Кіріспе

Австралиялық ақын және сыншы (1938-2019) – ақын Лесли Аллан Мюррей (17 қазан 1938 – 29 сәуір 2019) – австралиялық ақын, антолог және сыншы. Оның мансабы 40 жылдан астам уақытқа созылды және ол 30 том поэзия, екі өлең роман және прозалық жазбаларының жинақтарын жариялады. Мюррейдің поэзиясы 11 тілге аударылды: француз, неміс, итальян, каталон, испан, норвег, дания, швед, хинди, орыс және голланд тілдері. Мюррейдің поэзиясы көптеген сыйлықтарға ие болды және ол "өз буынының жетекші австралиялық ақыны" деп есептеледі. 1997 жылы Австралияның Ұлттық қоры оны Австралияның 100 тірі қазынасының бірі деп таныды.

Өмір және мансап

Лес Мюррей Жаңа Оңтүстік Уэльстің Набиак қаласында дүниеге келді және жақын маңдағы Бунях қаласында өсті. Ол Набиактағы бастауыш және орта мектепті, содан кейін Тари орта мектебін бітірді. 18 жасында өзен жағасындағы шырындарды бақылап тұрғанда, Мюррей ақын болуды шешті. 1957 жылы Мюррей Сидней университетінің өнер факультетіне түсіп, аз көлемде табыс табу үшін Австралия Корольдік теңіз күштерінің резервіне қосылды. Ол бұл кез туралы Клайв Джеймске былай деді: "Мен сіздің қиялыңызға келгендей жұмсақ мінезді едім. Мен балалық шағымнан біржола айырылмадым, себебі жасөспірім кезеңім толық болған жоқ. Әйелім қайтыс болды, әкем ауыр халде болды. Мен оны күттім. Соңында бостандыққа шықтым, Сиднейде болдым және ересек немесе жасөспірім өмірді қалай өткізуімді білмедім. Мен жасқыштай, ақымақтықпен және балашалықпен жүрдім. Сидней университеті тарихындағы ең нашар дипломды алдым. Меніңше, ешкім оған жетпеді". 1961 жылы The Bulletin журналында Мюррейдің өлеңі жарияланды. Клайв Джеймс пен Лекс Баннинг, сондай-ақ болашақ саяси тілшілер Лори Оукс және Мунго Маккалум да сол кезде араласып жүрді. Ол Австралияны автостоппен аралап саяхаттады. Мюррей бірнеше ай бойы Милсонс-Пойнттағы Сидней Пуш үйінде тұрды, онда үй иесі Брайан Дженкинстің кеңесі бойынша Вергилийдің «Эклогтарын» оқыды. Олар Уэльсте және Шотландияда тұрды, сондай-ақ 1960 жылдардың соңында Еуропаға бір жылдан астам саяхат жасады. Олардың бес баласы болды. Ұлдары Александр аутизм диагнозын алды, бұл Мюррейді өзінде де осы синдромның белгілерін табуға итермеледі. Image журналына берген сұхбатында Мюррей өзін "жоғары нәтижелі Аспергер синдромымен күресуші" деп сипаттады. 1971 жылы Мюррей Канберрадағы (1970) аудармашы және мемлекеттік қызметкерлік "құрметті жұмысынан" толық уақыт поэзия жазу үшін кетті. Отбасы Сиднейге оралды, бірақ Мюррей Буняхқа қайта оралуды жоспарлап, 1975 жылы жоғалған үйдің бір бөлігін қайта сатып алды және 1985 жылға дейін ара-тұра сонда барып тұрды, содан кейін ол және оның отбасы мұнда тұрақты түрде көшіп келді.

Әдеби мансап

Мюррей Австралияда поэзия және әдеби журналистика саласында ұзақ жылдар бойы еңбек етті. 38 жасында оның "Таңдалған өлеңдері" ("Selected Poems") "Ангус және Робертсон" баспасында жарық көрді, бұл оның жетекші ақын ретінде танылуын білдірді. Мюррей "Poetry Australia" журналын басқарды (1973–1979). Мюррейдің әдебиет бойынша Нобель сыйлығын алуға мүмкіндігі бар екені жиі айтылды. Мюррей 2018 жылдың соңында денсаулығына байланысты "Квадрант" журналының әдеби редакторы қызметінен зейнетке шықты.

Поэзия

Мюррей 30-ға жуық өлең жинағын жариялады және ол Австралияның дала жыршысы деп жиі аталады. 2002 жылы академик Дэвид МакКуи Мюррейді "өте түпнұсқа жұмысы бар дәстүрлі ақын" деп сипаттады. Оның поэзиясы бай және әртүрлі, сонымен қатар "нағыз Австралия деп санайтын идеалдар мен құндылықтарға берілгендігіне" негізделген "көрінетін бірлік пен толықтыққа" ие. 2003 жылы австралиялық ақын Питер Портер Мюррейдің "Жаңа жинақталған өлеңдеріне" шолу жазып, Мюррейге осыған ұқсас парадоксалды баға берді: "Оның шығармаларында пікір таласының оғы жүреді. Оның тілді шеберлікпен қолдануы, сөздерді шындыққа айналдыру қабілеті көбінесе ұятты жағдайға түсіретін өткір моральдық ұстанымға тәуелді. Біз жақсы көретін бөліктері – Донн сияқты барокко – біз ұнатпайтын сезімдермен қатар өмір сүреді: либерализм мен зиялилыққа қарсы оның күшейе түсетін автоматты ұстанымы".

Тақырыптар мен тақырыптар

Мюррейдің баласын күштеп тудырғаннан кейін 12 жыл өткен соң, анасы тағы бір баласын жоғалтты. Дәрігер жедел жәрдем шақырмағаннан кейін ол қайтыс болды. Әдеби сыншы Лоуренс Бурк былай деп жазады: "Мюррей өзінің тууы мен анасының өлімін байланыстыра отырып, поэзияға деген құштарлығын осы қасіретті оқиғалардан табады, оларда қалалық элитаның ауылдық кедейлерді шеттетуін көреді. Оның поэзиясында жерсіздік, тәуелсіздік және басыбайлылық мәселелері маңызды орын алады". Бірақ оның өлеңдері көбінесе ұлтшылдыққа бейім. "Австралия әдебиетіне арналған Оксфорд жолдасы" былай деп жазады: Оның өлеңдерінің тұрақты тақырыптары – дәстүрлі ұлттық ерекшеліктерге тән нәрселер: пионерлерге құрмет, тіпті қадір тұту; жердің маңыздылығы және оның австралиялық мінез-құлыққа тигізетін әсері, қарапайымдылық, аз сөзділік және Буш аймағында қалыптасқан теңдік, практикалық, туралық және тәуелсіздік сияқты қасиеттерге негізделгендік; соғыс кезіндегі австралиялық мінез-құлыққа ерекше құрмет және ауылдық өмірді стеріл және жемқор қалалық ортадан жоғары қою.