Альфред Мейсон Грей: Американдық теңіз жаяу әскерінің генералдарының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Америка Құрама Штаттарының теңіз жаяу әскері корпусының генералы (1928–2024)

Альфред Мейсон Грей кіші (22 маусым 1928 – 20 наурыз 2024) – Америка Құрама Штаттарының теңіз жаяу әскері корпусының төрт жұлдызды генералы. Ол 1987 жылдың 1 шілдесінен 1991 жылдың 30 маусымында зейнетке шыққанға дейін, 41 жыл қызметтен кейін теңіз жаяу әскері корпусының 29-шы бастығы болды.

Ерте өмір және білім

Грей 1928 жылдың 22 маусымында Нью-Джерси штатының Рауэй қаласында Эмили мен Альфред Мейсон Грейдің ұлы болып дүниеге келді. Ол Рауэй орта мектебінен Пойнт Плезант Бич орта мектебіне ауысып, онда бейсбол, баскетбол және футбол ойнады, 1946 жылы бітірді. Грей Лафайет колледжінде оқыды және Нью-Йорк штатының мемлекеттік университетінен ғылым бакалавры дәрежесін алды. Ол Лафайет колледжінен, Монмут университетінен, Норвич университетінен, Ұлттық қорғаныс барлау колледжінен және Франклин университетінен құрметті доктор дәрежесін алды. 1980 жылдың 20 шілдесінде Вермонт штатының Берлингтон қаласының бұрынғы тұрғыны Жан Госсқа үйленді.

