Кіріспе
АҚШ ақша массасын басқару жүйесі – тәуелсіз қазынашылық, АҚШ қазынашылығы мен оның қосалқы қазынашылықтары арқылы, ұлттық банк және қаржы жүйелерінен тәуелсіз АҚШ федералдық үкіметінің ақша массасын басқару жүйесі. Ол 1846 жылғы 6 тамызда 29-шы Конгресспен, 1846 жылғы Тәуелсіз қазынашылық заңының қабылдануымен (90-тарау) құрылды. 1863 жылы ұлттық банктік жүйе құрылғанда кеңейтілді. Бұл жүйе 20-шы ғасырдың басына дейін жұмыс істеді, содан кейін Федералдық резерв жүйесімен алмастырылды. Осы кезеңде қазынашылық орталық банк функцияларының көбін өз мойнына алды, ал АҚШ қазынашылық департаменті АҚШ ақша нарығындағы маңызды күшке айналды.
The Independent Treasury was the system for managing the money supply of the United States federal government through the U. S. Treasury and its sub treasuries, independently of the national banking and financial systems. It was created on August 6, 1846, by the 29th Congress, with the enactment of the Independent Treasury Act of 1846 (ch. 90, ). It was expanded with the creation of the national banking system in 1863. It functioned until the early 20th century, when the Federal Reserve System replaced it. During this time, the Treasury took over an ever larger number of functions of a central bank and the U. S. Treasury Department came to be the major force in the U. S. money market.
Өмірбаян
1819 жылғы үрей 1816 жылы құрылғаннан кейін АҚШ үкіметі үшін түрлі қаржылық міндеттерді атқарған АҚШ-тың Екінші банкіне («ұлттық банк») қарсы халықтың наразылығының толқынын күшейтті. Барлық мемлекеттік қаражатты сақтаумен қатар, банк несиелер берді және басқа банктердің реттеушісі ретінде қызмет етіп, уақыт-уақытпен банкноттарды төлеуге ұсынды. 1829 жылы Уильям Дюэн, Уильям М. Гуж, редактор және Жұмысшы партиясының мүшелері сияқты ықпалды филадельфиялықтар тобы банктер «байлықтың және биліктің жасанды теңсіздігінің негізін қалайды» деп мәлімдеген ықпалды есеп ұсынды. 1833 жылы Гуж «Америка Құрама Штаттарындағы қағаз ақша мен банк ісінің қысқаша тарихы» атты еңбегін жариялады, ол қатты ақша жақтастары арасында ықпалды туындыға айналды. Гуж және басқалар қатты ақша саясатын қолдаған банктердің тым көп банкноттар шығаруға бейім екенін, осылайша алыпсатарлықтарды тудырып, теңсіздікке ықпал ететінін айтты. Гуж және Конди Раге федералды үкіметтің қаражатын мемлекеттік банктерге немесе ұлттық банкке сенудің орнына, үкімет бақылауындағы сақтау орындарында ақшалай түрінде сақтайтын тәуелсіз қазынашылық жүйесін құруды ұсынды. Екінші президенттік мерзімінде президент Эндрю Джексон ұлттық банктен федералдық салымдарды алып, оларды «жануарлар банктері» деп аталған штаттық уставтармен құрылған банктерге ауыстырды. Джексон әкімшілігі сондай-ақ «жануарлар банктеріне» 20 доллардан төмен номиналды банкноттар шығаруға тыйым салды. Ұлттық банктің федералдық уставы Джексонның екінші мерзімінің соңында күшінен шықты, бірақ көптеген қатты ақша жақтастары барлық банктерден барлық федералдық салымдарды алып тастауды әлі де жақтады.
