Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Индулин – көк, көкшіл қызыл немесе қара түстердің бояуы. Индулин бірнеше қанық түсті түрлердің қоспасынан тұрады, сондықтан оны көбінесе индулиндер деп атайды. Бұл 1863 жылы Дж. Дейл мен Генрих Каро ашқан алғашқы синтетикалық бояулардың бірі. Индулиннің негізгі құрауы – әртүрлі алмастырылған феназиндер. Индулин қазір қолданылмайтын болса да, оған ұқсас нигрозин бояуы әлі де коммерциялық түрде өндіріледі.
Induline is a dye of blue, bluish red or black shades. Induline consists of a mixture of several intensely colored species, so the name is often indulines. It was one of the first synthetic dyes, discovered in 1863 by J. Dale and Heinrich Caro. The main components of induline are various substituted phenazines. Although induline no longer in use, the related dye nigrosin is still produced commercially.
Басқа қосылыстармен байланысы
Индулин – еуродиндердің (аминофеназиндер, аминонафтофеназиндер) туындысы. Олардың диазотуындылары арқылы деамидтеуге болады, нәтижесінде азон тұздары түзіледі; сондықтан оларды амидтелген азон тұздары деп қарастыруға болады. Олардың құрамына түйсін білдірген алғашқы реакция – О. Витттің аралық азофенинді бөліп алуы болды, бұл Фишер мен Хепптің оны дианилидохинон дианил екендігін дәлелдеуіне әкелді, ал ұқсас аралық қосылыс көп ұзамай нафталин қатарында табылды. Азофенин, C30H24N4, кинон дианилін анилинмен қыздыру арқылы, кинон, анилин және анилин гидрохлоридін бірге балқыту арқылы немесе анилиннің паранитрозофенолға немесе паранитрозодифениламинге әсер етуі арқылы дайындалады. Индулиндер жоғарыда айтылғандай аминоазо қосылыстарынан немесе окси- және амидохинондарды фенилденген ортодиаминдермен конденсациялау арқылы алынады. Индулиндер келесі топтарға бөлінеді: (1) бензидулиндер, феназиннің туындылары; (2) изоросиндулиндер; (3) розиндулиндер, екеуі де нафтофеназиннен туындаған; (4) нафтиндулиндер, нафтазиннен туындаған. Розиндулиндер мен нафтиндулиндер күшті негіздік қасиеттерге ие, ал олардың тұздары айқын қызыл түске және люминесценцияға ие. Бензиндулин (апосафранин), C18H13N3, күшті негіз болып табылады, бірақ ол шоғырланған минералды қышқылдарда ерітілмесе, диазотталмайды. Анилинмен қыздырғанда анилидоапосафранин түзіледі, оны ортоаминодифениламинді тікелей тотықтыру арқылы да алуға болады. Изоросиндулин хинон дихлоримиді мен фенил β-нафтиламиннен; розиндулин бензол азо α-нафтиламиннен және анилиннен, ал нафтиндулин бензол азо α-нафтиламиннен және нафтиламиннен алынады.
Induline is a derivative of the eurhodines (aminophenazines, aminonaphthophenazines). By means of their diazo derivatives can be de amidated, yielding in this way azonium salts; consequently they may be considered as amidated azonium salts. The first reaction giving a clue to their constitution was the isolation of the intermediate azophenin by O. Witt, which was proved by Fischer and Hepp to be dianilidoquinone dianil, a similar intermediate compound being found shortly afterwards in the naphthalene series. Azophenin, C30H24N4, is prepared by warming quinone dianil with aniline, by melting together quinone, aniline and aniline hydrochloride, or by the action of aniline on para nitrosophenol or para nitrosodiphenylamine. The indulines are prepared as mentioned above from aminoazo compounds, or by condensing oxy and amido quinones with phenylated ortho diamines. The indulines may be subdivided into the following groups: (1) benzindulines, derivatives of phenazine; (2) isorosindulines; and (3) rosindulines, both derived from naphthophenazine; and (4) naphthindulines, derived from naphthazine. The rosindulines and naphthindulines have a strongly basic character, and their salts possess a marked red color and fluorescence. Benzinduline (aposafranine), C18H13N3, is a strong base, but cannot be diazotized, unless it be dissolved in concentrated mineral acids. When warmed with aniline it yields anilido aposafranine, which may also be obtained by the direct oxidation of ortho aminodiphenylamine. Isorosinduline is obtained from quinone dichlorimide and phenyl β naphthylamine; rosinduline from benzene azo α naphthylamine and aniline and naphthinduline from benzene azo α naphthylamine and naphthylamine.