Кіріспе

Британдық есірткі дозасынан қайтыс болған Рейчел Джейн Уайтер

Уайтердің қайтысынан кейін, оның ата-анасы полицияға оның қайтысынан шамамен екі күн өткен соң жалдаған пәтерде шприц ұстап, құлап жатқан, денесі салғыш және түсі өзгерген суретін жариялауға рұқсат берді. Оның өлімі және оның денесінің ресми полиция фотосуреттерінің жариялануы Ұлыбританияда жалпыұлттық есірткіге қарсы науқанға алып келді, оның ішінде "Рейчелдің тарихы" деген 22 минуттық деректі фильм де бар. Бұл фильм оның өмірі, оның мүмкіндіктері, героинге тәуелділікпен күресі және соңғы дозадан туған қайғысы туралы айтады. Осы деректі фильмді көрсетудің басты назары – бүкіл елдегі орта мектептер болды. Уайтердің қайтысынан кейін жүргізілген жалпыұлттық есірткіге қарсы науқан 1995 жылы ағылшын жасөспірімі Лия Беттс пен австралиялық оқушы Анна Вудтың қайтысынан кейін өткізілген экстазиге қарсы науқандармен салыстырылды.

Ерте өмір

Рейчел Джейн Уайтер 1979 жылдың 6 ақпанында Дорсет графтығындағы Уэймут қаласында дүниеге келді. Ол орта тапқа жататын отбасының кіші баласы еді. Отбасы 1980 жылы көшіп келген Херефордшир графтығындағы Уидингтон қаласында өсті. Рейчел оқуда өте жақсы оқушы болды; 1995 жылы 10 GCSE емтиханын сәтті тапсырды. Ол шебер пианист және футболға құмар жанкүйер еді.

Есірткілерді демалыс үшін пайдалану

Уайтер 14 жасында марихуана мен экстази қолдана бастады. Поли Норт есімді досының айтуынша, Уайтер алғаш рет марихуана шегуді бастаған, содан кейін көбінесе достарының арасында қабылдануы мен танымалдығын арттыру мақсатында экстазиді де уақыт-уақыт қолдануға көшкен. Дегенмен, оның жасөспірім шағындағы рекреациялық есірткі қолдануы оқуына кедерес келтірмеді, ал ата-анасы бастапқыда оның есірткі қолданатынын білмеді.

Біліктілік пен А деңгейлері

Айлстоун мектебінде орта білімін аяқтағаннан кейін Уайтер Херефорд алтыншы форма колледжіне оқуға түсті, онда психология және коммуникация зерттеулері пәндерінен екі А деңгейіне ие болды. Оқуын жалғастыру үшін өтініш білдірген алты университеттің бесеуі оның өтінішін қабылдады. Бірнеше ай өткен соң, Фицджеральдтың досының әкесі Уайтердің ата-анасымен құпия сөйлесіп, олардың қызы өзіне "героин қолданатынын" айтқанын жеткізді. Уайтерге героин қолдану туралы сұрақ қойылғанда, ол тек "кейде-кейде" қолданатынын, оны "қайталау" деп атады. 1998 жылдың ортасына қарай Уайтердің ата-анасы қызының мінез-құлқында айқын өзгерістерді байқады: ол жағымды, көңілді және қуанышпен толы жас әйелден ашушаң, өзіне сенімсіз және жауапсыз адамға айналды – олардың қарым-қатынасы, тиімді алғанда, аяқталды. Мамыр айында ол Эксмут қаласындағы 4 Паунд көшесіндегі кішкентай үш бөлмелі үйдің жалдамалы бөлмесіне жасырын көшті. 9 мамырда Фицджеральдқа хат қалдырып, өзіне "ешкімнің әсеріне түспей, жаңа өмір құру үшін" жеке кеңістік қажет екенін айтты. Ол ертесі күні қайтыс болған деп есептеледі. Ол Фицджеральдпен бірге болғанда қайтыс болған деп саналады, ол кейіннен Уайтерге өлімге әкелетін героин дозасын бергенін және одан кейін есірткіні шамадан тыс мөлшерде қолданғаннан кейін "оқиға орнын тазалауға" тырысқанын мойындады. Уайтер қайтыс болған кезде ол жұмыс іздеумен белсенді айналысып, есірткіге тәуелділіктен құтылу үшін есірткі кеңесшілерімен байланысып, медициналық көмек алды. Уайтердің денесі кейін Херефордширдегі Санкт-Петер шіркеуінің қорына жерленді.

