Кіріспе

Матаға баспа техникасын қолдану арқылы үлгілер салу әдісі. Текстильді баспа – матаға белгілі бір үлгілер немесе дизайнмен түс енгізу процесі. Дұрыс басылған маталарда түс талшықтармен байланысады, сондықтан жуу мен тозуға төзімді келеді. Текстильді баспа бояуға ұқсас, бірақ бояу кезінде матаның барлық бөлігі біркелкі түрде бір түспен жабылады, ал баспа кезінде бір немесе бірнеше түс матаның белгілі бір бөліктеріне ғана және анық үлгілермен енгізіледі. Баспа кезінде матаға түс енгізу үшін ағаш блоктар, трафареттер, гравировкаланған пластиналар, роликтер немесе жібек экрандар қолданылуы мүмкін. Баспада қолданылатын бояу заттары капиллярлық әсермен түстің үлгі немесе дизайн шегінен тыс таралуын болдырмау үшін қоюлатылған бояуларды қамтиды.

Тарих

Ағаштан жасалған баспа – Шығыс Азияда кеңінен қолданылатын мәтін, сурет немесе өрнектерді басып шығару техникасы. Бұл техниканың алғашқы мысалдары Қытайда матаға басып шығару ретінде 220 жылға дейін сақталған. Текстильді басып шығару 12 ғасыр шамасында Ислам әлемі арқылы Еуропаға белгілі болды және кеңінен қолданылды. Алайда, еуропалық бояулар сұйықталып, басылған өрнектерді қолдануды шектеді. Жабықтар мен оқу тұрақтықтары сияқты декоративтік мақсаттар үшін үлкен және әсем суреттер басылды, оларды жуу қажет болмағандықтан бұл мәселе туындамады. Қағаз қолжетімді болған кезде, технология ағаштан жасалған гравюралар үшін жылдам қолданылды. Ислам елдерінен жоғары сапалы маталар да әкелінді, бірақ олар әлдеқайда қымбат болды. Ағаштан жасалған баспаның бай тарихы бар және ол уақыт өте келе дамыды. Жапонияда ол «укиё-э» деп аталатын жоғары құрметтелген өнер түріне айналды, Хокусайдың «Канагавадан толқын» (шамамен 1830-1832) сияқты әйгілі туындыларын жасады. Еуропада ол гравюра және офорт сияқты басқа басып шығару техникаларына әсер етті. Бүгінде суретшілер мен қолөнершілер осы ежелгі техниканы қолданып, жаңартпалы жұмыстар жасауда. Перу, Чили инкалары мен Мексика ацтектері де 1519 жылы испандықтар басып алғанға дейін матаға басып шығаруды қолданған. 17 ғасырдың соңғы жартысында француздар Үндістанның шығыс жағалауындағы өз колонияларынан теңіз арқылы үнді көк және ақ түстің резистенттік баспаларының үлгілерін және оларды өндіру процесінің егжей-тегжейін әкелді, олар жууға болатын маталар жасауға мүмкіндік берді. 1630 жылдардың басында Шығыс Индия компаниясы ағылшын нарығына басылған және қарапайым мақта әкелді. 1660 жылдары британдық баспашылар мен бояушылар өздерінің басылған маталарын сату үшін жасады, қарапайым фонға бір түспен басып шығарды; импортталған баспалардан гөрі азырақ түсті, бірақ британдықтардың талғамына көбірек сай келді. Дизайндар да Англияға экспорттау үшін көшіру үшін Индияға жіберілді. 17 ғасырдың соңғы жартысында Англияда көптеген бояуханалар болды, олардың бірі Ланкастерде, екіншісі Лондон маңындағы Ли өзенінде орналасқан. Қарапайым мата ұзаққа созылатын ағарту процесінен өтті, бұл материалды бояуды қабылдауға және ұстауға дайындады; бұл процесс ағылшын каликоларының түсінің беріктігін едәуір арттырды және жақын жердегі өзендерден көп суды қажет етті. Бір бояухананы Джон Микинс, Лондондық квакер ашты. Ол қайтыс болғаннан кейін, бояуханасын күйеу баласы Бенджамин Олливке, азамат және бояушыға тапсырды, ол бояухананы Бромли Холлға көшірді, онда ол 1823 жылға дейін отбасында қалды, «Бенджамин Оллив және компания», «Оллив және Талвин», «Джозеф Талвин және компания» және кейіннен «Талвин және Фостер» деп аталды. Олардың маталары мен дизайндары Лондонның Виктория және Альберт мұражайында және Нью-Йорктегі Смитсоновский мыс Хьюетт мұражайында сақталған. Еуропа құрлығында каликолық басып шығарудың коммерциялық маңызы бірден танылды, сондықтан ол Англияға қарағанда тез тарады және дамыды, онда ол енгізілгеннен кейін тоқсан жылға жуық уақыт бойы назардан тыс қалды. 17 ғасырдың соңғы екі онжылдығында және 18 ғасырдың алғашқы онжылдығында Францияда, Германияда, Швейцарияда және Австрияда жаңа бояу фабрикалары ашылды. Тек 1738 жылы Шотландияда алғаш рет каликолық басып шығару өндірісі жүзеге асырылды, ал жиырма алты жылдан кейін Престон маңындағы Бамбер Бридждің Клейтон мырзалары 1764 жылы Ланкаширде алғашқы басып шығару фабрикасын құрып, осылайша өнеркәсіптің негізін қалады. Көркемдік тұрғыдан алғанда, каликолық басып шығарудың алғашқы жұмыстарын француздар жасады. Өнеркәсіптің алғашқы күндерінен бастап 20 ғасырдың соңғы жартысына дейін Жуй, Бове, Руан және Эльзас-Лотарингиядағы француз баспаларының өнімдері көркемдік каликолық басып шығарудың ең жақсыларын білдіретін деп есептелді.

