайқасқа қатыспағанымен, 4-ші теңіз жаяу әскерлері корпусы өз полкінің туынан Кореядағы қызметінің лентасын тағуға құқылы. 1955 жылы 3-ші теңіз дивизиясы Окинаваға көшкен кезде, 4-ші теңіз жаяу әскерлері корпусы Гавайидегі теңіз жаяу әскерлерінің базасына көшірілді, ол 1965 жылы Вьетнамға дислокацияланғанға дейін онда қалды.
In 1951 the 4th Marines were reactivated at Camp Pendleton, carrying lineage of both the old and new 4th Regiments. The regiment was assigned to the 3rd Marine Division and moved to Japan in 1952 where it remained until after the Korean Armistice Agreement was signed on 27 Jul 1953. The 4th Marines were sent to Korea on 23 August 1953 to defend South Korea in the event hostilities resumed and returned to the Japan on 27 July 1954. Although they saw no combat, the 4th Marines are entitled to fly the Korean Service streamer from their regimental colors. When the 3rd Marine Division relocated to Okinawa in 1955, the 4th Marines moved to Marine Corps Base Hawaii where they remained until being deployed to Vietnam in 1965.
Вьетнам соғысы
4-ші теңізшілер 3-ші теңізші дивизиясының құрамында, Оңтүстік Вьетнамдағы I корпус аймағында, III теңізші амфибиялық күштерінің астында қызмет етті. Олар 1965 жылдың көктемі мен жазында Чу Лай маңына қонды. Полк штабы алдымен Данангта орналасқан, ал 1966 жылы штаб Фу Байға көшірілді. 1967 жылы полк соңғы рет ДМЗ (әскерсіз аймақтан) төмен орналасқан Дунг Хаға көшіп келді. Онда полк Кванг Три провинциясында Оңтүстік Қытай теңізінен Лаос шекарасына дейін, ДМЗ-дың оңтүстік жартысы бойында көптеген ірі операцияларға қатысты. Осы кезеңде 4-ші теңізшілер Макнамара желісінің құрылысына күзеттік қызмет көрсетті. Полк қатысқан маңызды операциялардың кейбіреулері: Starlite операциясы (17-24 тамыз, 1965 ж.), Hastings операциясы (15 шілде – 3 тамыз, 1966 ж.) және Prairie операциясы (3 тамыз – 27 қазан, 1966 ж.). 1967 және 1968 жылдардағы тағы да бірнеше ірі операциялар: Prairie IV операциясы (20 сәуір – 17 мамыр, 1967 ж.), Hickory операциясы (18-28 мамыр, 1967 ж.), Kingfisher операциясы (16 шілде – 31 қазан, 1967 ж.) және Kentucky операциясы (1 қараша, 1967 ж. – 28 ақпан, 1969 ж.). Олар сол жылдары 324B NVA дивизиясы және 320-ші NVA дивизиясымен күресті. Полк 1969 жылдың қараша айында Оңтүстік Вьетнамды 10 теңізші және 1 госпитальдық корпус қызметкері Құрмет медалін алған күйінде тастап кетті.
The 4th Marines served in the I Corps region of South Vietnam as part of the 3rd Marine Division, under the III Marine Amphibious Force. They landed in the spring and summer of 1965 near Chu Lai. The regimental headquarters was first at Da Nang, then in 1966 the HQ was moved to Phu Bai. In 1967 the regiment made its final move to Đông Hà, just below the Demilitarized Zone (DMZ). There the regiment participated in many large operations throughout Quang Tri Province from the South China Sea to the Laotian Border along the southern half of the DMZ. During this period of time the 4th Marines were also providing security for the construction of the McNamara Line. Some of the major operations that the regiment was involved in were Operation Starlite ( 17–24 August 1965), Operation Hastings (15 July – 3 August 1966) and Operation Prairie (3 August – 27 October 1966). Other major operations in 1967 and 1968 were Operation Prairie IV (20 April – 17 May 1967), Operation Hickory ( 18–28 May 1967), Operation Kingfisher (16 July – 31 October 1967) and Operation Kentucky (1 November 1967 – 28 February 1969). The two major enemy units they battled over those years were the 324B NVA Division and the 320th NVA Division. The regiment left South Vietnam in November 1969 with 10 Marines and 1 Hospital Corpsman having received the Medal of Honor.
Окинава
1972 жылы 4-ші теңіз жаяу әскері 3-ші теңіз дивизиясының құрамында қызмет ету үшін Окинаваға жіберілді. Операциялық тапсырмалар мен жорықтарды есептемегенде, 4-ші теңіз жаяу әскерлері 2019 жылға дейін Окинавада дислокацияланып, қызмет етті.
In 1972 the 4th Marines were sent to Okinawa to serve as part of the 3rd Marine Division. Except for operational deployments, the 4th Marines have served in Okinawa through 2019.
Перс шығанағындағы соғыс
Перс шығанағы соғысы (1990-1991) кезінде 4-ші теңізшілер батальонының 2-ші бөлімі 2-ші теңізшілер дивизиясы құрамында 8-ші теңізшілерге қосылды. 1991 жылғы наурыз айында «Шөл даулы» операциясы аясында Кувейтті босатуға қатысты.
During the Gulf War (1990 to 1991) 2nd Battalion, 4th Marines was attached to the 8th Marines as part of the 2nd Marine Division. In March 1991 it participated in the Liberation of Kuwait as part of Operation Desert Storm.