Даффи Дак және Батыс Породиясы

Кіріспе

1951 жылы Чак Джонс түсірген фильм.

"Drip Along Daffy" – 1951 жылы Warner Bros. Merrie Melodies студиясының қысқаметражды театрлық мультфильмі, режиссері Чак Джонс, сценарий авторы Майкл Малтиз. Мультфильм 1951 жылдың 17 қарашасында шықты, оның басты кейіпкерлері – Даффи Дак және Порки Пиг. Бұл мультфильм сол кезде танымал болған вестерн фильмдерінің пародиязы болып табылады, онда Даффи Дак "батыр" рөлінде бейнеленеді. Ол сенімді серігі "комедиялық жеңілдеткіш" (Порки Пиг) көмегімен зорлық-зомбылыққа толы "бір атты қалашықты" тазалауға тырысады. "Жалғыз қаңғыбас" фильміне сүйенбестен, Даффидің жылқысы "Тинфойл" деп аталды. Мультфильмде Порки орындайтын "Гауэр Гулч гүлі" атты түпнұсқа ән бар, ол сезімтал ковбойлар стиліндегі махаббат әндерінің пародиязы. Гауэр Гулч – Голливудтағы актерлер жиналатын қиылыс. "Drip Along Daffy" мультфильмінде алғаш рет Nasty Canasta атты мексикалық жаман кейіпкер пайда болады, ол кейін Джонстың басқа мультфильмдерінде, "The Sylvester and Tweety Mysteries" мультсериалында, 2003 жылғы "Looney Tunes: Back in Action" фильмінде және кейде "Duck Dodgers" телесериалында қайта оралады.

