Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Гүлді өсімдіктер туысы
Genus of flowering plants
Krameria – Krameriaceae тұқымдасының жалғыз туысы. Оның шамамен 18 түрі ратания, ратани немесе раттани деп белгілі. Ратания – пара ратанияның (Krameria argentea) немесе Перу ратаниясының (Krameria lappacea) кептірілген тамырынан тұратын ботаникалық емдік зат, крамерия тамырына берілген атау. Ратанияның биологиялық әсері танин қышқылына ұқсас ратаниатандық қышқылының әсерінен туындайды. Оның тұнбалары ауыз шаюға, емтиханға, әсіресе кокаинмен қосылғанда қолданылған. Гүлдерінің екі арнайы ет тәрізді жапырақтары бар, олар липид өндіреді, оны Centris туысына жататын аралар гүлдерді тозаңдандырғанда жинап алады. Бұл міндетті тозаңдану қатынасы, ал Krameriaceae – майлы гүлдердің қазіргі кезде сақталған он бір туысының бірі.
Krameria is the only genus in the Krameriaceae family, of which any of the approximately 18 species are commonly known as rhatany, ratany or rattany. Rhatany is also the name given to krameria root, a botanical remedy consisting of the dried root of para rhatany (Krameria argentea) or Peruvian rhatany (Krameria lappacea). The biological action of rhatany is caused by the astringent rhataniatannic acid, which is similar to tannic acid. Infusions have been used as a gargle, a lozenge, especially when mixed with cocaine,
The flowers have two specialized fleshy petals called elaiophores that produce a lipid which is collected by bees of the genus Centris as they pollinate the flowers. This an obligate pollination relationship, and Krameriaceae is one of eleven extant lineages of oil flowers.
Таксономиялық тарих
Крамэрия алғаш рет 1750 жылдары Пэр Лёфлингтің Оңтүстік Американың солтүстік бөлігіне жасаған экспедициясы барысында еуропалық ботаниктермен жинақталған. Жаңа таксон бастапқыда Линнейдің Tetrandria Monogynia тобына, яғни төрт аталық және бір аналық гүлі бар өсімдіктерге жатқызылған. Алғашқы жинақталғаннан бері Krameria-ның 17 жаңа түрі сипатталды, соңғысы – Krameria bahiana түрі 1987 жылы ашылды. Крамэрия басқа гүлді өсімдіктерден жоғары деңгейде морфологиялық айырмашылықтарды көрсетеді. Тамыр паразитизмі және ерекше тозаңдану құрылымдары сияқты бұл айырмашылықтар, жәндіктер мен басқа өсімдіктермен бірлескен эволюциялық қарым-қатынастардың нәтижесінде пайда болған. Өзінің ерекше морфологиясының арқасында Крамэрия 21-ғасырға дейін таксономистер үшін «қиын таксон» болып келді. Бұрын Polygalaceae және Fabaceae тұқымдастарымен байланысты болған, 1993 және 2000 жылдардағы генетикалық талдаулар Krameriaceae тұқымдасының Zygophyllaceae тұқымдасына ең жақын екенін көрсетті. Бұл тұқымдық орналасуды таксономистер ешқашан қарастырған емес, себебі екі тұқымдас арасында морфологиялық айырмашылықтар өте зор болған. Тұқымдастың ішінде екі негізгі клад бар, олардың әрқайсысында Солтүстік және Оңтүстік Америкаға тән субкладтар кездеседі. Бұл филогенез Америкадағы екі түрлі географиялық таралу оқиғасын көрсетеді.
Krameria was first collected by european botanists in the 1750s during an expedition in northern South America by Pehr Löfling. The new taxa was originally placed in Linnaeus' Tetrandria Monogynia, meaning flower with four stamens and one pistil. Since its initial collection, there have been 17 new species of Krameria described, the most recent of which, Krameria bahiana, was in 1987. Krameria exhibits a high degree of morphological divergence from other angiosperms. This divergence, exemplified by root parasitism and specialized pollination structures, is driven by coevolutionary relationships with insects and other plants. Due to its distinct morphology, Krameria was a “problem taxa” for taxonomists until the 21st century. Previously allied with the Polygalaceae and the Fabaceae, genetic analyses in 1993 and 2000 showed that Krameriaceae is most closely related to Zygophyllaceae. This placement had never before been considered by taxonomists due to the morphological differences between the two families. Within the family, there are two major clades, each with a North and South American subclade. This phylogeny suggests two distinct geographical radiation events between the Americas.