Баспаға арналған маталарды дайындау

Мата жуу және ақтарту арқылы дайындалады. Түсті негіз үшін одан соң боялады. Матаны әрдайым щеткамен тазалау керек, сақтау кезінде жиналатын түк, тос және шаңнан құтылу үшін. Көбінесе, оны жылдам айналатын пышақтар арқылы өтеу керек, олар спираль бойынша біліктің айналасына орналасқан және барлық жіптер мен түйіндерді жылдам және тиімді кесіп тастайды, матаны толығымен тегіс және таза қалдырады, сондай-ақ ең нәзік гравюраның бейнесін қабылдауға дайын жағдайға келтіреді. Кейбір маталарды басып шығару машиналарына орнату үшін ыңғайлы роллдарға орау алдында, стенттерде мұқият созу және түзету қажет.

Бояуларды дайындау

Текстильді баспаға бояу жасау өнері химиялық білімді де, мол техникалық тәжірибені де қажет етеді, себебі олардың құрамындағы ингредиенттер бір-біріне дұрыс пропорцияда ғана емес, сонымен қатар қолданылып жатқан жұмыстың ерекше стиліне сай таңдалып, дайындалуы керек. Бояудың түсі, сапасы және тұрақтандыру қасиеттері сияқты шарттарға сай болуы тиіс; егер бір суретте бірнеше бояу қолданылса, олардың әрқайсысы басқаларының дамуы мен бекітілуі үшін қажетті түрлі операцияларға төтеп беруге шамасы болуы керек. Түсті заттары бар немесе жоқ, барлық баспа пасталары техникалық жағынан бояу деп аталады. Бояулардың құрамы әртүрлі болуы мүмкін. Көпшілігі тікелей өндіріс пен бекітуге қажетті барлық элементтерді қамтиды. Бірақ, кейбіреулері тек түсті затты ғана қамтиды және қосымша өңдеуді қажет етеді, ал тағы басқалары қалыңдығын арттырылған морденттер болып табылады. Мордент – бояумен тікелей булау арқылы немесе жанама бояу арқылы ерімейтін бояу түзеуге қолданылатын металл тұзы немесе басқа зат. Барлық бояуларды бояу қорабынан матаға аққан немесе сурет шегінен шықпай көшіру үшін қалыңдату қажет.