Теңізші мансабы

1950 жылы Грей АҚШ Теңіз жаяу әскеріне қатарына енді. Ол Тынық мұхиты флотының Теңіз күштері (FMF) құрамында қызмет етті, 1952 жылдың сәуірінде екінші лейтенант болып тағайындалғанға дейін сержант шеніне жетті. Оның алғашқы міндеттеріне 11-ші және 7-ші Теңізшілер полктері, Кореядағы 1-ші Теңізшілер дивизиясы, Солтүстік Каролинадағы Лежун базалық лагеріндегі 8-ші және 2-ші Теңізшілер дивизиялары, сондай-ақ Вашингтондағы Бас штабта қызмет ету кірді. Осы қызмет барысында ол Гвантанамо шығанағында және Вьетнамда болып қайтты. Грей Теңіз криптологиялық қолдау батальонының негізін қалаушысы деп есептеледі, бірақ ол бұл атаумен бөлімге ешқашан басшылық жасамады. 1955 жылы Грейге Теңіз күштерінің құрамындағы бөлімдерді құру міндеті жүктелді. Грей 1956 жылдан 1958 жылға дейін Жапониядағы NSG Камисеяда Теңізшілер жасағының бөлімшесіне басшылық етті. 1964 жылдың мамырында ол Сигналдық инженерлік зерттеу бөлімін басқарды, радио бөлімі 1-ші радио ротасынан, Тынық мұхиты флотының Теңіз күштерінен және Теңіз корпусы Бас штабынан таңдалған үш офицер мен 27 қатардағы әскерден тұрды. Бөлім Кхе Санх, Тайгер тісті тауы (Донг Вой Мẹp), Маймыл тауы және Бạch Mã-да байланыс нысандарын құрды. 1964 жылдың қыркүйек айының ортасында бөлім Оңтүстік Вьетнамнан шықты. Майор ретінде Грей 1965 жылдың қазанында Оңтүстік Вьетнамдағы 3-ші Теңізшілер дивизиясының 12-ші Теңізшілер полкіне қосылды. 1967 жылдың сәуірінде ол Гио Линьде құрама артиллерия батальоны мен АҚШ Еріккілі әлем күштерінің командасын қабылдады. Қыркүйек айында Грей Данангтағы III Теңізшілердің амфибиялық күштеріне қайта тағайындалды, онда ол 1968 жылдың ақпанына дейін I корпус аймағында 1-ші радио батальонының бөлімшелеріне басшылық етті. АҚШ-тағы қысқа сапардан кейін ол 1969 жылдың маусым және қыркүйек айларында I корпус аймағындағы барлау және бақылау мәселелерімен байланысты Оңтүстік Вьетнамға оралды. Содан кейін Грей 1-ші батальонның, 2-ші Теңізшілердің, Батальондық десант тобының командирі; 1972 жылдың 22 сәуірінен 1972 жылдың 27 желтоқсанына дейін 2-ші Теңізшілер полкінің командирі болды. Грей 1973 жылдың тамызынан 1974 жылдың маусымына дейін Пенсильвания штатындағы Карлайл казармасындағы Армия соғыс колледжінде оқыды. Ол 1974 жылдың 30 шілдесінен 1975 жылдың 8 тамызына дейін 4-ші Теңізшілер полкінің командирі болып тағайындалды. Кейіннен Окинавадағы Хансен лагерінің командирі болып тағайындалды. 33-ші Теңізшілердің амфибиялық бөлімшесі мен 4-ші полктік десант тобының командирі болып, сонымен қатар 9-шы Теңізшілердің амфибиялық бригадасының қолбасшысының орынбасары болып қызмет еткен Грей 1975 жылдың сәуірінде Сайгонды эвакуациялау операциясын (Operation Frequent Wind) басқарды. 1976 жылдың наурыз айында бригадир генерал шеніне көтерілген Грей Атлантикадағы десанттық күштерді оқыту командасының және 4-ші Теңізшілер бригадасының генерал-командующийі болды. 1980 жылдың ақпанында генерал-майор болып тағайындалды, 1981 жылдың маусымында Солтүстік Каролина штатындағы Камп-Леджунде Атлантикадағы 2-ші Теңізшілер дивизиясының командасын қабылдады. Бұл лауазымда ол сол кездегі вице-адмирал Артур С. Мороның сенімді адамы болды, ол террористер мен есірткі сатушыларды нысанаға алған жасырын команда үшін Теңізшілерді іріктеді. Грей 1984 жылдың 28 тамызында 2-ші MARDIV-тің командасын генерал-майор Ричард Дж. Мерфиге тапсырды. 1984 жылдың 29 тамызында генерал-лейтенантқа көтерілгеннен кейін Грей ФМФ, Атлантика / II Теңізшілер экспедициялық күшінің және ФМФ, Еуропаның генерал-командующийі болып қайта тағайындалды. Грей генерал шеніне көтеріліп, 1987 жылдың 1 шілдесінде Теңізшілер корпусының бастығы болды. Оның Теңізшілер корпусының бастығы қызметіне тағайындалуын сол кездегі Теңіз күштері министрі Джим Уэбб ұсынған болатын.

