1846-1847 жылдардағы Доннер тобы саяхатының күнтізбесі

Кіріспе

1846-1847 жылдардағы Доннер партиясының пионерлік экспедициясының уақыт жоспары 1846 жылғы Доннер партиясы пионерлерімен тікелей байланысты оқиғалардың күнделікті негізгі сипаттамасын ұсынады, Иллинойс штатынан Калифорнияға дейінгі саяхатты – Үлкен жазықтар, екі тау тізбегі және Ұлы Бекеннің шөлдері арқылы – қамтиды. Уақыт жоспарынан кейін қаза болғандардың хронологиялық тізімі келтірілген.

Уақыт шкаласы

1846 жылдың 15 сәуірінде: Саяхат Иллинойс штатының Спрингфилд қаласынан басталады. Саяхатшылар – Джордж Доннер, оның інісі Джейкоб және Джеймс Фрейзер Рид, олардың отбасыларымен бірге. Әрбір адамның үш жабық вагон бар, және оларды тартқан өгіздерді жүргізу үшін жалданып алынған көлікшілер бар; Ридтің екі қызметшісі де бар – Элиза және Бейлис Уильямс. Бірінші кезеңнің мақсаты – Орегон жолы басталатын Тәуелсіздік қаласына жету. Спрингфилдтен Тәуелсіздікке дейінгі қашықтық шамамен 250 миль (402 км). Сапар көктемгі жаңбырлар тоқтағанда және ат-түйе сияқты жүк тасушы малға шөп жеткілікті болғанда басталады, сондай-ақ қар Sierra Nevada тауларын өтпейтін етіп тастамас бұрын сол жерге жетіп үлкеру үшін.

1846 жылдың мамыр айы

1846 жылдың 10 мамыры: Доннерлер мен Ридтер Миссури штатының Индипенденс қаласына жетіп, келесі екі күнді саяхатқа дайындықпен өткізеді. 1846 жылдың 12 мамыры: Доннерлер мен Ридтер Индипенденстен (Миссури) Калифорнияға жолға шығады. 1846 жылдың 19 мамыры: Индипенденстің батысына шамамен 161 километр жердегі Индиан-Крикте Доннерлер мен Ридтер полковник Уильям Генри Расселл басқаратын үлкен керуенге қосылады. 1846 жылдың 27 мамыры: Су тасқыны қазіргі Канзас штатындағы Үлкен Көк өзеннің шығыс жағалауында Рассел керуенін тоқтатады. Көшпенділер арбаларын өзеннен өткізу үшін сал жасайды. 1846 жылдың 29 мамыры: Көшпенділер тоқтағанда Рид ханымның анасы Сара Киес қарттықтан қайтыс болып, Олкоув Спрингтің жанындағы ағаш астына жерленеді. 1846 жылдың 31 мамыры: Соңғы арбалар өзеннен өткізіліп алынды. Үлкен Көк өзеніндегі кешігу кезінде Теннесси штатынан келген Мерфи отбасы да керуенге қосылады.

1846 жылдың маусым айы

1846 жылдың 16 маусымы: Джорджтың әйелі Тамсен Доннер олардың қазіргі Вайоминг штатындағы Форт-Ларамиден 322 шақырым қашықтықта орналасқан Платт өзенінде екендерін және осы уақытқа дейінгі саяхат күткеннен оңай болғанын жазады. 18 маусым 1846 жыл: Уильям Расселл вагонды тасымалдаушы топтың капитаны лауазымынан бас тартады, себебі ол, Эдвин Брайант және басқалары жылдам саяхаттау үшін вагондары мен жылқыларын қашырларға айырбастауға келісім білдірді. Олар осы мәмілені жасау үшін Форт-Ларамиге жол тартады. 1846 жылдың 27 маусымы: Доннерлер мен Ридтермен бірге саяхаттайтын топ, енді Боггс компаниясы деп аталады (оның жетекшісі Миссуридің бұрынғы губернаторы Лилберн В. Боггстың құрметіне аталған). Джеймс Рид Джеймс Клайманмен кездеседі, ол тәжірибелі таушы, ол жаңа жолмен Лансфорд Хейстингспен Калифорниядан атпен келген, бұл жол жақын арада Хейстингс шабуыл жолы деп аталады. Клайман көшпенділерді Хейстингс шабуыл жолынан аулақ болуға және оның орнына қалыпты жолмен жүруге кеңес береді.

1846 жылдың тамызы

1846 жылдың 1-5 тамызында Донер тобы Хейстингс бастаған топтың ізін ұстап, жолға сәтті ілеседі. 1846 жылдың 6 тамызы: Донер тобы Вебер өзеніндегі Эхо каньонының аузына жақын, қазіргі Юта штатындағы Хенефер қаласының тұсында тоқтайды. Вебер өзені Огдендегі Вебер каньонының сағасына дейін ағып өтеді; Хейстингс оларға алдағы жолдың қиын екенін ескертіп, нұсқау алу үшін біреуді алға жіберуді бұйырады. Джеймс Рид және тағы екеуі Хейстингс тобының арба іздерін қуа жолға шығады. 1846 жылдың 10 тамызы: Рид арбаларға қайта оралады. Хейстингс Ридті жарты жолға дейін сүйемелдеді, сосын ер адамдар Хейстингс басқа бағытты көрсеткен төбеге көтерілді, одан кейін ажырасып кетті, Рид өзінің керуеніндегі арбаларына дейін қиын жол салады. 1846 жылдың 11 тамызы: Донер тобы жаңа бағытқа бет алады, бірақ Уассач тауларының бұталары мен ағаштарын кесіп өтуге мәжбүр болулары оларды баяулатады. Грейвс отбасы оларға қосылады; енді компанияда 87 адам 23 арбада бар. 1846 жылдың 22 тамызы: Донер тобы Шығыс каньоны арқылы Вебер өзенінен шығып, кейін Эмиграция каньоны деп аталатын жер арқылы Тұз көлі аңғарына кіреді. Жаздың соңғы айы ғана қалған, ал баруға 966 шақырым (600 миль) бар. 1846 жылдың 25 тамызы: Кешке Люк Холлоран туберкулезден қайтыс болады; ол келесі күні жолдың түйіскен жерінде табутқа қойылып жерленеді. Осы шамада көшіп келушілер Хейстингстен тағы бір хат табады, ол алда екі күндік құрғақ жол туралы ескертеді. Олар өздерінен бұрынғылардың ізімен қайтадан жолға шығады. 1846 жылдың 29 тамызы: Көшіп келушілер лагерьде қалып, алдағы сапарға қажетті су мен шөпті жинаумен айналысады. 1846 жылдың 30 тамызы: Донер тобы құрғақ айдау басталғанға дейін соңғы су көзі – Редлам бұлағына жетеді, содан кейін Ұлы тұзды көл шөлін кесіп өтуге шығады.

1846 жылдың қыркүйегі

1846 жылдың 3 қыркүйегі: Шөлде үшінші күні су таусылады. Сол түні, Ридтердің шөлдеген өгіздері қашып кетеді, олар ешқашан табылмайды; Ридтер бірнеше заттарын алып, жаяу жолға шығады. 1846 жылдың 8 қыркүйегі: Көшпенділер сексен мильдік шөлден бес күндік сапарды аяқтайды, ал Гастингс оның ені жартысы ғана дейтін. Олар 36 бас мал жоғалтты, оның жартысы Ридтікі, және төрт арбаны тастап кетуге мәжбүр болды. Олар келесі аптаны Пайлот шыңының етегінде қиындықтан айығып, мал іздеп, мүлкін жасырып өткізеді. 1846 жылдың 10 қыркүйегі: Доннер тобы қайта жолға шығады. Жабдықтарын санағаннан кейін, көшпенділер Калифорнияға жеткілікті азық-түліктері жоқ екенін түсінді және көбірек сұрап алу үшін Чарльз Стэнтон мен Уильям Маккатченді Саттер бекінісіне жіберді. 1846 жылдың 26 қыркүйегі: Топ Гумбольдт өзеніне жетеді, онда қысқа жол негізгі жолмен қосылады, ол Гастингс қысқа жолынан 125 миль (201 км) қысқа болып шығады. Екі жергілікті тұрғын біраз уақытқа топқа қосылып, тамақтанады. Бір түні олар Грейвс мырзаның көйлегін ұрлап кеткен деген күдік туды.

1846 жылдың қазаны

1846 жылдың 5 қазаны: Невада штатының Айрон-Пойнт аймағында құмды төбеге көтеріле жатқанда Рид және Грейвс тобының керуендері келісіп қалды. Ридтің көлікшісі Милт Эллиотт пен Грейвс вагонын айдаған Джон Снайдер арасында төбелес шықты. Рид керуендерді бөлуге пышақтан қолданғанда, Снайдер ашуланып, батырмасымен Ридтің басына соқты; батырма Ридтің бас сүйегіне кіріп, қан кетуге себеп болды. Снайдер тағы да соққы беруге асыққанда, Рид оны аңшылық пышағымен кеудесіне шаншып жіберді. Снайдер төбеден бірнеше қадам тайып, көз жұмды. Луис Кесберг Ридті аспаққа салуды ұсынған, бірақ көшпенділер Ридті елден қууға келісті, ол бастапқыда қарсылық көрсеткенімен, кейін келісті. 1846 жылдың 6 қазаны: Рид батысқа қарай жол тартты. Келесі күні ол Доннерлерді қуып жетеді, олар топтың қалған бөлігінен алға жылжыған еді. Ридтің көлікшілерінің бірі Уолтер Херрон Доннерлермен бірге саяхаттаған, ол Ридке Калифорнияға бірге баруға шешім қабылдады. Уақыттың аз екенін білген көшпенділер Гумбольдт өзені бойымен мүмкіндігінше жылдам сапарлады. 1846 жылдың 7 қазаны: Луис Кесберг өзімен бірге саяхаттап жүрген қарт бельгиялық Хардкоп мырзаны арбадан шығарып, жүк салмағын азайтады. Барлық мүмкіндігі бар адамдар жаяу жүріп барады. Хардкоптың күші таусылып, оны ешкім қабылдай алмады. Ол соңғы рет жол жиегінде отырған күйінде көрінді. 1846 жылдың 11 қазаны шамасында: Түнде пайют үнділері Доннер тобының 21 өгізін өлтірді. Одан кейін үндістер тағы 18 өгізді ұрлап, бірнешеуін жаралады. Топтың 100-ден астам малдары жоғалып кетті. 1846 жылдың 13 қазанында: Үндістер оның барлық малын өлтіргендіктен, Вольфингер есімді неміс көшпендісі Гумбольдт Синкке арбасын жасыру үшін тоқтады. Екі адам, Джозеф Рейнхардт және Август Шпицер, көмектесу үшін қалды, бірақ оны үндістер өлтірді деп айтып, онысыз қайтып келді. Кейін Рейнхардт Вольфингерді өзі өлтіргенін мойындады. 1846 жылдың 16 қазанында Доннер тобы Сьерра-Невадаға жететін Труки өзеніне жетті. 1846 жылдың қазанында Джон Брин бұл кездегі жағдайды былай еске алды: "Ауа райы суық бола бастады және батыстағы таулардың үстіндегі ауыр бұлттар қыс жақындап келе жатқанын көрсетіп тұрды. Кейбіреулер малды демалдыру үшін тоқтағысы келді. Ал басқалары қардан қорқып, мүмкіндігінше жылдамдауды қалады". 1846 жылдың 25 қазанында: Чарльз Стэнтон Саттер фортынан оралғанда, көшпенділердің азығы таусылып бара жатқан еді; ол жеті қапшық азық-түлік, екі үндіс жетекші (Луис және Сальвадор) және Сьерралар арқылы өтуге тағы бір ай уақыт бар деген жаңалық әкелді. Оны Калифорнияға ертіп келген Уильям МакКатчен ауырып, Саттер фортында қалды. 1846 жылдың 28 қазанында: Джеймс Рид Саттер фортына келді. 1846 жылдың 30 қазанында Уильям Фостер өзінің жеңіштісі Уильям Пайкты атып өлтірді, ол көп ұзамай көз жұмды. Оның жерленуі кезінде қар жауды. Осы күні Рид пен МакКатчен Саттерден ат пен жабдық алып, отбасыларын іздеу үшін тауларға қайтады. Олар қатты қарға тап болып, жол жалғастыра алмады, сондықтан азық-түлігін жасырып, фортқа оралып, жағдай жақсаруын күтті. 1846 жылдың 31 қазанында: Джордж Доннердің отбасылық арбасының алдыңғы осі сынды; жаңасын жасап жатқанда Джордж қолын қатты кесіп алды. Джордж бен Джейкобтың тобы артта қалды, ал қалғандары алға жылжиды.

