Кіріспе

Мичиган штатындағы жарық үй, АҚШ

Крисп Пойнт – Мичиганның Жоғарғы жарты аралындағы Мунсинг пен Уайтфиш Пойнт арасындағы Супериор көлінің жағалауында орналасқан бес АҚШ Өмірді құтқару қызметі станциясының бірі болған. Жарық үй Лус округінің Макмиллан қалашығында орналасқан. Уайтфиш Пойнттан батысқа қарай шамамен 14 миль (23 км) қашықтықта орналасқан, 1876 жылы ол АҚШ Өмірді құтқару қызметінің 10-шы округіндегі (кейін 11-ші округтің бөлігі) 10-шы станциясы болды. Крисп Пойнт – Өмірді құтқару станциясының басшыларының бірі, "темір ерікпен қайық жүргізген" Кристофер Крисптің есімімен аталады. Теңізшілер мен кемелерге қиын жағдайда көмек көрсету үшін станцияда серферлер (құтқарушылар) орналастырылған. 1915 жылы бұл станция, АҚШ-тың Өмірді құтқару қызметінің қалған бөлігімен бірге, АҚШ Жағалау күзетінің құрамына енді. (1939 жылы АҚШ Жарық үйлер қызметі де Жағалау күзетінің бақылауына көшті). АҚШ-тың Өмірді құтқару қызметі мен АҚШ-тың Жарық үйлер қызметі бастапқыда екі бөлек мекеме болғандықтан, Крисп Пойнт Өмірді құтқару станциясы мен Крисп Пойнт жарық үйі де бастапқыда екі бөлек ұйым болып құрылған. Қалған төрт Өмірді құтқару станциясы: Крисп Пойнттан шамамен 8 км шығысқа қарай орналасқан Вермильон Пойнт (қазіргі Вермильон, Мичиган), Крисп Пойнттан батысқа қарай орналасқан Тоу Хартед Ривер, Мичиганның Дир Паркі (бұрын Сукер Ривер станциясы және Мускалонг көлі станциясы деп аталған), Тоу Хартед Риверден батысқа қарай және Дир Парктен батысқа қарай орналасқан Гранд Мараис.

Тарих

Крисп Пойнт маягы алғаш рет 1896 жылы ұсынылды және содан кейін, 1902 жылдың маусым айында бекітілгенше, жыл сайын ұсыныла берді. Құрылысы бір жылдан соң басталды. Жер учаскесі 30 долларға сатып алынды. Келісімшарт 1903 жылдың 21 мамырында жасалды. Биіктігі 18 метр болатын мұнараға Францияның Париж қаласындағы Сауттер мен Лемониер компаниялары жасаған төртінші реттік қызыл Френель линзасы орнатылды. Алғашқы жарық 1904 жылдың мамыр айында көрсетілді. Маяк мұнарасының негізінен фонарьдың желдеткіш доғасының ең жоғарғы нүктесіне дейінгі биіктігі 58 футқа жетеді. Бұл маяк пен құтқару станциясы ауыр зақымдарға ұшырады. Эрозия салдарынан мұнара мен кіреберіс бөлмесінің бір қабырғасынан басқасының бәрі қирады. 1997/98 жылдардың қысында мұнараның алдына 1000 куб метр тас орнатылып, зақымдану тоқтатылды. Тас Ньюберридегі карьерден әкелінді, құны шамамен 42 000 доллар болды. Жағалауға 2003, 2006, 2007, 2010, 2016 (шамамен 141 тонна) және 2017 (шамамен 295 тонна) жылдары қосымша тас орнатылды. Қорғау және тұрақтандыру жөніндегі жоспарлар қаражат түскен кезде жүзеге асырылатын болады. Уайтфиш-Пойнт пен Гранд-Айленд арасындағы жағалау бөлігі "Кеме қазасының жағалауы" деп аталды. 1975 жылдың 10 қарашасында "Эдмунд Фицджеральд" кемесі қатты дауыл кезінде суға батып кетті. Ол Крисп-Пойнттан солтүстік-шығысқа қарай 27 шақырым жердегі Супериор көлінде құлады. "Фицджеральдтың" соңғы радиохабары Гранд-Марайс жағалау күзет станциясымен болды. Шындығында, кейбір туристер бес құтқару станциясына бір күндік сапарға ұйымдасқан түрде барады. 1908 жылдың 1 желтоқсанында 1903 жылы салынған 468 футтық болаттан жасалған жүк тасымалдаушы кеме (freighter) Криссп Пойнт пен Гранд-Марайс арасында із-түзсіз жоғалып кетті. Жақын жерде, 1913 жылғы Ұлы көлдердегі дауыл кезінде "Майор" жүк тасымалдаушы кемесі (1889 жылы салынған) осы нүктеге жақын жерде қиын жағдайға түсті; ал 1902 жылғы "Уильям Ноттингем" кемесі тірілту қайығымен көмекке баруға келіскен үш адамды жоғалтты, қайық суға батып кеткен соң олар қайта оралмады. 1913 жылғы Ұлы көлдердегі кеме апаттары және 1913 жылғы Ұлы көлдердегі құрбандар тізіміне қараңыз. Бұл маяқ табиғаттың әсерінен және күтімсіздіктен дерлік жоғалып кетті. Crisp Point Light маягының меншік құқығы 1997 жылдың ақпанында Лус округіне, 1966 жылғы Ұлттық тарихи сақтау туралы заңға сәйкес, жағалау күзетінен берілді. Бұл заң 2000 жылғы Ұлттық тарихи маяктарды сақтау туралы заңның алдындағысы болды. Содан кейін Crisp Point Light маягы Crisp Point Light тарихи қоғамына жалға берілді. 2012 жылы CPLHS жеке навигациялық көмек (PATON) рұқсатын сұрады, ол әр жылдың 1 мамырынан 1 қарашасына дейін ІІ кластық жарықпен жұмыс істеуге рұқсат берді. Бұл рұқсат 2012 жылдың 25 шілдесінде АҚШ жағалау күзетімен бекітілді. 2012 жылдың 23 қарашасында мұнараға 300 мм LED теңіз жарығы орнатылды. 2013 жылдың 4 мамырында жарық қайта іске қосылды және содан бері маусымдық түрде жұмыс істеп келеді. Бұрын "Қиямет тізіміне" енген маяқ бұрынғы жағдайына келтірілді. 1996 жылы қираған қызмет ғимараты қайтадан салынды. Тұрақ орнының жанында келушілер орталығы салынды. Келушілер орталығында жуынатын бөлмелер, кішкентай дүкен және кішкентай мұражай бар. Төртінші реттік Френель линзасы қоғамға көрмеге берілді. 2016 жылдың жазында мұнараның сыртқы жағындағы кірпішпен күрделі жөндеу жұмыстары аяқталды. Мұнарадан барлық бояу сызылып тасталды, кірпіш жұмысы аяқталғаннан кейін ол қайтадан ақ түске боялды. Бұл жұмыс CPLHS жинаған қаражат есебінен және Мичиганның Мемлекеттік тарихи сақтау кеңсесі басқаратын Мичиган маяктарына көмек көрсету бағдарламасынан алған 25 000 долларлық грант арқасында жүзеге асырылды. Сонымен қатар, жағалауды және айналасын эрозиядан қорғау үшін маяқтың шығыс жағындағы ағаш жолдың алдына шамамен 25 000 долларлық тас орнатылды. CPLHS 2017 жылы мұнараның ішкі жөндеу жұмыстарын аяқтады және 2020 жылдың шілдесінде эрозияға қарсы тас орнатуды жоспарлап отыр.