Сюжет

Даффи, "Батыс үлгісіндегі батыр" деп таныстырылып, Порки "Комедиялық демалыс" рөлінде, "Заңсыз батыс қалашығы" – Snake Bite Center-ге дейін шөлді бойлай сапар шегеді. Бұл қала зорлық-зомбылыққа толы, сондықтан біреу атылған кезде халық саны бірден кемиді (ал қала зиратындағы халық саны бірден артады); соңғы құрбан болған – бұрынғы шериф, халық саны көрсеткішінің астында "Шериф қажет" деген жарнама ілінген. Looney Tunes Golden Collection жинағына жазылған түсіндірмеде, комментатор көрермендерді "Бұл фильмде батыс туралы барлық клишелер бар" деп ескертеді. Бұл мынадай пародиялық көріністерде көрінеді: бір адам екіншісін қуалайды, оқ атып; екеуі де жолға шығу үшін тоқтайды, содан кейін қуу жалғасады. Екі атты кісі жақындасады, аттар жақын келгенде ашуланып, кері тартылып, бір-біріне оқ жаудырады. Басқа көріністер: "Күзекшінің соңғы тұрағы" тонау оқиғасы; қарулы адам ұрлықпен аттан шешіп алады; бір адамның балконынан атылған адамды күтіп тұрған санитарлар алып кетеді, оларды "Ригор О'Мортис / Күлімдеген жерлеушіге" апарады, ол жерлеу бюросы көрші ғимараттардан әлдеқайда биік. "Шериф қажет" деген жарнаманы көрген Даффи өзінің белгілер жинағынан шериф белгісін алып, Tinfoil атты атына мініп қалаға кіреді, Порки оның артынан есегімен келеді ("Жалғыз салт атты" әнінің тақырыбы ретінде әйгілі болған "The William Tell Overture" әнімен бірге). Салонда Даффи пастеризацияланған сүт коктейлі мен свами йогуртын ішуге асыққанда, Насти Канаста оның "іздеуде" деген плакатынан өтеді (онда "$5,000,000 СЫЙЛЫҚ (ӨЛІ)" және "ҚАРЫҚҚАШЫ, БАНДИТ, ШАРУА ДҮБІРІН ЖАСАУШЫ" деп жазылған). Даффи Канастаны қаруымен қорқытуға тырысады ("Қолыңды көтер, жігіт! Тұтқындалдың!"), бірақ Канаста қарудың көп бөлігін тістеп алып, жейді ("Бүгін іркілісі жоқ болар!"). Содан кейін Канаста өзіне және Даффиге "әдеттегі екі стақан" тапсыруды бұйырады, бұл сусынның құрамындағы әртүрлі улар мен зиянды заттар бар, мысық тісінің шырыны, сутегі және ескі пантера (мұздың екі текшесі салса, олар шығырып, қыңсылап, салқындау үшін отты шелекке секіріп түседі). Канаста ешқандай жанама әсерсіз ішімдікті ішеді (тек шапаны аударылады); Даффи Поркиге екінші стақанды ішуге мәжбүрлейді, Порки де ешқандай зиянсыздық байқамайды. Сонда Даффи өзіне де бір стақан құйып, тамағына жұтады. Бірнеше секундтан кейін Даффи мен Поркиде қызық әсерлер пайда болады, олар "Мэридің кішкентай қозысы бар" деген әнді Элмер Фаддтың тілімен айтады, жасыл түске енеді және желмен қозғалған қуыршақтар сияқты әрекет етеді, Даффидің оқтары өздігінен атып, еденде тесік жасайды, ол құлайды, содан кейін жерге қайта оралады. Парашютпен төмен түсіп келе жатқанда, Даффи Канастаға ашуланып: "Мен сені жек көремін" дейді. Ақырында, Даффи Канастаны көшеде жекпе-жекке шақырады. Даффи мен Канаста бір-біріне қарай жүреді, көше бос (сол дәуірдегі батыс фильмдеріндегі жекпе-жек сахналарын пародиалау үшін камера бұрыштары қолданылады), Порки мәселені өз қолына алып, кішкентай британдық ойыншық сарбазды бұрып, оны Канастаға қарай жібереді, Рэймонд Скотттың "Ойыншық кернейі" әнімен бірге. Канаста ойыншықты алып, күліп, ол оған қаруын бағыттап, атып, Канастаны жерге түсіреді. Канаста жеңілгеннен кейін қала тұрғындары Поркиге ағылады, ал Даффи әлі де көшенің ортасына қарай жүреді. Даффи ақыры Поркиге көрсетілген құрметті байқайды және олардың назарын аударуға тырысады ("Маған құттықтаулар! Маған беріңіздер, маған беріңіздер, маған ондаған раушан гүлдерін беріңіздер!"). Порки енді қала шерифі, ал Даффи камераға "Бұл бір атты қаланы тазалаймын" деген мәлімдемесін қайталайды, бірақ енді ол санитарлық жұмысшы. Порки: "Оған қуаныштымын, себебі бұл бір атты қала."

