Кеңес Одағының маршалы Семён Куркоткин өмірі мен қызметі
Semyon Kurkotkin
Семён Куркоткин (1917-1990) – советский военачальник, Маршал Советского Союза. Участвовал в боях, командовал танковыми частями во Второй мировой войне.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кеңес Одағының маршалы (1917–1990)
Marshalof the Soviet Union (1917–1990)
Семен Константинович Куркоткин (Семё́н Константи́нович Курко́ткин; 13 ақпан 1917 – 16 қыркүйек 1990) – кеңестік әскери қолбасшы және Кеңес Одағының маршалы. Мәскеудің жанында дүниеге келген Куркоткин 1937 жылы Қызыл Армияға қосылғанға дейін елордадағы техникалық колледжді бітірді. Ол танк мектебін аяқтап, бронетанк бөлімдерінде саяси офицер болып қызметін бастады. 1942 жылдың соңында саяси офицерлердің басқару жауапкершілігінен айырылғаннан кейін Куркоткин батальон командирі болды, ал 1943 жылдың соңында бригада командирінің орынбасарына дейін көтерілді. Бастығы қаза болғаннан кейін, ол 1943–1944 жылдары қыста Батыс Украинадағы ұрыстарда басшылық еткен 4-ші гвардиялық танк корпусының бригада командирін міндетті түрде атқарды. Қызметінің нәтижесінде Куркоткин 1944 жылдың соңында корпустың тағы бір бригадасын басқаруға тағайындалды және 1945 жылы Германияға шабуыл жасауда оған жетекшілік етті. Соғыстан кейін Куркоткин Қарулы және механикаландырылған күштер әскери академиясын бітіріп, 1951 жылы танк дивизиясының командирі болды. 1958 жылы Бас штабтың әскери академиясын бітірді, содан кейін корпустар мен армияларға бірқатар басшылықтар істеді. Куркоткин 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында Германиядағы Кеңес күштері тобының бас қолбасшысының орынбасары, сондай-ақ Закавказье әскери округінің және Германиядағы Кеңес күштері тобының бас қолбасшысы болды. 1972 жылы Куркоткин Кеңес Қарулы Күштерінің Тылалық қызметінің бастығы болып тағайындалды және 1988 жылы зейнетке шыққанға дейін осы лауазымда қызмет етті. 1981 жылы Кеңес Одағының Батыры атағын алды, ал 1983 жылы Кеңес Одағының маршалы атанды.
Semyon Konstantinovich Kurkotkin (Семё́н Константи́нович Курко́ткин; 13 February 1917 – 16 September 1990) was a Soviet military commander and a Marshal of the Soviet Union. Born near Moscow, Kurkotkin attended a technical college in the capital before joining the Red Army in 1937. He graduated from a tank school and began his career as a political officer in armored units. After political officers were stripped of command responsibility in late 1942 Kurkotkin became a battalion commander, rising to second in command of a brigade in late 1943. After his superior was killed, he became acting commander of a brigade of the 4th Guards Tank Corps, which he led in the fighting in western Ukraine during the winter of 1943–1944. As a result of his performance, Kurkotkin was selected for permanent brigade command in late 1944, leading another brigade of the corps in the advance into Germany in 1945. After the war Kurkotkin graduated from the Military Academy for Armored and Mechanized Forces and became a tank division commander in 1951. He graduated from the Military Academy of the General Staff in 1958, and a succession of corps and army commands followed before Kurkotkin became first deputy commander in chief of the Group of Soviet Forces in Germany, and commander in chief of the Transcaucasus Military District and the Group of Soviet Forces in Germany during the late 1960s and early 1970s. Kurkotkin was appointed chief of the Rear Services of the Soviet Armed Forces in 1972, a position he held until his retirement in 1988. He received the title Hero of the Soviet Union in 1981 and became a Marshal of the Soviet Union in 1983.