October 5, 1846: While struggling up a sandy hill at Iron Point, Nevada, the Reed and Graves teams become entangled. A fight breaks out between Milt Elliott, Reed's teamster, and John Snyder, driving the Graves wagon. When Reed intervenes with his knife to cut the teams, Snyder grows angrier and hits Reed on the head with his whip handle; the handle breaks into Reed's skull and causes bleeding. With Snyder about to strike again, Reed stabs him in the chest with his hunting knife. Snyder stumbles some feet up the hill and dies. Louis Keseberg once suggested to hang Reed, but the emigrants decide to banish Reed, who at first refuses to leave but then agrees. October 6, 1846: Reed heads west. The following day he overtakes the Donners, who have moved ahead of the rest of the party. One of Reed's teamsters, Walter Herron, has been traveling with the Donners; he decides to accompany Reed to California. Knowing that time is running out, the emigrants travel as quickly as possible along the Humboldt River. October 7, 1846: Louis Keseberg turns Mr. Hardkoop, an elderly Belgian traveling with him, out of his wagon to lighten the load. Everyone who can is walking. Hardkoop gives out, but nobody can take him in. He is last seen sitting by the road. About October 11, 1846: At night, Paiute Indians kill 21 of the Donner Party's oxen. Shortly thereafter the Indians steal another 18 oxen and wound several others. More than 100 of the party's cattle are now gone. About October 13, 1846: Since the Indians have killed almost all his cattle, a German emigrant named Wolfinger stops at the Humboldt Sink to cache his wagon. Two men, Joseph Reinhardt and Augustus Spitzer, stay behind to help but return without him, saying that he has been killed by Indians. Reinhardt later confesses to having killed Wolfinger. About October 16, 1846: The Donner Party arrives at the Truckee River, which will lead them into the Sierra Nevada. October 1846: John Breen later recalled of this time, "The weather was already very cold and the heavy clouds hanging over the mountains to the west were strong indications of an approaching winter. Some wanted to stop and rest their cattle. Others, in fear of the snow, were in favor of pushing ahead as fast as possible." About October 25, 1846: The emigrants' food is almost depleted when Charles Stanton returns from Sutter's Fort; he brings seven mules loaded with provisions and two Native American guides (Luis and Salvador), plus the news that the pass through the Sierras should be open for another month. William McCutchen, who had accompanied him to California, is ill and remains at Sutter's Fort. October 28, 1846: James Reed arrives at Sutter's Fort. October 30, 1846: William Foster accidentally shoots his brother in law William Pike, who dies a short time later. Snow falls during his burial in Truckee Canyon. About this date, Reed and McCutchen get horses and supplies from Sutter and head back into the mountains after their families. They meet deep snow and are unable to continue, so they cache the provisions and return to the fort to await another opportunity. October 31, 1846: The front axle of George Donner's family wagon breaks; while making a new one, George cuts his hand badly. George and Jacob's group lags behind while the rest of the party moves on.

1846 жылдың қарашасы

1846 жылдың қараша айының басында Патрик Брин бұл уақыт туралы былай деп жазды: "Біз құлдыраған ірі қараларымыз біздің бос күймелерімізді тарта алғанша жылдамдықпен алға жылжудамыз. Ақыры біз Трюки (қазір Доннер) көлінің маңындағы басты жотаның табанына жеттік. Күн батып бара жатқан еді. Ауа райы ашық еді, бірақ ай айналасында үлкен шеңбер болғандықтан, дауыл жақындап келе жатқанын білдірді". Көшіп-қонушылар түнде таудың түбінен 305 метр төмен орналасқан көлде түседі; түнде таудың басында қар жауады. 1846 жылдың қараша айының басында: Таңертең көшіп келгендер өткелден өтуге тырысады, бірақ қардың тереңдігі 2 метрге жетеді. Стантон және екі үнділік жетекшінің бірі шыңға жетеді, бірақ кері бұрылады; басқалары алға жылжуға тым шаршады. Түнде көшпелілер таудың басына жиналып, қар мен қыраулы дауылға ұшырайды. Келесі күні олар уақытша жеңілгеннен кейін көлдің шығыс жағына қайта оралады. Олар Саттер фортынан 150 миль (241 км) қашықтықта. Авариядан кейін тоқтаған Доннерлер әлі де артта қалып отыр. 1846 жылы 6 қарашада Саттер фортында Джордж МакКинстри былай деп жазады: "Бұл жерде барлық нәрсе тыныш. Ауа райы нашар. Мен соңғы көшпелі топ тауларды кесіп өтуге қар тым терең екен деп қорқамын". 1846 жылдың қарашасы: Доннер партиясының екі бөлімі қыста лагерьде болды. Көлдің жанында Бриндер отбасы тастап кеткен шатырда бас сауғалайды, оған қарсы Луис Кесберг тіреліп тұрады. Осыдан біраз қашықтықта Уильям Эдди мен Уильям Фостер Эдди, Фостер, Мерфи және Пайк отбасы үшін тасқа үй салады. Грейвс пен Ридтер отбасылары екі жақты үйдің екі жағында, қалған екеуінен шамамен жарты мильдей жерде тұрады. Ал 10 шақырымдай қашықтықта орналасқан Алдер-Крик өзенінде Доннерлердің екі отбасы шатыр тігеді; оларды ертіп жүрген еркектер бұтадан баспана салады. 1846 жылдың 20 қарашасы: Патрик Брин күнделікті жазуды бастайды: "Өткен айдың 31-і күні бұл жерге келді, сол күні қар жауды. Біз өткелге қарай жылдық, қар тым терең болғандықтан жолды таба алмадық, шыңға дейін 5 шақырымдай жеткенде кері қайтып, көл жағасындағы шатырға қайттық. Біз осы жерге келгеннен кейін малдың көп бөлігін сойып, көктемге дейін осында қалуға мәжбүрміз және нан мен тұзсыз кедей етпен күнеміз. Біз келгеннен кейін сегіз күн бойы үнемі қар жауды". 1846 жылдың 21 қарашасы: Патрик Бриннің күнделігі: "Жақсы таң. Солтүстік-батыс жел. Біздің компаниямыздан 22 адам бүгін таңертең тау арқылы өтуге шығады, оның ішінде Стантон және оның үндістері". 1846 жылдың 22 қарашасы: Патрик Бриннің күнделігі: "Түнде қатты тоңды. Бұл жақсы, ашық таң; оңтүстік-шығыс жел. Таулардағылардан хабар жоқ". 1846 жылдың 23 қарашасы: Патрик Бриннің күнделігі: "Ауа райы сол күйінде; батыс жел. 1846 жылдың 24 қарашасы: Патрик Бриннің күнделігі: "Таңертең жақсы. Кешке қарай бұлтты және желді. Батыс жел. Қар жауғаны көрінеді. Қатты тоңу". 1846 жылдың 25 қарашасы: Патрик Бриннің күнделігі: "Солтүстік-батыс жел. Бұлтты. Қарлы дауылдың қарсаңы сияқты. Егер ауа райы ашық болса, біздің таушыларымыз ертең тауды кесіп өтуге тырысады. Түнде қатты тоңды". 1846 жылдың 26 қарашасы: Патрик Бриннің күнделігі: "Кеше кешке қар жауа бастады. Қазір жаңбыр немесе қырау жауып тұр. Таушылар бүгін жолға шықпайды". 1846 жылдың 27 қарашасы: Патрик Бриннің күнделігі: "Қар жауады. Жер жабылмаған. Батыс жел. Тауларды кесіп өтуге үміт аз". 1846 жылдың 28 қарашасы: Патрик Бриннің күнделігі: "Қазір қар тез жауады. Сағат 10-да қардың тереңдігі 20-25 сантиметрге жетеді. Жұмсақ, ылғал қар. Ауа райы суық емес. Батыс жел". 1846 жылдың 29 қарашасы: Патрик Бриннің күнделігі: "Әлі де қар жауады. Қазір тереңдігі 91 сантиметр. Батыс жел. Бүгін менің соңғы өгіздерімді өлтірдім. Ертең терісін аламын. Фостерге тағы бір жұп бердім. Отын табу қиын".

Early November 1846: Patrick Breen wrote of this time, "We pushed on as fast as our failing cattle could haul our almost empty wagons. At last we reached the foot of the main ridge near Truckee [now Donner] Lake. It was sundown. The weather was clear, but a large circle around the moon indicated an approaching storm." The emigrants spend the night at the lake, 1,000 feet (305 m) below the summit; during the night, it begins snowing on the summit. Early November 1846: In the morning, the emigrants try to make it over the pass, but the snow is already 5 feet (2 m) deep. Stanton and one of the two Indian guides do reach the summit, but turn back; the others are too exhausted to push on. Night finds the emigrants huddled against the mountain in a windy storm of snow and sleet. The next day, temporarily defeated, they return to the eastern end of the lake. They have traveled and are only 150 mile (241 km) from Sutter's Fort. The Donners, held up by the accident, are still behind. November 6, 1846: At Sutter's Fort, George McKinstry writes "All things remain quiet here. The weather is bad. I am fearful the snow is too deep for the last company of emigrants to cross the mountains." November 1846: The two sections of the Donner Party camp for the winter. Near the lake, the Breen family takes shelter in an abandoned cabin, against which Louis Keseberg builds a lean to. About away William Eddy and William Foster build a cabin against a boulder for the Eddys, Fosters, Murphys, and Pikes. The Graves and Reed families occupy two sides of a double cabin about half a mile away from the other two. About 6 mile (10 km) back, on Alder Creek, the two Donner families set up a tent apiece; the single men accompanying them construct a brush shelter. November 20, 1846: Patrick Breen begins keeping a diary: "Came to this place on the 31st of last month that it snowed. We went on to the pass, the snow so deep we were unable to find the road, when within 3 mile (5 km) of the summit, then turned back to this shanty on the Lake We now have killed most part of our cattle, having to stay here until next spring & live on poor beef without bread or salt. It snowed during the space of eight days with little intermission, after our arrival here." November 21, 1846: Patrick Breen's diary: "Fine morning. Wind N. W. 22 of our company are about starting across the mountain this morning, including Stanton & his Indians." November 22, 1846: Patrick Breen's diary: "Froze hard last night. This a fine, clear morning; wind E. S. E. No account from those on the mountains." November 23, 1846: Patrick Breen's diary: "Same weather; wind W. The expedition across the mountains returned after an unsuccessful attempt." November 24, 1846: Patrick Breen's diary: "Fine in the morning. Towards evening, Cloudy & windy. Wind W. Looks like snow. Freezeing hard." November 25, 1846: Patrick Breen's diary: "Wind about W. N. W. Cloudy. Looks like the eve of a snow storm. Our mountaineers intend trying to cross the Mountain tomorrow if [the weather is] fair. Froze hard last night." November 26, 1846: Patrick Breen's diary: "Began to snow yesterday in the evening. Now rains or sleet. The mountaineers don't start to day." November 27, 1846: Patrick Breen's diary: "Continues to snow. The ground not covered. Wind W. Dull prospect for crossing the mountains." November 28, 1846: Patrick Breen's diary: "Snowing fast now. About 10 o'clock, snow 8 or 10 in [20–25 centimeters] deep. Soft wet snow. Weather not cold. Wind W."
November 29, 1846: Patrick Breen's diary: "Still snowing. Now about 3 ft [91 centimeters] deep. Wind W. Killed my last oxen today. Will skin them tomorrow. Gave another yoke to Fosters. Hard to get wood."

