Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ армиясының генералы Габриэль Кристи (16 қыркүйек 1722 – 26 қаңтар 1799) – Шотландиядан шыққан британ армиясының генералы, Жеті жылдық соғыстан кейін Монреаль қаласына қоныс аударған. Жаңа Францияны британдықтар бағындырғаннан кейін ол жерге инвестиция жасап, британдық Квебек провинциясының ірі жер иелерінің біріне айналды.
British Army general
Gabriel Christie (16 September 1722 – 26 January 1799) was a British Army General from Scotland, who settled in Montreal after the Seven Years' War. Following the British Conquest of New France, he invested in land and became one of the largest landowners in the British Province of Quebec.
Ерте өмір
Стирлингте дүниеге келген ол Джеймс Кристидің (1695–1745), Глазго, Лондон және Балтиморда филиалдары бар бай саудагер және өндірушінің ұлы болды. Габриэльдің анасы Кэтрин Нейпир, Фрэнсис Нейпирдің (1713 жылы қайтыс болған) қызы, Крейгэннеттен; Стирлинг қаласының әкімі және белгілі Джон Нейпирдің немересі. Кристи Стирлингте, Глазгода және Англияда білім алды. Габриэль Кристи 1742 жылы өзінің араласқан ағасы, генерал-лейтенант Роберт Нейпирдің (1708–1766) қамқорлығымен, Кульлоден шайқасында Камберленд герцогының бас штаб офицері ретінде әскерге қадам басқан.
Born in Stirling, he was the son of James Christie (1695 1745), a wealthy merchant and manufacturer with branches in Glasgow, London and Baltimore. Gabriel's mother, Catherine Napier, was the daughter of Francis Napier (d.1713), of Craigannet; Provost of Stirling and a grandson of the distinguished John Napier. Christie was educated in Stirling, Glasgow and England. Gabriel Christie entered the army as an ensign in 1742 under the patronage of his uncle, Lt. General Robert Napier (1708 1766), Chief Staff Officer to the Duke of Cumberland at the Battle of Culloden.
Әскери мансап
1745 жылы Кристи 27-ші (Иннискиллинг) жаяу әскер полкінің лейтенанты болып тағайындалды. Куллоден шайқасында ағасымен бірге болған жас Кристи жеңіс туралы хабарламалармен Стирлинг қамалының губернаторына жіберілді. 1756 жылы 44-ші жаяу полкінің капитаны ретінде генерал Аберкромби оны Солтүстік Америкадағы әскерлердің генерал-квартирмейстерінің көмекшісі етіп тағайындады және ол бұл лауазымды жаңа бас қолбасшы граф Лудунның басшылығымен де сақтап қалды. Ол Квебек қоршауында Вулфпен бірге шайқасты, сол кезде ол бригада майорына өкілдік етті. 1762 жылы ол подполковник, ал 1769 жылы Солтүстік Америкадағы әскерлердің генерал-квартирмейстерінің орынбасары болды. 1773 жылы ол корольдік атқыштар корпусының лейтенант-полковнигі болып тағайындалды және Батыс Индияда олармен бірге қызмет етті. 1778 жылы ол сол полктің 2-ші батальонының полковник-командирі болды. 1780 жылы олар Антигуада қызмет етті, ал 1781 жылы ол генерал-майор және Ливард аралдарының бас қолбасшысы болып тағайындалды. 1793 жылы ол генерал-лейтенант, ал 1796 жылы корольдік атқыштар корпусының полковник-командирі болды. 1798 жылы Монреальде британдық күштердің генералы және бас қолбасшысы лауазымына соңғы рет көтерілді.
In 1745, Christie was gazetted Lieutenant of the 27th (Inniskilling) Regiment of Foot. Present with his uncle at the Battle of Culloden, young Christie was sent to the governor of Stirling Castle with the despatches announcing the victory. As Captain of the 44th Regiment of Foot, in 1756 General Abercrombie appointed him assistant deputy Quartermaster General to the Forces in North America, maintaining that position under the new commander in chief, Earl Loudoun. He fought with Wolfe at the Siege of Quebec, when he was promoted Brevet Major. In 1762, he was promoted to Lieutenant Colonel, and in 1769 he was made deputy Quartermaster General to the Forces in North America. In 1773, he was appointed Lt. Colonel of the King's Royal Rifle Corps and served with them in the West Indies. In 1778, he was made Colonel Commandant of the 2nd Battalion of that regiment. In 1780, they were serving in Antigua and in 1781 he was appointed Major General and Commander in Chief of the Leeward Islands. In 1793, he was gazetted Lt. General, and in 1796 he was made Colonel Commandant of the King's Royal Rifle Corps. In 1798, he received his final promotion to General and Commander in Chief of the British Forces in the Canadas, at Montreal.
