Жапониядағы Нара облысының Тодай-дзи будда ғибадатханасының қазына үйі
Shōsōin
Жапониядағы Нара префектурасындағы Шōsōin қазына үйі – Тōdaiji буддалық ғибадатханасының тарихи мұражайы. Император Шōму дәуірінен сақталған өнер туындылары.
Шосо-ин (正倉院) – Жапонияның Нара қаласындағы Тодай-дзи ғибадатханасының қазына үйі. Ғимарат азекура (ағаш қабырғалы) стилінде салынған, едені жоғары көтерілген. Ол Ұлы Будда залының солтүстік-батыс жағында орналасқан. Шосо-инде император Шёму (聖武天皇) (701–756) және императрица Комё (光明皇后) (701–760) қатысты заттармен қатар, Жапония тарихының Темпё (天平) дәуірінің өнер және қолөнер туындылары сақталған.
The Shōsō in (正倉院) is the treasure house of Tōdai ji Temple in Nara, Japan. The building is in the azekura (log cabin) style with a raised floor. It lies to the northwest of the Great Buddha Hall. The Shōsō in houses artifacts connected to Emperor Shōmu (聖武天皇)(701–756) and Empress Kōmyō (光明皇后)(701–760), as well as arts and crafts of the Tempyō (天平) era of Japanese history.
Тарих
Тодай-дзи будда ғибадатханасының құрылысы Будда ғибадатханаларын салудың ұлттық жобасының бөлігі ретінде император Шёмумен бекітілді. Темпё дәуірінде, император Шёму билік құрған жылдары, Жапонияны көптеген апаттар, саяси көтерілістер мен эпидемиялар қамтыды. Осы себептерге байланысты император Шёму провинциялық ғибадатханалар жобасын бастады. Тодай-дзи осы провинциялық ғибадатханалардың бас ғибадатханасы ретінде тағайындалды. Император Шёму буддизмді жақтады және оның орталық билігін нығайтатынына сенді. Тодай-дзидің Шёсосының тарихы 756 жылға дейін жетеді, сол кезде императрица Комё Ұлы Буддаға 600-дан астам зат сыйға тартып, 49 күн бұрын қайтыс болған күйеуі император Шёмуға деген құрметін білдірді. Ол бірнеше жыл бойы бес рет сыйлық берді, олар Шёсода сақталды. Хэйан дәуірінде маңызды буддалық рәсімдерде қолданылған заттар мен құралдардан тұратын көптеген қазыналар Кенсакуин қоймасынан Тодай-дзиге ауыстырылды. Мейдзи реставрациясынан кейін ол ұлттық үкіметтің басқаруына өтті, ал Екінші дүниежүзілік соғыстан бері Императорлық үй шаруашылығы агенттігінің басқаруында. Бұл ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұралар тізіміндегі Ежелгі Нараның тарихи ескерткіштерінің бірі ретінде тіркелген. Сондай-ақ ол Жапонияның ұлттық қазынасы болып табылады.
The construction of the Tōdai ji Buddhist temple complex was ordained by Emperor Shōmu as part of a national project of Buddhist temple construction. During the Tempyō period, the years during which Emperor Shōmu reigned, multiple disasters struck Japan as well as political uproar and epidemics. Because of these reasons Emperor Shōmu launched a project of provincial temples. The Tōdai ji was appointed as the head temple of these provincial temples. Emperor Shōmu was a strong supporter of Buddhism and he thought it would strengthen his central authority as well. The origin of Tōdai ji's Shōsō in repository itself dates back to 756, when Empress Kōmyō dedicated over 600 items to the Great Buddha at Tōdai ji to express her love for her lost husband, Emperor Shōmu, who died 49 days earlier. Her donation was made over five times across several years, then stored at the Shōsō in. During the Heian period, a large number of treasures, consisting of items and instruments used in important Buddhist services were transferred from a different warehouse called the Kensakuin to the Tōdai ji. After the Meiji Restoration, it came under the administration of the national government, and since World War II has been under the administration of the Imperial Household Agency. It is on the UNESCO register of World Heritage Sites as one of the Historic Monuments of Ancient Nara. It is also a National Treasure of Japan.