1846 жылдың желтоқсаны

1846 жылдың 3 желтоқсаны: Патрик Бриннің күнделігі: "Кеше түнде аздап қар жауды; түн бойы ара-арасында жарық және бұлтты болды. Бүгін бұлтты, қар жаумайды, жел оңтүстік-батыстан, жылырақ, бірақ қарды ерітуге жеткіліксіз, қардың қалыңдығы барлық жерде зор. Күндіз аздап ерігенін күтемін. Таңертең жазылған. Бірден қарға айналды және күні бойы қар жауып, түнде де солай болды". 1846 жылдың 5 желтоқсаны: Патрик Бриннің күнделігі: "Жақсы, ашық күн. Күн сәулесі әдемі. Аздап еріп жатыр. Ұзақ қарлы дауылдан кейін керемет көрінеді". 1846 жылдың 6 желтоқсаны: Патрик Бриннің күнделігі: "Таң жақсы және ашық. Енді бұлтты. Желдің соғуы, күннің сәулесі көп емес. Стэнтон мен Грейвс тағы бір тауға өтуге қар аяқ киімдерін жасап шығарып жатыр. Мұралар туралы хабар жоқ". Қар аяқ киімдері шикі тері мен өгіздің қамытынан жасалған. 1846 жылдың 8 желтоқсаны: Патрик Бриннің күнделігі: "Жақсы ауа райы; ашық және жағымды. Түнде қатты тоңды. Жел оңтүстік-шығыстан. Адамдар көп қимылдамайды. Бізді жылы ұстап, ет пісіру үшін жеткілікті ағаш табу қиын". 1846 жылдың 9 желтоқсаны: Патрик Бриннің күнделігі: "Сағат 11-де қар жауа бастады. Жел солтүстік-батыстан. Қар тез жауады. Кеше Спитцерді қабылдадым, ол өте әлсіз, аштан көмексіз тұра алмайды. Барлығы сау. Кейбіреулері аз ғана ет жинап алды. Стэнтон өзінің және үндістерінің ақшасын жинауға тырысады. Көп нәрсе алуға үміт жоқ". 1846 жылдың 10 желтоқсаны: Патрик Бриннің күнделігі: "Түн бойы қатты желмен қар жауып тұрды. Қар жауу жалғасуда. Күн бұлттар арасынан үш сағат сайын бір рет көрінеді. Бүгін ағаш табу өте қиын. Қазір сағат 2-де қар жауатын сияқты. Қардың тереңдігі белгісіз, шамамен 2 метр болуы мүмкін". 18 желтоқсанда Патрик Брин осы күннің шамасында, 10 желтоқсанда "Милт. & Ноа" Доннерлердің жеке лагеріне барғанын жазды. 1846 жылдың 13 желтоқсаны: Патрик Бриннің күнделігі: "Барлық бұрынғы күндерге қарағанда қар тез жауады. Жел солтүстік-батыстан. Стэнтон мен Грейвс және басқа бірнеше адамдар қар аяқ киімдерімен тауларды кесіп өтуге дайындалуда. Қардың тереңдігі 2 метрге жетеді. Жайсыз". 1846 жылдың 15 желтоқсаны: Рейдтердің жалданған адамы Бейлис Уильямс, ыстықтан қайтыс болды. 1846 жылдың 16 желтоқсаны: Патрик Бриннің күнделігі: "Әділ және жағымды. Түнде қатты тоңды. & Компания тауды кесіп өтуге қар аяқ киімдерімен аттанды. Жел оңтүстік-шығыстан. Жақсы көрінеді". "Компания" құрамында әрқайсысына алты күндік азық-түлік берілген ең мықты көшпенділердің он жетісі бар. (Отыз жылдан кейін бұл топ "Қайғылы үміт" деп аталды.) 1846 жылдың 17 желтоқсаны: Чарльз Бёргер мен жас Уильям Мерфи қарға шапқыштарға жете алмай, лагерьге оралды. Он бес адам жалғастырды: бес жас әйел, тоғыз ер адам және он екі жасар Лемюэл Мерфи. Осы күні немесе ертең қарға шапқыштар таудың басына жетеді. Патрик Бриннің күнделігі: "Бүгін күн жасыл. Билл Мерфи кешке таудан келді. Бейлис кеше қайтыс болды. Милт. & Ноа 8 күн бұрын Доннерге барды; әлі қайтып келмеді; олар қарда жоғалып кеткен деп санаймын. Дэнтон бүгін осында" деп жазды. 1846 жылдың 18 желтоқсаны: Патрик Бриннің күнделігі: "Керемет күн; аспан ашық; қардың тереңдігі болмаса, керемет болар еді. Шатырдың оңтүстік жағында аздап еріген жерлер бар. Бүгін шатырлардан бейтаныс адамдарды көрмедім". 1846 жылдың 19 желтоқсаны: Патрик Бриннің күнделігі: "Кеше түнде қар жауды; сағат 11-де басталды. Кейбір жерлерде қар жауып, жел соқты. Бұл таңертең еріп жатыр. Жел солтүстік-батыстан. Жалғасуы мүмкін. Қар жаууды жалғастыруда. Күн сәулесі. Кешке қарай тазарды". 1846 жылдың 20 желтоқсаны: Қарға шапқыштар Юба Ботмзға жетті. Патрик Бриннің күнделігі: "Түн ашық. Аздап тоңды. Енді таза және жағымды. Жел солтүстік-батыстан. Аздап еріп жатыр. Миссис Рид осында. Милт туралы хабар жоқ. Голландиялық Чарли Доннерге басты; кері қайтты, жалғаса алмады. Қиын жағдай, бірақ үмітсіздікке бой алмадық. Біз тек Құдайға үміт артамыз. Амин" деп жазды. (Патрик Брин күнделігінде "Рид" есімін жиі қате жазады). 1846 жылдың 21 желтоқсаны: Қарға шапқыштардың азық-түлігі бітті. Шарль Стэнтон таңертең лагерьден шығуға әлсіз болғандықтан, қарда отырып, түтінін тартады және Үміттің қалғандарына жалғастыруды айтады. Патрик Бриннің күнделігі: "Милт. Кеше Доннерлер лагерінен қайғылы хабармен оралды. Джейк Донно [Джейкоб Доннер], Сэм Шумейкер, Ринехарт және Смит қайтыс болды; қалғандарының жағдайы нашар. Түн бойы қар жауып, оңтүстік-батыстан қатты жел соқты. Күн бұлтты. Жел соғады, бірақ қар жаумайды. Күннің сәулесі аздап көрінеді. Бұл жағдайдың жақсаруына үміт артамыз". 1846 жылдың 22 желтоқсаны: Патрик Бриннің күнделігі: "Кеше түнде қар жауды. Күні бойы қар жауып, арасында үзілістер болды. Кеше қатты ауырдым. Бүгін жақсымын, Көктемнің Құдайына шүкір". 1846 жылдың 23 желтоқсаны: Патрик Бриннің күнделігі: "Кеше түнде аздап қар жауды. Бүгін ашық және аздап еріп жатыр. Милт бүгін етін әкеп берді; олардың лагерінде барлығы жақсы. Бүгін Тридцатидневную молитву оқуға кірістім. Барлық жамандықтан сақтап, жалғыз күнәкар адаммын, Құдайдан тілек тілеймін. Амин". 1846 жылдың 24 желтоқсаны: Патрик Бриннің күнделігі: "Түнде жаңбыр жауып, әлі де жауып жатыр. Кез келген жағдайға, рухани немесе материалдық, үміт аз. Жел оңтүстіктен. Құдай бізге жағдайды ескере отырып, Рождествоны лайықты өткізуге көмектессін". Қарға шапқыштар: Олар тауларда жоғалды, қар жауа бастады және үш күннен бері тамақ жемеді. Мэри Грейвс еске алды: "Не істеу керегін білмедік. Балалары мен отбасылары барлар кері қайтуды қалады, бірақ екі үндіс жалғастыруға келісті. Мен де олармен бірге баруға келістім, өйткені ағаларым мен әпкелерімнің аштықтан шырылдағанын естігеннен гөрі, соңына дейін баруға дайынмын. Нәтижесіне қарамастан". Олар өздерінен біреуін тамақ ретінде өлтіруді талқылайды және лотерея тартады. Патрик Долан лотереяда жеңіліп қалады, бірақ ешкім оны өлтіре алмайды. Сағат 23-те дауыл отты сөндіреді. Уильям Эдди барлығын шеңберге отырып, үстіне көрпелер жабуға көндіреді; қар оларды жабады. Бұл лагерь кейін "Өлім лагері" деп аталады. Антонио, мексикалық көлікші, содан кейін қыздары Мэри мен Сараның қолында Франклин Грейвс қайтыс болады. 1846 жылдың 25 желтоқсаны: Маргарет Рид Рождествоға азық-түлік сақтап алады, бұл оның төрт баласына қуаныш сыйлайды. Патрик Бриннің күнделігі: "Кеше сағат 12-де қар жауа бастады. Түн бойы қар жауып, қазір де қар жауып жатыр. Жел солтүстік-шығыстан. Ағаш табу қиын. Джон мен Эдвард ағаш табуға тиіс: мен қабілетсізмін. Осы Рождество күні Құдайға дұға еттік. Жағдай қорқынышты, бірақ Құдайға үміт артамыз. Амин". Қарға шапқыштар: "Өлім лагерінде" Патрик Долан гипотермиядан қайтыс болады, бұл "жазғы күн сияқты жылы" дейді. Жасы Лемюэл Мерфи аштықтан қайтыс болады. 1846 жылдың 26 желтоқсаны: Қарға шапқыштар каннибализмге жүгінеді, "бір-бірінен жүздерін бұрып, жылайды". 1846 жылдың 27 желтоқсаны: Патрик Бриннің күнделігі: "Аспан ашық. Түнде қатты тоңды. Қардың тереңдігі шамамен 9 метр. Күнде аздап еріп жатыр. Ағаш тапшы. Бүгін бір ағашты кестім. Ол қарға батып, шығару қиын". 1846 жылдың 29 желтоқсаны: Чарльз Бёргер Кесебергтің шатырында қайтыс болады. 1846 жылдың 30 желтоқсаны: Осы күні "Қайғылы үміттің" адам еті бітіп қалды. Уильям Фостер Луис пен Сальвадорды тамақ ретінде өлтіруді ұсынады; Уильям Эдди келіспейді және оның идеясын үндістерге айтады, олар бастапқыда сенімсіздікпен қарайды, содан кейін орманға жоғалып кетеді. 1846 жылдың 31 желтоқсаны: Патрик Бриннің күнделігі: "Жылдың соңғы күні. Құдайдың көмегімен, алдағы жылы өткен жылдан жақсы өткізуге тырысамыз, егер Құдай бізді қазіргі қорқынышты жағдайдан құтқаратын болса, осыны тілейміз, егер Оның құдіреті бізді лайық деп тапса. Амин".

