20 ғасыр американдық құқық және конституция ғалымы Александр Мордекай Бикел
Alexander Bickel
Александр Бикель – 20 ғ. американдық құқық ғалымы, АҚШ Конституциясы сарапшысы. Сот шешімдерін сақтықпен қарауды қанағаттандырды. Биографиясы мен еңбектері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
XX ғасырдағы румындық-американдық құқықтану және конституциялық ғылым шебері Александр Мордекай Бикель (17 желтоқсан 1924 – 7 қараша 1974) – Америка Құрама Штаттары Конституциясы саласындағы американдық ғалым және сарапшы. XX ғасырдың ең ықпалды конституциялық комментаторларының бірі, оның еңбектері сот билігінің шектеулілігін қанағаттандыруға баса назар аударады.
20th century Romanian American legal and constitutional scholar
Alexander Mordecai Bickel (December 17, 1924 – November 7, 1974) was an American legal scholar and expert on the United States Constitution. One of the most influential constitutional commentators of the twentieth century, his writings emphasize judicial restraint.
Өмір және мансап
Бикель 1924 жылғы 17 желтоқсанда Румынияның Бухарест қаласында еврей ата-анасы Соломо мен Итта Бикель отбасында дүниеге келген. 1939 жылы отбасы Нью-Йорк қаласына көшіп келді. 1947 жылы ол Нью-Йорк қалалық колледжін «Фи Бета Каппа» құрметімен, ал 1949 жылы Гарвард заң мектебін «summa cum laude» атағымен бітірді. Заң мектебін бітіргеннен кейін Бикель АҚШ Бірінші апелляциялық округінің федералды судьясы Кальверт Магрудердің кеңсесінде заң кеңесшісі болып жұмыс істеді. 1950 жылы ол АҚШ Мемлекеттік департаментінің заң қызметкері ретінде Еуропаға барып, Германияның Франкфурт қаласында және Париждегі Еуропа қорғаныс қауымдастығының бақылаушылық делегациясында қызмет етті.
Bickel was born on December 17, 1924, in Bucharest, Romania, to Jewish parents, Solomo and Yetta Bickel. The family immigrated to New York City in 1939. He graduated Phi Beta Kappa from City College of New York in 1947 and summa cum laude from Harvard Law School in 1949. Following law school, Bickel was a law clerk for federal Judge Calvert Magruder of the United States Court of Appeals for the First Circuit. In 1950, he went to Europe as a law officer of the US State Department, serving in Frankfurt, Germany, and with the European Defense Community Observer Delegation in Paris.
Үлестер
Бикельдің конституциялық құқыққа қосқан ең ерекше үлесі – сот шешімдерін қабылдаудың «пассивті қасиеттері» деп атаған нәрсесіне баса назар аудару болды, яғни мәнді мәселелер бойынша істерді шешуден бас тарту, егер істі шешу үшін тар мәселелер болса. Бикель «жеке келісім» мен проблемаларды ерікті түрде шешуді заңдық шешімдерге қарағанда көбінесе артық деп есептеді. «Жоғарғы сот және прогресс идеясы» және «Келісімнің моральдық мәні» атты кітаптарында Бикель Уоррен сотын тарихты тиімсіз пайдаланғаны, ой-өрісінің нашарлығы және кейде еріксіз нәтижелерге келгені үшін сынады. Бикель Уоррен сотының ең маңызды екі шешімі – «Браун мен Білім беру кеңесі» және «Бейкерге қарсы Карр» соттың күткен нәтижелерін бермеді деп ойлады. «Ең қауіпсіз тармақ: саясаттағы Жоғарғы сот» атты кітабында Бикель сот сараптамасы демократиялық теориямен қақтығысатынын түсіндіру үшін «көпшілікке қарсы қиындық» терминін енгізді. Бұл еңбек Жоғарғы соттың моральдық, саяси және соттағы рөлі туралы үздіксіз пікірталасқа бастау берді. Бикель Жоғарғы сотты ұлттық дауларда мемлекеттік қайраткер рөлінде көріп, үкіметтің басқа тармақтарымен диалог құруға шақырды. Осылайша, ол сотты тек пассивті орган деп емес, абайлап қоғамдық пікірді басшылыққа алуға тиіс орган деп қарады. Бикельдің жазбалары конституционализм, Берк идеялары, азаматтық, бейбіт наразылық, сөз бостандығы, моральдық билік және интеллектуалдық ой-өріс сияқты алуан түрлі тақырыптарды қамтыды. Бикельге бас судья Джон Робертс және судья Сэмюэл Алито сілтеме жасады.