Daffy, introduced as a "Western Type Hero" and Porky, introduced as the "Comedy Relief", ride along the desert until they come across the small "Lawless Western Town" of Snake Bite Center, which is so full of violence that the population sign immediately goes down a number when someone is shot and killed (while the town cemetery's population sign immediately goes up a number); the most recent casualty is the last sheriff, with a "Sheriff Wanted" sign appearing beneath the population sign. In a recorded commentary on the Looney Tunes Golden Collection, the commentator warns the viewer that "this film is literally stuffed with every western cliché ever done." This is illustrated in such spoof scenes as follows: a man is firing guns while chasing another man; both stop at a traffic light so a second pair can cross, then their chase resumes. Two riders on horseback casually approach one another; when they are in close proximity, the horses recoil and whinny in anger, then begin shooting at each other. Other scenes include: a holdup at "Custard's Last Stand"; a masked horse stealing horseshoes from a smithy at gunpoint; a gunman shot off someone's balcony is caught by waiting stretcher bearers, who trot him off to "Rigor O'Mortis / The Smiling Undertaker" whose funeral parlor towers several stories above the neighboring buildings. Seeing the "Sheriff Wanted" sign, Daffy picks a sheriff badge out of his collection of badges and rides into town on his horse, Tinfoil, with Porky following behind on his donkey (accompanied, of course, by "The William Tell Overture," which gained even greater fame as the theme song of "The Lone Ranger"). At the saloon, Daffy is about to enjoy a pasteurized milkshake and swami yogurt chaser when Nasty Canasta walks in past his 'Wanted' poster (which states "$5,000,000 REWARD (DEAD)" and "RUSTLER, BANDIT, SQUARE DANCE CALLER"). Daffy tries to intimidate Canasta with his gun ("Stick 'em up, homber! You're under arrest"), but Canasta just bites off most of the gun and eats it ("Probably didn't have his i ron today!"). Canasta then threateningly orders himself and Daffy "two of the usual", a drink made of various poisons and toxic materials like cobra fang juice, hydrogen bitters and old panther (so hot that when two ice cubes are put in it, they jump out, yelping and bouncing into a fire bucket to cool off). Canasta downs the drink with no side effects (other than his hat flipping); Daffy gets Porky to drink the other one, and Porky comes through seemingly with no side effects either. So, Daffy demands one for himself and pours it down his throat. A few seconds later, Daffy and Porky exhibit wild side effects, including reciting "Mary had a Little Lamb" in Elmer Fudd ese, turning green and acting like wind up dolls, Daffy's bullets shooting by themselves and creating a hole in the floor, which he falls into, then rockets out of before coming back to Earth. As he floats down via parachute, Daffy sternly says to Canasta "I hate you." Eventually, Daffy challenges Canasta to a showdown in the street. Daffy and Canasta start walking towards each other, the street deserted (with camera angles designed to parody the showdown camera angles common in Western films of that era), when Porky takes matters into his hands by winding up a small British toy soldier and letting it go towards Canasta, accompanied by Raymond Scott's "The Toy Trumpet". Canasta picks up the toy, chuckling, until it points its gun at Canasta and fires, sending Canasta to the ground. With Canasta defeated, the rest of the people in town rush over to Porky, while Daffy is still pacing his way to the middle of the street. Daffy finally notices the adoration given to Porky, and in vain tries to get their attention ("Gimme the cheers! Give me Give me Give Give me one dozen roses."). Porky is now the town sheriff, and Daffy reiterates his claim that he would "clean up this one horse town" to the camera — except now he is a sanitation worker. Porky remarks: "L l l lucky for him it is a one horse town."

Қабылдау

Эндрю Фараго былай деп жазады: "Актерлік өнерге қатысты басым теория әрқашан керемет актер кез келген рөлде өзін жоғалтады дейді. Ал Даффи Дак ережелерді сақтап бүгінгі күніне жеткен жоқ. Ол қонақүй қызметкері, талантты іздеуші, сүйікті үй жануары, ғарыш саяхатшысы, қызыл жамылғы киген қаһарман немесе ковбой болсын, Даффи Дак – Даффи Дак – Даффи Дак болып қалады." Даффи мен Поркидің рөлдері туралы ол былай дейді: "Дрип Алонг Даффи олардың мансабындағы маңызды бетбұрыс болды, себебі Warner Bros. анимациялық студиясы Поркидің мәңгілік оптимистікке толы, жарасымды және, айтуға болатын болса, қабілетті серік рөлінің белгілі бір тынымсыз қаз үшін тамаша қарсыластың ролін жасағанын түсінді."

Танымал мәдениетте

Бұл мультфильмнің бір бөлігі 1991 жылғы "JFK" фильмінде көрсетілген. Джим Гаррисон (Кевин Костнер) және оның отбасы ас үстелінде отырғанда, оның ең кішкентай балаларының бірі осы мультфильмді тамашалап отыр.

Үй медиасы

Бұл мультфильм Looney Tunes Golden Collection: Volume 1 дискісінің екінші дискісінде және Looney Tunes Platinum Collection: Volume 2 дискісінің екінші дискісінде түпнұсқа соңы қайта жаңартылған күйінде қосылған.