December 3, 1846: Patrick Breen's diary: "Snowed a little last night; bright and cloudy at intervals all night. To day Cloudy; snows none; wind S. W.; warm but not enough so to thaw snow [, which is] lying deep allround. Expecting it to thaw a little to day. The forgoing written in the morning. It immediately turned in to snow & continued to snow all day & likely to do so all night." December 5, 1846: Patrick Breen's diary: "Fine, clear day. Beautiful sunshine. Thawing a little. Looks delightful after the long snow storm." December 6, 1846: Patrick Breen's diary: "The morning fine & clear. Now some cloudy. Wind S. E. Not much in the sunshine. Stanton & Graves manufacturing snow shoes for another mountain scrabble. No account of mules." The snow shoes are of rawhide and oxbows. December 8, 1846: Patrick Breen's diary: "Fine weather; Clear & pleasant. Froze hard last night. Wind S. E. Deep snow. The people not stirring round much. Hard work to wood sufficient to keep us warm & cook our beef." December 9, 1846: Patrick Breen's diary: "Commenced snowing about 11 o'clock. Wind N. W. Snows fast. Took in Spitzer yesterday; [he is] so weak that he cannot rise without help, caused by starveation. All in good health. Some having scant supply of beef. Stanton trying to make a raise of some for his Indians & self. Not likely to get much." December 10, 1846: Patrick Breen's diary: "Snowed fast all night with heavy squalls of wind. Continues still to snow. The sun peeping through the clouds once in about three hours. Very difficult to get wood today. Now, about 2 o'clock, looks likely to continue snowing. Don't know the depth of the snow; may be 7 feet (2 m) [2.1 meters]." On December 18, Patrick Breen will record that it was around this date, December 10, that "Milt. & Noah" went to visit the Donners' separate camp. December 13, 1846: Patrick Breen's diary: "Snows faster than any previous day. Wind N. W. Stanton & Graves with several others making preparations to cross the Mountains on snow shoes. Snow 8 feet (2 m) deep on the level. Dull." December 15, 1846: Baylis Williams, one of the Reeds' hired men, dies, probably of a fever. December 16, 1846: Patrick Breen's diary: "Fair & pleasant. Froze hard last night. & the company started on snow shoes to cross the mountains. Wind S. E. Looks pleasant." The "company" is composed of seventeen of the strongest emigrants, with six days' starvation rations each. (Thirty years later this band of snowshoers is dubbed the "Forlorn Hope".) December 17, 1846: Charles Burger and young William Murphy are unable to keep up with the snowshoers and return to the camp. Fifteen continue: five young women, nine men, and twelve year old Lemuel Murphy. Around this date or the next, the snowshoers get over the summit. Patrick Breen's diary: "Pleasant sunshine today. Wind about S. E. Bill Murp returned from the mountain party last evening. Bealis died night before last. Milt. & Noah went to Donners 8 days since; not returned yet; thinks they got lost in the snow. J Denton here to day." December 18, 1846: Patrick Breen's diary: "Beautiful day; sky clear; it would be delightful were it not for the snow lying so deep. Thaws but little on the south side of shanty. Saw no strangers today from any of the shantys." December 19, 1846: Patrick Breen's diary: "Snowed last night; commenced about 11 o'clock. Squalls of wind with snow at intervals. This morning, thawing. Wind N. by W. A little singular for a thaw. May continue. It continues to snow. Sun shining. Cleared off towards evening." December 20, 1846: The snowshoers reach Yuba Bottoms. Patrick Breen's diary: "Night clear. Froze a little. Now clear & pleasant. Wind N. W. Thawing a little. Mrs Reid here. No account of Milt. Yet Dutch Charley started for Donners; turned back, not able to proceed. Tough times, but not discouraged. Our hopes are in God. Amen." (Patrick Breen misspells "Reed" throughout his diary)
December 21, 1846: About this date, the snowshoers' rations run out. Charles Stanton, too weak to leave camp in the morning, sits in the snow, smoking his pipe, and tells the rest of the Hope to go on. Patrick Breen's diary: "Milt. got back last night from Donners' camp [with] sad news. Jake Donno [Jacob Donner], Sam Shoemaker, Rinehart, & Smith are dead; the rest of them in a low situation. Snowed all night with a strong S. W. wind. To day Cloudy. Wind continues but not snowing. Thawing sun shining dimly. In hopes it will clear off." December 22, 1846: Patrick Breen's diary: "Snowed all last night. Continued to snow all day with some few intermissions. Had a severe fit of the gravel yesterday. I am well to day, Praise be to the God of Heaven." December 23, 1846: Patrick Breen's diary: "Snowed a little last night. Clear to day & thawing a little. Milt took some of his meat to day; all well at their camp. Began this day to read the Thirty days prayer. May Almighty God grant the request of an unworthy sinner that I am. Amen." December 24, 1846: Patrick Breen's diary: "Rained all night & still continues to rain. Poor prospect for any kind of Comfort, spiritual or temporal. Wind S. May God help us to spend the Christmas as we ought, considering circumstances." Snowshoers: They are lost in the mountains, where it has begun to snow, and have been three days without food. Mary Graves recalled, "What to do we did not know. Some of those who had children and families wished to go back, but the two Indians said they would go on. I told them I would go, too, for to go back and hear the cries of hunger from my brothers and sisters was more than I could stand. I would go as far as I could, let the consequences be what they might." They discuss killing one of their number for food and draw lots. Patrick Dolan loses the draw, but nobody can bear to kill him. Around 11 P. M., the storm blows out the fire. William Eddy gets everyone to sit in a ring, over which the blankets are pulled; the snow covers them. This camp will later be known as "Camp of Death." Antonio, a Mexican teamster, dies, then Franklin Graves in the arms of his daughters Mary and Sarah. December 25, 1846: Margret Reed saves some food for Christmas which delights her four children as they eat. Patrick Breen's diary: "Began to snow yesterday about 12 o'clock. Snowed all night & snows yet rapidly. Wind about E. by N. Great difficulty in getting wood. John & Edwd. has to get: I am not able. Offered our prayers to God this Christmas morning. The prospect is appalling; but hope in God. Amen." Snowshoers: At "Camp of Death", Patrick Dolan dies of hypothermia saying it was as "warm as a summer day". Young Lemuel Murphy dies of starvation. December 26, 1846: The snowshoers resort to cannibalism, "averting their faces from one another and weeping". December 27, 1846: Patrick Breen's diary: "Continues clear. Froze hard last night. Snow very deep: say 9 feet (3 m) [2.74 meters]. Thawing a little in the sun. Scarce of wood. To day chopt a tree down. It sinks in the snow & is hard to be got." December 29, 1846: Charles Burger dies in Keseberg's lean to. December 30, 1846: About this date, the Forlorn Hope's human meat is gone. William Foster suggests that Luis and Salvador be killed for food; William Eddy disagrees, and tells Foster's idea to the Indians, who initially are incredulous, then vanish into the woods. December 31, 1846: Patrick Breen's diary: "Last of the year. May we, with God's help, spend the coming year better than the past, which we purpose to do if Almighty God will deliver us from our present dreadful situation, which is our prayer if the will of God sees it fitting for us. Amen."

1847 жылдың қаңтары

1847 жылдың 1 қаңтары: Патрик Бриннің күнделігі: "Егер бұл Оның Киелі еркі болса, бізді қазіргі апаттан құтқарып алуын мейірімді Құдайға дұға етеміз. Әмин. Кеше түнде қар жауа бастады. Қар тез жаумайды. Жел оңтүстік-шығыстан соғады. Күн кейде көрінеді. Жабдықтар азайып барады. Кеше Милт үшін қардың астынан жасырын орын қаздық. Әлі алып жатқан жоқпын." 1847 жылдың 3 қаңтары: Патрик Бриннің күнделігі: "Миссис Рид балаларымен тауларды кесіп өту туралы әңгімелейді. Жабдықтар жетіспейді." 1847 жылдың 7 қаңтары: Қарға жүгірушілер: Осы шамада Уильям Эдди еленді өлтіреді, бірақ Джей Фостикті құтқаруға тым кеш болады, ол түнде қайтыс болады. 1847 жылдың 8 қаңтары: Патрик Бриннің күнделігі: "Миссис Рид және серіктері бүгін таңертең қайтып келді; таудың ар жағында жолын таба алмады. Олардың тіршілік ету үшін тек терілері бар. Марта осында қалады. Милт пен Элиза Доннерлерге барады. Миссис Рид пен екі ұлы өз шатырларына және Вирджинияға барады. Көрініс көңілсіз. Құдай қаласа, бізді осы қиындықтан құтқарып алсын. Әмин." 1847 жылдың 9 қаңтары: Қарға жүгірушілер: Осы шамада аман қалған қарға жүгірушілер Луис пен Сальвадорды табады, олар шаршап, өлімге жақын жатыр. Уильям Фостер оларды аштықтан өлімнен құтылудың соңғы үміті деп санап, атып өлтіреді. 1847 жылдың 10 қаңтары: Мексика Лос-Анджелесті, Калифорнияны, АҚШ теңіз жауынгерлеріне жеңіліске ұшыратады. Калифорниядағы соғыс аяқталды, басқа құтқару әрекеттеріне арналған адамдар мен жабдықтар босатылды. 1847 жылдың 12 қаңтары: Қарға жүгірушілер үндістердің бір ауылына жетеді, олардың тұрғындары аз ғана жабдықтарымен бөліседі, негізінен емен нанымен. 1847 жылдың 17 қаңтары: Патрик Бриннің күнделігі: "Элиза [Уильямс] бүгін таңертең осында келді. Оны тағы да Грейвске жібердім. Лантром [Ландрум Мёрфи] кеше түнде есінен танып қалды, дейді Билл [Мёрфи]. Кейбург Биллді өз шатырларынан тері алып, бүгін таңертең үйге апаруға жіберді. Жабдықтар жетіспейді. Біз тек теріге ғана сүйеніп, аздап ет жейміз. Құдай бізге көмек жіберсін!" Қарға жүгірушілер: Осы күні саяхатшылар тағы бір үнді ауылына жетеді. Фостер мен оның бес әйелі әрі қарай жалғастыруға әлсіз. 18 қаңтар 1847 жыл: Патрик Бриннің күнделігі: "Жақсы күн. Ашық және жағымды. Жел батыстан соғады. Күнде еріп жатыр. Миссис Мёрфи бүгін келді. Отын табу өте қиын." Қарға жүгірушілер: Эдди үндіге темекі қапшығын береді, оны жартылай жақын орналасқан елді мекенге, Джонсонның ранчосына, бірнеше шақырымға дейін алып барады. Қоныс аударушылар бір адамның әлсіз күйіп қалған күйрегенін көргенде қорқады; олар оның қанды аяқ іздерін ауылға қайтарып, серіктерін әкеледі. 1847 жылдың 19 қаңтары: Патрик Бриннің күнделігі: "Ашық және жағымды. Күнде аздап еріп жатыр. Жел оңтүстік-батыстан соғады. Пегги мен Эдвард кеше Доланның темекісін лақтырып жіберген ет жеп ауырып қалды; бүгін жақсы (Құдайға оның нығметтері үшін мақтау). Лантром өте нашар, егер тез арада көмек келмесе, қауіп төніп тұр. Терілер - бұл барлық іс-қимыл; лагерьде басқа ештеңе жоқ." 1847 жылдың 20 қаңтары: Патрик Бриннің күнделігі: "Жақсы таң. Жел солтүстіктен соғады. Кеше қатты мұздады. Осы аптада таудың ар жағынан біреуді күтеміз." 1847 жылдың 21 қаңтары: Патрик Бриннің күнделігі: "Жақсы таң. Жел батыстан соғады. Кеше қатты мұздамады. Джон Баттис пен Дентон бүгін таңертең Элизамен бірге келді. Ол тері жемейді. Миссис Рид оны қайтып жіберді, тірі қалсын не өлсін. Милттің саусақтары мұздап қалды. Доннерлердің бәрі жақсы." 1847 жылдың 23 қаңтары: Патрик Бриннің күнделігі: "Бүкіл түн бойы қатты қар жауды. Бұл - осы қысқы маусымдағы ең қатты дауыл." 1847 жылдың 24 қаңтары: Патрик Бриннің күнделігі: "Кеше сағат 2-де қар жауу тоқтады. Жел оңтүстік-шығыстан соғады. Барлығы жақсы денсаулықта. Құдайға шүкір, Оның мейірімі мәңгілік! Мёрфилердің лагерінен дауылдан бері хабар жоқ. Олардың азабын көруді күтеміз." Кішкентай Луис Кесберг қайтыс болады. 1847 жылдың 25 қаңтары: Патрик Бриннің күнделігі: "Кеше кешке қар жауа бастады және әлі де жалғасуда." 26 қаңтар 1847 жыл: Патрик Бриннің күнделігі: "Кеше тазарды. Бүгін жақсы және жағымды. Жел оңтүстіктен соғады. Біз қарлы дауылдарды аяқтадық деп үміттенеміз. Суиторға барғандар әлі қайтып келген жоқ. Жабдықтар өте аз. Адамдар әлсіреп, теріден аз нәрсені жейді." 1847 жылдың 27 қаңтары: Патрик Бриннің күнделігі: "Кеше қар жауа бастады және әлі күнге дейін жаңбыр жауады. Аздап еріп жатыр. Жел батыстан соғады. Миссис Кейбер бүгін таңертең келді, Кейсбург ауырып жатыр және Лантром төсекте жатыр. Олардың терісін пісіруге жеткілікті от жоқ. Билл мен Сим Мёрфи ауырып жатыр." 1847 жылдың 29 қаңтары: Эдди сауығып жатқанда, Сакраменто округінің алкальдесіне (магистраты) Джон Синклерге хат жазды. Синклер аймақтағы басқаларды ескертіп, осы күні Сан-Францисконың алкальдесі Вашингтон А. Бартлеттке хат жазады. 1847 жылдың 30 қаңтары: Патрик Бриннің күнделігі: "Джон мен Эдвард бүгін таңертең Грейвске барды. Грейвс Миссис Ридтің тауарын олар төленгенше ұстап алды. Сондай-ақ олардың және олардың отбасыларының тіршілік ету үшін қолданатын терілерін де алды. Ол онда екі тері бөлігін алды, қалғанын олар алып қойды. Осы іс-әрекеттерден біз лагерьде қандай жағдайда екенімізді білесіз. Аң аулаудан ештеңе алуға болмайды; бірақ бәлкім, жақын арада болар. Құдай көмектессін. Әмин." 1847 жылдың 31 қаңтары: Патрик Бриннің күнделігі: "Лантром Мёрфи кеше түнде сағат 1-де қайтыс болды. Миссис Рид пен Джон бүгін таңертең оның тауарын қарау үшін Грейвске барды."