Полиция тергеуін жүргізу

Полицияның Уайтардың өліміне қатысты алғашқы тергеуі дұрыс тәртіптерді сақтамағаны үшін сынға ұшырады, ал тергеу қорытындылары – ешқандай қылмыстық әрекет болмағанын көрсеткені – күмәнді болды. Уайтер қайтыс болған бөлмеден саусақ іздері полиция алғаш рет шақырылғаннан екі апта өткен соң ғана алынды, ал Девон және Корнуолл полициясының қызметкерлері оның өлімін терген кезде денесін тірідей кесіп қарауды жүргізбеді. Оның өліміне байланысты екі адам, олардың бірі Люк Фицджеральд тұтқындалды, бірақ Корольдік қудалау қызметі адам өлтіру айыбын қою үшін жеткілікті дәлел таппады және екеуі де айыпсыз босатылды. Уайтердің денесіндегі токсикологиялық сараптама нәтижесінде оның қан тамырындағы героин деңгейі 0,05 микрограмм/миллилитр болғаны анықталды; бұл 0,15 мкг/мл құрайтын қалыпты өлімге алып келетін дозаның шамамен үштен бірі. Полицияның алғашқы тергеуі кезінде жеткілікті токсикологиялық сараптамалар жүргізілмегендіктен, Уайтердің анасы қызының денесін эксгумациялауға және қажетті тірідей кесіп қарау тексерулерін жүргізуге шешім қабылдады.

Жерлеу

2004 жылдың ақпан айында Уайтардың өлімі бойынша екінші, толыққанды тергеу жарияланды. Бұл тергеуді Уилтшир полициясы жүргізді. 23 наурызда Уайтардың денесі Әулие Петр шіркеуінің қорымнан эксгумацияланды және мәйіт сараптамасы жасалды. Тергеу қорытындылары Эксетердегі сот медициналық сарапшы, доктор Элизабет Эрландқа ұсынылды.

Екінші тергеу

2005 жылдың маусым айында доктор Эрланд Уайтардың өлімі бойынша жаңа тергеу жүргізуден бас тартты. Бірақ, Тәуелсіз полиция шағымдары комиссиясы мен Уилтшир полициясы Жоғары сотқа шағымданып, 2006 жылдың қазан айында жаңа сот отырысын ашты. Бұл сот отырысы 2007 жылдың қыркүйегінде Девон округі әкімдігінің ғимаратында өтті, оны сот судьясы Иан Ароу басқарды. Сот отырысында Девон және Корнуолл полициясының Уайтардың өліміне қатысты алғашқы тергеуіндегі "көптеген кемшіліктер" туралы куәліктер тыңдалды, сондай-ақ патолог Уайтардың денесін тексеруден бас тартты, себебі оның ВИЧ жұқтыруы мүмкін деген дұрыс емес ойға келді.

Есірткіге қарсы сауаттылық

Уайтердің қайтыс болғаннан кейін шамамен екі жыл өткен соң, оның ата-анасы үй иесі тапқан денесінің суреттерін бүкіл ел бойынша есірткіге қарсы науқанда пайдалануға рұқсат берді. Ата-анасының осы шешім қабылдауына екі себеп болды: біріншіден, адамдарды А тобындағы есірткінің қауіптілігі туралы ойландыру, екіншіден, есірткіге тәуелді адамдар туралы қалыптасқан көзқарастарға қарсы тұру. Оның ата-анасы мен туыстары да Рейчелдің тарихы деп аталатын, оның өмірі мен өліміне арналған 22 минуттық деректі фильмге қатысты, бұл фильм суреттер жарияланғаннан кейін жарық көрді. Рейчелдің тарихындағы суреттер мен сұхбаттар оның өмірін – қарапайым, қуанышты және жақсы болашағы бар қыздың өмірін, оның тәуелділікпен күресін және есірткі қолданудың оған және оның отбасына тигізген әсерін көрсетеді. Деректі фильмде оның қайтыс болған күйіндегі суреттері де бар. Басты ой – кез келген адам бір рет қана болса да, қатаң есірткі қолданса, осындай трагедияға ұшырауы мүмкін. 2002 жылдың наурыз айында Уайтердің әкесі Майкл Холкрофт бұл шешімдерді былай түсіндірді: «Біз егер бір баланың ғана өмірін сақтап қалсақ, онда біздің күш-жігеріміз бекер кетпеген болады».

Өнерге қатысты дау

Стелла Вайнның Уайтар суреті, онда Уайтар мектеп формасында бейнеленген және аузынан қан тамған, 2004 жылы баспасөз суреттің Саатчи галереясындағы көрмеге қойылатыны туралы хабарлағанда Уайтардың ата-анасынан наразылық тудырды. Хабарға сәйкес, Уайтардың анасы мен әкесі бұл шешімге "зор қорқынышпен" қарады. Дегенмен, сурет көрмеден алынбады. Вайн портрет салғаны үшін кешірім сұраудан бас тартты, Уайтардың өмірі мен өлімін зерттегеннен кейін, оның бейнесін "[басымнан] шығара алмағанын" айтып, сурет салуға шабыттанғанын мәлімдеді, сондай-ақ "Уайтар отбасы менің оның суретін бекер пайдаланғанымды ойлайды" деп қосты, бірақ бұл оның ниеті емес еді.