Жас шағы және соғыс алдындағы қызмет
Куркоткин 1917 жылғы 13 ақпанда Мәскеу облысы Бронница ауданы Софинск ауылындағы Запрудная селосында шаруа отбасында дүниеге келген. 1936 жылы Мәскеу өндірістік-педагогикалық техникумын бітірді. 1937 жылы Қызыл Армияға қабылданып, сол жылдың қыркүйегінде Орел танк училищесінің курсанты болды. 1939 жылы училищені бітірген соң, ол роталық саяси офицер болып қызмет етті, ал 1940 жылғы шілдеде сол лауазымда 50-ші жеңіл танк бригадасына, Байкал аръяғы әскери округіне жіберілді. 1941 жылы Читадағы әскери-саяси мектепті бітірді.
Kurkotkin was born on 13 February 1917 to a peasant family in the village of Zaprudnaya, Sofinskoy volost, Bronnitsky uyezd, Moscow Governorate. He graduated from the Moscow Industrial Pedagogical Technical College in 1936. Kurkotkin joined the Red Army in 1937, becoming a cadet at the Oryol Tank School in September of that year. Upon his graduation in 1939, he served at the school as a company political officer, and in July 1940 was sent to serve in the same position with the 50th Light Tank Brigade in the Transbaikal Military District. In 1941, he graduated from the Military Political School in Chita.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1941 жылдың маусым айында Барбаросса операциясы басталғаннан кейін, Куркоткин тамыз айында Еділ аръяғы әскери округіндегі 114-ші атқыштар дивизиясының 148-ші жеке барлау батальонының танк ротасының саяси нұсқаушысы болып тағайындалды. Қыркүйекте оның бөлімшесі батысқа жіберілді, Свирь өзені бойында 7-ші жеке армия құрамында Финляндия әскерлеріне қарсы жалғасу соғысында күресті. 1942 жылдың басында Куркоткин Горькийдегі танк бөлімшелерінің әскери комиссарларын қайта даярлау курстарына жіберілді. Курсты аяқтағаннан кейін 1942 жылдың мамырында Воронеж майданының 475-ші жеке ауыр танк батальонының әскери комиссары болды. Саяси офицерлердің басқару жауапкершілігінен айырылғаннан кейін қазан айында батальон командирі болды, ал желтоқсан айында 262-ші жеке танк полкінің командирі болып тағайындалды. 1943 жылы Механикаландыру және Моторизациялау әскери академиясының офицерлік курстарын бітіріп, сол жылдың қазан айында 1-ші Украина майданының 4-ші гвардиялық танк корпусының 14-ші гвардиялық танк бригадасының командирінің орынбасары болды. Бригада командирі Малин қаласы үшін болған шайқаста қаза тапқаннан кейін, Куркоткин басқаруды өз қолына алып, екі күн бойы қала шетіндегі Чепович станциясы маңында қорғаныс шебін ұстап тұрып, неміс шабуылдарын тойтарды. Житомир-Бердичев шабуылы кезінде желтоқсан айында Куркоткин бригаданы Володарскке қарай бастырып, Житомир маңында неміс әскерлерін жеңуде ерекше көзге түсті. 1944 жылдың ақпан айындағы Ровно-Луцк шабуылында Куркоткин Шепетовка қаласы үшін шайқаста бригада командирінің міндетін атқаруды жалғастырды, онда 18-ші атқыштар корпусының жаяу әскерімен бірлесіп, неміс қорғанысын бұзып, қала гарнизонын оқшаулап, неміс резервтерінің гарнизонға көмектесуіне жол бермеді. Бригаданы басқарғаны үшін Куркоткин 1944 жылдың 18 мамырында 1-дәрежелі Отан соғысы орденімен марапатталды. Бригада басшылығына подполковник Александр Скиданов келгеннен кейін, Куркоткин оның орынбасары болып қызметін жалғастырды, Проскуров-Черновицы және Львов-Сандомир шабуылдарына қатысты. Соңғысы аяқталғаннан кейін Скиданов Куркоткинге Қызыл Ту орденімен марапаттау туралы ұсыныс жасады, ол 7 қазанда алды. Ұсыныста Куркоткин Львов-Сандомир шабуылына дайындық кезінде "жауынгерлік дайындыққа тікелей бақылау жасады" және шабуыл кезінде "өзін батыл, қайратты және тапқыр командир ретінде көрсетті", "өкімдерді орындауды тікелей ұйымдастырды" делінген. Куркоткин қараша айында корпустың 13-ші гвардиялық танк бригадасының командирі болды, оны 1945 жылы соғыстың соңғы айларындағы Төменгі Силезия, Жоғарғы Силезия, Берлин және Прага шабуылдарында басқарды. Бригаданың "шебер басқаруы" үшін Куркоткин, сол кезде подполковник, 6 сәуірде Кутузов орденінің 2-дәрежесімен, ал 6 мамырда Богдан Хмельницкий орденінің 2-дәрежесімен марапатталды.