January 1, 1847: Patrick Breen's diary: "We pray the God of mercy to deliver us from our present Calamity if it be his Holy will. Amen. Commenced snowing last night. Does not snow fast. Wind S. E. Sun peeps out at times. Provisions getting scant. Dug up a hide from under the snow yesterday for Milt. Did not take it yet." January 3, 1847: Patrick Breen's diary: "Mrs. Reid talks of crossing the mountains with her children. Provisions scarce." January 7, 1847: Snowshoers: About this time, William Eddy kills a deer, but too late to save Jay Fosdick, who dies in the night. January 8, 1847: Patrick Breen's diary: "Mrs. Reid & company came back this morning; could not find their way on the other side of the Mountain. They have nothing but hides to live on. Martha is to stay here. Milt. & Eliza going to Donners'. Mrs. Reid & the 2 boys going to their own shanty & Virginia. Prospects Dull. May God relieve us all from this difficulty if it is his Holy will. Amen." January 9, 1847: Snowshoers: About this time, the surviving snowshoers come upon Luis and Salvador, lying exhausted and near death. William Foster shoots them, believing their flesh was the rest of the group's last hope of avoiding imminent death from starvation. January 10, 1847: The Mexicans lose Los Angeles, California, to the United States Marines. The war in California is essentially over, freeing men and supplies for another rescue attempt. January 12, 1847: The snowshoers reach an Indian village, whose inhabitants share their meager supplies, chiefly acorn bread. January 17, 1847: Patrick Breen's diary: "Eliza [Williams] came here this morning. Sent her back again to Graves. Lanthrom [Landrum Murphy] crazy last night, so Bill [Murphy] says. Keyburg sent Bill to get hides off his shanty & carry them home this morning. Provisions scarce. Hides are the only article we depend on; we have a little meat yet. May God send us help." Snowshoers: About this date the travelers reach another Indian village. Foster and the five women are too weak to continue. January 18, 1847: Patrick Breen's diary: "Fine day. Clear and pleasant. Wind W. Thawing in the sun. Mrs. Murphy here to day. Very hard to get wood." Snowshoers: Eddy gives an Indian a pouch of tobacco to half carry him to the nearest settlement, Johnson's Ranch, several miles away. The settlers are aghast at the sight of the emaciated wreck of a man; they follow his bloody footprints back to the village and bring in his companions. January 19, 1847: Patrick Breen's diary: "Clear & pleasant. Thawing a little in the sun. Wind S. W. Peggy & Edward sick last night by eating some meat that Dolan threw his tobacco on; pretty well to day (praise God for his blessings). Lanthrom very low; in danger if relief don't soon come. Hides are all the go; not much of any other in camp." January 20, 1847: Patrick Breen's diary: "Fine morning. Wind N. Froze hard last night. Expecting some person across the Mountain this week." January 21, 1847: Patrick Breen's diary: "Fine morning. Wind W. Did not freeze quite so hard last night as it has done. John Battice & Denton came this morning with Eliza. She won't eat hides. Mrs Reid sent her back to live or die on them. Milt. got his toes froze. The Donners are all well." January 23, 1847: Patrick Breen's diary: "Blew hard & snowed all night. The most severe storm we experienced this winter." January 24, 1847: Patrick Breen's diary: "Ceased snowing yesterday about 2 o'clock. Wind about S. E. All in good health. Thanks be to God for his mercies endureth for ever. Heard nothing from Murphys camp since the storm. Expect to hear they suffered some." The infant Louis Keseberg, Jr., dies. January 25, 1847: Patrick Breen's diary: "Began to snow yesterday evening & still continues. Wind W."
January 26, 1847: Patrick Breen's diary: "Cleared up yesterday. To day fine & pleasant. Wind S. In hopes we are done with snow storms. Those that went to Suitor's not yet returned. Provisions getting very scant. People getting weak liveing on short allowance of hides." January 27, 1847: Patrick Breen's diary: "Began to Snow yesterday & still continues to sleet. Thawing a little. Wind W. Mrs. Keyber here this morning Keysburg sick & Lanthrom lying in bed the whole of his time. Don't have fire enough to Cook their hides. Bill & Sim. Murphy sick." January 29, 1847: While recuperating, Eddy has dictated a letter which has been carried to John Sinclair, the alcalde (magistrate) of the Sacramento district. Sinclair alerts others in the area and on this day writes a letter to his colleague Washington A. Bartlett, alcalde of San Francisco. January 30, 1847: Patrick Breen's diary: "John & Edw went to Graves this morning. The Graves Seized on Mrs Reid's goods until they would be paid. Also took the hides that she & family had to live on. She got two pieces of hides from there, & the balance they have taken. You may know from these proceedings what our fare is in camp. There is nothing to be got by hunting; yet perhaps there soon will. God send it. Amen." January 31, 1847: Patrick Breen's diary: "Lantron Murphy died last night about 1 o'clock. Mrs. Reid & John went to Graves this Morning to look after her goods."