Баспа пастасын дайындау

Қазіргі кезде полиэстерге дисперстік экранды басып шығаруда көбінесе суық суда еритін карбоксиметилденген крахмал, гуар шайыры және тамаринд туындыларының қоспалары қолданылады. Алгинаттар мақтаны реактивті бояулармен басу үшін, натрий полиакрилаттары пигментті басу үшін, ал мақтаға арналған ват бояулары үшін тек карбоксиметилденген крахмал қолданылады. Бұрын бояулар әрқашан қалыңдатушы затты, бояу затын және еріткіштерді бірге қайнату арқылы, содан кейін суыту және әртүрлі бекіту заттарын қосу арқылы дайындалатын. Алайда қазіргі уақытта бояу материалдарының және басқа да қосымша заттардың шоғырланған ерітінділері көбінесе тек суық қалыңдатуларға қосылады, олардың көп мөлшері қоймада сақталады. Түстердің тоны көбірек қоймалық (баспа) паста қосу арқылы азайтылады. Мысалы, 4 унция метилен көгі литрге құрайтын қою көк түсті, қажет болған жағдайда, оған 30 есе көп крахмал пастасы немесе желім қосып, ашық түске айналдыруға болады. Басқа түстер үшін де осыған ұқсас процедура қолданылады. Басуға шығар алдында барлық бояуларды іріңді, ұсақ құм және басқа да қоқыстардан тазарту үшін оларды сүзу немесе елеу қажет, себебі бұл кескінделген роликтердің жылтыратылған бетін зақымдап, нашар басып шығаруға әкелуі мүмкін. Роликтің бетіндегі әрбір сызық матаға нәзік сызық түсіреді, сондықтан мүмкіндігінше барлық бояудан барлық қиыршық және басқа да қатты бөлшектерді алып тастауға ерекше көңіл бөлу керек. Сүзу әдетте бояуды суретші матасы, жібек немесе өнеркәсіптік тоқылған нейлон сияқты сүзгі мата арқылы сығу арқылы жасалады. Сондай-ақ, ыстық немесе өте күшті сілтілік немесе қышқыл бояулар үшін де ұсақ елеулерді қолдануға болады.

Блокты басып шығару

Бұл процесс – баспаның ең ерте, қарапайым және баяу әдісі. Сурет дайын ағаш блоктарға салынады немесе оларға көшіріледі. Дизайнның әрбір ерекше түсі үшін жеке блок қажет. Блок кесуші алдымен ағаштың ірі бөліктерін кесе бастайды, ал ұсақ және нәзік жұмысты соңына қалдырады, осылайша олардың кесілуі кезінде зақымдану қаупін болдырмайды. Аяқталғаннан кейін блок, беті көтеріңкі ою-өрнек сияқты көрінеді, сурет анық ерекшеленеді. Ағашта кесу қиын болатын ұсақ бөлшектер мыс немесе қола жолақтарымен құрастырылады, олар иіліп, блоктың жазық бетіне қадалады. Бұл әдіс мыспен қаптау деп аталады. Баспагер блокқа бояу жағып, оны матаға берік және тұрақты түрде басады, содан кейін ағаш балғамен артына қағып, нығыздайды. Екінші басылым да дәл осылай жасалады, баспагер бірінші басылыммен нақты сәйкестігін қадағалайды. Блоктың әр бұрышындағы тіректер нақты түрде біріктіріледі, осылайша өрнек үздірілмей жалғаса береді. Матаның толық ұзындығы басылғанша, әр басылым дәл осы тәсілмен жасалады. Содан кейін мата кептіру роликтеріне оралады. Егер өрнекте бірнеше түс болса, мата алдымен бір түспен басылады, кептіріледі, содан кейін келесі түспен басылады. Блокты қолмен басып шығару – баяу процесс. Дегенмен, ол өте көркем нәтижелерге қол жеткізе алады, олардың кейбіреулерін басқа әдіспен алу мүмкін емес. Уильям Моррис өзінің кейбір маталарында осы техниканы қолданған.

