Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Генри Френч (13 қаңтар 1815 - 20 мамыр 1881) – Америка Құрама Штаттарының карьералық әскери офицері және Америка Азамат соғысындағы Одақ армиясының генералы. Ол Потомак армиясы құрамындағы корпусты уақытша басқарды, бірақ 1863 жылдың соңындағы Майн Ран кампаниясындағы командасының нашар өнімділігінен кейін далалық қызметтен алынған. Ол армияда қызметін жалғастырып, 1880 жылы зейнетке шыққанға дейін бірнеше армиялық базаларға басшылық етті.
Union army general
William Henry French (January 13, 1815 – May 20, 1881) was a career United States Army officer and a Union Army General in the American Civil War. He rose to temporarily command a corps within the Army of the Potomac, but was relieved of active field duty following poor performance by his command during the Mine Run Campaign in late 1863. He remained in the Army and went on to command several Army installations before his retirement in 1880.
Ерте өмір және мансап
Уильям Х. Френч Балтиморда дүниеге келген. Ол 1837 жылы АҚШ Әскери академиясын бітіріп, 1-ші АҚШ артиллериясының екінші лейтенанты болып тағайындалды. Ол қысқа уақытқа Екінші Семинол соғысында қызмет етті, содан кейін 1837 жылдың соңынан 1838 жылға дейін Канада-АҚШ шекарасында гарнизондық қызметке тағайындалды, ал келесі он жылда басқа әскери бекеттерде қызмет етті. Мексика-Америка соғысы кезінде Френч генерал Франклин Пирстің көмекшісі және генерал Роберт Паттерсон штабында болды. Ол Вера-Крусты қоршауға қатысты және батылдығы үшін екі рет шенді жоғарылатуға ие болды: Серро-Гордо үшін капитан, ал Контрерас және Чурубуско үшін майор шені алды. 1850 және 1852 жылдар аралығында ол Флоридадағы Семинол үндістеріне қарсы қайта қызмет етті және Стоунволл Джексонның бастығы болды. Екеуі жиі келіспейтін, Френчтің Джексонмен бірге қызмет етуі АҚШ Армиясының басшылығына бір-біріне көптеген шағымдануларына себеп болды. Флоридадан кейін Френч 1861 жылға дейін шекаралық қызметте болды. Ол Уильям Ф. Барри және Генри Дж. Хантпен бірге «Дала артиллериясы бойынша нұсқаулық» (1860) кітабының авторы болды.
William H. French was born in Baltimore. He graduated from the United States Military Academy in 1837 and was commissioned a second lieutenant in the 1st U. S. Artillery. He briefly served in the Second Seminole War and was then assigned to garrison duty along the Canada–US border from late 1837 through 1838, when he was reassigned to other military posts for the next decade. During the Mexican–American War, French was aide de camp to General Franklin Pierce, and also on the staff of General Robert Patterson. He was engaged in the siege of Vera Cruz, and received two brevet promotions for bravery: to captain for Cerro Gordo and to major for Contreras and Churubusco. Between 1850 and 1852, he again served against the Seminole Indians in Florida and was the commanding officer of Stonewall Jackson. The two disagreed often and French's assignment with Jackson led to the two filing numerous charges against each other with U. S. Army authorities. After Florida, French served on frontier duty until 1861. He was the co author of Instruction for Field Artillery (1860), along with William F. Barry and Henry J. Hunt.
Азаматтық соғыс
Азамат соғысының басында капитан Френч және 1-ші АҚШ артиллериясы Техас штатының Игл-Пасс қаласындағы Дункан фортында дислокацияланған. Ол Конфедерация тарапына бейім штат билігінің талабы бойынша гарнизонын тапсырудан бас тартты. Оның орнына ол өзінің әскерін он алты күн ішінде Рио-Гранде өзенінің сағасына жеткізіп, Ки-Уэстке теңіз жолымен аттанды, онда ол Федералды әскери бекіністе, Форт Закари Тейлорде орналасты. Біраз уақыттан кейін ол майор шеніне көтеріліп, база басшысы болды. Одақ теңіз күштерімен бірлесіп, ол Ки-Уэстке құл саудагерлерінің кіруін тоқтатуда маңызды рөл атқарды. 1861 жылдың 28 қыркүйегінде ол еріктілердің бригадир генералына өкілдік етіп, Потомак армиясына тағайындалды, онда ол Жарым аралдағы науқанда II корпустың бригадасына қолбасшылық етті. Ол Йорктаун, Севен Пайнс, Оук Гроув, Гейнс Милл, Гарнет пен Голдинг фермалары, Саваж Стейшн, Глендейл және Малверн Хилл шайқастарына қатысты. Френч өз әрекеттері мен басшылығы үшін ресми есептерде мақтауға ие болды және Солтүстік Вирджиния науқаны кезінде дивизияға қолбасшылық етуге тағайындалды. Френч Антиетам шайқасында II корпустың 3-дивизиясына басшылық етті, Суға батқан жолда Конфедерация әскеріне алғашқы шабуылды жасады. 1862 жылдың 29 қарашасында генерал-майор шеніне көтерілді. Ол дивизиясын Фредериксбург және Чанселлерсвилл шайқастарында басқарды. Геттисбург науқаны кезінде Френч VIII корпустың және Харперс-Ферри ауданының бөлімдеріне басшылық етті, бірақ генерал-майор Дэниел И. Сиклс Геттисбург шайқасында жараланғаннан кейін көп ұзамай, Френч қираған III корпустың басшылығын өз мойнына алды. Оның әскери беделі 1863 жылдың қарашасында Майн Ран науқаны кезінде құлдырады, өйткені генерал-майор Джордж Г. Мид Френчтің корпусы генерал Роберт И. Лиге қарағанда мүмкін болатын артықшылықты пайдалану үшін тым баяу қимылдағанын мәлімдеді. Бұл қақтығыс 1864 жылдың көктемінде Одақ армиясынан қайта құрылған III корпус үшін соңғы болды, ал Френч 1864 жылдың 6 мамырында еріктілер қызметінен босатылды. Ол тұрақты армияда қызметін жалғастырды және соғыстың қалған бөлігінде Вашингтондағы әскери кеңестерде жұмыс істеді. Френч соғысты 4-ші АҚШ артиллериясының полковнигі шенімен аяқтады.
