Уилфрид Кендалл: британдық математик және қоғам қайраткері
John Kingman
Уилфрид Кендалл – британ математигі, ұрпақтар теориясын дамытқан. Кембридж университетінде профессор және институт директоры қызметін атқарды. Математика, генетика.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық математик (туған 1939 ж.)
британдық кәсіпкер
NOTOC
British Mathematician (b.1939)
the British businessman
NOTOC
Уилфрид С. Кендалл (28 тамыз 1939 ж. туған) – британдық математик. Ол 2001 жылдан 2006 жылға дейін Кембридж университетінде Н.М. Ротшильд және ұлдары атындағы математика ғылымдарының профессоры және Исаак Ньютон институтының директоры қызметін атқарды, содан кейін оның орнына Дэвид Уоллес келді. Ол қазіргі заманғы популяциялық генетиканың негізі болып табылатын тұқым қуалаудың теориялық моделі – коалесценттік теорияның математикасын жасауымен белгілі.
Wilfrid S. Kendall (born 28 August 1939) is a British mathematician. He served as N. M. Rothschild and Sons Professor of Mathematical Sciences and Director of the Isaac Newton Institute at the University of Cambridge from 2001 until 2006, when he was succeeded by David Wallace. He is known for developing the mathematics of the coalescent theory, a theoretical model of inheritance that is fundamental to modern population genetics.
Білім және ерте өмір
Көмiр шахтерiнiң немересі және химия ғылымдарының докторы атанған мемлекеттiк ғалымның ұлы Кингман Кент қаласындағы Беккенхэмде туып, Лондон шеткерiнде өскен. Ол сол кездегi мемлекеттiк гимназия болған Финчлидегi Крайст колледжiнде бiлiм алған. 1956 жылы Кембридждегi Пемброк колледжiнде математиканы оқуға стипендия ұсынылды. 1960 жылы бiтiргеннен кейiн, Питер Уиттл басшылығымен PhD диссертациясын жазуға кiрiстi, кезек теориясы, Марков тiзбектерi және регенеративтiк құбылыстарды зерттедi.
The grandson of a coal miner and son of a government scientist with a PhD in chemistry, Kingman was born in Beckenham, Kent, and grew up in the outskirts of London, where he attended Christ's College, Finchley, which was then a state grammar school. He was awarded a scholarship to read mathematics at Pembroke College, Cambridge, in 1956. On graduating in 1960, he began work on his PhD under the supervision of Peter Whittle, studying queueing theory, Markov chains and regenerative phenomena.
Мансап және зерттеу
Уиттл Кембриджден Манчестер университетіне кетті, ал Кингман оны сонда емес, Оксфорд университетіне көшіп барды, онда ол Дэвид Кендаллдың жетекшілігімен жұмысын жалғастырды. Бір жылдан кейін Кендалл Кембриджде профессор болып тағайындалды, сондықтан Кингман Кембриджге оралды. Алайда ол оқыту құрамының мүшесі (және Пемброк колледжінің мүшесі) ретінде қайтып келді және докторлық диссертациясын ешқашан аяқтамады. Бұл теория тарихи популяциялардағы адамдардың уақыт бойынша кері есептелуіне негізделген, ол есептеуді қатты жеңілдетеді және қазіргі заманғы популяциялық геномиканың көп бөлігінің негізін құрайды. 1985 жылдың қазан айынан бастап Кингман Бристоль университетінің вице-канцлері болып сайланды, бұл кезде көптеген ғалымдардың жалақысы шамамен 3% көтерілді. Бристольде жұмыс істеген кезінде ол басқа да бірнеше лауазымдарда қызмет етті. Академиялық саласында ол 1987 жылдан 1989 жылға дейін Корольдік Статистикалық Қоғамның президенті, ал 1990 жылдан 1992 жылға дейін Лондон математикалық қоғамының президенті болды. Мемлекеттік қызметте ол 1986 жылдан 1991 жылға дейін Британдық Кеңестің кеңесінің мүшесі және 1986 жылдан 1992 жылы жекешелендірілгенге дейін Британдық Технология тобының кеңесінде болды. 2000 жылы Қаржы министрі сэр Джонды Ұлттық Статистика басқармасының жұмысын қадағалайтын Статистика комиссиясының алғашқы төрағасы етіп тағайындады, ол Ұлыбритания үкіметінің статистикалық агенттігі болып табылады. 2002 жылы Кингман Орта палатаның Қазынашылық комитетінде 2011 жылғы Ұлыбритания халық санағын дәстүрлі санақтан гөрі жаңа технологияларды пайдалану арқылы немесе тіпті өткізбеуге болатынын айтқаннан кейін бұқаралық ақпарат құралдарының назарына ілікті.
Whittle left Cambridge for the University of Manchester, and, rather than follow him there, Kingman moved instead to the University of Oxford, where he resumed his work under David Kendall. After another year, Kendall was appointed a professor at Cambridge and so Kingman returned to Cambridge. He returned, however, as a member of the teaching staff (and a Fellow of Pembroke College) and never completed his PhD. a backwards in time theory of individuals in historical populations that, because it greatly simplifies computation, underlies much of modern population genomics. From October 1985, Kingman was elected Vice Chancellor of the University of Bristol. at a time when most academics received pay rises of about 3%. Whilst at Bristol, he also served in a number of other capacities. In the academic field, he was president of the Royal Statistical Society from 1987 to 1989, and president of the London Mathematical Society from 1990 to 1992. In public service, he was a member of the board of the British Council between 1986 and 1991 and was on the Board of the British Technology Group from 1986 until after it was privatised in 1992. In 2000 the Chancellor of the Exchequer appointed Sir John the first chairman of the Statistics Commission, the body that oversees the work of the Office for National Statistics, the UK government's statistics agency. In 2002 Kingman attracted some media attention
by telling the House of Commons Treasury Select Committee that the 2011 UK Census could be conducted using new technology rather than the traditional headcount, or even not conducted at all.
Құрмет пен марапаттар
1985 жылы Кингман ғылым және инженерлік зерттеулер кеңесімен жасаған жұмысы үшін Королева Елизавета II оған рыцарь атағын берді. Кингман 1971 жылы Корольдік қоғамның (FRS) мүшесі болып сайланды, ал 1983 жылы "[i] кезек теориясы, регенеративтік құбылыстар және математикалық генетика саласындағы көрнекті зерттеулерінің ерекшелігін мойындағандығы үшін" Корольдік медальмен марапатталды. Ол сондай-ақ 1981 жылы Корольдік Статистикалық Қоғамнан күміс медальмен марапатталды.
In 1985 Kingman was knighted by Queen Elizabeth II for his work with the Science and Engineering Research Council. Kingman was elected a Fellow of the Royal Society (FRS) in 1971, later receiving its Royal Medal in 1983 "[i]n recognition of his distinguished researches on queuing theory, on regenerative phenomena, and on mathematical genetics". He was also awarded the Guy Medal in silver by the Royal Statistical Society in 1981.