Ғимарат
Ғимарат Азекура Зукури ағаш үй стилінде салынған, едені шамамен 2,5 метрге дейін көтерілген такайка шики (高床式) түрінде. Бұл стиль көбінесе астық сақтау қоймалары мен қоймалар салу үшін қолданылған. Бұл архитектуралық стильдің ерекше белгілері – бұрыштарда біріктірілген үшбұрышты ағаш арқалықтары, сондай-ақ бұрандалар мен шегелер қолданылмай құрастырылуы. Оның 14 метр биіктігі, 33 метр ені және шамамен 9,3 метр тереңдігіне қарай, мұндай құрылыс таңқаларлық болуы мүмкін. Нақты құрылыс мерзімі белгісіз, бірақ құрылыс жұмыстары императрицаның 756 жылы жасаған мұрасынан кейін басталған, ал 759 жылы мұралық заттардың тізімі толыққан кезде аяқталғаны анық.
The building is in the Azekura Zukuri log cabin style, with a floor raised to about 2.5 m takayuka shiki (高床式). This is an architectural style that was mainly used for the construction of granaries and storehouses. Some distinctive features of this building style are the triangular, wooden beams that come together in the corners, as well as the fact that it was assembled without using any bolts nor nails. This could be slightly surprising for its height of 14 m, width of 33 m and depth of about 9.3 m. The exact construction date is unclear, but construction works probably started soon after the empress's bequest in AD 756 and definitely were finished before AD 759, when the bequest items storage lists were complete.
Құжаттар
Жалпы қазынадан бөлек саналатын Шосоинде 10 000-нан астам құжат сақталған, олардың көпшілігі сегізінші ғасырдағы жазу бюросынан (скрипторий) алынған. Бұл құжаттарда санақтар, салық тізімдері және поэзия сияқты алуан түрлі материалдар бар. Дегенмен, құжаттардың басым бөлігі 727–776 жылдар аралығындағы сутра көшіру кеңсесінің күнделікті есептерін, түрлі атаулармен болса да, қамтиды. Бұл жинақ, әлемдік масштабта сегізінші ғасырға тән қолжазбалардың толыққанды мұрағаттық жиынтығы ретінде теңдесіз болуы мүмкін. Құжаттарды алғаш 1830 жылдары Хоида Тадатомо атты антиквар ғалым тауып алды. Хоида және оның ізбасарлары жеке парақтарды ажыратып, оларды жаңа түрмелерге біріктірді, осылай құжаттардың бастапқы ретін бұзды. Құжаттардың көп бөлігінің баспа нұсқалары 1901 жылдан бастап «Дай Нихон комонжо» атты еңбектің алғашқы жиырма бес томында жарияланды. Соңғы зерттеулер ғалымдарға түрмелердің бастапқы құрамын жақсырақ түсінуге көмектесті. Сондай-ақ, олар цифрлық форматқа аударылып, қазірде көпшілікке қолжетімді.
Generally considered separate from the treasures, the Shōsōin also preserved more than 10,000 documents, mostly from an eighth century scriptorium. These documents contain diverse materials including censuses, tax records, and poetry. The vast majority of documents, however, record the day to day record keeping of a sutra copying office active, albeit under a number of different names, between 727–776. The collection is perhaps unparalleled globally as a tightly focused eighth century archival collection of manuscripts. The documents were first rediscovered in the 1830s by an antiquarian scholar named Hoida Tadatomo. Hoida and his successors peeled individual sheets apart and reassembled them into new scrolls, disrupting the original organization of the documents. Print versions of most of the documents were published in the first twenty five volumes of Dai Nihon komonjo beginning in 1901. Subsequent scholarship has allowed scholars to better understand how the scrolls were originally configured. They have also been digitized and are now publicly available for viewing.
Жібек жинау
1994 жылдан бері қазына үйіндегі Шосо кеңсесі, Императорлық үй шаруашылығы агенттігінің құрамындағы, қойманы басқаруға жауапты, ежелгі Нара маталарының нақты көшірмелерін жасап келеді. Сыртқы түрі мен түсіне қатар, өндіріс және тоқу әдістері де дәл қайталанған. Жібек жібін әр жыл сайын Император Масако табыс етеді, ол Токио Император сарайындағы Момидзияма Императорлық кокон өсіру орталығын жеке басқарады.
Since 1994, the Imperial Household Agency's Office of the Shoso in Treasure House, which is responsible for the administration of the repository, has been producing exact reproduction of ancient Nara textiles. Apart from the appearance and colour, care has been given to reproduce the production and weaving style. The silk is donated each year by Empress Masako, who personally runs the Momijiyama Imperial Cocoonery at Tokyo Imperial Palace.