Австралияның Солтүстік территориясындағы Ларапинта жолы – табиғаттың көркі мен ежелгі мәдениеттің бірі. Жайлы саяхат, таулар мен ұлттық паркте саяхаттау!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралияның Солтүстік территориясындағы жаяу жол
Walking track in the Northern Territory of Australia
Ларапинта жолы – Австралияның Солтүстік территориясындағы ұзақ жаяу жолы. Оның жалпы ұзындығы шығыстан батысқа дейін созылады, шығыс ұшы Алис-Спрингс қаласында, ал батыс ұшы – аумақтың ең биік тауларының бірі – Зондер тауында аяқталады. Ол Батыс Макдоннелл жоталарының бойымен өтеді, кейде жотаның өзімен, ал кейде төмендегі жазықтармен, Батыс Макдоннелл ұлттық паркінде.
The Larapinta Trail is an extended walking track in the Northern Territory of Australia. Its total length covers from east to west, with the eastern end at Alice Springs and the western end at Mount Sonder, one of the territory's highest mountains. It follows the West MacDonnell Ranges, sometimes along the ridge line, other times on the plain below, in the West MacDonnell National Park.
Тарих
Бұл жол Арренте халқының көптеген қасиетті жерлерін қамтиды, және олар туристерге бұл жерлерді баруға рұқсат берген. Ларапинта жолын 1982-1996 жылдары Алис-Спрингстегі ТМ-нің қорғау комиссиясында ұлттық саябақ жоспарлаушысы болған Алан Гиннс ойлап тапқан. Бұл жол Батыс Макдоннелл ұлттық саябағының тұжырымдамасының маңызды бөлігі болды, сонымен қатар Гинннің бастамаларының бірі еді. Гиннс Солтүстік территория үкіметінен саябақ және жол тұжырымдамасын мақұлдатуға қол жеткізді және 1996 жылы Алис-Спрингстен кеткенге дейін Ларапинта жолының көп бөлігін жоспарлау мен құрылысына қатысты. 1990 жылдары бұл жолдың ұзындығы екі есе аз болды, ал Сондер тауы мен Эллери Биг Хоул арасындағы бөлігі шамамен 2000 жылы аяқталды. Бастапқы Ларапинта жолының жоспары Батыс Макдоннелл ұлттық саябағының батыс жағындағы Зеил тауында аяқталуы керек еді. Бірақ Зондер тауынан Зеил тауына дейінгі аймаққа құтқару операциялары үшін көлікпен жету қиын болғандықтан, жол Зондер тауында тоқтатылды. Солтүстік территория үкіметі бұл жолды Австралиядағы ең ұзақ жүріс жолы деп жариялайды, ол Батыс Австралияның Биббулмун жолы, Тасманияның Оверленд жолы және Батыс Артурс жолымен бәсекелеседі. 2006 жылдың қыркүйегінде бельгиялық саяхатшы Луи Филипп Лонке Зеил тауының батысынан Алис-Спрингске дейін қосымша жабдықсыз жүріп, жолдан шығып, Редбанк шатқалында Ларапинта жолымен қосысты. 2014 жылдың 16 тамызында Джессика Бейкер мен Мередит Куинлан үш жерде қалдырылған жәшіктердің көмегімен, көмекші топсыз 60 сағат 59 минутта Алис-Спрингс телеграф станциясына жетіп, жаңа рекорд орнатты.
The walk harbours many Aboriginal sacred sites of the Arrernte people, who have permitted tourists to visit the sites. The Larapinta Trail was the brainchild of Alan Ginns, who was a national park planner with the Conservation Commission of the NT in Alice Springs from 1982 to 1996. The trail was a key component of the concept for the West MacDonnell National Park, also one of Ginns' initiatives. Ginns gained the Northern Territory Government approval of the concept of the park and the trail, and was involved in planning and construction of the majority of the Larapinta Trail before he left Alice Springs in 1996. In the 1990s the walk was only half as long, with the section between Mount Sonder and Ellery Big Hole completed around 2000. The original Larapinta trail plan was to end at Mount Zeil on the Western end of the West MacDonnell National Park. The terrain from Mount Sonder to Mount Zeil being hard to access by vehicle for rescue operations, the trail stopped at Mount Sonder. The Northern Territory government advertises the walk as Australia's best extended walk, competing with Western Australia's Bibbulmun Track and Tasmania's Overland Track and Western Arthurs track. In September 2006, Belgian adventurer Louis Philippe Loncke walked without resupply from West of Mount Zeil to Alice Springs, walking off track and joining the Larapinta trail at Redbank gorge. On 16 August 2014, Jessica Baker and Meredith Quinlan set a new record arriving at the Alice Springs Telegraph Station in 60 hours and 59 minutes, without crew and only the aid of drop boxes left at three locations en route.
Ыңғайлылықтар
Жол өте жақсы белгіленген, келесі кемпингке немесе жолдың келесі бөлігіне дейінгі арақашықтықты, сондай-ақ жалпы жүру ұзындығын көрсететін километрлік бағаналар орнатылған (бірақ олар көбінесе дұрыс емес). Он екі бөлімнің әрқайсысын аяқтау талаптары мен қызықты нәрселерін сипаттайтын жарияланған буклет бар, сондай-ақ әр бөлімнің шектерінде хабарландыру тақталары орнатылған. Бұл тақталарда жолдың биіктік графигі көрсетілген және саяхатшыларды ықтимал қауіптер туралы ескертеді. Жол бойында табиғи және көлікпен жеткізілген судың жеткілікті мөлшері бар. Күні бойы су алу мүмкін емес бір-екі ғана жер бар, олар көбінесе су сақтау резервуарларымен жабдықталады. Белгілерде суды кемінде бес минут қайнату немесе су тазартатын таблеткалар қолдану арқылы тазалау қажеттігі көрсетілген. Жолдың кейбір бөліктерінде су резервуарлары жоқ ұзақ учаскелер бар, сондықтан суды өзіңізбен алып жүру қажет. Жол бойында от жағуға тыйым салынған.
The trail is very well marked with kilometre posts (though often inaccurate) marking both the distance to the next campsite or section as well as the total length of the walk to go. There is a published leaflet that details the requirements and attractions of completing each of the twelve sections and notice boards at the transition of each section. These notice boards also show elevation graphs of the walk and alert walkers to potential dangers. There is a reasonable amount of water along the track, both naturally found and trucked in. There are only one or two places in which water cannot be obtained throughout the day, with frequent storage tanks. Signage suggests that all water should be treated by boiling it for five minutes or adding water treatment tablets. Some sections of the walk have long sections with no water tanks, meaning water must be carried with you. No fires are allowed along the walk.
Климат
Жаз айларында жол бойындағы температура көтеріліп, ыстықтан соққы және сусыздану қаупі туындауы мүмкін. Көптеген адамдар жолмен қыс айларында, ауа суық болғанда жүреді.
During the summer months, temperatures along the trail can exceed leading to risk of heatstroke and dehydration. Most people walk the trail during winter when the days are cooler.