After the beginning of Operation Barbarossa in June 1941, Kurkotkin was appointed political instructor of a tank company of the 148th Separate Reconnaissance Battalion of the 114th Rifle Division in the Transbaikal District in August. In September his unit wes sent west to serve with the 7th Separate Army on the Svir River, fighting against Finnish troops in the Continuation War. In early 1942 Kurkotkin was sent to study at the Retraining Courses for Military Commissars of Tank Units in Gorky, and after completing the course became military commissar of the 475th Separate Heavy Tank Battalion of the Voronezh Front in May 1942. He became commander of the battalion in October after political officers were stripped of command responsibility and in December transferred to serve as the deputy commander of the 262nd Separate Breakthrough Tank Regiment. He graduated from Academic Officer Improvement Courses at the Military Academy of Mechanization and Motorization in 1943 and in October of that year became deputy commander of the 14th Guards Tank Brigade of the 4th Guards Tank Corps of the 1st Ukrainian Front, fighting in the Battle of the Dnieper. When the brigade commander was killed in fighting for the city of Malin, Kurkotkin took command and for two days held a defensive line on the outskirts of the city in the area of the Chepovichi station, repulsing German attacks. During the Zhitomir–Berdichev Offensive in December, Kurkotkin led the brigade in the advance to Volodarsk and distinguished himself in the defeat of the German troops around Zhitomir. In the subsequent Rovno–Lutsk Offensive in February 1944, Kurkotkin continued as acting brigade commander in the fighting for the city of Shepetovka, in which it broke through the German defenses in conjunction with the infantry of the 18th Rifle Corps, isolating the city garrison, and prevented the German reserves from relieving the garrison. For his leadership of the brigade, Kurkotkin, by then a major, was awarded the Order of the Patriotic War, 1st class, on 18 May 1944. After Lieutenant Colonel Alexander Skidanov arrived to take command of the brigade, Kurkotkin continued serving as its deputy commander, participating in the Proskurov–Chernovitsy Offensive and the Lvov–Sandomierz Offensive. After the end of the latter, Skidanov recommended Kurkotin for the award of the Order of the Red Banner, which the latter received on 7 October, noting that Kurkotin "directly supervised combat training" in preparation for the Lvov–Sandomierz Offensive and in the offensive "proved himself to be a brave, courageous, and resourceful commander" by "directly organizing the fulfillment of orders." Kurkotkin became commander of the 13th Guards Tank Brigade of the corps in November, leading it in the Lower Silesian, Upper Silesian, Berlin, and Prague Offensives in the final months of the war in 1945. For his "skillful command" of the brigade, Kurkotkin, by then a lieutenant colonel, was awarded the Order of Kutuzov, 2nd class, on 6 April, and the Order of Bogdan Khmelnitsky, 2nd class, on 6 May.