1847 жылдың ақпаны

2 ақпан 1847 ж.: Харриет Маккатчен қайтыс болды. 1847 жылдың ақпан айының басында құтқарушы Дэниел Роудс: "Олар адамдар көмексіз өлетінін ескертті. Екі аптадан кейін ғана ешкімге жол берілмеді. Ақырында біз не өмір сүруді, не өлуді шештік, өйткені оларды құтқару үшін ешқандай әрекет жасамау біз үшін және Калифорния үшін ұят болар еді". Саттер фортының иесі Джон Саттер мен форттың уақытша командирі капитан Эдвард Керн құтқарушы топқа қосылатын адамға күніне 3 доллар ұсынады. 3 ақпан 1847 ж.: Сан-Франциско қаласының әкімі Бартлетт ақша жинау және тұтқынға түскен эмигранттарды құтқару үшін қоғамдық жиналыс шақырады. Жергілікті тұрғындар жомарттықпен ақша, тауарлар мен қызметтерді садақа етеді. 4 ақпан 1847 ж.: Маргарет Эдди, әкесінің қарға ұшып кеткендерімен бірге қайтыс болды. 5 ақпан 1847 ж.: Сан-Франциско тұрғындары ұйымдасып жатқанда, бірінші көмек деп аталатын құтқару тобы Джонсонның ранчосынан кетеді. Көлде Патрик Брин: "Пэгги біз бәріміз аштықтан құримыз деп қорқады. Бізде тек аз ғана ет қалды және 3 теріден тек бір бөлігі ғана миссис Ридті асырай алады. Оның бір ғана терісі қалды, ол Грейвс шатырларында. Милт сол жерде тұрады және сол жапқышты сақтап қалады". 6 ақпан 1847 ж.: Патрик Бриннің күнделігі: "Бүгінгі түнде және бүгін қар осы қыста болғаннан гөрі тез жауды және әлі де үзіліссіз жалғасуда. Оңтүстік-батыс жел. Мерфидің туыстары немесе Кейсбургтер тері жеуге болмайды дейді. Бізде ондайлар жеткілікті болса екен деймін. Миссис Эдди өте әлсіз". 7 ақпан 1847 ж.: Сан-Францискода әскери-теңіз офицері Селим Э. Вудвортты көмек операцияларына жауапты етіп қойды; Джеймс Ф. Рид құтқару тобын басқарады, ол Екінші көмек деп аталады. Екі адам да сол күні Сан-Францискодан жолға шықты, Вудворт Саттер фортына жүзіп барады, Рид Сан-Франциско шығанағын кесіп өтіп, Сонома және Напа аймақтарында ерлер мен жылқыларды жалдады. Патрик Бриннің күнделігі: "Біз осы қыста басынан өткізген ең қатты дауылдардың бірі болғаннан кейін қардың соңғы рет жаууы тоқтады. Қардың тереңдігі шамамен 1,22 метрге жетті. Бүгін таңертең шатырдан қарды шауып тастадым. Бұл өте тез және дауыл кезінде еріді. Бұл күн өте қолайлы. Оңтүстік-батыс жел. Милт бүгін осында келіп, Рид ханымның Мерфи ханымнан жасырын тұруы керектігін айтты". Уильям Эддидің әйелі Элеонора Мерфидің қорасында қайтыс болды. 8 ақпан 1847 ж.: Аугуст Шпицер қайтыс болды. 9 ақпан 1847 ж.: Патрик Бриннің күнделігі: "Мерфи ханым бүгін таңертең осында. Пайктың баласы өліп қалды. Мерфидің үйінде ауырып, төсектен тұра алмай жүр. Кейбург ешқашан тұрып, ол мүмкін емес дейді. Джон [Брин, Патрик ұлы] күндіз барып, миссис Эдди & баланы жерлеу. Грейвс туралы 2-3 күннен бері ештеңе естімедік. Мюрфи ханым қазір Грейвске бара жатыр. Таң жақсы. Желдің соғуы. Өткен түнде қатты тоңды. Күн астында ерігені басталады". Милт Эллиот 9-та сағат 9-да қайтыс болды. 10 ақпан 1847 ж.: Патрик Бриннің күнделігі: "Қарапайым таң. Батыс жел. Өткен түнде қатты тоңды. Беруге ештеңе жоқ. Олардың тек терісі ғана бар. Барлық ет толық, бірақ аз біз бар. Біздің терілеріміз де жеп біткен. Бірақ, Құдайдың көмегімен, көктем бізге күлімсірей бастайды". 11 ақпан 1847 ж.: Бірінші көмек Мұла Спрингске жетеді, ол қардан 6 шақырымнан әрі орналасқан. Патрик Бриннің күнделігі: "Таң жақсы. Батыс жел. Өткен түнде қатты тоңды. Шығыста жатқан бұлттар. Еріген сияқты. Өткен түнде Джон Дентонның бұл жерде болғаны өте нәзік. Джон және миссис Рид бүгін таңертең Грейвске барды". 12 ақпан 1847 ж.: Патрик Бриннің күнделігі: "Жылы, сулы таң. Біз, Алла Тағаланың көмегімен, жердің жаппай бетін қайтадан көруге үміттенеміз. Уа, мейірімді Құдай, егер бұл Сенің қасиетті еркің болса, оны орындай гөр. Амин". 13 ақпан 1847 ж.: Патрик Бриннің күнделігі: "Жақсы таң. Кеше кешкі бұлтты, аз қар жауды және түн бойы бұлтты болды. Күндізге дейін тазаланды. Оңтүстік-батысқа қарай соғады. Миссис Ридтің басы ауырады. Қалғаны сау-сәу болыңдар". 14 ақпан 1847 ж.: Патрик Бриннің күнделігі: "Таң жақсы, бірақ күн шықпай тұрып суық болды. Қазір күн астында еріп жатыр. Оңтүстік-шығыс жел. Элен Грейвс бүгін таңертең келді. Джон Дентонның жағдайы нашар. Өткен түн қатты тоңған. Джон және Эдвард. Милтті жерледі. Бұл таңертең қарда". 15 ақпан 1847 ж.: Бірінші жеңіліс: үш адам кері бұрылады, жеті адам Доннер лагерлеріне қарай жалғасады. Патрик Бриннің күнделігі: "Грейвс ханым Ридке тері беруден бас тартты. Оның үйіне Суитордың үйірінің терісін сал. Ол қызға бұларды беруге рұқсат бермеді. Ол [деген], егер мен оны ерітеді десем, онда ол ерімейді; ол бір жағдай". 16 ақпан 1847 ж.: Патрик Бриннің күнделігі: "Кеше кешкі жаңбыр жауа бастады. Түнде қарға айналды және таңға дейін жалғасты. Қазір күн сәулесі және кейде нөсер жауады. Солтүстік-батысқа қарай соғады. Бүгін бәріміз өте әлсіз сезінеміз. Қар көлемі көп емес". 17 ақпан 1847 ж.: Вудворттың қайығы Саттер фортына келді; ол желге және ісінген Сакраменто өзенінің күшті ағысына қарсы күресіп, 11 күннен кейін келді. Ол сол күні Джонсонның ранчосына, құтқару операциясының бастапқы нүктесіне қайта оралды. Патрик Бриннің күнделігі: "Түнде қатты тоңды, солтүстік-батыстан келіп жатқан ауыр бұлттар және кейде нөсер жауады. Бүгін де осындай ауа-райы. Солтүстік-батыс жел. Өте суық және бұлтты. Еріген белгілер жоқ". 18 ақпан 1847 ж.: Патрик Бриннің күнделігі: "Түнде қатты тоңды. Бүгін күн ашық және жылы; шатырда немесе көлеңкеде суық. Оңтүстік-шығыс жел. Барлығының денсаулығы жақсы. Әлгібары Құдайға шүкір. Амин". 19 ақпан 1847 ж.: Патрик Бриннің күнделігі: "Түнде қатты тоңды. Кеше 7 адам Калифорниядан кейбір азық-түлікпен келді, бірақ көп бөлігін жолға қалдырды. Бүгін аймақ үшін ашық және жылы. Кейбір адамдар бүгін Доннер лагеріне барды. Дүйсенбіде қайта оралуды жоспарлап отыр". Құтқарушылардың бірі Дэниел Роудс: "Күн батқанда біз көлдің мұзынан өтіп, эмигранттарды таба алатынымызды айтқан жерге келдік. Барлық жерді қарадық, бірақ бізден басқа ешқандай тірі нәрсе көрінбеді. Біз жоғары дауыспен сәлемдестік. Содан кейін қардан бір әйел шықты. Біз оған жақындағанда, басқалары да осылай қардан шықты. Олар аштықтан сарысып қалған, мен олардың қорқынышты, әдемі көрінісін ешқашан ұмытпаймын. Бірінші әйел бос дауыспен, қатты алаңдап, 'Сіздер Калифорниядан ба, әлде көктемнен келдіңіздер ме?' деді". 20 ақпан 1847 ж.: Кэтрин Пайк қайтыс болды. Құтқарушылардың үшеуі Доннерлердің жағдайын тексеру үшін Алдер Крикке барады. 21 ақпан 1847 ж.: Патрик Бриннің күнделігі: "Жылы, сулы күн". Құтқарушылар көл лагерінен Алдер Крикке қайтып оралып, саяхаттауға жеткілікті күшті алты эмигрантты алып келеді. 22 ақпан 1847 ж.: Бірінші көмек: Құтқарушылар 23 қашқынмен бірге көл лагерінен кетеді. Екінші көмек: Джонсонның ранчосында бірнеше күн ет кептіргеннен кейін Ридтің тобы тауға жолға шығады. Патрик Бриннің күнделігі: "Калифорниялықтар бүгін таңертең 24 [23] адаммен, кейбіреулері өте әлсіз күйде кетті. Таң жақсы. Соңғы 3 күнде оңтүстік-батыс жел. Миссис Кейсбург кетіп, Кейсбургты осында қалдырды [ол] бара алмайды. Пэдди Рид & Томас. кері келді". Патти Рид, сегіз жаста, және оның кіші әкесі Томми шаршап, Брин кабинасына қайтаруға мәжбүр болады. Патти анасына "Жарайды, ана, егер мені қайта көрмесең, қолыңнан келгеннің бәрін жаса" дейді; лагерьде 31 адам қалды. Көл лагерінде он адам, Алдер Крикте төрт адам қайтыс болды. 23 ақпан 1847 ж.: Патрик Бриннің күнделігі: "Түнде қатты тоңды. Бүгін жақсы және сулы. Көктемге ұқсайды. Тек терең қардан басқа. Оңтүстік-шығыс жел. Барлығының денсаулығы жақсы. Құдайға шүкір. Амин". 24 ақпан 1847 ж.: Бірінші көмек: Джон Дентон жалғаса алмайды және оны қалдыруға мәжбүр болады. 25 ақпан 1847 ж.: Бірінші көмек: Ада Кесеберг қайтыс болады және ... жерленеді.

February 2, 1847: Harriet McCutchen dies. Early February, 1847: Rescuer Daniel Rhoads remembered, "They gave the alarm that the people would all die without assistance. It was two weeks before any person would consent to go. Finally, we concluded we would go or die trying, for not to make any attempt to save them would be a disgrace to us and California as long as time lasted." John Sutter, proprietor of Sutter's Fort, and Captain Edward Kern, the fort's temporary commander, offer $3 a day to anyone who will join a rescue party. February 3, 1847: Alcalde Bartlett of San Francisco calls a public meeting to raise funds and organize a party to rescue the trapped emigrants. The local citizens make generous donations of money, goods, and services. February 4, 1847: Margaret Eddy, whose father left with the snowshoers, dies. February 5, 1847: While the inhabitants of San Francisco are getting organized, a rescue party, called the First Relief, leaves Johnson's ranch. At the lake, Patrick Breen records: "Peggy very uneasy for fear we shall all perish with hunger. We have but a little meat left & only part of 3 hides has to support Mrs. Reid. She has nothing left but one hide & it is on Graves's shanty. Milt is living there & likely will keep that hide." February 6, 1847: Patrick Breen's diary: "It snowed faster last night & to day than it has done this winter & still Continues without an intermission. Wind S. W. Murphys folks or Keysburgs say they can't eat hides. I wish we had enough of them. Mrs Eddy very weak." February 7, 1847: In San Francisco a naval officer, Selim E. Woodworth, has been put in charge of the relief operations; James F. Reed is to lead the rescue party, called the Second Relief. Both men set out from San Francisco on this day, Woodworth to sail for Sutter's Fort, Reed to cross San Francisco Bay and recruit men and horses in the Sonoma and Napa areas. Patrick Breen's diary: "Ceased to snow last after one of the most Severe Storms we experienced this winter. The snow fell about 4 feet (1 m) [1.22 meters] deep. I had to shovel the snow off our shanty this morning. It thawed so fast & thawed during the whole storm. To day it is quite pleasant. Wind S. W. Milt [is] here to day [and] says Mrs Reid has to get a hide from Mrs. Murphy " William Eddy's wife Eleanor dies at the Murphy cabin. February 8, 1847: Augustus Spitzer dies. February 9, 1847: Patrick Breen's diary: "Mrs Murphy here this morning. Pike's child all but dead. Milt at Murphy's; not able to get out of bed. Keyburg never gets up; says he is not able. John [Breen, Patrick's son] went down to day to bury Mrs Eddy & child. Heard nothing from Graves for 2 or 3 days. Mrs Murphy just now going to Graves. Fine morning. Wind S. E. Froze hard last night. Begins to thaw in the Sun." Milt Elliot dies at 9 P. M.
February 10, 1847: Patrick Breen's diary: "Beautiful morning. Wind W. Froze hard last night. To day thawing in the Sun J. Denton trying to borrow meat for Graves. Had none to give. They have nothing but hides. All are entirely out of meat but a little we have. Our hides are nearly all eat up. But, with God's help, spring will soon smile upon us." February 11, 1847: The First Relief reaches Mule Springs, 4 mile (6 km) beyond the snowline. Patrick Breen's diary: "Fine morning. Wind W. Froze hard last night. Some clouds lying in the E. Looks like thaw. John Denton here last night; very delicate. John & Mrs. Reid went to Graves this morning." February 12, 1847: Patrick Breen's diary: "A warm, thawey morning. Wind S. E. We, hope with the assistance of Almighty God, to be able to live to see bare surface of the earth once more. O God of Mercy, grant it if it be thy holy will. Amen." February 13, 1847: Patrick Breen's diary: "Fine morning. Clouded up yesterday evening; snowed a little & continued cloudy all night. Cleared off about day light. Wind about S. W. Mrs Reid has headache. The rest in health." February 14, 1847: Patrick Breen's diary: "Fine morning but cold before the sun got up. Now thawing in the sun. Wind S. E. Ellen Graves here this morning. John Denton not well. Froze hard last night. John & Edwd. buried Milt. this morning in the Snow." February 15, 1847: First Relief: three of the men turn back, seven continue on towards the Donner camps. Patrick Breen's diary: "Mrs Graves refused to give Mrs Reid any hides. Put Suitor's pack hides on her shanty. Would not let her have them. Says [that,] if I say it will thaw, it then will not; she is a case." February 16, 1847: Patrick Breen's diary: "Commenced to rain yesterday Evening. Turned to Snow during the night & continued until after daylight this morning. It is now sun shine & light showers of hail at times. Wind N. W. by W. We all feel very weakly to day. Snow not getting much less in quantity." February 17, 1847: Woodworth's launch arrives at Sutters Fort; it has taken him 11 days, fighting against the wind and the strong current of the swollen Sacramento River. He leaves the same day for Johnson's Ranch, the staging point of the rescue effort. Patrick Breen's diary: "Froze hard last night with heavy clouds running from the N. W. & light showers of hail at times. To day same kind of Weather. Wind N. W. Very cold & Cloudy. No sign of much thaw." February 18, 1847: Patrick Breen's diary: "Froze hard last night. To day clear & warm in the sun; cold in the shanty or in the shade. Wind S. E. All in good health. Thanks be to Almighty God. Amen." February 19, 1847: Patrick Breen's diary: "Froze hard last night. 7 men arrived from California yesterday with som provisions, but left the greater part on the way. To day clear & warm for this region. Some of the men are gone to day to Donner's Camp. Will start back on Monday." Daniel Rhoads, one of the rescuers, recalled, "At sunset, we crossed Truckee Lake on the ice, and came to the spot where, we had been told, we should find the emigrants. We looked all around, but no living thing except ourselves was in sight. We raised a loud hello. And then we saw a woman emerge from a hole in the snow. As we approached her, several others made their appearance, in like manner coming out of the snow. They were gaunt with famine; and I never can forget the horrible, ghastly sight they presented. The first woman spoke in a hollow voice, very much agitated, and said, 'Are you men from California or do you come from heaven?' "
February 20, 1847: Catherine Pike dies. Three of the rescuers go to Alder Creek to check on the Donners. February 21, 1847: Patrick Breen's diary: "Thawey, warm day." The rescuers return to the lake camp from Alder Creek bringing six emigrants who are strong enough to travel. February 22, 1847: First Relief: Rescuers leave the lake camp with 23 refugees. Second Relief: After spending several days drying meat at Johnson's Ranch, Reed's party sets out for the mountains. Patrick Breen's diary: "The Californians started this morning, 24 [23] in number, some in a very weak state. Fine morning. Wind S. W. for the 3 last days. Mrs Keysburg started & left Keysburg here[; he was] unable to go Paddy Reid & Tho[mas]s. came back." Patty Reed, eight years old, and her little brother Tommy give out and have to be taken back to the Breen cabin. Patty tells her mother "Well, Ma, if you never see me again, do the best that you can"; thirty one people remain in the camps. There have been ten deaths at the lake camp and four at Alder Creek. February 23, 1847: Patrick Breen's diary: "Froze hard last night. To day fine & thawey. Has the appearance of spring. All but the deep snow. Wind S. S. E. Shot Towser [a dog] today & dressed his flesh. Mrs Graves came here this morning to borrow meat—dog or ox. They think I have meat to spare; but I know to the Contrary. They have plenty hides; I live principally on the same." February 24, 1847: First Relief: John Denton is unable to continue and must be left behind. February 25, 1847: First Relief: Ada Keseberg dies and is buried in the snow. Patrick Breen's diary: "Froze hard last night. Fine & sunshiny to day. Wind W. Mrs Murphy says the wolves are about to dig up the dead bodies at her shanty; the nights are too cold to watch them; we hear them howl." February 26, 1847: Patrick Breen's diary: "Martha's jaw swelled with the toothache: hungry times in camp; plenty hides, but the folks will not eat them. We eat them with a tolerable good apetite. Thanks be to Almighty God. Amen. Mrs Murphy said here yesterday that [she] thought she would Commence on Milt. & eat him. I don't [think] that she has done so yet; it is distressing. The Donners, 4 days ago, told the California folks that they [would] commence to eat the dead people if they did not succeed, that day or next, in finding their cattle, [which were] then under ten or twelve feet of snow, & [the Donners] did not know the spot or near it; I suppose they have done so ere this time." February 28, 1847: The First Relief, heading down the mountains, encounters the Second Relief coming up. After nearly five months' separation, James Reed meets his wife and two of his children, but learns that the other two are still at the camp. Patrick Breen's diary: "1 Solitary Indian passed by yesterday, come from the lake; had a heavy pack on his back; gave me 5 or 6 roots resembling Onions in shape, taste some like a sweet potato, all full of little tough fibers." (In Eliza Farnham's California, In Doors and Out (1856), John Breen called these "soap root.")