Gray enlisted in the United States Marine Corps in 1950. He served overseas with Fleet Marine Force (FMF), Pacific, attaining the rank of sergeant before being commissioned a second lieutenant in April 1952. His early tours included service with 11th Marines and 7th Marines, 1st Marine Division in Korea, the 8th Marine Regiment, 2nd Marine Division at Marine Corps Base Camp Lejeune, North Carolina, and Headquarters Marine Corps, Washington, D. C., during which he saw service in Guantanamo Bay and Vietnam. Gray is considered the founder of Marine Cryptologic Support Battalion, although he never commanded the unit under that name. In 1955 Gray was tasked with forming Marine units to serve at Naval Security Group (NSG) sites. Gray commanded the Marine Detachment at NSG Kamiseya, Japan from 1956 to 1958. In May 1964 he commanded the Signal Engineering Survey Unit, the radio detachment consisted of three officers and 27 enlisted men drawn from the 1st Radio Company, Fleet Marine Force, Pacific and from Headquarters Marine Corps supported by a 76 man infantry detachment from Company G, 2nd Battalion, 3rd Marines, which deployed to Danang Air Base, South Vietnam. The unit established communication facilities at Khe Sanh, Tiger Tooth Mountain (Dong Voi Mẹp) , Monkey Mountain and Bạch Mã. The unit left South Vietnam in mid September 1964. As a major, Gray joined the 12th Marine Regiment, 3rd Marine Division in South Vietnam in October 1965, serving concurrently as regimental communications officer, regimental training officer, and artillery aerial observer. He took command of the Composite Artillery Battalion and United States Free World Forces at Gio Linh in April 1967. In September, Gray was reassigned to the III Marine Amphibious Force in Da Nang where he commanded the 1st Radio Battalion elements throughout I Corps until February 1968. Following a brief tour in the United States, he returned to South Vietnam from June to September 1969 in conjunction with surveillance and reconnaissance matters in the I Corps area. Gray then served as Commanding Officer of the 1st Battalion, 2nd Marines, Battalion Landing Team; Commanding Officer of the 2nd Marine Regiment from April 22, 1972, to December 27, 1972. Gray attended the Army War College, Carlisle Barracks, Pennsylvania from August 1973 to June 1974. He was next assigned as Commanding Officer of 4th Marines from July 30, 1974, to August 8, 1975. His follow on assignment was as Camp Commander of Camp Hansen, Okinawa, Japan. While commanding the 33rd Marine Amphibious Unit and Regimental Landing Team 4, and concurrently serving as Deputy Commander, 9th Marines Amphibious Brigade, Gray directed the Operation Frequent Wind evacuation of Saigon in April 1975. Advanced to brigadier general in March 1976, Gray served as Commanding General, Landing Force Training Command, Atlantic, and the 4th Marine Amphibious Brigade. Promoted to major general in February 1980, he assumed command of the 2nd Marine Division, FMF, Atlantic, Camp Lejeune, North Carolina, in June 1981. While in the position, he was a confidant to then Vice Admiral Arthur S. Moreau Jr., finding Marines for a covert team which targeted terrorists and drug traffickers. Gray relinquished command of 2nd MARDIV on August 28, 1984, to Major General Richard J. Murphy. Following his promotion to lieutenant general on August 29, 1984, Gray was reassigned as Commanding General, FMF, Atlantic/Commanding General, II Marine Expeditionary Force, and Commanding General, FMF, Europe. Gray was promoted to general and became Commandant of the Marine Corps on July 1, 1987. His appointment as Commandant of the Marine Corps was recommended by Jim Webb, then Secretary of the Navy.

Танымал мәдениетте

Грей «Майор Дад» телесериалының «Туған күн тойы» атты эпизодында, теңіз корпусының 215 жылдығына арналған екінші маусымдағы эпизодта өз ролінде пайда болды. 1980 жылдары «60 минут» бағдарламасында сұхбат беріп, ол Әскери-теңіз академиясының бітірушілеріне арналған құттықтау сөз сөйледі.

Есімдес

Вирджиния штатының Квантико қаласындағы Теңіз жауынгерлерінің базасында Альфред М. Грей атындағы ғылыми-зерттеу орталығы орналасқан. Орталықта Теңіз жауынгерлері корпусының мұрағаттары мен арнайы жинақтары, Квантико базасының кітапханасы, Теңіз жауынгерлері университетінің ғылыми кітапханасы және конференц-орталық бар. 2004 жылдан бері Теңіз жауынгерлері корпусының коммуникациялар саласындағы марапаттар бағдарламасы аясында Генерал Альфред М. Грей кубогы жыл сайын 29-шы корпустың бас қолбасшысының құрметіне табыс етіледі. Кубок оның барлау және коммуникацияларды жаңғыртуға қосқан үлесі үшін оның атымен аталады. Теңіз жауынгерлері университетінің қоры кубокты қаржыландыруға жауапты және Sprint компаниясынан грант алады. Жыл сайынғы марапаттау салтанатында операциялық құрамалар немесе қолдау мекемелерінде 0602 әскери еңбек қызметі (MOS) бойынша байланыс ақпараттық жүйелер офицері лауазымындағы әскери қызметші капитан кубокпен марапатталады.