Бірінші мекеме
Мартин Ван Бюреннің президенттікке сайланғанына екі ай өткен соң, 1837 жылдың 10 мамырында Нью-Йорктегі бірқатар мемлекеттік банктерде қолма-қол ақша резервтері таусылып, қағаз ақшаны алтынға немесе күміске айырбастаудан кенеттен бас тартты. Елдің басқа да қаржы институттары да осы үрдіске қосылды. Бұл қаржылық дағдарыс, 1837 жылғы үрей деп аталды, одан кейін бес жылдық экономикалық төмендеу орнады, банктер жабылып, жұмыссыздық рекордтық деңгейге жетті. Осы дағдарысты шешу үшін Ван Бюрен АҚШ-тың тәуелсіз қазынашылығын құруды ұсынды. Оның сөзіне göre, мұндай жүйе елдің ақша айналымынан саясатты алып тастайды: үкімет барлық қаржылық қорларын алтын немесе күміс түрінде сақтайды және қалауынша қағаз ақша басып шығаруға шектеу қойылады, бұл инфляцияны алдын алуға бағытталған шара еді. Ван Бюрен өзінің ұсынысын 1837 жылдың қыркүйегінде жариялады; 26-шы Конгресс 1840 жылғы Тәуелсіз қазынашылық заңын қабылдады (тарау 41). Заңға 1840 жылдың 4 шілдесінде қол қойылғанмен, ол бір жыл ғана қолданыста болды, себебі 1840 жылғы сайлауда конгресс көпшілігін және президенттікке ие болған вигтер бұл заңды күштен шығарды.
Қайта құру
Демократтар 1844 жылғы сайлауда Конгресстегі көпшілігін қайтарып алып, президенттікке ие болды, бұрынғы төрт жылда партия жоғалтқан үстемдік позициясын қалпына келтірді. Президент Джеймс К. Полк тәуелсіз қазынашылықты жаңартпау және тарифтерді төмендетуді өзінің ішкі экономикалық бағдарламасының екі негізгі бағыты етіп белгіледі және екеуін де Конгресс арқылы қабылдады. Ол 1846 жылдың 6 тамызында Уолкер тарифтеріне қол қойғаннан бір апта өткен соң Тәуелсіз қазынашылық заңына қол қойды. 1846 жылғы заң мемлекеттік түсімдердің қазынашылық ғимаратында және түрлі қалалардағы қосалқы қазынашылықтарда сақталуын қамтамасыз етті. Қазынашылық өз қаражатын өзі жұмсауға және елдің банк және қаржы жүйесінен толыққанды тәуелсіз болуға тиіс болды. Үкіметке жасалған және үкіметтен жасалған барлық төлемдер ақша немесе қазынашылық облигациялары арқылы жүзеге асырылуы керек еді. Дегенмен, қазынашылықтың банк жүйесінен толық бөлінуі аяқталған жоқ; қазынашылықтың операциялары ақша нарығына ықпал етуді жалғастырды, себебі үкіметке жасалған және одан жасалған ақшалай төлемдер айналыстағы қолма-қол ақшаның көлеміне әсер етті.
Соғысқа дейінгі жылдар
Тәуелсіз қазынашылық несие берудің кеңейтілуін шектесе де, ол жаңа экономикалық проблемалар жиынтығын тудырды. Өркендеу кезеңдерінде қазынаға кіріс түсімдері артылып, қолма-қол ақша айналымы азайды, несиелер тартылып, сауда мен өндірістің инфляциясы тежелді. Төмендеу және үрей кезеңдерінде, банктер қолма-қол төлемдерін тоқтатқанда және қолма-қол ақша жиналғанда, үкіметтің қолма-қол ақшамен төлеу талабы жеке несиеге қолжетімді ақша сомасын шектеу арқылы экономикалық қиындықтарды ушықтырды. 1857 жылы ақша нарығында тағы бір дүрбелең болды. Дегенмен, 1837 жылғы дағдарыста банктердің банкротқа ұшырауы үкіметке үлкен ұят келтірсе, 1857 жылғы дағдарыста банктердің банкротқа ұшырауы болмады, себебі үкімет өзінің ақшасын өзінің қолында ұстап, қарыздарын төлеуге қабілетті болды және барлық міндеттемелерді қиындықсыз орындады. Президент Джеймс Бьюкенен 1857 жылғы 7 желтоқсандағы "Мемлекет туралы хабарламасында" былай деді:
Тәуелсіз қазынашылықтың арқасында үкімет [қолма-қол] төлемдерді тоқтатпады, себебі 1837 жылы банктердің банкротқа ұшырауы оны мұндай ісқақыға мәжбүр еткен. Ол халыққа қарызын алтын мен күміспен төлеуді жалғастыра береді. Оның ақшалай төлемдері айналымға түсіп, сау валютаны қайта жаңғыртуға маңызды көмек көрсетеді.