1847 жылдың наурызы

1847 жылдың 1 наурызы: Патрик Бриннің күнделігі: "Бүгін таңертең Bear Valley-ден азық-түлікпен 10 адам келді. Біз екі-үш күн ішінде жолға шығамыз және осында тауарларымызды сатамыз. Олардың арасында ескілер де бар. Олар қар маусымға дейін жауады дейді". Пэтти Рид пен Томас Рид Джеймс Рид пен Екінші көмек тобы көлге жеткенде әлі тірі еді. Құтқарушылар көл маңында және Алдер-Крик өзенінде каннибализмнің қорқынышты дәлелдерін табады. Олар 17 көшпендімен бірге кетеді. Көмек тобының үш адамы әлсіз көшпенділерге көмектесу үшін лагерьде қалады. 1847 жылдың 5 наурызы: Осы шамада лагерьде қалған екі құтқарушы, Чарльз Стоун мен Чарльз Кэди, Тэмсен Доннерге үш қызын құтқаратынын айтады. Олар балаларды Алдер-Крикке алып, Бриннің үйіне апарып, көл жағасындағы лагерьде қалған көшпенділермен бірге тастап кетеді. 1847 жылдың 5-7 наурызында маусымның ең қатты дауылдары соқты. Екінші көмек тобы мен олардың қамқорлығындағы адамдар Доннер жотасының үстінде дауылға ілігіп, екі күн бойы жарық күйдіріп тұра алмайтын оттың маңында тығылып отырады. Дауыл басылғаннан кейін көптеген босқындар қозғала алмай қалды. Рид пен оның серіктері үш баланы алып кетеді, ал қалғандарын – Брин, Грейвс және Джейкоб Доннер отбасыларының мүшелерін – тастап кетеді. Үшеуі қайтыс болып, "Аштық лагері" деп аталатын жерде жегіледі. Уильям Эдди мен Уильям Фостер басқаратын Үшінші көмек тобы бес күннен кейін 11 адамды тірі табады. Құтқарушылардың бірі Джон Старк қалып, босқындарды таудан түсіріп әкеледі. 1847 жылдың 7 наурызы: Жейкоб Доннердің ұлы Льюис дауыл аяқталғанда қайтыс болады. Жейкобтың әйелі Елизавета мен тағы бір ұлы Самуил ғана Алдер-Крикте қалады; Елизавета бірнеше күннен кейін қайтыс болады. 1847 жылдың 13 наурызы: Эдди мен Фостер көлге келіп, ұлдары Джеймс пен Джорджтың өлгенін біледі. Лагерьде барлығы 9 адам ғана тірі қалды. Тамсен Доннер өліп бара жатқан күйеуін тастап кетуден бас тартады, ал қалғандары жолға шығуға әлсіз. Үшінші көмек төрт адамды құтқарып, лагерьде төрт-бес адамды тірі қалдырады. (Сэмюэл Доннердің осы кезде әлі тірі екені белгісіз.) 1847 жылдың наурыз айы: Осы айдың соңына қарай Джордж Доннер қайтыс болады. Оны дайындағаннан кейін әйелі Тамсен тауларды кесіп өтуге шығады. Ол Льюис Кесберг тұратын Брин үйіне жетеді, бірақ түнді аман қалдырмайды.

March 1, 1847: Patrick Breen's diary: "There has 10 men arrived this morning from Bear Valley with provisions. We are to start in two or three days & Cash our goods here. There is, amongst them, some old. They say the snow will be here until June." Patty Reed and Thomas Reed are still alive when James Reed and the rest of the Second Relief reach the lake. The rescuers find the grim evidence of cannibalism at the lake camp and at Alder Creek. They leave with 17 emigrants. Three men from the rescue party stay behind at the camps to help the weakened emigrants prepare for the next relief. March 5, 1847: About this date, two of the rescuers left at the camps, Charles Stone and Charles Cady, tell Tamsen Donner they will rescue her three little girls. They take the children from Alder Creek to the Breen cabin and abandon them there with the handful of emigrants remaining at the lake camp. March 5–7, 1847: The worst storm of the season strikes. The Second Relief and their charges, caught at the top of Donner Pass, are unable to proceed and spend two days huddled around a fire they can barely keep lit. When the storm clears, most of the refugees are too weak to move. Reed and his companions take three children and leave the rest, members of the Breen, Graves, and Jacob Donner families. Three die and are cannibalized at what will become known as "Starved Camp". The Third Relief, led by William Eddy and William Foster, finds the 11 survivors five days later. One of the rescuers, John Stark, stays and takes the refugees down out of the mountains. March 7, 1847: Jacob Donner's son Lewis dies as the storm ends. Jacob's wife Elizabeth and another son, Samuel, are the only members of his family left at Alder Creek; Elizabeth dies a few days later. March 13, 1847: Eddy and Foster arrive at the lake and find that their sons, James and George, have died. Only 9 people are left alive at the camps. Tamsen Donner refuses to leave her dying husband, and the others are too weak to go. The Third Relief rescues four people, leaving four or five alive at the camps. (It is not clear whether Samuel Donner is still alive at this point.) March, 1847: Sometime toward the end of this month, George Donner dies. After laying him out, his wife Tamsen sets out to cross the mountains. She arrives at the Breen cabin, where Lewis Keseberg is living, but she does not survive the night.

1847 жылдың сәуір айы

1847 жылдың 17 сәуірінде Төртінші көмек тобы көлге жетеді. Льюис Кесберг, жартылай жеген мәйіттермен қоршалған, жалғыз тірі қалған адам. 1847 жылдың 21 сәуірінде Төртінші көмек тобы Кесбергті алып көлден кетеді. 1847 жылдың 29 сәуірінде Доннер тобының соңғы мүшесі Льюис Кесберг Саттер бекінісіне жетеді.

1847 жылдың маусым айы

1847 жылдың 22 маусымы: Шығысқа бет алған генерал Стивен Уотс Кирни "Каннибал лагері" деп атаған жерге жетеді. Оның құрамындағы мормон батальонының қатысушылары Бриннің үйіне қазбаларды жинап әкеледі. Денелер сол жерге жерленеді, содан кейін үйге от қойылады.

Өлім-жітімнің қысқаша сипаттамасы

Доннер партиясында 87 эмигрант болды, соған қоса Невадада оларға қосылған екі калифорниялық индей – Луис пен Сальвадор, барлығы 89 адам. 89 адамның ішінде сапар барысында топқа адамдар қосылып, кететін болғандықтан, тауларда 81 адам қамалып қалды. Барлығы 89 адамның 41-і қайтыс болды, 48-і аман қалды; бастапқы 87 эмигранттың 39-ы қайтыс болды, 48-і аман қалды; тауларда қамалып қалған 81 адамның 36-сы қайтыс болды, 45-і аман қалды. Әйелдер мен балалардың шамамен үштен екісі аман қалды, ал ер адамдардың шамамен үштен екісі қайтыс болды. Доннерлердің төртеуі де (Джордж және Тамсен Доннер, сондай-ақ Джейкоб және Элизабет Доннер жұбайлары) қайтыс болды; Ридтердің көп бөлігі және Бриндердің барлығы аман қалды.