Канадалық Seigneur
Кристи американдық революцияның көп бөлігінде Батыс Үндістанда болды, бірақ 1780 жылдары, әскердегі белсенді қызметі аяқталғаннан кейін, ол Квебекке қоныстанды, онда маңызды сеньор болу ниетімен алдын ала жоспарлаған еді. 1764 жылы ол Жаулаудан кейін Францияға оралған ақсүйек француз-канад отбасыларынан алты сеньорияны сатып алды. Біріншісі – Пол Жозеф Ле Мойн де Лонгюильден (Шарль Ле Мойн де Лонгюильдің ұлы, Лонгюиль бароны) Л’Иле-дю-Портаж сеньориясы, бірақ ол оны 1777 жылы Монреальге жақын жерді артық көріп сатты. Оның екінші және үшінші сатып алулары Мозес Хазенмен серіктестікте жасалды, олар Клемент Сабривоа де Блюриден (Клемент Чарльз Сабривоа де Блюридің әкесі) Блюри және Сабревоа сеньорияларын 7300 фунт стерлингке сатып алды. Төртінші сатып алуы Джон Кэмпбеллмен (1721–1795) бірлесіп жасалды, олар Пайен де Ноян отбасынан Ноян сеньориясын сатып алды. 1765 жылы ол Жак Филипп Савеуз де Божо отбасынан Лаколь сеньориясын сатып алды. Соңында, ол Гаспар Жозеф Шосегрос де Лериден Лери сеньориясын сатып алды. Шамамен 1777 жылы ол Лашенаи және Репентиньи сеньорияларын өз жерлеріне қосты. Ол Англияда да жер иеленді, бірақ тіпті осы сеньорияларды сатып алу оның амбициясын қанағаттандыруға жеткіліксіз болды: 1792 жылы ол Шығыс қалашықтарында жер беру туралы екі сәтсіз өтініш жасады. Оның соңғы сатып алуы 1796 жылы болды, Жан Батист Буше де Нивервилл оған Шамбли сеньориясын сатқанда. Кристи өзінің кең жер иелігін басқару үшін агенттер жалдады және бірнеше қиындықтарға қарамастан, қайтыс болғанға дейін Монреальде отбасымен бірге жайлы өмір сүрді. 1775 жылы Канадаға жасалған американдық шабуыл кезінде Ришелье өзені бойындағы оның мүлігі қирады. Хазенмен бірге сатып алған Сент-Джонс маңындағы сеньориялар да оған қиындықтар туғызды, өйткені Тәуелсіздік соғысы кезінде Хазен Квебекке шабуыл жасаған Ричард Монтгомери басқаратын әскерлерге қосылды. Хазен мен Кристи сәтсіз бизнес серіктестігі үшін көп жыл бойы соттасты.
Christie was based in the West Indies during most of the American Revolution, but in the 1780s, when his active role in the army was completed, he settled in Quebec where he had already started with his intentions of becoming a significant Seigneur there. In 1764, he purchased six seigneuries from noble French Canadian families returning to France after the Conquest. The first was the seigneury of L’Islet du Portage, from Paul Joseph Le Moyne de Longueuil (son of Charles le Moyne de Longueuil, Baron de Longueuil), but he sold it in 1777 preferring land closer to Montreal. His second and third purchases were in partnership with Moses Hazen, acquiring the seigneuries of Bleury and Sabrevois from Clément Sabrevois de Bleury (father of Clément Charles Sabrevois de Bleury) for £7,300. His fourth purchase was with John Campbell (1721 1795), buying the seigneury of Noyan from the Payen de Noyan family. In 1765, he purchased the seigneury of Lacolle, from the family of Jacques Philippe Saveuse de Beaujeu. Finally, he purchased the seigneury of Léry from Gaspard Joseph Chaussegros de Léry. Around 1777, he added the seigneuries of Lachenaie and Repentigny to his lands. He owned land in England too, but even these seigneurial acquisitions were not enough to satisfy his ambition: In 1792, he made two unsuccessful requests for land grants in the Eastern Townships. His final purchase was in 1796, when Jean Baptiste Boucher de Niverville sold him the seigneury of Chambly. Christie hired agents to look after his extensive land holdings and lived comfortably in Montreal with his family until his death, despite a few set backs. His property along the Richelieu River was devastated during the American Invasion of Canada in 1775. The seigneuries near St. Johns that he purchased with Hazen also created difficulties for him as during the War of Independence Hazen sided with the armies under Richard Montgomery who invaded Quebec. Hazen and Christie were in court for years over their failed business partnership.