Перотинді басу

Перротин – 1834 жылы Руан қаласында Перро жасаған, қазір тек тарихи маңызы бар блок баспа машинасы.

Ролик, цилиндр немесе машинамен басып шығару

Бұл процесті Томас Белл 1785 жылы, тоқыма материалдарын басып шығару үшін гравировкаланған пластинаны қолданғаннан кейін он бес жыл өткен соң патенттеген. Беллдің патенты бір мезгілде алты түспен басып шығаратын машинаға арналған, бірақ, ықтимал, оның толық дамымағандығына байланысты, ол бірден табысқа жете алмады. Бір түсті қанағаттанарлықтай басып шығаруға болатын; қиындық – алты роликті бір-бірімен дәл келістіру болды. Бұл кемшілікті 1785 жылы Манчестердегі Адам Паркинсон шешіп берді. Сол жылы Паркинсонның жетілдірген Белл машинасы Ливзи, Харгривс және Компаниясының Бэмбер Бридж, Престон қалаларындағы филиалында калико матаны бір операцияда екіден алты түспен басу үшін сәтті қолданылды. Роликті баспа өте өнімді болды, бір түсті машинада күніне он сағат ішінде әдетте 10 000 – 12 000 метр мата басылатын. Ол дизайнның кез келген стилін шығара алады, мыс гравировкасының жіңішке сызықтарынан бастап, перротиннің кішкентай қайталанулары мен шектеулі түстеріне дейін, 1 дюймнен 80 дюймге дейінгі қайталанулармен блок баспаның кең ауқымды әсерлеріне дейін. Бұл әдіс өте дәл, сондықтан күрделі көп түсті өрнектің әр бөлігі қайталану нүктелерінде кемшіліксіз жалғасқан, дұрыс орнына орналаса алады.

Штемпельмен басып шығару

Текстиль маталарына трафарет салу өнерін жапондықтар ежелден бері қолданып келеді, ал 19-шы ғасырдың соңында тоқыма өнімдеріндегі белгілі бір сәндік жұмыстар үшін Еуропада кеңінен қолданыла бастады. Өрнек қалың қағаз немесе жұқа металлдан өткір ұшты пышақпен кесіледі, кесілмеген бөліктері боялмаған бөлікті көрсетеді. Қағаз матаға салынып, бояу оның аралықтарынан сүртіледі. Трафаретпен салынған өрнектердің ерекшелігі – оларды байланыстармен бірге ұстау қажет. Мысалы, толық шеңбер ортасы түсіп кетпеуі үшін кесілмейді, сондықтан оның контуры ыңғайлы жерлерде байланыстармен немесе кесілмеген бөліктермен үзіледі. Бұл шектеу дизайнға әсер етеді. Бір түсті жұмыс үшін 1894 жылы С.Х. Шарп трафарет салу машинасына патент алған. Ол жұқа болат табақтан жасалған үздіксіз трафарет тақтасынан тұрады, ол айналмалы құйма темір цилиндрдің үстінен үздіксіз өтеді. Мата безендірілу үшін екі цилиндрдің арасынан өтеді, ал бояу механикалық түрде трафареттегі тесіктер арқылы матаға түсіріледі.

