Кіріспе
Қатты металдардың электрондық газдар ретінде физикалық моделі
Қатты күй физикасында, дерлік еркін электронды модель (немесе NFE моделі және квази-еркін электронды модель) – қатты дененің кристалдық торларында дерлік еркін қозғала алатын электрондардың физикалық қасиеттерінің кванттық-механикалық моделі болып табылады. Бұл модель, көбірек түсінік бергіш бос тор жуықтауымен тығыз байланысты. Модель электрондық жолақтық құрылымды, әсіресе металдарды түсінуге және есептеуге мүмкіндік береді. Бұл модель – еркін электронды модельдің тікелей жетілдірілген түрі, онда металл өзара әрекеттеспейтін электрондық газ ретінде қарастырылған, ал иондар мүлдем ескерілмеген.
Нәтижелер
Бұл нашар бұзылысты енгізу Шредингер теңдеуінің шешіміне маңызды әсер етеді, ең бастысы – әртүрлі Бриллуэн аймақтарындағы толқын векторлары арасындағы энергиялық саңылаудың пайда болуына себеп болады.
Дәлелдеулері
Бұл модельде өткізгіш электрондар мен ион ядролары арасындағы өзара әрекеттесуді «әлсіз» бұзылатын потенциал арқылы модельдеуге болады деп есептеледі. Бұл қатал жуықтау сияқты көрінуі мүмкін, себебі қарама-қарсы зарядталған екі бөлшектің арасындағы Кулон тартылысы қысқа қашықтықта өте күшті болуы мүмкін. Дегенмен, кванттық механикалық жүйенің екі маңызды қасиетін ескере отырып, мұны ішінара негіздеуге болады: иондар мен электрондар арасындағы күш өте аз қашықтықта ең жоғары болады. Алайда, Паули қағидасы бойынша өткізгіш электрондарға ион ядросына осылай жақынға жуысуға «рұқсат етілмейді»: ион ядросына ең жақын орбитальдар ядролық электрондармен толыққан. Сондықтан өткізгіш электрондар ион ядроларының толық күшін сезінуге жеткілікті жақынға жетпейді. Бұдан әрі, ядролық электрондар өткізгіш электрондар «көретін» иондық зарядтың шамасын қорғайды. Нәтижесінде, өткізгіш электрондар сезінетін тиімді ядролық заряд нақты ядролық зарядтан айтарлықтай төмен болады.
The force between the ions and the electrons is greatest at very small distances. However, the conduction electrons are not "allowed" to get this close to the ion cores due to the Pauli exclusion principle: the orbitals closest to the ion core are already occupied by the core electrons. Therefore, the conduction electrons never get close enough to the ion cores to feel their full force. Furthermore, the core electrons shield the ion charge magnitude "seen" by the conduction electrons. The result is an effective nuclear charge experienced by the conduction electrons which is significantly reduced from the actual nuclear charge.