Кіріспе
Америкалық саяхатшы (1880–1954)
Фредерик Роберт Циммерман (20 қараша 1880 – 14 желтоқсан 1954) – Милуокиден шыққан неміс-американдық саяхатшы, Висконсин штатының 25-ші губернаторы болған. Губернаторлық қызметтен бұрын және кейін Висконсин штатының мемлекеттік хатшысы қызметін атқарды – бұл лауазымда барлығы он сегіз жыл қызмет етті. Сондай-ақ, Висконсин штатының Ассамблеясында бір мерзім қызмет етті. Оның ұлы Роберт Ц. Циммерман да 1957 жылдан 1975 жылға дейін Висконсин штатының мемлекеттік хатшысы болды.
Бастапқы өмірі
Циммерман Милуокиде Чарльз Э. Циммерман мен Аугуста Физенхаузер Циммерманның ұлы болып дүниеге келді. Ол неміс-американдық 1848 жылғы революцияшылдардың немересі еді. Оның әкесі Нью-Йорк штатында туған және 1875 жылы Милуокиге көшіп келген. Оның анасы Висконсин штатында дүниеге келген, ата-анасы Штутгарт қаласынан шыққан. Циммерманның әкесі, қорытушы, ол 5 жасында қайтыс болды, ал ол ерте жасында газет сату арқылы отбасының күнкөрісіне көмектесе бастады. Грамматикалық мектепті бітіргеннен кейін ол қысқа мерзімге кешкі мектепке қатысты және 22 жасқа дейін түрлі жұмыстар істеді, содан кейін «Бал арасы» сүт зауытын ашып, Милуоки тұрғындарына сүт жеткізді. Ол үйленгеннен кейін бұл жұмысты тастап, Pfister & Vogel Leather Company компаниясында саяхатшы сатушы болып жұмыс істеді, сондай-ақ Милуокидегі ағаш өңдеу фирмасында бухгалтер болып қызмет етті.
Заң шығарушы орган
Циммерман 1908 жылы үш кандидат арасындағы сайыста алты дауыс айырмасымен Висконсин штатының Ассамблеясына сайланды, республикалық партиядан 1703 дауыс алып, демократ Гарри Р. МакЛоган 1697 дауыс, социалист Гилберт Х. Пур 1159 дауыс жинады. Ол Милуоки округінің 8-ші сайлау округін (Милуоки қаласының 8-ші және 23-ші округтері) өкілдік етті. Ол партиясының прогрессивті фракциясының белсенді мүшесі болды, бірақ тек бір мерзім (1909–1910) қызмет етті. 1910 жылғы сайлауда төрт кандидат арасында социалист Джеймс Х. Винтке 1521 дауыспен жеңілді, Циммерман 1501 дауыс, МакЛоган 143 дауыс, ал тыйым салушы Уильям Х. Троут 12 дауыс алды.
Мемлекеттік хатшы
1922 жылы Циммерман (сол кезде Nash Motors компаниясының өндірістік қатынастар жөніндегі менеджері) Лейк қаласына көшіп, қалалық кеңесте екі жыл қызмет етті. Ол 1922 жылы республикалық партиядан Висконсин штатының мемлекеттік хатшысы лауазымына ұсынылып, сайланды (төрттік жарыста 77,7% дауыспен) және 1924 жылы бестік жарыста қайта сайланды, штаты бойынша рекордтық 509 771 дауыс жинады. Осы кезеңде ол Республикалық партияның прогрессивтік тобымен тығыз байланыста болды.
Әкім
Прогрессивтер 1926 жылғы губернаторлық сайлауда оны қолдаудан бас тартқандықтан (1924 жылы Роберт М. Ла Фоллетт ағаның президенттікке кандидаттығын қолдамағандығы үшін), Циммерман Республикалық партияның ішкі сайлауында прогрессивтік (Герман Экерн) және Сталварт (Чарльз Б. Перри) кандидаттарына, сондай-ақ тағы бір "тәуелсіз" кандидатқа қарсы "тәуелсіз" ретінде қатысты. Циммерман Республикалық партияның тікелей кандидаттығын жеңіп алды және абсолютті көпшілік дауыспен сайланды, Пэрриден (тәуелсіз кандидат ретінде екінші орын алған), сондай-ақ Демократтардан, Социалистерден, Тиынсыздық қозғалысынан және Социалистік Еңбек партиясынан келген кандидаттардың барлығынан 350,927 дауысқа қарсы 552,921 дауыс жинады. 1928 жылы ол қайта сайлануға үміткерліктен жеңіліске ұшырады, Сталварт Уолтер Дж. Колер аға мен прогрессивті конгрессмен Джозеф Д. Бекке қарағанда нашар үшінші орынды иеленді. Одан кейін ол бірнеше жыл бойы саяси беделін жоғалтты, 1936 жылы қысқа мерзімге Ішімдік салық комиссиясында қызмет етті.
Мемлекеттік хатшы тағы да
Циммерман 1938 жылы республикалық партия тізімі бойынша Мемлекеттік хатшылыққа кандидат болып ұсынылып, сайланды және өмірінің соңына дейін қызмет етті. Ол әр келесі сайлауда бұрынғыдан да көп дауыс жинады, ал 1952 жылы штаттағы кез келген лауазымға кандидатқа берілген ең көп дауысқа ие болды.
Жеке өмір
Циммерман 1916, 1920, 1924, 1940 және 1944 жылдары Республикалық ұлттық конвенттерге делегат ретінде қатысты. Ол «Америка үшін бірінші» қозғалысының мүшесі деп айыпталды, бірақ мүшелікке қатысы жоқ екенін мәлімдеді, әйтсе де ол көбінесе оқшаулық позицияларын қолдады. Ол 1954 жылы Милуокиде Мемлекеттік хатшы лауазымына қайта сайланғаннан кейін қайтыс болды.