Bickel's most distinctive contribution to constitutional law was to stress what he called "the passive virtues" of judicial decision making – the refusal to decide cases on substantive grounds if narrower grounds exist to decide the case. Bickel viewed "private ordering" and the voluntary working out of problems as generally preferable to legalistic solutions. In his books The Supreme Court and the Idea of Progress and The Morality of Consent, Bickel attacked the Warren Court for what he saw as its misuse of history, shoddy reasoning, and sometimes arbitrary results. Bickel thought that the Warren Court's two most important lines of decision, Brown v. Board of Education and Baker v. Carr, did not produce the results the court had intended. In his book The Least Dangerous Branch: The Supreme Court at the Bar of Politics, Bickel coined the term countermajoritarian difficulty to describe his view that judicial review stands in tension with democratic theory. The work contains the seeds of an unabated debate about the moral, political, and adjudicative roles of the Supreme Court. Bickel envisioned the Supreme Court as playing a statesman like role in national controversies, engaging in dialogue with the other branches of government. Thus he did not see the court as a purely passive body, but as one which should lead public opinion, albeit carefully. Bickel's writings addressed such varied topics as constitutionalism and Burkean thought, citizenship, civil disobedience, freedom of speech, moral authority and intellectual thought. Bickel has been cited by Chief Justice John Roberts and by Justice Samuel Alito
Алитоның құқықтық ойлауы мен философиясына қатысты, 2011 жылы бір автор Алитоның «Снайдерге қарсы Фелпс», «Браунға қарсы Көңіл көтеру саудагерлері қауымдастығы» және «АҚШ-қа қарсы Стивенс» ісіндегі қарсы пікірлерін зерттеді – бұл үш іс Бірінші түзетуге қатысты болды. Автор «Жоғарғы сот және прогресс идеясы», «Келісімнің моральдық мәні» және басқа Бикельдің жазбаларының әсерін анықтады, олар Алитоның колледж кезіндегі ойлау қабілетіне қалай әсер еткені, сондай-ақ оның Йельге түсу шешіміне (Бикель Алитоның үшінші курсында қайтыс болды) және Алитоның үш істе жазған жеке немесе азшылық пікірлеріне тигізген әсерін қарастырды, тіпті бұл жағдайларда әдетте одақтас консервативті сот мүшелерінен де өзгеше пікір білдірді. Бикель дарынды және түсінікті оқытушы болды. 1971 жылы ол Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. 1972 жылы ол Йельде ДеВэйн лекциялары сериясын ашты және көбінесе Йель студенттерінен құралған үлкен топқа сабақ берді.
Relative to Alito's legal thinking and philosophy, one writer in 2011 looked particularly at Alito dissents in Snyder v. Phelps, Brown v. Entertainment Merchants Association, and United States v. Stevens, three First Amendment cases. The writer traced the influence of The Supreme Court and the Idea of Progress, The Morality of Consent and other Bickel writings both as they bore on Alito's developing thinking in college and as he chose to go to Yale (Bickel would die during Alito's third year there); and as the Bickel writings bore on the solitary or minority opinions Alito wrote in the three cases, here departing in cases even from other usually allied conservative members of the court. Bickel was a gifted and easily accessible instructor. In 1971, he was elected a fellow of the American Academy of Arts and Sciences. He inaugurated the DeVane Lecture series at Yale in 1972 where he taught a large class mostly of Yale undergraduates.