Өлімдер

Аты Жыныс/Топ Жынысы Жасы Өлім күні Өлім орны Өлім себебі Сыртқы түрінің орналасуы 1 Сара Киз Рид отбасысы Әйел 70 1846 жылдың 29 мамыры Канзас Қартаю және ауру Жерленген 2 Люк Халлоран Доннер отбасымен алынған Ер 25 1846 жылдың 25 тамызы Grantsville, UT туберкулез Жерленген 3 Джон Снайдер Грейвс командасы Ер 25 1846 жылдың 5 қазаны Iron Point, NV Джеймс Ридтің шабуылы Жерленген 4 Мырза Хардкоп Кесеберг отбасымен алынған Ер 60 1846 жылдың 10 қазаны шамамен Жол бойы Белгісіз Қалдырылды 5 Мырза Волфингер Неміс иммигрант Ер 26 1846 жылдың 25 қазаны шамамен Humboldt Sink Рейнхардт пен Шпитцердің қолынан өлтірілді Белгісіз 6 Уильям Пайк Мерфи Ер 32 1846 жылдың 30 қазаны Truckee Canyon Кездейсоқ оқтан өлді Жерленген 7 Бейлис Уильямс Рид қызметкері Ер 25 1846 жылдың 14 желтоқсаны Рид кабинасы Қызба Жерленген 8 Яков Доннер Жордждың бауыры Ер 56 1846 жылдың 20 желтоқсанына дейін Алдер Крик Ашаршылық Кейіннен желінді 9 Сэмюэл Шумейкер Яков Доннермен Ер 25 1846 жылдың 20 желтоқсанына дейін Алдер Крик Суық тию Кейіннен желінді 10 Джозеф Рейнхардт Волфингермен Ер 30 1846 жылдың 20 желтоқсанына дейін Алдер Крик Қызба Бәлкім кейіннен желінді 11 Джеймс Смит Рид командасы Ер 25 1846 жылдың 20 желтоқсанына дейін Алдер Крик Суық тию Бәлкім кейіннен желінді 12 Чарльз Т. Стэнтон Доннерлермен Ер 35 1846 жылдың 21 желтоқсаны шамамен Summit Valley Ашаршылық, шаршау, суық тию Қалдырылды 13 Антонио Доннерлермен Ер 23 1846 жылдың 24 немесе 25 желтоқсаны Өлім лагері Гипотермия Желінді 14 Франклин У. Грейвс Грейвс Ер 57 1846 жылдың 25 желтоқсаны Өлім лагері Гипотермия Желінді 15 Патрик Долан Ер 35 1846 жылдың 25 желтоқсаны Өлім лагері Гипотермия Желінді 16 Лемуэль Мерфи Мерфи Ер 12 1846 жылдың 26 желтоқсаны Өлім лагері Ашаршылық, шаршау Желінді 17 Чарльз Бургер Доннер командасы Ер 30 1846 жылдың 29 желтоқсаны Кесеберг шатыры Ашаршылық Жерленген 18 Джей Фостик Грейвс Ер 23 1847 жылдың 6 қаңтары шамамен Sierra foothills Ашаршылық, шаршау Желінді 19 Луис Үндіс жетекшісі Ер 19 1847 жылдың 8 қаңтары шамамен Sierra foothills Уильям Фостердің оғынан өлді Желінді 20 Сальвадор Үндіс жетекшісі Ер 28 1847 жылдың 8 қаңтары шамамен Sierra foothills Уильям Фостердің оғынан өлді Желінді 21 Луис Кесеберг кішкентай Кесеберг Ер 1 1847 жылдың 24 қаңтары Мерфи кабинасы Ашаршылық Белгісіз 22 Лэндрам Мерфи Мерфи Ер 16 1847 жылдың 31 қаңтары Мерфи кабинасы Ашаршылық Кейіннен желінді 23 Гарриет МакКатчен МакКатчен Әйел 1 1847 жылдың 2 ақпаны Грейвс кабинасы Ашаршылық Жерленген 24 Маргарет Эдди Эдди Әйел 1 1847 жылдың 4 ақпаны Мерфи кабинасы Ашаршылық Жерленген 25 Элеонора Эдди Эдди Әйел 25 1847 жылдың 7 ақпаны Мерфи кабинасы Ашаршылық Жерленген 26 Август Шпитцер Доннер командасы Ер 30 1847 жылдың 8 ақпаны Breen кабинасы Ашаршылық Жерленген 27 Милт Эллиот Рид командасы Ер 28 1847 жылдың 9 ақпаны Мерфи кабинасы Ашаршылық Кейіннен желінді 28 Кэтрин Пайк Мерфи Әйел 1 1847 жылдың 20 ақпаны Мерфи кабинасы Ашаршылық Қарға көмілді 29 Ада Кесеберг Кесеберг Әйел 3 1847 жылдың 24 ақпаны шамамен Donner Pass Ашаршылық, шаршау Қарға көмілді 30 Джон Дентон Доннерлермен Ер 30 1847 жылдың 25 ақпаны шамамен Summit Valley Ашаршылық, шаршау Қарға көмілді 31 Уильям Хук Яков Доннер Ер 12 1847 жылдың 27 ақпаны шамамен Foothill camp Ашаршылықтан кейін қайта тамақтану Жерленген 32 Джордж Фостер Мерфи Ер 4 1847 жылдың наурызы Breen кабинасы Ашаршылық Желінді 33 Джеймс П. Эдди Эдди Ер 3 1847 жылдың наурызы Breen кабинасы Ашаршылық Желінді 34 Исаак Доннер Яков Доннер Ер 5 1847 жылдың 6 наурызы шамамен Starved Camp Ашаршылық, шаршау Желінді 35 Франклин Грейвс кішкентай Грейвс Ер 5 1847 жылдың 8 наурызы шамамен Starved Camp Ашаршылық, шаршау Желінді 36 Элизабет Грейвс Грейвс Әйел 45 1847 жылдың 8 наурызы шамамен Starved Camp Ашаршылық, шаршау Желінді 37 Льюис Доннер Яков Доннер Ер 3 1847 жылдың 7 наурызы Алдер Крик Ашаршылық Қарға көмілді 38 Элизабет Доннер Яков Доннер Әйел 40 1847 жылдың наурызы Алдер Крик Ашаршылық Белгісіз 39 Сэмюэл Доннер Яков Доннер Ер 4 1847 жылдың наурызы Алдер Крик Ашаршылық Белгісіз 40 Левина Мерфи Мерфи Әйел 36 1847 жылдың наурызы Breen кабинасы Ашаршылық Желінді 41 Джордж Доннер Доннер тобының капитаны Ер 60/62 1847 жылдың наурызы Алдер Крик Ашаршылық, инфекция Желінді 42 Тамсен Доннер Джордж Доннер Әйел 44 1847 жылдың наурызы немесе сәуірі Breen кабинасы Кісі өлтіру немесе суықтан қатып қалды Желінді

Name Family/Group Sex Age Date of death Location of death Cause of death Disposal of remains 1 Sarah Keyes Reed family F 70 May 29, 1846 Kansas Old age and illness Buried 2 Luke Halloran Taken in by Donner family at Little Sandy M 25 August 25, 1846 Nr Grantsville, UT Tuberculosis Buried 3 John Snyder Graves teamster M 25 October 5, 1846 Iron Point, NV Stabbed by James Reed Buried 4 Mr. Hardkoop Taken in by Keseberg M 60 abt October 10, 1846 Along trail Unknown Left behind 5 Mr. Wolfinger German immigrant M 26 abt October 25, 1846 Humboldt Sink Killed by Reinhardt & Spitzer Unknown 6 William Pike Murphy M 32 October 30, 1846 Truckee Canyon Accidentally shot Buried 7 Baylis Williams Reed employee M 25 December 14, 1846 Reed cabin Fever Buried 8 Jacob Donner Brother of George M 56 Bef December 20, 1846 Alder Creek Starvation Cannibalized later 9 Samuel Shoemaker With Jacob Donner M 25 Bef December 20, 1846 Alder Creek Exposure Cannibalized later 10 Joseph Reinhardt With Wolfinger M 30 Bef December 20, 1846 Alder Creek Fever Prob. cannibalized later 11 James Smith Reed teamster M 25 Bef December 20, 1846 Alder Creek Exposure Prob. cannibalized later 12Charles T. Stanton With Donners M 35 Abt December 21, 1846 Summit Valley Starvation, exhaustion, exposure Left behind 13 Antonio With Donners M 23 December 24 or 25, 1846 Camp of Death Hypothermia Cannibalized 14 Franklin W. Graves Graves M 57 December 25, 1846 Camp of Death Hypothermia Cannibalized 15 Patrick Dolan M 35 December 25, 1846 Camp of Death Hypothermia Cannibalized 16 Lemuel Murphy Murphy M 12 December 26, 1846 Camp of Death Starvation, exhaustion Cannibalized 17 Charles Burger Donner teamster M 30 December 29, 1846 Keseberg lean to Starvation Buried 18 Jay Fosdick Graves M 23 abt January 6, 1847 Sierra foothills Starvation, exhaustion Cannibalized * Luis Indian guide M 19 abt January 8, 1847 Sierra foothills Shot by William Foster Cannibalized * Salvador Indian guide M 28 abt January 8, 1847 Sierra foothills Shot by William Foster Cannibalized 19 Louis Keseberg Jr. Keseberg M 1 January 24, 1847 Murphy cabin Starvation Unknown 20 Landrum Murphy Murphy M 16 January 31, 1847 Murphy cabin Starvation Cannibalized later 21Harriet McCutchen McCutcheon F 1 February 2, 1847 Graves cabin Starvation Buried 22 Margaret Eddy Eddy F 1 February 4, 1847 Murphy cabin Starvation Buried 23 Eleanor Eddy Eddy F 25 February 7, 1847 Murphy cabin Starvation Buried 24 Augustus Spitzer Donner teamster M 30 February 8, 1847 Breen cabin Starvation Buried 25 Milt Elliot Reed teamster M 28 February 9, 1847 Murphy cabin Starvation Cannibalized later 26 Catherine Pike Murphy F 1 February 20, 1847 Murphy cabin Starvation Buried in snow 27 Ada Keseberg Keseberg F 3 abt February 24, 1847 Donner Pass Starvation, exhaustion Buried in snow 28 John Denton With Donners M 30 abt February 25, 1847 Summit Valley Starvation, exhaustion Buried in snow 29 William Hook Jacob Donner M 12 abt February 27, 1847 Foothill camp Refeeding after starvation Buried 30 George Foster Murphy M 4 March 1847 Breen cabin Starvation Cannibalized 31 James P. Eddy Eddy M 3 March 1847 Breen cabin Starvation Cannibalized 32 Isaac Donner Jacob Donner M 5 abt March 6, 1847 Starved Camp Starvation, exhaustion Cannibalized 33 Franklin Graves, Jr. Graves M 5 abt March 8, 1847 Starved Camp Starvation, exhaustion Cannibalized 34 Elizabeth Graves Graves F 45 abt March 8, 1847 Starved Camp Starvation, exhaustion Cannibalized 35 Lewis Donner Jacob Donner M 3 March 7, 1847 Alder Creek Starvation Buried in snow 36 Elizabeth Donner Jacob Donner F 40 March 1847 Alder Creek Starvation Unknown 37 Samuel Donner Jacob Donner M 4 March 1847 Alder Creek Starvation Unknown 38 Levinah Murphy Murphy F 36 March 1847 Breen cabin Starvation Cannibalized 39 George Donner Captain of Donner Party M 60/62 March 1847 Alder Creek Starvation, infection Cannibalized 40 Tamsen Donner George Donner F 44 March or April 1847 Breen cabin Either murder or freezing Cannibalized

Луис пен Сальвадор бастапқы 87 көшпендінің арасында болған жоқ; олардың өлімінен жалпы өлім саны 42-ге жетеді. Алайда, Сара Киз сапардың басында қайтыс болғандықтан, ол әрқашан өлім санының құрамына кірмейді, бұл өлім саны 41-ге дейін жетеді.