Thanks to the independent treasury, the government has not suspended [specie] payments, as it was compelled to do by the failure of the banks in 1837. It will continue to discharge its liabilities to the people in gold and silver. Its disbursements in coin pass into circulation and materially assist in restoring a sound currency.
Азамат соғысының өзгерістері
Азамат соғысын қаржыландыру үшін Конгресс 1863 және 1864 жылдарғы заңдарды қабылдап, ұлттық банктерді құрды. Жеке банктерге мемлекеттік қаражат салуға қойылған тыйымға ерекшеліктер жасалды, және кейбір жағдайларда мемлекетке төлемдер ұлттық банкноттармен жүзеге асырылуы мүмкін болды.
Азамат соғысынан кейінгі жылдар
Азамат соғысынан кейін тәуелсіз қазынашылық өзгертілген нысанда сақталды, себебі әрбір кезекті әкімшілік оның кемшіліктерін әртүрлі тәсілдермен жоюға тырысты. Қазынашылық хатшысы Лесли М. Шоу (1902–1907) көптеген жаңалықтар енгізді; ол қазынашылық қаражатын елдің несиелік қажеттіліктеріне қарай ақша айналымын кеңейту және қысқарту үшін пайдалануға тырысты. Бірақ, осы кезеңде АҚШ әртүрлі деңгейдегі бірнеше экономикалық дағдарыстарды бастан өткерді. Экономистер Чарльз Каломирис және Гэри Гортон ең ауыр дағдарыстарды кең ауқымды банктердің жұмысын тоқтатуға әкелгендер деп санайды – 1873, 1893 және 1907 жылдардағы дағдарыстар, сондай-ақ 1914 жылғы тоқтату. 1884 және 1890 жылдардағы дағдарыстар кезінде үйлестірілген шаралар арқасында кең ауқымды тоқтатулардың алдын алуға қол жеткізілді. 1896 жылғы банк дағдарысы, онда үйлестіру қажеттігі туындады, кейде дағдарыс ретінде де қарастырылады.
Федералды резервтік жүйе алмастырылуы
1907 жылғы үрей ақша нарығын тұрақтандырудағы жүйенің әлсіздігін тағы да көрсеткен соң, Конгресс сол үрейді зерттеу және банк ісін реттеу үшін Ұлттық валюта комиссиясын құрды. Комиссияның жұмысы 1913 жылғы Федералдық резерв туралы заң қабылдануымен және Тәуелсіз қазынашылық жүйесінің тоқтатылуымен аяқталды. Осының нәтижесінде, Федералдық резерв туралы заң қазіргі АҚШ Федералдық резерв жүйесін құрды және Федералдық резервтік банкноттарды (қазір АҚШ доллары деп белгілі) басып шығаруға уәкілдік берді. Үкімет қаражаты біртіндеп қазынашылықтардан Федералдық резервке ауыстырылды, ал 1920 жылғы 66-шы Конгресс актісі (1920 жылғы Тәуелсіз қазынашылық туралы акт) келесі жылы соңғы қазынашылықтарды жабуды міндеттеді, осылайша бұл жүйе толық аяқталды.