Отбасы
Ол сол аймақта орналасқан кезде Нью-Йорк штатының Албани қаласының Джон Стивенсонның қызы Сара Стивенсонға үйленді және оны, ұлдары мен екі қызын Монреальге қоныстандырды. 1780-ші жылдарда Лондонда болғанда ол Рейчел Плендерлид есімді әйелмен байланыс құрды және ол үш ұлдың (Габриэль, Джордж және Уильям) әкесі болды. Бұл ұлдар толыққанды түрде отбасыға қабылданды және олармен теңдей қарастырылды. Әрқайсысы 1500 фунт стерлинг және Корольдік атқыштар корпусында офицерлік шен алды, ал олардың үлкен заңды ағасы Нейпир мүлкінің көп бөлігін мұра етіп, кейін оны жартылай ағасына берді. Кристи Монреальдегі Сен-Пол көшесінде отбасымен бірге тұрды. Генерал Нейпир Кристи Бертон (1758-1835), Беверли округінің депутаты, әкесінен кейін Канададағы британ әскерлерінің бас қолбасшысы болды. Итон колледжінде білім алған ол, әкесіне деген құрмет ретінде Джордж III-тің шақыруымен Виндзор сарайына барды. Ол генерал Ральф Бертонның қызы және мұрагері Мэриге үйленді, Йоркширдегі Хотэм Холлдан, және лицензия бойынша Бертон тегін алды. Ұлдары отбасын құрмай қайтыс болды. Үлкен қызы бірінші генерал-майор Джон Клитероуға, ал екіншісі Бетчворт қамалының иесі Генри Петерске үйленді. Кіші қызы Уэйкфилдте босатылған әйелдерге арналған үй құрды. Кэтрин Кристи (1772-1849). Ямайкада ол Корольдік атқыштар корпусының майоры Джон Робертсонға (1767-1815) үйленді, ол Струаннан полковник Даниэль Робертсонның ұлы болды. Ол Монреальдегі Александр және Джеймс Робертсон сауда фирмасымен байланысты болды, осы арқылы Квебек провинциясының Букингем қалашығында 2000 акр жер алды. Ол 1831 жылы Монреальге үш баласымен оралды: Кэтрин (Корольдік атқыштар корпусының офицері Пилип Англинге үйленген), Мария және Амелия. Сара Кристи (1774-1836), Монреальдегі Христос шіркеуінің пасторы, дін қызметкері Джеймс Тунсталлға (1760-1840) үйленді. Олар үш ұл мен бір қыздың ата-анасы болды. Габриэль Плендерлид (шамамен 1778 жылы туған) Джордж Плендерлид (шамамен 1779 жылы туған) Уильям Смит Плендерлид (1780-1845), жартылай ағасынан Канададағы әкесінің меншігін мұра етіп алды, осымен «Кристи» тегін қабылдады. Ол үш рет үйленді, бірақ балалары болған жоқ: (1) 1808 жылы, Чарльз Шабольездің қызы және Солтүстік-Батыс компаниясының Саймон МакТавиштің жесірі Мари Маргарита Шабольез, (2) Элизабет МакГиннис, (3) Амелия Марта Боуман (1805-1898).
He had married Sarah Stevenson, daughter of John Stevenson of Albany, New York when stationed in the area, and settled her, their son and two daughters in Montreal. During his time in London in the 1780s, he had taken a mistress by the name of Rachel Plenderleath, and by her was the father of three further sons (Gabriel, George and William) who were fully accepted into the main family and provided for equally they each received £1,500 and commissions in the King's Royal Rifle Corps, while their eldest legitimate brother, Napier, inherited the bulk of his estate, before passing it to his half brother. Christie lived with his family on Rue Saint Paul, Montreal. General Napier Christie Burton (1758 1835), M. P., for Beverley, who succeeded his father as Commander in Chief of the British troops in the Canadas. Educated at Eton, as a compliment to his father he was invited to Windsor Castle by George III. He married Mary, daughter and heiress of General Ralph Burton, of Hotham Hall, Yorkshire and assumed the Burton name by license. Their sons died unmarried. Their eldest daughter married first Major General John Clitherow and second Henry Peters of Betchworth Castle. Their youngest daughter founded at Wakefield a home for discharged female prisoners. Catherine Christie (1772 1849). At Jamaica, she married Major John Robertson (1767 1815), of the King's Royal Rifle Corps, son of Colonel Daniel Robertson of Struan. He was associated with the mercantile firm of Alexander & James Robertson of Montreal, through whom he was granted 2,000 acres in the township of Buckingham, Quebec. She returned to Montreal in 1831 with her three children: Catherine (married Philip Anglin, of the King's Royal Rifle Corps), Maria and Amelia. Sarah Christie (1774 1836), married Rev. James Tunstall (1760 1840), Rector of Christ Church Cathedral, Montreal. They were the parents of three sons and a daughter, Mrs Edward Roe. Gabriel Plenderleath (b. c.1778)
George Plenderleath (b. c.1779)
William Smith Plenderleath (1780 1845), inherited his father's Canadian estates from his half brother, on the condition he took the name 'Christie'. He was married three times, but had no children (1) In 1808, Marie Marguerite Chaboillez, daughter of Charles Chaboillez and widow of Simon McTavish of the North West Company, (2) Elizabeth McGinnis (3) Amelia Martha Bowman (1805 1898)