Экранда басып шығару

Қазіргі кезде экрандық баспа – ең көп қолданылатын технология. Оның екі түрі бар: ротациондық экрандық баспа және жазық (төсектік) экрандық баспа. Жұмыр пышақ (рақла) бояу пастасын экрандағы тесіктер арқылы матаға сығып шығарады.

Текстильді цифрлық баспа

Цифрлық мата басуды көбінесе киімге тікелей басу (DTG) немесе киімге цифрлық басу деп атайды. Бұл мата мен киімге арнайы немесе өзгертілген сия ағызу технологиясын қолдана отырып басып шығару процесі. Сия ағызу принтері арқылы матаға, алынып тасталатын қағазбен жабдықталған мата парақтарын пайдаланып басу да мүмкін. Бүгінде ірі сия ағызу технологиясын өндірушілер матаға тікелей басуға арналған, үлгілерді жасау ғана емес, сонымен қатар жаппай өндіріс үшін арналған мамандандырылған өнімдерді ұсынады. 1990 жылдардың басынан бері сия ағызу технологиясы және арнайы әзірленген су негізіндегі сия (бояу сублимациясы немесе дисперсті тікелей сия) полиэстер матасына тікелей басуға мүмкіндік берді. Бұл негізінен бөлшек саудадағы және брендті жарнамалаудағы визуалды коммуникациямен байланысты (жалаушалар, баннерлер және басқа да сату орындарында қолданылатын материалдар). Найлон мен жібекке қышқыл сиямен басуға болады. Мақта және зығыр сияқты целлюлоза негізіндегі талшықтар үшін реактивті сия қолданылады. Цифрлық мата басудағы сия ағызу технологиясы жеке дана, орташа көлемді өндіріс және тіпті экранға басылған матаға ұзақ мерзімді баламалар жасауға мүмкіндік береді. Осыған ұқсас басып шығару әдісі: Тікелей Пленкаға Басу (DTF басу) да цифрлық мата басуды жүзеге асыра алады. DTG басудан айырмашылығы – DTF басуда ең алдымен арнайы көшіру пленкасына, ал DTG басуда тікелей өнімге басылады. DTF басудың бір артықшылығы – оның экономикалық тиімділігі.

Флексотехникалық баспа

Қытайда соңғы 4 жылда тоқыма матаға флексо-текстильдік басып шығару сәтті қолданылды. Орталық импрессиялық флексография, лазерлік гравировкамен (тікелей лазерлік гравировка) жасалған дөңгелек баспа формасы ретінде резеңке жеңдер, сондай-ақ жеңдегі Anilox технологиялары қолданылып келеді. Бұл технология тек бір түсті емес, сонымен қатар 6-8 түстік мұқият тіркелген, жоғары ажыратымдылық және жоғары өнімділік сияқты ерекше артықшылықтарды ұсынады, бұл дәстүрлі экрандық тоқыма басып шығарудан айқын ерекшеленеді. Aerospace Huayang, Hell жүйесі, SPGPrints және Felix Böttcher өз технологияларын және күштерін салған.

Баспаның басқа әдістері

Жұмыс көпшілігі жоғарыда аталған жеті ерекше процестің бірі арқылы орындалса да, олардың үйлесімдері жиі қолданылады. Кейде өрнек ішінара машинамен, ішінара қалыппен басылады, ал кейде цилиндрлік қалып әдеттегі баспа машинасымен бірге ойылған мыс роликтерімен қолданылады. Бұл жағдайда қалып пішінінен басқа, жалпақ ағаш немесе мыс қалыптан ешқандай айырмасы жоқ, бірақ түске малып тұрудың орнына, оның түсін бір бөлігі түс жағу роликтерімен, екінші бөлігі цилиндрлік қалыппен жанасатын үздіксіз матадан алады. Бұл қалып беттік немесе тісті ролик деп аталады. Көптеген әрекеттер тек беттік роликтерді пайдаланып көп түсті өрнектерді басып шығаруға бағытталған, бірақ олардың жұмысының тұрақсыздығы және олардың бүкілуіне жол бермеу қиын болғандықтан, әзірге аз ғана жетістікке қол жеткізілді. Бұл кемшіліктер линолеумды басып шығаруда кездеспейді, онда мөлдір емес май бояулары қолданылады, олар қатты линолеумның құрамына сіңбейді және роликтерді бүкілтуге бейім емес. Литографиялық баспа тоқыма маталарына белгілі бір деңгейде сәттілікпен қолданылды. Оның тұрақсыздығы және қайталануды дұрыс тіркеудегі қиындықтар оның қолданылуын тақтайша немесе тасқа тең немесе одан кіші декоративтік панельдерді жасаумен шектеді.