Қырғи қабақ соғыс
Соғыс аяқталғаннан кейін Куркоткин бригадаға басшылық етуді жалғастырды, ол 1945 жылы мамыр айында корпус 4-ші гвардиялық танк дивизиясына айналғанда 13-ші гвардиялық танк полкі ретінде қайта ұйымдастырылды. 1951 жылы бронетанкті және механикаландырылған күштердің әскери академиясын бітіргеннен кейін, Куркоткин 1950 жылы 20 сәуірде полковник болып тағайындалды, сол жылдың мамыр айында 10-шы гвардиялық танк дивизиясының қолбасшысының орынбасары болды. Ол генерал-штабтың әскери академиясының арнайы факультетінде оқығанға дейін дивизияның командирі болды. 1958 жылы қазанда соңғысын бітіргеннен кейін Куркоткин 1955 жылы 3 мамырда танк күштерінің генерал-майорына көтеріліп, Солтүстік Кавказ әскери округінің 6-шы армия корпусының командирі болып тағайындалды. 1960 жылы маусымда Белоруссия әскери округінің 5-ші гвардиялық танк армиясының қолбасшысы болғаннан кейін, 1963 жылы 22 ақпанда танк күштерінің генерал-лейтенанты қызметіне көтерілген Куркоткин Германиядағы Кеңес күштерінің тобына (GSFG) 2-ші гвардиялық танк армиясына қолбасшылық етуге жіберілді және 1965 жылы шілдеде GSFG 3-ші армиясының қолбасшысы болды. Куркоткин 1965 жылдың шілдесінде ГСФГ бас қолбасшысының бірінші орынбасары және 1968 жылдың сәуірінде Транскавказ әскери округінің бас қолбасшысы болды. 1967 жылы 24 ақпанда генерал-полковник болып тағайындалды. 1970 жылы Бас штабтың әскери академиясының жоғары академиялық курстарын бітіргеннен кейін, ол 1971 жылдың қыркүйегінде ГСФГ-ның бас қолбасшысы, ал 1972 жылдың шілдесінде Кеңес Қарулы Күштерінің Артылған қызметтердің бастығы болды. Соңғы жағдайда ол сондай-ақ қорғаныс министрінің орынбасары болып қызмет етті және көп ұзамай 1972 жылы 3 қарашада армия генералы болып тағайындалды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде "күштерді даярлауға және жауынгерлік дайындыққа қосқан үлесі" және "жеке батылдық пен ерлік" үшін Куркоткин 1981 жылы 18 ақпанда Кеңес Одағының Батыры атағын алды. 1983 жылы 25 наурызда Кеңес Одағының маршалы дәрежесіне көтерілді. 1988 жылы 3 мамырда жоғары офицерлер үшін зейнетке шыққан бас инспектор болды. Куркоткин 1990 жылы 16 қыркүйекте Мәскеуде қайтыс болды. Новодевичье зиратында жерленген.
After the end of the war, Kurkotkin continued to command the brigade, which was reorganized as the 13th Guards Tank Regiment when the corps became the 4th Guards Tank Division in May 1945. After graduating from the Military Academy for Armored and Mechanized Forces in 1951, Kurkotkin, promoted to colonel on 20 April 1950, became deputy commander of the 10th Guards Tank Division in May of that year. He became commander of the division before studying at the Special Faculty of the Military Academy of the General Staff. After graduating from the latter in October 1958, Kurkotkin, promoted to major general of tank forces on 3 May 1955, was appointed commander of the 6th Army Corps of the North Caucasus Military District. After becoming commander of the 5th Guards Tank Army of the Belorussian Military District in June 1960, Kurkotkin, promoted to lieutenant general of tank forces on 22 February 1963, was sent to the Group of Soviet Forces in Germany (GSFG) to command the 2nd Guards Tank Army, and became commander of the 3rd Army of the GSFG in July 1965. Kurkotkin continued to hold increasingly senior command positions, becoming first deputy commander in chief of the GSFG in July 1965 and commander in chief of the forces of the Transcaucasian Military District in April 1968. He was promoted to colonel general on 24 February 1967. After graduating from Higher Academic Courses at the Military Academy of the General Staff in 1970, he became commander in chief of the GSFG in September 1971, and Chief of the Rear Services of the Soviet Armed Forces in July 1972. In the latter capacity, he also served as a deputy minister of defense, and was soon promoted to army general on 3 November 1972. In recognition of his "contributions to the training and combat readiness of forces" and "personal courage and bravery" during World War II, Kurkotkin was made a Hero of the Soviet Union on 18 February 1981. Promoted to the rank of Marshal of the Soviet union on 25 March 1983, he became a general inspector of the Group of Inspectors General, a retirement position for senior officers, on 3 May 1988. Kurkotkin died in Moscow on 16 September 1990. He is buried at the Novodevichy Cemetery.