Кіріспе

Британдық пэр, либерал саясаткер және отар әкімшісі (1810–1872)

Джордж Фрэнсис Роберт Харрис, 3-ші Барон Харрис (14 тамыз 1810 – 23 қараша 1872), британдық пэр, либерал саясаткер және отар әкімшісі болған. Ол 1846 жылдан 1854 жылға дейін Тринидад аймағының губернаторы, ал 1854 жылдан 1859 жылға дейін Мадрас губернаторы қызметін атқарды.

Ерте өмір және білім

Харрис 1810 жылдың 14 тамызында Уильям Харрис, 2-ші барон Харрис және оның әйелі Элиза Селина Энннің отбасында дүниеге келді. Ол төртінші Майсур соғысында Британдық Шығыс Үндістан компаниясының әскеріне басшылық еткен Джордж Харристің, 1-ші барон Харристің немересі еді. Харрис алғашқы білімін Итон колледжінде алды, содан кейін 1829 жылы Оксфордтағы Мертон колледжіне түсуге дейін Рев. Джон Шоудың жеке бағдарламасымен оқыды. Харрис Мертон колледжінде оқуын аяқтады және 1832 жылы Оксфордтың Крайст-Черч колледжінде өнер саласы бойынша диплом алды. 1845 жылдың маусымында әкесінен барондық атағы мен Белмонт үйінің отбасылық резиденциясын мұраға алды. Сондай-ақ, ол 1845 жылы Лорд Кастлемейн және Хон. Л. Х. Кинг Харманмен бірге әкесінің қайтысынан кейін Атлон Яхт Клубының бірлескен демеушісі атанды. Харрис денсаулығының нашарлауына байланысты Францияның Пау қаласында біраз уақыт төсекке жатып, Англия шіркеуінде жұмыс істеді.

Тринидадтың губернаторы

1846 жылы Харрис Тринидадтың губернаторы болып тағайындалды және 1854 жылға дейін осы лауазымда қалды. 1850 жылы ол Порт-оф-Испания архидиаконы Джордж Камминстің қызы Сараға үйленді. Өкіметтік өкілеттігі кезінде Харрис сол кездегі білім беру жүйесін жаңартты, соның арқасында Тринидадтағы қазіргі білім беру жүйесінің негізін қалады. Харрис құлдықтан босатылған плантация жұмысшыларының орнына Үндістаннан келісімшарт бойынша жұмыс күшін әкелуді ұсынды. Харрис Тринидадтың ең тиімді әкімшілерінің бірі деп есептеледі, алайда, тағайындауларда өзінің жандарға көмектесетіні үшін де сынға ұшырады.

Мадрас қаласының әкімі

Мадрас губернаторы болып тағайындалғаннан кейін Харрис полиция жүйесіндегі қалыс тапты және күшті кемшіліктерді анықтады, содан кейін оны қайта ұйымдастырып, реформалар енгізді, олардың нәтижесінде бүгінгі күнігі үнді полициясы құрылды. 1856 жылдың 1 шілдесінде Харрис Мадрас қаласы мен Аркот қаласы арасындағы провинциядағы алғашқы тұрақты жолаушылар пойызын іске қосты. Мадрас университеті 1857 жылы Харрис губернатор болып тұрғанда құрылды. 1854 жылдың қыркүйегінде Харрис кіріс шенеуніктердің үнді шаруаларына келтірген азаптауларын тергеу үшін тағайындалған Азаптау комиссиясын басқарды. Өкіметтік өкілеттігінің барлық кезеңінде Харрис Мадрастағы ағылшын-үнді баспасөзінің көзқарасына сынды көзбен қарады және баспасөз бостандығын реттеуге тырысты. Ол оларды былай деп сынады:

1857 жылғы Үндістан көтерілісі басталғанда Мадрас провинциясы британдық тәжге адал болды. Осының нәтижесінде Харрис бүлікті басу үшін бүкіл Мадрас армиясын Үндістан үкіметіне берді. Мадрас армиясы Каунпурді құтқаруға қатысты, онда Мадрас фузилер полкінің подполковнигі Джеймс Джордж Смит Нилл үндістерді жаппай қырды және соңында қаза тапты. Алайда, Мадрас армиясының 52 полкінің бірі көтеріліс кезінде қызметке ерікті болып түсуден бас тартқаны туралы куәліктер бар. Харрис 1858 жылы Үндістанның егемендігін Британдық Шығыс Үндістан компаниясынан британдық тәжге беруден кейін де қызметін жалғастырды және 1859 жылы губернатор лауазымынан кетті.

Кейінгі өмір және өлім

Лорд Харрис 1872 жылы 62 жасында қайтыс болды. 1850 жылы ол Тринидад архидиаконы, құрметті Джордж Камминстің қызы Сараға үйленді. Ол үш жылдан кейін қайтыс болды. 1864 жылы ол Шығыс Кент милициясының құрметті полковнигі болып тағайындалды. 1870 жылы ол Шығыс және Батыс Кент клубтарының төрағасы болды және өмірінің соңына дейін Кент округі крикет клубының президенті қызметін атқарды. Лорд Харристің орнын оның ұлы Роберт Харрис, 4-ші барон Харрис иеленді, ол табысты крикетші және консервативті саясаткер атанды.