Каликолық баспа

Каликографияға арналған маталар жақсы ағартылады, әйтпесе келесі операцияларда дақтар мен өзге де ауыр кемшіліктер пайда болуы мүмкін. Арнайы өңдеулер үшін қолданылатын химиялық препараттар тиісті жерлерде айтылады; бірақ бу арқылы дамытылатын және бекітілетін көптеген түстер үшін қолданылатын жалпы дайындық – ағартылған каликоны 2,5-тен 5 пайызға дейін май қышқылы бар сульфатталған немесе күріш майының әлсіз ерітіндісінен өткізу болып табылады. Кейбір түстер таза ағартылған матаға басылады, бірақ ализарин қызылы, раушан және лосось түстерін қамтитын барлық суреттер майдың болуынан айқын жарықтанады, және іс жүзінде, егер болса, өте аз түстерге ол кері әсер етеді. Матаны әрқашан босаған түктерден, тосқандардан және сақтау кезінде жиналған шаңнан тазалау үшін щеткамен тартады. Көбінесе, оны жылдам айналатын пышақтармен кесу қажет, олар спираль бойынша біліктен айналып, барлық жіптер мен түйіндерді жылдам және тиімді кесіп, матаны толығымен тегіс және таза қалдырады. Содан соң матаны созып, бір дорбаға орап, баспа машиналарынға орнатады.

Жүн баспасы

Жүнді басу, жалпы алғанда, мақта басудан көп ерекшеленбейді. Бір сала қолданатын бояулардың көпшілігі екіншісінде де қолданылады, ал буға ұстау, жуу және сабындау процестері шамамен бірдей. Дегенмен, мақтан айырмашылығы, жүнге бояулардың толық түс беру қасиетін алу үшін ағартудан кейін арнайы дайындық қажет. Дайындыққа екі түрлі әдіс қолданылады, атап айтқанда: 1) жүннің хлорлануы; 2) талшықтарға қалайы қышқылының тұндырылуы. Бірінші әдісте жүн матасы алдымен ағарту ұнтағының ерітіндісінен өтеді, содан кейін жақсы сығылады және жуылмай, сұйылтылған күкірт немесе тұз қышқылына жіберіледі, қайта сығылады және сумен жақсы жуылады, содан кейін кептіріледі. Бұл операцияда жүннің қатаңдалып, сарғайып қалмауы үшін үлкен сақтық пен тәжірибе қажет. Екінші әдісте матаға натрий қалайы жағылады, жақсы сығылады, сұйылтылған күкірт қышқылына жіберіледі, жақсы жуылады және кептіріледі. Кейбір жұмыстар үшін екі дайындықты бірге қолдану қажет. Жүнге ализарин, тұтқындар және бояу ағашынан алынған экстракттарды қолдануға болады, бірақ жүнге басылған суреттердің көп бөлігі қышқыл бояулар мен негізгі бояулар арқылы жасалады, себебі бұл талшық оларға табиғи бейімділікке ие. Сондықтан, көп жағдайда бұл бояулар аздап сірке және лимон қышқылында ерітіліп, иіскеймен қоюлатылып, қосымша заттарсыз басылады. Дегенмен, таник қышқылын қосу негізгі бояулардың беріктігін едәуір арттырады. Логвуд қарасы сияқты тұтқынды бояулар әдеттегідей қолданылады. Жүнді басу мақтаға басу сияқты жүргізіледі, бірақ ең жақсы нәтиже алу үшін роликтердің гравюрасы терең болуы керек, машинадағы мата мүмкіндігінше жұмсақ болуы керек, ал басылған матаны кептіру өте жеңіл болуы керек. Басылғаннан кейін, тауарлар ылғалды бумен булантылады немесе ылғалды "күлгі" маталардың арасына оралып, "шатыр" бу машинасынан өтеді. Егер ылғал жеткіліксіз болса, түстер күшін және жарқырағын жоғалтады; ал артық болса, түсі қашады. Дұрыс ылғалдылық деңгейін жұмыс тәжірибесімен және қолданылатын құрал-жабдықтарды білу арқылы анықтауға болады. Булантырылғаннан кейін, басылған өнімдер сумен жақсы жуылады, содан кейін кептіріліп, аздап глицерин немесе майлы препаратпен аяқталады. Жүнді қышқыл бояулармен бояғанда, станоз хлориді мен негізгі бояулар (түсті әсер үшін) және гидросульфит (ақ түс үшін) арқылы оңай түсін өзгертуге болады.