At the start of the Civil War, Captain French and the 1st U. S. Artillery were stationed at Fort Duncan, Eagle Pass, Texas. He refused to surrender his garrison to the Confederate aligned state authorities as they requested. Instead, he moved his men to the mouth of the Río Grande in sixteen days and sailed to Key West, where he quartered at the Federal military post there, Fort Zachary Taylor. Shortly thereafter, he was elevated to major and assumed command of the base. In conjunction with the Union Navy, he was instrumental in shutting off Key West to slave traders. He was promoted to brigadier general of volunteers as of September 28, 1861, and was assigned to the Army of the Potomac, where he commanded a brigade of the II Corps in the Peninsula Campaign. He was engaged at the battles of Yorktown, Seven Pines, Oak Grove, Gaines' Mill, Garnett's & Golding's Farm, Savage's Station, Glendale, and Malvern Hill. French received praise in official reports for his actions and leadership, and was promoted to command a division during the Northern Virginia Campaign. French commanded the 3rd Division of the II Corps at the Battle of Antietam, making the first attack on Confederate units in the Sunken Road. He was promoted to major general on November 29, 1862. He led his division in the battles of Fredericksburg and Chancellorsville. French commanded elements of the VIII Corps and the District of Harpers Ferry during the Gettysburg Campaign, but shortly after Maj. Gen. Daniel E. Sickles was wounded at the Battle of Gettysburg, French assumed command of the battered III Corps. His military reputation was ruined during the Mine Run Campaign in November 1863 when Maj. Gen. George G. Meade claimed that French's corps moved too slowly to exploit a potential advantage over Gen. Robert E. Lee. This engagement was the last for the III Corps, which was reorganized out of the Union Army in the spring of 1864, and French was mustered out of volunteer service on May 6, 1864. He remained in the regular army, and for the remainder of the war, he served on military boards in Washington, D. C. French ended the war with the regular army rank of colonel of the 4th U. S. Artillery.
Соғыстан кейінгі мансап
Соғыстан кейін Френч 1865 жылдан 1872 жылға дейін Тынық мұхитының жағалауындағы 2-артиллериялық дивизияға қолбасшылық етті, оның ішінде Сан-Франциско шығанағындағы Форт Макдауэллдің командирі қызметін атқарды. 1875 жылы ол Балтимор маңындағы Форт МакГенридің командирі болып тағайындалды. 1880 жылдың шілдесінде, өзінің өтінішімен, алпыс екі жастан асып кеткендігіне байланысты, ол зейнетке шықты. Френч Вашингтон қаласында қайтыс болды және Рок-Крик зиратында жерленді.
Following the war, French commanded the 2nd Artillery on the Pacific Coast from 1865 until 1872, including an assignment as commander of Fort McDowell in San Francisco Bay. In 1875, he was appointed the commander of Fort McHenry near Baltimore. In July 1880, at his own request, being over sixty two years of age, he was retired. French died in Washington, D. C., and is buried there in Rock Creek Cemetery.
Отбасы
Ол Каролина Ридке (1820–1884) үйленді. Олардың алты баласы болды: Фрэнк Френч (1842–1865), Уильям Х. Френч (1844–1923), Анна Френч Клем (1852–1899), Фредерик Френч (1855–1906), Джордж Френч (1857–1895) және Розали Френч Конклин (1861–1891). Оның немересі Джон Френч Конклин (1891–1973) АҚШ Әскери академиясын бітірген және АҚШ армиясында бригадир-генерал болды. Френчтің қызы Анна Джон Клемнің әйелі болды.
He married Caroline Read (1820–1884). They had six children: Frank French (1842–1865), William H. French (1844–1923), Anna French Clem (1852–1899), Frederick French (1855–1906), George French (1857–1895), and Rosalie French Conklin (1861–1891). His grandson, John French Conklin (1891–1973), was also a graduate of the U. S. Military Academy and a brigadier general in the United States Army. French's daughter Anna was the wife of John Clem.