Кіріспе

Италиялық суретші (1568–1613)

Вентура ди Арханжело Салимбени (кейін Бевилакква деп те аталды; 20 қаңтар 1568 – 1613) – итальяндық Контр-Манер суретшісі және гравюрашы, Федерико Барокчидің ваггеццасы мен сезімтал реформасының күшті ықпалында болған.

Өмірбаян

Салимбени Сиенада дүниеге келген. Ол өзінің туған Сиенада әкесі Арханжело Салимбенидің басшылығымен, ағасы Франческо Ваннимен бірге сурет салуды оқыды. Ол, мүмкін, біраз уақыт Солтүстік Италияда болып, 1588 жылы Римге көшіп барды. Бұл жерде ол, басқалармен бірге, папа Сикст V тұсында Ватикан кітапханасының фрескаларын салуға қатысты.

1590-1591 жылдары ол кардинал Бонифацио Бевилакква Алдобрандиниден Римдегі Иезуиттер шіркеуі Джезу және Санта-Мария-Маджоре базиликасы үшін суреттер салуға тапсырыс алды. Бұл суреттерде Кавалье Д'Арпино және Бароккидің қарсы манеризм стиліндегі оқушысы Андреа Лилионың ықпалы байқалады. Салимбени 1595 жылы Сиенаға оралды. Мұнда ол реформаторлық немесе қарсы манера стилінде жұмыс істеуін жалғастырды. Оған Федерико Барокки әсер еткені көрінеді, мысалы, Феррарадағы Сан-Доменико шіркеуіндегі "Бейбақтың тууы" (1607–1608) картинасындағы жарық пен көлеңкенің күрт ауысуы және беттердің жылтырлығында. Ол Санта-Тринити ораториясы сияқты Сиена шіркеулері үшін сурет салу циклдерін (1595–1602) аяқтады. Ол әзірлік суреттерімен танымал, олардың көпшілігі қазір Флоренциядағы Уффици галереясында немесе Сан-Францискодағы Көркем өнер мұражайында сақталады. Шамамен 1600 жылы ол Santo Spirito шіркеуі үшін "Жануардың өмірі" картинасын салуды бастады. Бұл суреттерде флоренциялық реформаторлар Людовико Чиголи және Доменико Пассигнаноның инновациялық перспективасы мен стилі көрінеді. Ол Италияның бүкіл ауманындағы шіркеулер үшін, соның ішінде Флоренцияда да суреттер салуды жалғастырды. Флоренциядағы Сантиссима Аннунциата базиликасында Сервиттер орденінің тарихынан алынған оқиғаларды бейнелейтін фрескалар (1605–1608) салған. Сан-Сальваторе соборында ол Жақияның шомылу рәсімін бейнелеген мүсінді жасады. 1600 жыл шамасында ол Ассизиде "Мәсіхтің қайта тірілуі" және "Папа Киршаяның қайтыс болған Киршаяны зиярат етуі" фрескаларын салуға тапсырыс алды. 1603 жылы Салимбениге Сиенаның ең көне шіркеулерінің бірі - Сс. Кирико және Джулитта шіркеуінің қамқоршылары Кирико мен Джулиттаның көріністерін бейнелейтін фрескалар салуға тапсырыс берілді. Санта-Тринити шіркеуіндегідей, ол мұнда да суретші Алессандро Казоларимен бірге жұмыс істеді. Осы кезеңде жаңа тапсырмалар көбейді: Монтальчинодағы Сан-Пьетродағы Сан-Лоренцо шіркеуі үшін үш сурет, "Ключтерді беру" (1599), "Евхаристияны даңқтау" (1600) және "Текпелеу" (1604). Сонымен қатар ол Перуджадағы Сан-Пьетро базиликасында "Грегорий Зордың көрінісі" және "Дәуіттің жазасы" суреттерін салған. Бұл суреттерді суретке түсіруді тапсырған папалық легаты, кардинал Бонифацио Бевилакква (1571–1627), Вентура Салимбениге Алтын шұңқыр орденін бергеніне қатты қуанды. Ол тіпті осы уақыттан бастап өзін Кавалье Бевилакква деп атауға құқылы болды. Ол Пизадағы Сан-Фредиано үшін "Бейбақтың көтерілуі" (1607) картинасын салған. 1612 жылы ол "Жануар Галганның өмірі" картинасын Сиенадағы Сантуччо шіркеуі үшін, ормандағы пейзажға орналасқан қайыршы қасиеттімен суреттеп шығарды. Оның соңғы өнер туындысы - 1613 жылы Фолиньодағы Диоцезалық семинария үшін "Бейбақтың үйлену рәсімі" атты майлы сурет. Оған Федерико Барокки, Доменико Беккафуми және Лодовико Чиголидің бай және үйлесімді палитрасы әсер еткен. Оның шәкірттерінің арасында Алессандро Казолани болды. 1589–1594 жылдар аралығында ол Римде бірнеше гравюралар жасаған, олардың жетісі сақталған. Олар сол кезеңдегі ең үздік итальяндық гравюраларының бірі. Ең ерте, ең үлкені - 1589 жылғы Мәсіхтің шомылдыру рәсімі, ол тәжірибелі Амброджио Брамбильямен бірлесіп жасаған.