Жібек басу

Қолданылатын түстер мен әдістер жүн үшін қолданылатынымен бірдей, бірақ жібекке материалды басу алдында дайындау қажет емес, және ылғалды буға қарағанда қарапайым құрғақ буға артықшылық беріледі. Қышқыл және негізгі бояулар жібек басуда маңызды рөл атқарады, бұл көбінесе сән тауарлары, орамалдар мен шарфтар сияқты жарқын түстерге сұраныс бар бұйымдарды өндірумен шектеледі. Ализарин және басқа да бояғыш бояулар, қайта-қайта жууға немесе ұзақ уақыт жарыққа ұшырауға төзімді болуы керек тауарлар үшін негізінен қолданылады. Мұндай жағдайда жібек көбінесе ализарин майымен дайындалады, содан кейін мақта сияқты толығымен өңделеді, яғни буға ұсталады, жуылады және сабындалады, ал қолданылатын түстер де сол. Жібек әсіресе түсін шығару және резервтік эффектілер жасауға өте ыңғайлы. Көптеген қышқыл бояуларды жүнге бояғандағыдай, осы әдіспен шығаруға болады. Резервтік эффектілер матаға балауыз және май сияқты механикалық резистерді басып, содан кейін суық бояу ерітіндісіне бояу арқылы жасалады. Жібек талшығының негізгі және қышқыл бояуларға жоғары бейімділігі салдарынан, суық ерітінділерден бояу заттарын шығарып алып, онымен тұрақты байланысып, ерімейтін түс құрауға мүмкіндік береді. Бояудан кейін резервтік басылымдарды бірінші кезекте талшыққа жабысқан бояуды кетіру үшін суық сумен, содан кейін қарсылық білдіретін заттарды еріту үшін ыстық сумен немесе бензолмен жуады. Буға ұстағаннан кейін жібек бұйымдарын әдетте ыстық сумен жуады, бірақ толығымен бояғыш бояулармен басылғандары сабындауға төтеп береді, тіпті түстерді жарқырату және материалды жұмсарту үшін қажет. Кейбір жібек бояуларына қыздыру немесе булау қажет емес. Олар бірден түске түсуге мүмкіндік береді, бұл дизайнерге түстерді бірінің үстіне бірін салуға болады. Бұл бояулар көбінесе жібек шарфтарын бояу үшін қолданылады. Олар бамбук, вискоза, зығыр және басқа да кейбір табиғи маталарды, мысалы, қарасора мен жүнге де аз дәрежеде бояй алады, бірақ мақтаға жабыспайды.